ProtAGOnistët

Politika peng e fermerëve dhe gazetaria

2009-02-08T03:28:00.000-08:00

ProtAGONistët

@ Lumturia e një gazetari, padyshim është të ndodhet në substancën e ngarjeve. Atëherë ai mbledh me lehtësi ato ç’ka i duhen, i rendit ato me kujdes dhe i sjell për lexuesin të gatshme për ti shijuar. Ose edhe për tu irrituar, në shumë raste. Kohët e fundit në Greqi, po ndodhin kaq ngjarje të larmishme saqë puna jonë si njerëz të shtypit është lehtësuar së tepërmi. Madje kaq shumë është lehtësuar saqë, drejtorët dhe kryeredaktorët e gazetave, mendojnë të bëjnë shkurtime të readaktorëve. Ajo që dëgjohet gjerësisht është se, në vendin e tyre (që meqë ra fjala janë dhe zevzekë, nuk janë dhe kaq djem të zgjedhur) do të punësojnë fermerë. Është për tu habitur?! Aspak! Ata që ndjekin lajmet me kujdes kohët e fundit, lehtë kanë për të na dhënë të drejtë.

@ Kush e bën gazetarinë këto ditë në mediat greke, thua ti, miku im që lexon këto pak rreshta? Gazetarët, mendoj se mendon ti dhe, do kesh plotësisht të drejtë po qe se kështu mendon. Në fakt nuk ke të drejtë. Fermerët e bëjnë gazetarinë. Ata vendosin axhendën e bisedës në ekranet televizive mbrëmjeve, ata mbushin faqet e para të gazetave, ata përshkojnë gjithandej frekuencat radiofonike. Ajo që të bën përshtypje tek fermertët grekë, nuk është mënyra se si dhe kur zgjedhin për të bërë grevë. Tek e fundit, fermerë janë, nuk janë me të meta mendore. Përherë në dimër. Atëherë kur nuk kanë as për të mbjellë e as për të korrur. Në vend që të vrasin kohën kafeneve duke dredhur tespiqet e luajtur domino, rreshtojnë traktorët dhe ...kombajnat rrugëve.

@ E fundit që u intereson atyre është nëse krijojnë probleme për qytetarët e tjerë. Pastaj ata nuk janë qytetarë. Nga fshati janë, po qe se ka ndokush ndonjë dyshim. Madje, edhe fermerë që i quajmë sot, për këtë i falemi demokracisë. Pa ardhur demokracia, ndryshe i quanim. Shqeto kooperativistë i quanim dhe madje, as traktorë kishin të tyre e as kombajna. Madje nuk kishin as të drejtën të dilnin në grevë. Për çfarë të bënin grevë tek e fundit? Po le të rikthehemi pak tek ajo që bën më shumë përshtypje kur sheh fermerët (ish-kooperativistë) të rreshtuar me traktorët me goma buzë segmenteve rrugore të greqisë. Të gjithë pa përjashtim, janë të trashë! Të trashë, domethënë nga trupi. Thua se nuk bëjnë grevë fermerët po qytetarët (ish-kooperativistë) me kile të tepërta.

@ Mirëpo edhe qeveria greke, di dhe sillet me fermerët (ish-kooperativistë). Miratoi një paketë ekonomike që zë shumën e pesëqind milion evrove dhe do t’ju a shpërndajë kokë më kokë. Sipas dynymëve, hektarëve, rrënjëve të pemëve dhe numrit të bagëtive. Se këtu në Greqi ka dhe një tjetër veçanti të jesh fermer (ish-kooperativistë). Edhe kur ke grur për të korrur, edhe kur merrresh me rritjen e dhive, fermer të thonë. Blegtorët janë zhdukur nga fjalori modern grek. Për fermerët (ish-kooperativistë) të atdheut, as që bëhet fjalë. Nuk ekzistojnë më. Të mësuar ndën udhëheqjen revolucionare të mësimeve marksiste-lenisniste të Partisë së Punës së Shqipërisë, dhe nga udhëzimet e pleniumeve të Komitetit Qendror,ata nuk marrin dot asnjë iniciativë grevore. Por edhe iniciativë të marrin, askush nuk ka për t’i dëgjuar.

@ Sikurse nuk dëgjohet në atdhe zëri i askujt të demonstrojë. Por këtë e kemi rithënë. Problemet e bashkatdhetarëve tanë janë të zgjidhura nga qeveria. Për çfarë vallë mund të irritohen shqiptarët dhe të dalin në grevë?! Për asgjë, është përgjigjia spontane. Të gjithë e dimë se grevat dhe demonstratat, në të shumtën e rasteve janë të nxitura nga forcat politike të majta nga studentët dhe nga sindikatat. Ka në Shqipëri sindikata? Apo ka forca të majta politike? Teorikisht ka edhe sindikata edhe parti politike të majta. Por vetëm teoriksisht. Në praktikë, e majta shqiptare u shndërrua njëherë e përgjithmonë në një forcë neutrale politike me synim të vetëm marrjen e pushteti dhe shijimin e tij. Sindikatat, edhe ato janë vula nëpër sirtaret e zyrave të iniciatorëve apo të militantëve të partive politike. Nuk ngrihen këmbët t’i bien kokës.

@ Nuk mund të kthehet kaq lehtë një klasë politike e fjetur dhe e rehatua, vetëtimthi në një tjetër klasë të interesuar për ndryshime dhe e gatshme të përplaset me pushtetin. Natyrisht nuk bëhet fjalë për klasën e ashtuquajtur intelektuale. Ajo prej kohësh nuk ekziston. Ajo ka humbur zërin qysh në lindje. Po qe se ka lindur ndoherë. Ajo merret me probleme më serioze. Sikurse është rehabilitimi i emrit të ... Skënderbeut nga armiqtë. Edhe po qe se nuk ka armiq, nuk është aspak e vështirë t’i gjesh ata. Tradita shqiptare në krijimin e armiqve, është e njohur dhe e shumëkënduar. Vetëm një vështrim në historinë e pesëdhjetë viteve të fundit të shekullit të kaluar, bind akoma dhe më të pabindurin.

@ Dhe po qe se nuk bindet se ne jemi kombi me aftësinë më të zhvilluar në krijimin e armiqve, le të hedh një sy tek bunkerët. Pavarësisht se krenarët e djeshëm me beton arme që do përballonin çdo sulm të përbindshave që na rrethonin, janë kthyer sot në suvenire të ngrira që përqeshin si plakat që u mungojnë dhëmbët, kalimtarët e sotëm që rendin. Gjithsesi, miku im, shpresa nuk ka humbur. Kurrë nuk humbet shpresa. Kurrë dhe askund. Akoma dhe kur ke besuar se pas tetë vjetësh mënxyrë politike globale të Xhorxh Bushit, mikut të dhimbsur të shqiptarëve (!), asgjë nuk është në gjendje të ndryshojë rrjedhën e gjërave, diç ndodh dhe gjërat ndryshojnë. Asnjëherë nuk mban përgjithnjë e mira, por edhe e keqja nuk mban përjetë. Shesh i lenë vendin njëra-tjetrës...

Për gazetën TRIBUNA , 30 Janar 2009

Mungesa e fosforit dhe heshtja shqiptare

2009-01-24T10:22:00.000-08:00

@ Dhe më në fund çlirim! Megjithëse kaluan tetë vjet për të ardhur çlirimi, sikurse edhe vetë jeta që rrjedh, ashtu dhe këto tetë vite rrodhën. Herë shpejt e herë me ngadalësi vrasëse. Për disa lumturisht e për të tjerë mjerisht. Asnjëherë në historinë e njerëzimit, të paktën nga ato që njohim, një president nuk është pritur me kaq entusiazëm, krahasuar me entusiazmin që ngjalli vendosja e Barak Obamës në Shtëpinë e Bardhë. Largimi prej andej, i presidentit më shpirtzi që njohu zyra ovale e Uashingtonit, nuk ka sesi të mos mbush ngazëllim njerëzimin. Ndoshta , edhe mund të akuzohemi hiperbolizim dhe shfaqje të ndjenjave me të cilat bëmë pritjepërcjelljen e postmbajtësve të superfuqisë. Asnjë problem. Rëndësi ka që nuk do të ketë më njerëzimi zgjedhën Bushore.

@ Në vetvete fakti, është një fitore për nejrëzimin. Ndërkaq, vendimi i parë që mori presidenti Obama, ishe mbyllja e burgut famëkeq të Guadanamos në Kubë.Meqë ra fjala, edhe pse Kuba, këtu e katër dekada është ndën embargon e SHBA-së, kur vjen puna për t'a përdorur për qëllime ushtarake apo edhe të tjera, më të ...pakuptimta(për shumicën), aspak nuk merr parasysh embargon, Amerika. Le të shpresojmë se, presidenti Obama, edhe këtu ka për të vepruar ndryshe. Fjala ishte tek Guadanamo. Me dekret presidencial, mbyllet qendra e torturave zyrtare të ushtrisë amerikane , ndaj atyre që ajo akuzon si terroristë. Dialogu imagjinar mes presidentit aktual dhe të sapolarguarit, vjen për ju nga ProtAGOnistët.

-"Zoti Obama, unë tashmë po largohem. Mora vesh megjithatë, se do mbyllësh Guadanamon".

@ "Po zoti president(njëherë president, përgjithnjë president. E thënë prej kohësh kjo)! E vërteta është se dhashë urdhër të mbyllet. Po jo përgjithnjë. Duhet të bëhen disa modifikime. Jam i mendimit se, kur të vendosim të shpiem ju atje brenda, mirë do të qe të mos vinit në kontakt me persona të tjerë, të akuzuar për terrorizëm".

Pas këtij dialogu imagjinar(që askënd nuk do të befasonte nëse bëhej edhe në të vërtetë), me shumë interes do të doja të merrja vesh reagimin e zoti Bush. Martirit të demokracisë. Njeriut që, më parë i punoni makina luftarake sesa truri. Presidentit të vetëm amerikan, pas Luftës së Dytë Botërore, që ndoshta do t'i harrohet emri më shpejt, akoma dhe nga ...postierit të Shtëpisë së Bardhë. Në Uashington. Ndërsa gjetkë, sanjëherë!

@ Gjithsesi, miku im,gjatë javës që kaloi, kishim ngjarje tronditëse që pa asnjë dyshim, mund të zinin vend kryesor mes protagonistëve. Prej tyre, më e rëndësishmja, armëpushimi midis ushtrisë izraelite dhe fëmijëve palestinezë. Rreth pesëqind "terroristë" të mitur, mbi njëqind gra dhe po kaq të moshuar, vrau ushtria demokratike e paqedashëse e Tel-Avivit. Llastiqet me bigë që përdornin fëmijët në Rripin e Gazës, përbënin padyshim një kërcënim serioz për paqen në Lindjen e Mesme. Bombat me fosfor që përdori Izraeli për t'i përballuar, kishin vetëm një qëllim i cili, jo vetëm që nuk u vlerësua nga opinioni progresiv ndërkombëtar, por në shumicën e rasteve, edhe u keqkuptua. Si vend dhe si ushtri e dhimbsur, dhe duke marrë parasysh vështirësitë e konomike të palestinezëve, ushtria izraelite reagoi menjëherë.

@Duke hedhur bomba me fosfor në Gaza, plotësoi mungesën e dukshme të fosforit që vjen nga konsumimi i produkteve detare! Posi posi. Madje, përveç kësaj, si shpirmëdhenj që janë të gjithë pushtuesit, fëmijët nuk konsumonin fosforin e duhur dhe si pasojë, rrezikonin seriozisht të shkonin në spitale, ushtria izraelite mori masat e duhura, edhe për spitalet edhe për fëmijët. Spitalet i bombardoi megjithë pacientët, ndërsa fëmijët i bombardoi veç e veç. Tek e fundit, për të vdekur kishin nga mungesa e fosforit. Përderisa fosfori po u vinte nga qielli, dhe fëmijët nuk e vlerësuan një gjest kaq human, çfarë tjetër, përveç bombardimeve, mund të bënte ushtria paqedashëse izraelite?! Madje, edhe për ata fëmijë që donin të vinin në shkollë , sërish i kishte marrë masat, ushtria. Në palcë të dimrit, në një vend siç është Palestina, shkolla është me të vërtetë një luks i tepërt.

@ E për këtë, bombat që hodhi mbi ndërtesat shkollore dhe i rrëzoi, sigurisht që u erdhën në ndihmë fëmijëve palestinezë. Tashmë, askujt nuk ka për t'i shkuar mendja për t'u marrë me vogëlsira krejt të padomosdoshme, sikurse është shkolla. Akuzat se gjoja, u bombarduan edhe shkolla të OKB-së, nuk mund të merren seriozisht. Ç'punë ka OKB-ja që shkon e ndërton shkolla në Palestinë? I do më shumë palestinezët Ban Ki Mun-i dhe nuk i do Olmerti me Livnin?! Le të jemi seriozë, vëllezër. Ata janë përditë me njëri tjetrin, ata njihen më mirë, ata ia dinë hallin njëri-tjetrit. Bomba me fosfor duan fëmijët palestinezë, jo shkolla, veshmbathje, spitale, shërbime farmaceutike, dritë elktrike, ujë të pijshëm apo akoma dhe shtëpi.

@ Të parët që kuptuam domosdoshmërinë e bombardimit të fëmijëve palestinezë nga izraelitët, duhet pranuar se ishim ne shqiptarët. Askund tjetër në Evropë, nuk pati reagim kaq apatik sa reagimi ynë. Ne dimë dhe veprojmë. Kemi përvojë nga bamirësia dhe nga shpirtgjerësia. Sikurse kemi përvojë nga solidariteti. Kjo ishte që na bëri të mos ankohemi apo revoltohemi ndaj përplasjes mes fëmijëve llastiqembajtës të Rripit të Gazës dhe ushtarëve bombahedhës të Izraelit. Menjëherë kuptuam ne qëllimin e mirë të izraelitëve. Publikisht e tha Olmerti se e mori urdhërin nga (kara)Bushi për të filluar mësymjen.Duhen më argumenta bindës pas kësaj, për të bërë klasën politike shqiptare të hesht, dhe popullin tonë të bindur, të mos revoltohet dhe të dalë në protestë për gjakun që u derdh?! Asapak. Për ne nuk vendos askush tjetër, përveç interesave jetike të mikut të madh.

Për gazetën TRIBUNA, 23 Janar 2009

Pronarët e demokracisë!

2009-01-24T10:01:00.000-08:00

@ Dhe pastaj ka akoma bashkatdhetarë që dyshojnë për hapat e demokracisë shqiptare. Vëllezër qetësohuni. Që demokracia jonë është në rrugë të drejtë, në rrugën e perëndisë, domethënë, kjo nuk vihet në dyshim. Dhe kur diçka është në rrugë të perëndisë, perëndia bën më të mirën për të. E ruan nga çdo e keqe. Sikurse edhe demokracinë tonë e ruan nga të keqet. Dhe e keqja e demokracisë tonë është dashuria e tepërt që kemi ne të gjithë për të. Duke filluar qysh nga ekzekutivi dhe kreu i tij. A nuk është tregues i dashurisë së tepërt për demokracinë, ruajtja e saj nga fjalët e tepërta?! Doemos që është. Bukuri. Kësisoj, fare mirë bëri ekzekutivi me përndjekjen penale dhe policore të gazetës TEMA.

@ Tek e fundit, nuk është e mundur të dojë më shumë demokracinë shtypi nga qeveria. Gjëra të thjeshta këto. Pavarësisht tani se organizmat ndërkombëtarë shprehin shqetësimin e tyre për mbarëvajtjen e demokracisë tek ne. Qentë le të lehin, karvani shkon përpara, thoshte një parrullë e vjetër e partisë së mëparshme të kreut të sotëm të ekzekutivit. Përvoja përherë edukon dhe përherë të hap sytë. Ndaj, të nderuar ndërkombëtarë, sa për demokraci mos na flisni se ne e kemi lindur demokracinë. Po po, e kemi lindur demokracinë se, të gatshme nuk e gjetëm. Dhe si baballarë të saj, kemi të drejtën t'i tërheqim edhe veshin, hera-herës. Se demokracia e trupëzuar në organe shtypi, ka raste që edhe gabon. Por nuk hamë bar ne, ndërkombëtarë të nderuar.

@ Ju të nderuar ndërkombëtarë, mbase e doni demokracinë por ama, jo sa ne të zotët e saj. Se nëse nuk e keni kuptuar akoma, përveç se jemi prindër të demokracisë, ne jemi dhe pronarë të saj. Po pra, pronarë. Ku tjetër demokracia ruhet me forca rendi siç ndodh tek ne?! Askund. Askund tjetër nuk ndodh sot që një copë gazetë të ruhet nga dhjetra policë tek dera e saj. Ku gjetkë ndodh kjo sot në Evropë?! Mund të na thuash ti i dashur faktor ndërkombëtar?! Po nuk na thua dot, sigurisht , pasi askund nuk ndodh. Sepse askush tjetër nuk e do kaq shumë demokracinë sa ne. Askush tjetër nuk është kaq i prirur për liri sa populli ynë i vuajtur e i përgjëruar në shekuj për të.

@ Ashtu sikurse ti faktor i dashur ndërkombëtar, nuk mund të na akuzosh se ne jemi të prirur për hakmarrje. Assesi. Dhe kjo është lehtë e kuptueshme nga ajo që ndodhi të mërkurën në mbrëmje. Presidenti ynë i nderuar, pranoi të mos firmoste një dekret parlamentar që i hap rrugën gjuetisë së shtrigave nga qeveria e sotme e përgjëruar për demokraci, sesa të vinte në përplasje me partinë mëmë. A e shihni se si funksion demokracia tek ne? A nuk e shihni sa shumë janë të lidhur bijtë me nënat e tyre në atdheun tonë të përgjëruar për demokraci e për liri të vërtetë? Është tejet prekëse sakrifica presidenciale. E merr me mend byrazer, sa shumë u mundua presidenti derisa mori vendimin përfundimtar për të mos firmosur një dekret që vinte direkt nga mitra e tij politike?!

@ Ndokush mund të thotë se, kjo mund të ketë ndodhur ngaqë nuk ka forcën politike për të kundërshtuar kolegët e tij partiakë. Mirëpo askush nuk mund të besoj një version të tillë. Tek ne funksionon përpikmërisht pavarësia e organeve dhe ajo individuale e liderëve të shtetit. Si rrjedhojë, ankthi për mirëfunksionimin e demokracisë partiako-shtetërore, shtyu presidentin në sakrificën e mësipërme. Përulet me respekt ndokush në të tilla gjeste të madhërishme që tregojnë pjekuri demokratike shembullore. Na, o faktor ndërkombëtar, se si funksionon demokracia e vërtetë në vendin ku ti me keqdashje apo ligësi, nxjerr konkluzione se, jo vetëm gjoja nuk ka përparuar këto dy-tre vitet e fundit, por ka bërë dhe hapa mbrapa. Po si nuk të vjen turp more, si nuk skuqesh?!Po ku të shpie mushka more?!

@ Domethënë, ngaqë këto kohët e fundit organet ndërkombëtare të mediave , ato për të drejtat e njeriut dhe të shtypit, organizma të ndryshëm nëpër botë, revoltohen për një palo gazetë të përditshme që nuk i pëlqen qeverisë dhe e flak përjashta me shqelma nga ambientet, që tek e fundit me qera ja pati dhënë dhe nuk ia kishte falur, kjo tregon dhe se ne nuk kemi demokraci? Na bëtë për të qeshur, për atë zot. Po si vallë mund të mendohet një gjë e tillë për vendin ku demokracia flë më rehat se kudo tjetër?! Me të vërtetë mund të thuhet se demokracia e vërtetë tek ne fle gjumë. Shtriqet nga kënaqësia, mund të themi pa ngurrim. Jo vetëm që nuk i prishet gjumi demokracisë tek ne po, edhe kur tek-tuk, ka ndonjë zë që bën ta zgjuaj, menjëherë ndërhyjnë forcat e rendit në mbrojtje të saj.

@ Jepna neve demokraci dhe merrna ...sheshet! Ose po qe se nuk të pëlqyen sheshet, jepna demokraci dhe për shkëmbim, merrna forcat politke të majta. Po po. Merri pa asnjë mëdyshje. Ku ti shpiesh? Ku të duash t'i shpiesh. Edhe po nuk i more ti, ato prasëpeprapë të ikura janë. Ose të strukura. Thellë në gjumin letargjik dimëror. Nga duket kjo?! Kjo nuk duket në fakt, verbon! Verbon nga heshtja e bujshme e së mjatës me ato që po ndodhin në Palestinë. Mirëpo tani nuk është ora për të tilla biseda, e dashur demokraci, i dashur faktor ndërkombëtar. Po bëhemi gati të përcjellim përgjithnjë nga Shtëpia e Bardhë, mikun e madh të demokracisë së armëve!

Për gazetën TRIBUNA, 15 Janar 2009

Demokracia dhe obelisqet monokratorike

2009-01-10T06:14:00.000-08:00

@ Vendimin përfundimtar për të sulmuar palestinezët, e mora pas deklaratës për shtyp të presidentit Bush. Madje, në një telefonatë që pata me të, më theksoi: duhet të bëni diçka me Hamasin. Dhe duhet të bëni diçka për t’a zhdukur përfundimisht. Këto tha si justifikim kryeministri izraelit për ata që ende nuk ishin bindur përfundimisht për prirjet paqedashëse të presidentit në ikje të amerikanëve (dhe miqve të tyre). Akoma dhe në çastet e fundit, përpara se të dorëzojë çelësat e zyrës ovale, kaubojsi i Teksasit, lë shenajt e tij karakteristike në shpinën e lodhur të rruzullit. Shenja gishtrinjsh të mbuluar me ca njolla të kuqe që pikojnë përdhe. Thua të jetë gjak?! Assesi! Kur shkaktoi luftë ai që ta bëj kësaj here?! Jeni të përçartur?

@ Mos më thoni që u përçartët nga idetë e NPM-së. ProtAGOnistët janë gati të ngrenë edhe ata një obelisk për të përkujtuar njëherë e përgjithmonë fantazinë kryeministrore të atdheut. Askush dhe asnjëherë, nuk polli kaq shumë ide për të qenë gjithë vitin me gërshërë në dorë. Berber të qe kreu i ekzekutivit tonë, do t’i qe zbehur dashuria për gërshërët. Me të parë që po rreshtin mundësit e ripërurimit të “veprave gjigande e madhështore të demokracisë, që e kanë shëndërruar vendin në një kantier të vërtetë ndërtimi, që po hedh valle në gojën e ujkut”, hodhi idenë e ndritur të obeliskut për viktimat e komunizmit. Dhe ku beson ti miku im, vendosi të vërë në jetë idenë e madhe i madhi i të mëdhenjve?!

@ Që nuk qe viktimë e komunizmit pasi, askush deri më sot, nuk ishte viktimë e vetvetes komuniste. Përpara piramidës së ngritur nga komunistët në momentet e fundit që jepte shpirt realizmi socialist. Mirëpo kjo në vetvete, nuk do të qe përmbushje e planit atdhedashës të NPM-së tonë. Obelisku do të ngrihet atje dhe do të përkujtohet me këtë rënia e busteve të gjalla dhe të vdekura, sikurse tha ai vetë. Data e përkujtimit të busteve, ishte e fundit që e proekupoi. Natyrisht që do të jetë 20 shkurti. Ajo është data e vërtetë e themelimit të PD-së! Pse, ku të shkoi mendja ty o njeri i djallëzuar? Mos vallë mendon se, me këtë ai thjesht do që të ngrejë një obelisk për t’i thurur lavdi atij dhe partisë së tij?

@ Po si mund të besosh diçka të tillë kur, e di edhe dheu se, ai kurrë nuk mendon për vete?! Vetëm për premtimet nuk e zë gjumi natën. Ditën, edhe ndoshta e merr një sy. Se helbete, është sakrificë të qeverisësh. Sidomos një qeveri si kjo jona. Nuk arrihen duke fjetur natën të gjitha këto madhështi. Madje, tani që po e mendoj më mirë, një ide brilante do të qe, në vend të obeliskut që ka për të përkujtuar themelimin e PD-së (zyrtarisht rënien e busteve të gjalla e të vdekura po, e themi për shkurtim këtë), të ngrihej një obelisk për vetë kreun e ekzekutivit. Sakrifica me të cilin u mbyll viti që shkoi, duke shkuar fshat më fshat (ti që thua se u bë xheloz për udhëheqësin e madh që pati shkuar gju më gju me popullin, me siguri nuk ke ide nga demokracia dhe nga NATO), e përligj një obelisk!

@ Ç’vlerë ka një obelisk prej bronxi apo mermeri (padyshim me ngjyrë blu) përpara një fushate e cila e ngazëlleu popullin, i ngriti hov dëshirën dhe krenarinë, e bëri të ndihet edhe ai i NATO-rizuar, edhe pse në të shumtën e rasteve, nuk e kupton dot kontributin e NATO-s për atdheun. Mirëpo atdheu miku im, nuk je ti, nuk jam unë, nuk është as vetë populli. Atdheu është bindja ndaj të madhit. Është korrektësia ndaj demokracisë, sikurse atë e kupton ai që ka dhe përgjegjësinë e demokracisë tonë. Bindja ndaj nevojave NATOmëdha për të çuar ushtarë në Irak, në Afganistan e në Çad. Çfarë, nuk di se ku është Çad-i?! Po ça di ti kur nuk di as për ÇAD-in?!

@ Ti ndoshta nuk di as për reformën qeveritare që ndërmori NPM-ja i Greqisë. Meqë ra rasti, më lejo të lutem miku im të të vë në dijeni (nëse akoma nuk e di, natyrisht), se përveç Shqipërisë, Njeri të Premtimeve të Mbajtura ka edhe fqinji ynë jugor. Veçse ky i nuk ngre obelisqe. Madje as që përuron me gërshërë çdo rrugicë apo segment rrugor. Këto në Greqi ndodhnin aty nga vitet ‘60-’70. Ku midis të tjerash, dikur pati ndodhur dhe mrekullia e paparë që bëri akoma dhe pemët të votojnë. Nuk besoj se kjo ndodh në Shqipëri. Atje nuk ka qenë e nevojshme. Kur duhen votat për të përmbushur numrin e duhur, ka njerëz që i hedhin në kutinë e duhur. E kisha fjalën tek NPM-ja i fqinjëve. Reformoi qeverinë, sikurse (nuk)e mësove. Kjo e reja (qeveri) merr përsipër të çojë deri në fund ato që la në mes e vjetra (qeveri).

@ Thënë ndryshe: asnjë hap më tutje. Për emigrantët, ministri që merrte vendimet do të vazhdojë t’i marrë. Asgjë e re nga fronti i jugut! Përveç frontit të ... Zogut të Zi. Atje, policia rrugore shqiptare (kemi edhe të tillë, mos u habit), qysh nga e mërkura në mesditë ka krijuar, thotë, një kordon!!! Di të krijojë edhe kordoe policia rrugore shqiptare, jo vetëm të mbledhë taksa. Në fakt, për takat ka dalë. Shteti , nuk është në gjendje të bindë qytetarët të ndërgjegjësohen e të shkojnë të paguajnë detyrimet dhe del vetë në rrugë t’i mbledhë. Të drejtë ka. Qytetari e kam fjalën, jo shteti. Ku është shteti që ta besojmë?

E Premte, 09 Janar 2009 për gazetën TRIBUNA

Këpucët me bomba shpërblehen

2009-01-10T05:58:00.000-08:00

ProtAGONistët

@ Në fakt, këta duhet të jenë protAGOnistët më të trishtuar të vitit. Mirëpo, vetëm duhet të jenë. Në ,nuk kanë për të qenë. Janë të bollshme gërmat me trishtim që janë hedhur këto ditë. ProtAGOnistët shohin vetëm anën pozitive të zhvillimeve. Kësisoj, fillojmë nga ato që na argëtuan më shumë. Nuk mund të fshehin,entusiazmin që provuan në pamjen e hedhjes së këpucës në Baghdad ndaj presidenitit të ...demokracidhënësve amerikanë,Xhorxh .W .Bush. Më shumë se çdo gjë tjetër, u entusiazmuan nga konstatimi se presidenti ka reflekse për t’u patur zili. Edhe pse distanca ishte krejt e afërt dhe me mjaft shance për t’a goditur në shenjë, shpëtimtari i popujve të vuajtur u përkul dhe këpuca u preh në qetësi në panel.

@ Edhe pse presidenti irakian, buzëqeshte gjithë ngazëllim bri tij, është më se e qartë se, ishte tejet i... hidhëruar. Shumë do të dëshironte t’a kishte “piketuar” gazetari me një shollë në ballë, kolegun e tij të madh. No problem! Ndodhin edhe incidente të tilla.Njëherë tjetër, mbase ndokush është më me fat. Veç kësaj, ndodhi me hije protAGOnistësh, patëm vitin që iku. Pikësëspari ishte pjesmarrja e Shqipërisë në NATO. Domethënë, jo tamam edhe pjesmarrje po, ç’bëri ftesa, ç’bëri dasma. Është tamam si të jesh i ftuar në dasëm, të shkosh e të blesh rrobat e bukura, të shkosh e të bësh parukerinë(kur ke flokë, natyrisht) dhe të festosh përditë për dasmën që do bëhet. Sakaq, ka gjasa që dhëndërri dhe nusja të bëhen pishman e të mos martohen.

@ Mirëpo problemi është i tyre. Ti për vete, ahengun e ke bërë. Nuk të ngjan edhe ty kjo me ...ahengun që bëri qeveria jonë për ftesën që na bëri NATO-ja? Fshat më fshat e shesh më shesh e festoi qeveria lajmin e mirë. Shirit më shirit e rrugicë më rrugicë vajti haberi fatlum. Shqipëria mori ftesën për në NATO. Këtej e tutje, jemi të lirë të dërgojmë ushtarë kudo në botë për të mbrojtur demokracitë. Sepse, po qe se nuk e ke marrë akoma vesh(natyrisht këtë nuk mund ta besoj), ne kemi demokracinë më të konsoliduar. Dhe jo vetëm që e kemi të konsoliduar por, jemi dhe në ankth. Në ankth sesi do japim pak demokraci për ata që u mungon. Bie fjala në Irak. Mos më thuaj që nuk je ndjerë krenar për demokracinë që u dhamë irakianëve?!

@ Veç ...dasmës së NATO-s, gjatë vitit që shkoi patëm edhe plot ngjarje të tjera më pak argëtuese. Ndër to ishte Gërdeci. Rreth dyzetë të vrarë e dhjetra të tjerë të plagosur. Shteti, si shtet që është dhe që ka në dorë ligjin dhe Maliqin(akoma jam në pritje të njihem me të), pothuajse e harroi. Dhe me të drejtë. Gërdeci tek e fundit, është një fshat në rrethinat e Tiranës. Një fshat i thjeshtë që, edhe vetë NPM-ja(Njeriu i Premtimeve të Mbjatuara), dëgjoi për ekzistencën e tij, vetëm në ditën e shpërthimve të municioneve ushtarake. Ma do mendja, madje se, ashtu siç qe në çakirqejf e sipër nga ngazëllimi NATO-futës, mund edhe të ketë besuar se ushtria filloi të hedh gjyle për të festuar. Aspak e çuditshme.

@ Asgjë nuk të çudit më në atdheun e çudirave. Ashtu sikurse nuk çuditi askënd edhe greva e parë e urisë e paralamentarëve tanë. Sa njerëz të dhimbsur?! Vetëm për një ...copë vëzhgues në komisionet zgjedhore, e vunë veten në torturë. Merre me mend që, kaq të vendosur ishin për grevën saqë, në ditën e futjes(në grevë) ndodhi edhe rrëzimi i apartamentit në Gjirokastër. Punë e madhe.Pallate ka sa të duash në Shqipëri. Dhe jo vetëm ka pallate po, edhe sikur të bien, parrulla jonë është ajo që dimë: një bie, qindra ngrihen. Dikur “ngiheshin” njerëz.Dhe në mos ngriheshin, i ngrinin me zor.Sot ngrihen pallate. Natyrisht jo me zor. Por jo dhe me leje. Shumica ngrihen me para. Pallat pa para, sigurisht që nuk mund të mos ngrihet.

@ Nejse, le të mos vazhdojmë më me pallatet se, kohët janë të rrezikshme dhe, mund të bier ndonjëri e të na zërë brenda! Më mirë të flasim për presidentë. Të zgjedhur dhe të ikur. Mikja (jo vetëm) jonë Amerikë, për pak ditë, në vend të liridashësit Bush do ketë preidentin e parë me ngjyrë. Le të shohim e të presim. Sidoqoftë, nuk ka asnjë dyshim se të paktën, nuk do të jetë kaq shumë i prirur për të dhuruar demokracinë. Ose më saktë, le të lutemi se nuk do të ketë të njëjtën dëshirë për të “falur” demokracinë me mjetet që dinte (dhe di akoma edhe sot) t’a falte paraardhësi i tij. Dhe viti përfundoi dhe ndodhitë rrodhën përreth nesh si asnjëherë tjetër. Në Greqinë fqinje, rinia doli rrugëve e revoltuar nga vrasja e një adoleshenti dhe ktheu përmbys gjithçka.

@ E pakuptueshme rinia, në fakt.Rinia jonë, është kaq e qetë. Dhe kaq e lumtur mund të thoshte ndokush. Të gjitha të mirat i ka siguruar qeveria saqë, asnjë shkak nuk gjen të revoltohet. E ç’po i duhen revoltat , tek e fundit?! Së pari bën ftohtë. A nuk është më mirë të jesh këto ditë i mbështjellë rreth kaloriferit të ngrohtë, me gjelin e detit të gatshëm në tavë, me plakun e vitit të ri tërë buzëqeshje, me të dashurën që të falë(edeh ajo) buzëqeshje, me mamin dhe babin të të sjellin dhurata, me pemën e vitit të ri të mbushur me topa që shkëlqejnë? Me siguri që është. Zgjidhjet janë tejet personale. Diku festohet më vete dhe diku me të tjerët.

Dështimi i Kryebashkiakut

2008-12-23T09:03:00.000-08:00

ProtAGONistët

@ Shqetësim mësojmë se ka shkaktuar tek opozita greke lajmi se përgjohen telefonat e mijra qytetarëve në Greqi! E pastaj?! Zotërinj, me të vërtetë jeni të prapambetur dhe aspak nuk merrni shembull nga fqinjët. Hidhni një sy se çfarë ndodh në Shqipëri! Atje, me ligj të shtetit që u miratua dhe votua nga të gjitha partitë, dhe sigurisht që, assesi këtë nuk u a diktoi Amerika (e besuat?), këtu e dy vjet, të gjitha bisedat telefonike përgjohen! Madje, përbëjnë dhe fakte në gjykatë. Akoma dhe për akte penale që kanë të bëjnë, bie fjala, me sherrin e gruas me burrin. Flasim për të gjitha telefonatat! Me ligj! Në një shtet që (gjeografikisht) bën pjesë në Evropë! Dhe ju këtu shqetësoheni se mos ndoshta përgjohen vetëm disa mijra? Çfarë t’ju them të dashur?! Ka momente që, instiktet tuaja demokratike, nuk janë dhe kaq të kristalta.

@ Ne në Shqipëri, gjithsesi, i kemi besuar qeverisë çdo gjë. Dhe jo vetëm që nuk revoltohemi për gjoja … shkelje të të drejtave të njeriut(!), por jemi dhe të gatshëm të dërgojmë vetë me sms në polici bisedat tona, që të mos lodhen nëpunësit për t’i “zbardhur” nga magnetofonat.. Bashkëveprim dhe përkrahje e paparë e shtetit me qytetarin, apo jo?! Tani mund të më thuash se, ne si shqiptarë, nuk kemi gjë për të mbajtur secret nga shteti dhe, mire bën shteti që na detyron të biem dakord të na përgjojë. Ke të drejtë. Tek e fundit, të mësuar jemi ne shqiptarët me të qenit prone e shtetit. Njerëz të shtetëzuar, domethënë. Vetëm shteti nuk ka qenë ndonjëherë i …njerëzuar. Mirëpo kjo është një detaj që, nuk na proekupon dhe kaq shumë ne. Mjafton që të jemi në solidaritet me shtetin.

@ Dita ndërkombëtare e emigracionit pardje. Kanë dhe ProtAGOnistët për të bërë dy propozime. Njërin për palën shqiptare dhe tjetrin për palën greke. Qeveria shqiptare do mundej, që të dukej se me të vërtetë e feston këtët ditë me madhështinë që i takon, t’u jepte mundësinë të gjithë shqiptarëve të ikin nga vendi dhe të bëhen emigrantë. Kështu qeveria, edhe do te mblidhte më tepër të ardhura (sepse kohët e fundit ka rënë xhirua e të ardhurave nga emigrantët), edhe do ketë sigurinë e rizgjedhjes. Do te votojë vetë qeveria për veten e saj. Kështu, asnjë rrezik nuk ka të humbasë. Dhe e gjitha kjo, sikurse lehtë e kupton dhe ti, bëhet për t’u sakrifikuar qeveria jonë për ne. për ty e për mua. Si? Nuk të mbushet mendja? E po çfarë të të bëj unë ty që, gjithë jetën ke qenë njeri i …dyshimtë?

@Qeveria greke nga ana tjetër, le të festojë ditën e sotme me mënyrën esaj tipike. Të dërgojë të gjithë emigrantët në qendrat e “mikpritjes” që ka ndërtuar nëpër ishuj për ta. Edhe nuk rrezikon kështu nga emigrantët ngatërrestarë, por edhe përforëcon pak lëvizjen turistike, që këto kohët e fundit, falë dhe revoltave, është zbehur disi. Sepse, miku im, siç e dëgjove edhe ti, shkaku për revoltat në Athinë nuk ishte vetëm vrasja e adoleshentit nga dora e shteti. Assesi. Shkakun më të sigurtë e gjeti ai që i di gjërat më mire se ty dhe më mire se unë. Më poshtë, do ta gjesh edhe shkakun edhe …shkaktarin e gjetjes së shkakut. Por po flisnim për festimet qeveritare.Tek e fundit, le të vijnë në marrëveshje midis tyre qeveritë e të dy vendeve për festimet. Diçka të përbashkët kanë për të gjetur, patjetër. Përveç dashurisë për emigrantët që, nuk lenë vend pa e treguar.

@Të thashë më lart për shakun e trazirave. Dhe e di që, po pret me padurim t’a mësosh edhe ti. Sikurse të gjithë ne. Le t’i falemi këtu largpamësisë së një funksionari të lartë të Athinës. Dhe jo ndokujt që, nuk ka dhe vizion të qartë për gjërat. Në të kundërt. Është ai që duhet të ketë pamjen më të saktë për ato ç’ka ndodhin përditë në qytetin ku drejton. I ftuar në lajmet e mbrëmjes (një perëndi t’i bëje të tilla) të kanalit Antenna, për të folur mbi ngjarjet e ditëve të fundit, Kryebashkiaku i Athinës u shpreh: “Vura re një ditë në televizion se, njëri nga ata të maskuarit e revoltuar, ishte shqiptar. I pyetur nga gazetari përse ishte i revoltuar, ai iu përgjigj se ‘e bëj ngaqë nuk më pëlqen sistemi politik i Greqisë!’... Ç’punë ka ai me sistemin tonë politik? E solli këtu njeri me zor? I vuri njeri revolverin në tëmth? Po qe se nuk i pëlqen këtu, le të kthehet në Shqipëri”!

@Deri këtu, zoti Kryebashkiak, mund të bie edhe dakord me ju. Përveç armës. Nuk është koha të flasim për armë. Dhe e dyta, disa prej atyre që erdhën në Greqi, akoma dhe shqiptarë, erdhën pikërisht me armën në tëmth. Madje nga shumë afër, pa ndonjë shans serioz që plumbi të bënte rikoshetë. Më kuptoni, dua të besoj! Keni dëgjuar, ma do mendja, për revoltat e vitit ‘97 në Shqipëri?!Mirëpo unë, jam me ju zoti Kryebashkiak. Të ikin të huajt që nuk u pëlqen sistemi politik i Greqisë, kështu sikurse funksionon sot. Problemi qëndron tek grekët, veçse. Dhe kam përshtypjen se, janë goxha shumë ata që nuk janë të kënaqur me atë që përjetojnë çdo ditë. Me këta, çfarë do bëhet?! Keni ndonjë propozim? Apo i vetmi që u vjen në mendje është ai që i thatë gazetarit, që “të ndalohen demonstratat”?
Qofsha i gabuar zori Kryebashkiak po, frikë kam se, nuk i keni dhe kaq të shtjelluara gjërat në tru.
Për gazetën TRIBUNA,19 Dhjetor 2008

U gjendën fajtorët!

2008-12-18T02:19:00.000-08:00

@Edhe pse ngjarjet në atdhe, janë të shumta, si gjithnjë, detyrimisht protagonistët kanë për të folur për atë që po përjetojmë së fundi në Greqi. E dhimbshme për këdo që i beson demokracisë. Dhe jo se jemi në gjendje ne(personalisht aspak) për të dhënë mësime demokracie për grekët. Do të qe fyerje për vetë demokracinë. Por nuk ka se si të mos indinjohesh nga ajo që sheh. Në njërin krah shteti, në tjetrin pushteti dhe përballë tyre shoqëria. Dy të parët, ndodhen kësi kohë, gjithnjë e më shpesh përballë shoqërisë. Thuajse janë në prag të divorcit. Madje, ndokush mund të thoshte, me një dozë hiperbole, se jo vetëm janë drejt divorcit, po janë në sallën e gjyqit.

@ E lavdërueshme përpjekja që bëjnë 2-3 (ish-kolegë)gazetarë, të zhvendosin vëmendjen e opinionit. Me ankth duan të fusin në lojë edhe emigrantët. Po! Është e vërtetë që, bashkë me hajdutët vendas, u kapën dhe mjaft emigrantë. Patjetër! Askush nuk thotë të kundërtën. Tema është katastrofa që përjeton Athina dhe e gjithë Greqia, apo sa sahate të shtrenjta morën narkomanët dhe të uriturit? Tema është ekzekutimi i një adoleshenti dhe mungesa e shtetit, apo sa palë çorape morën të rraskapiturit e Athinës nga ZARA? Tema është shkatërrimi i shtyllës kurrizore të shoqërisë, çertifikata e divorcit mesh shoqërisë dhe shtetit,, apo sa pakistanezë, afrikanë apo të tjerë amigrantë-të pastrehë, rrëmbyen celularë vodafone?

@Tema është shkatërrimi i pasurisë së qytetarëve, apo fakti që në bastisje morën pjesë edhe emigrantët? Emigrantët, përderisa jetojnë në Greqi, me siguri do jenë pjesmarrës në të mirat dhe të këqijat. Të mos harroj të nënvizoj edhe atë që me gëzim të papërmbajtur na njoftoi reporter I një kanali televiziv grek: pashë me sytë e mi, emigrantë me maska! Nga Pakistani, nga Bangladeshi, nga Shqipëria! Ç'po na thua more …sypetrit? Si munde dhe dallove poshtë maskave …kombësinë e tyre? Nuk njeh kufij, as hajdutllëku, as plaçkitja, as mjerimi (ekonomik dhe intelektual) deh as ligësia e disave. Këtu hyn të thuhet ajo shprehja me "fshatin që digjej dhe kurvën që krihej". Ankthi për të bërë pjestarë të plaçkitjes edhe emigrantët, tek reporteri në fjalë, tejkalonte bindshëm shqetësimin për atë ç'ka ndodhte dhe për flakët që po lëpinin gjithçka.

@ Gjithsesi, ne që kemi përvojën e hidhur si komb, të revoltës popullore të 97-ës, mirë do bënim të mos nguteshim të gjykonim fqinjët grekë për mungesë ...demokracie. Kush më shumë se Shqipëria, ka nevojë për stabilizim të demokracisë? Ne që akoma dhe sot, pas 18 vjetësh (në tranzicion), nuk mundemi të shijojmë aq sa ëndërruam frytet e demokracisë së premtuar, të paktën le të bashkëvuajmë me ata që, edhe e dinë se ç'është demokracia, edhe janë krenarë që u lind në tokën e tyre.

E bëjmë dot? E kemi forcën këto çaste, të mos nënqeshim me vetëkënaqësi idioti, kur sheh që digjet shtëpia e tjetrit? Mundemi të kuptojmë se, ajo që ndodhi në Greqi, na prek edhe ne? Të paktën ne që jemi të detyruar të jetojmë me familjet tona në Athinën e plagosur këto ditë. Mundemi të fshehim buzëqeshjen cinike, që dallohet tek-tuk te disa bashkëpatriotë?

@Në këto çaste që shoqëria greke, është e prekur tërësisht nga rrëmujat që po shkundin nga themelin vendin për kaq ditë, nuk mund të rri pa shprehur zemërimin dhe indinjatën time për pjesmarrjen edhe të disa shqiptarëve, në vjedhjet dhe bastisjet që bëhen, në dyqanet që thyejnë të rinjtë e revoltuar gjithandej në vend. Nuk është në nderin e asnjë njeriu të vjedhë pasurinë e tjetrit. Aq më tepër, kur pasuria në këto momente ndodhet e kërcënuar nga turmat e zemëruara. Dhe pas turmave, shpejtojnë edhe një tufë (se për tufë bëhet fjalë) bashkëpatriotësh, njerzëz të pandershëm e të pa prokopi, të përfitojnë nga gjullurdia dhe të përvetësojnë atë që nuk u takon. Është të paktën e turpshme!

@Nuk jetojmë në shoqëri ëngjëjsh dhe as në parajsë ku të mos kemi mes nesh edhe të tillë. Mirëpo,kur mëson se një familje shqiptare, dhe jo vetëm një person, e përbërë nga katër vetë, u ndalua për bastisje dyqanesh, nuk mund të rrish pa u irrituar. Emigrantët, natyrisht që janë edhe ata njerëz dhe në mes tyre jetojnë edhe persona të tillë, që përbëjnë padyshim një pakicë mjerane. Duke besuar se shpreh shumicën dërrmuese të bashkatdhetarëve që jetojnë në Greqi, i dënoj me gjithë forcën që kam veprime të tilla, dhe ftoj të gjithë ata që munden t'a bëjnë, t'i dënojnë edhe ata publikisht. Le të mos hedhim kripë në plagët e njerzëve. Është turp dhe fyerje për vendin tonë, por edhe për vendin ku jetojmë.

@Nëse qëllimi juaj është vjedhja, largohuni tani nga Greqia, dhe lini në punën e tyre të qetë, njerëzit e ndershëm. Tregoni(nëse u ka ngelur akoma) mirënjohje dhe shpirtmadhësi. Greqia në këto çaste është e plagosur, por bashkë me të, të plagosur jemi edhe ne, që nuk jemi lindur në tokën e saj. Është atdheu i fëmijëve tanë. Respektoni djersën e njerzëve dhe mos turpëroni një komb të gjithë. Dhe duke qenë se ne jemi vend i vogël, lehtë do mësohet cilët jeni. Turpi do t'ju shoqërojë për gjithë jetën. Me vend e gjej, madje, të ftoj dhe ambasadorin tonë z.Vili Minarolli, të dënojë me forcë dhe indinjatë veprimet e turpshme të kësaj pakice mjerane dhe të mos japë asnjë mbështetje për hajdutët dhe plaçkitësit, nëse i kërkohet. Asnjë mëshirë dhe asnjë solidaritet nuk përbën detyrim, ku jepet për hajdutët ordinerë. Kushdo që të jenë,janë një turp për kombin tonë.

Viva Berlusconi,Viva NATO!

2008-12-06T10:06:00.000-08:00

ProtAGONistët

@ Le të fillojmë nga justifikimet. Patjetër, ti që lexon rregullisht ProtAGOnistët, vure re mungesën e tyre javën e kaluar. Teknologjia i dashur, teknologjia. Refuzon ndoherë të disiplinohet. Ose, tani që po e mendoj më mirë, si thua, ta quajmë ... sabotazh?! Nejse, po e kalojmë edhe këtë pengesë. Kemi kaq e kaq tema, kaq e kaq protagonistë për të sjellë këtu. Pikësëspari kemi, shumë të dashurin dhe të pa harruarin Silvio. Nuk e ka lënë, sigurisht, këtë botë, mos të shqetësoshesh nga fjalët dashamirëse. I dhimbsuri dhe demokrati Silvio, na bëri nderin dhe rierdhi në atdhe. Si mund ta fshehim ngazëllimin për këtë të mirë që na ndodhi?! Dhe Silvioja, nuk është cilido Silvio që i teket të vizitojë Shqipërinë. Eshtë Berluskoni vetë.

@ Është Berluskoni që, me nismën e tij, Parlamenti Evropian gjatë këti viti, ka votuar një sërë ligjesh dhe direktivash ku, emigrantit, jo vetëm i kufizohen të drejtat në shtetin ku jeton, por me dashamirësinë e pakufizuar të të dashurit Silvio, akoma dhe 18 muaj burg mund të bëj një emigrant që ka “fatin” të kapet nga karabinierët. Është i njëjti Silvio që, nxori në rrugët e qyteve italiane ushtrinë, për të shtypur rezistencën e emigrantëve ndaj “dashamirësisë” që tregon Silvioja me kolegët e tjerë evropianë. Kësisoj, është lumturi të jesh këto ditë, i vizituar nga Berluskoni. Veç kësaj, janë jetike edhe marrëveshjet që u nënëshkruan mes Italisë dhe Shqipërisë. Nuk dimë për kë janë më të rëndësishme,gjithsesi. E megjithatë, ne duhet të mjaftohemi tek nderi i Silvios.

@ Nderi kthehet me nder, thotë populli ynë.Tani, nuk jam fare i sigurtë nëse i nderuar do të ndjehet edhe Berluskoni, kur t’i kthejë vizitën lideri i një pjese të shqiptarëve. Se në të vërtetë, edhe Berluskoni, assesi nuk është dhe nuk mund të jetë, lideri i të gjithë italianëve. Nuk mund të besoj në asnjë mënyrë se, italianët janë kthyer në kundërshtarë të betuar të emigrantëve, sikurse i shumëdashuri Silvio. Sikurse, nuk mund të besoj se italianët, janë të njëtit mendim me Silvion e tyre dhe për pak orë edhe yni), për presidentin e zgjedhur amerikan. Të cilin, me humorin e tij të hajvantë, deshi ta qesëndiste. Kështu bënte edhe Hitleri dhe Musolini. Fillimisht qesëndisnin hebrenjtë dhe njerëzit me ngjyrë. Dhe më pas, të gjithë e dimë se ç’ndodhi.

@ Le të shpresojmë se, nuk ka dhe miliarderi italian të njëjtat synime...! Paralelisht, Shqipëria u ndodh këto ditë në qendër të vëmendjes të NATO-s, ku u diskutua për pranimin përfundimtar të saj dhe të Kroacisë, në gjirin e aleancës së Atlantikut. Qe një deklaratë e pritshme. Ajo që shqetëson ProtAGOnistët, është turi promovues i firmosjes së anëtarësimit nga kreu i ekzekutivit. Vetëm për ftesën që mori Shqipëria në samitin e Bukureshtit, pothujase gjashtë muaj udhëtoi Njeriu i Premtimeve të Mbajtura (siç e quan ai vetevten dhe sikurse qeshin të gjithë ata që e dëgjojnë. Kush me zë e kush nën zë). Merre me mend miku im, çfarë e pret atdheun, çfarë i pret sheshet, çfarë i pret tribunat (fatmirësisht TRIBUNA jonë nuk rrezikon). Duhet me çdo kusht, t’i bashkangjiten festimeve.

@ Fatmirësisht (akoma) nuk ka tubime “vullnetare”. Tashmë, tubimet bëhen me të tjera kritere. Ke kam, më jep të jap. Kjo është tashmë formula e organizimit të tubimeve. Ato që ke ti (votat) ja jep dhe ato që ka ai (premtimet), nuk t’i kursen! Kështu, të dy palët janë të kënaqura. Edhe tubisti shkon në shtëpi plot ngazëllim për t’i treguar së shoqes, sa hare mori kur pa nga afër premtimdhënësin, por edhe NPM-ja, konstatoi edhe njëherë tjetër se, sa popullaritet gëzon mes simpatizantëve-dele! Mirëpo, se nuk bën të harrojmë miqtë që na nderojnë, përveç të famshmit Silvio, për vizitë në atdhe ishte dhe presidenti Bullgar. Asnjë krahasim shkëlqimi i tij me atë të Silvios. Pikësëpari, miku nga Bullgaria, nuk i ka të ngjyer flokët me këna! Dhe së dyti, nuk është miliarder.

@ Kësisoj, është i justifikueshëm dhe njëfarë indiferentizmi me të cilin, edhe mund të pritet nga krerët e qeverisë së (disa) shqiptarëve, presidenti. Veç të tjerash, asnjë premtim për parqe eolike nuk dha zoti Parvanov. Tek e fundit, as edhe një premtim të vogël për hedhjen e mbeturinave kimike! Një president të tillë, është e kuptueshme që nuk e pret siç pret një kryeministër që të premton të gjitha të mirat. Dhe sidomos dikujt që, premtimet i ka kthyer në shkencë. Nejse, le të hidhemi tani dhe pak tek miqtë tanë amerikanë. Presidenti Obama emëroi znj.Klinton, Sekretare të Shtetit. Domethënë, e gjithë fushata elektorale, ishte për të qenë të sigurtë amerikanët, cili do të qe numri një dhe cili numri dy?

@ Ata që dyshojnë se, qeveria që po vjen, nuk është gjë tjetër, veçse një kopje e dy qeverive të mëparshme të Bill Klintonit, kanë tashmë, një argument më tepër. Por edhe ruajtja në të njëjtin post të ministrit të luftës të Xhorxh Bushit, nuk është aspak shenjë e mirë. Pavarësisht se, ne shqiptarët e kemi të siguruar përkrahjen e SHBA-së, falë elasticitetit politik që jemi në gjendje të vemë në funksion në raste të tilla (kujto këtu, rendjen gjithëpartiake për të promovuar librin e zoti Obama, sapo ai u zgjodh në postin e ri), nuk ka sesi të mos bëhesh pesimist kur, je i detyruar të shohësh sërish në timonin e forcave luftarake (pasi, nuk mund të quhen forca të mbrojtjes kombëtare, trupat pushtues të Afganistanit dhe të Irakut), të njëjtën fytyrë. Mos më thuaj që, nuk ndjen njëfarë ...sigurie. Dhe fatkeqësisht, pas ndodhive në Indi, shkaqet janë të gatshme...

Për gazetën TRIBUNA , 5 Dhjetor 2008

Drogë dhe pushtet!

2008-11-29T10:10:00.000-08:00

ProtAGONistët

@ Përfundoi dhe greva e deputetëve të opozitës. Ajo që habiti protagonistët, nuk është në vetvete nisma demokratike dhe kurajoze e të zgjedhurve të popullit(I shkreti popull, ta dinte se kujt po i jep votën) por rezervat e brendshme të deputetëve. 9 ditë të ngujuar në kullën e Parlamentit , si 9 Oso Kuka kontemporanë, dhe asgjë nuk i mposhti deputetët tanë. As bukë, as ujë, as fjalime, as drita verbuese të fotografëve! Për një të zgjedhur, me shumë vlen një intervistë në gazetë a në televizion, sesa për ty dhe për mua, një darkë me një mik a me familjen. I zgjedhuri(që ka dhe idenë se është edhe i përzgjedhur), gjithçka e bën për zgjedhësit. Asgjë për veten e vet!

@ Nuk e beson? Dëmin vehtes ia bën miku se, kjo nuk vihet në dyshim. Kush tjetër përvec një deputeti të zgjedhur, do vetëflijohej pa komoditet e vilës,pa roje personale, pa makinën luksoze, pa bankete e ftesa në holle hotelesh luksoze e amabasada të huaja , për t’i shërbyer interesit të të tjerëve?! Përpara se të përgjigjesh, me siguri mund të të them se, askush! More, po bindem se këta nuk janë vetëm njerëz të mirë dhe të dhimbsur për njerëzimin.Këta janë …supernjerëz! Këta janë “dinozaurët” modernë të njerëzimit. Durojnë nëntë ditë e nëntë netë pa ushqim e pa ujë. Këta janë për të balsamosur e për t’i ekspozuar në brezat që vijnë, si specia parlamentare më e durueshme. Vonoi demokracia të vij në Shqipëri,është e vërtetë.

@ Por kur erdhi ama,solli me vete të gjitha format e ushtrimit të saj. Nga njëra anë greva e urisë dhe nga ana tjetër indiferentizmi. Më tepër rëndësi u dha qeveria greke të burgosurve grevistë, sesa qeveria shqiptare deputetëve të vetëngujuar. Mos më thuaj që, nuk të shkoi edhe ty në mendje, të duash të jesh këto kohë , më shumë i burgosur në Greqi sesa deputet në Shqipëri?! Të pakrahasueshme privilegjet! Sikurse të pakrahasueshme janë privilegjet që kanë evropianolindorët ndaj nesh! Sepse miku im, evropianolindor nuk je ti dhe unë. Tjetër se deri dje, kjo na ishte dhënë të kuptojmë. Sot, as evropianolidorë nuk jemi, as evropianë shqeto. Njefarësoj, jemi evropianë në …pritje. Një specie e rrallë që është akoma në fazën studimore.

@ Evropianolindorët, së afërmi do të kenë të drejtën të punojnë në të gjitha tregjet e punës evropiane. Shpjegoj që të mos të të ngatërroj: shtetet e anëtarësuara fillimisht në Unionin Evropian, pritet të hapin dyert e fabrikave dhe të uzinave(që nuk mundën të mbyllin nga kriza ekonomike) për qytetarët e shteteve të anëtarësuara tashmë së fundi. Kështu, të jepet mundësia, ty që shumë shqetësoshesh për vendin e punës, të shkosh e të punosh në ato tregje pune ku akoma nuk janë pushtuar nga evropianolindorët. Cilat janë këto tregje, do më pyesësh me të drejtë?! Këtu është problemi. Po fundja, shpresat janë të gjalla të emigrojmë ne si komb. Tek e fundit, po e bëjmë edhe sot qe akoma nuk jemi përcaktuar se ku bëjmë pjesë. Vërtet, si të duket idea të na emërtojnë qytetare të një botë të pa hulumtuar?

@ Deri atëherë, mjaftohemi të quhemi qytetarë të një vendi që pjell çudira. Dhe të një bote po me kaq çudira. Njëra prej çudirave është dhe reagimi i terroristëve të Bin Landenit, pas zgjedhjes së Barack Obamës në postin e Presidentit të SHBA-së. Nuk u ngazëllyen aspak. Edhe pse nuk pritej e kundërta. E cilësojnë si një zezak në shërbim të të bardhëve. Nuk u gjendet ana. Atje ku bota pati besuar se silleshin harbutërisht, vetëm e vetëm se perballë tyre ishte krye harbuti Bush. Mirëpo, kur njeri harbut përgatitet të iki, harbutët e tjerë nuk kanë ndërmend të bëjnë diçka të tillë. Janë rehatuar me rolin që u rezervoi historia. Sikurse me rolin që (beson se) i ka rezervuar historia, përgatitet të pajtohet edhe Vladimir Putin.

@ Roli i tij është ai i Carit modern. E kaloi provën qeverisëse Medvedevi dhe tashmë, përgatitet të rishkoj ne Kremlin, duke shkelur në qilimet e kuqe të Dumës (dhe të naftës se Kaukazit), ish agjenti I KGB-së. Mos më thuaj që nuk ngazëllehesh?! ProtAGOnistët nuk e përmbajnë dot gëzimin. Përherë kanë qenë të prirur të lumturohen me prezencën e autokratorëve në fronin e tyre. Autokratorik është edhe sondazhi që qarkullon këto ditë në njërën prej gazetave më tradicionale të demokracisë së brishtë të shtypit në atdhe. Gazeta, duke qenë se vlerëson me objektivitet dhe racionalizëm , gjendjen ekonomike të vendit, duke qenë e vetëdijshme për qarkullimin me shumicë të …drogës në vend,as më shumë e as më pak, fton lexuesit e botimit të saj në internet, të votojnë.

@ Jo për të zgjedhur dikë, sikurse ndodh kinse në sondazhet e ofruara, por për të dhënë mendimin e tyre se, në cilin qytet të Shqipërisë qarkullon më tepër …drogë!!!Duhet të shkosh, o lum miku e të votosh. Vota është e drejta elementare e demokracisë. Askush nuk ka të drejtën të të mohojë mundësinë. Do më thuash që, duhet të kesh përvojë personale për të votuar ose, fantazi të sëmurë, për të krijuar një sondazh të tillë. Qartë qartë po, thelbi nuk ndryshon. Ma do mendja se, duhet të ketë qarkullim të bollshëm drogë në Shqipëri, përderisa shtypi filloi publikisht të shqetësohet për sasinë që qarkullon ne rrethe të ndryshme. Bëj kujdes: jo sondazh nëse greva e urisë është mjet demokratik i shoqërisë së lirë. Thjesht një sondazh për sasinë e lëndës më të përhapur në vend. Bravo!

Për gazetën TRIBUNA (21/11/2008)

Kujtesa e përhimtë kombëtare

2008-11-29T09:12:00.000-08:00

ProtAGONistët

@ Kriza ekonomike që ka mbërthyer botën, asnjë dallim nuk qenka në gjendje të bëj. Kush do priste, bie fjala që, ekonomia amerikane, i ka shpresat për t’u rimëkëmbur tek ...Greqia? Po byrazer po, aspak të mos habitesh.Tek Greqia i ka sytë.Ambasadori amerikan në Athinë, u ankua publikisht se, ministria e shëndetësisë, nuk u ka paguar asnjë sent të dollarit, kompanive nga të cilat importon lëndët farmaceutike. Tani, për ne që njohim në njëfarë mase, mentalitetin grek, është e çuditshme që, ka aaritur gjëndja deri këtu. Assesi nuk mund të bindemi se, mund të ketë borxhe qeveria greke ndaj amerikës. Por edhe nëse ka, ka për të gjetur mënyrën për t’i shlyer. Të gjithë duhet të kontribuojmë për këtë. Dhe së pari,ne emigrantët.

@ Të cilët, emigrantët është fjala, dhe sidomos ata që ndodhen në burgjet greke, pas grevës që ndërmorën, morën edhe lajmet e mira. Qeveria vendase, me zemërgjerësinë që e karakterizon( kur i vjen litari në fyt) po bëhet gati të lirojë nga kampet e riedukimit( domethënë, të edukuarit që futen në burgje, i merr shteti , i mban ca kohë brenda dhe i nxjerr prej andej të riedukuar. E sqarova këtë për këdo që nuk ishte në dijeni. Edhe pse dyshoj, të ketë të tillë) ekzaktësisht, 3720 persona. Nga këta, një pjesë e mirë(numra të saktë akoma nuk dimë) janë me kombësi shqiptare. Sepse, miku im, shqiptari nuk është vetëm emigrant në Greqi apo dhe gjektë. Është edhe i burgosur. Bëhet fjalë për të burgosurit në kampet e riedukimit.

@ Pasi, në tërësi emigrantët shqiptarë në Greqi, në njëfarë mase, janë të burgosur. Edhe ata, presin zemërgjerësinë e ministrisë së brendshme çdo fundvit ose çdo verë,për të ndjerë “dashamirësinë prindërore” që do ndjejnë për pak kohë, të burgosurit e kampeve. Ndryshimi qëndron vetëm tek mënyra e burgimit dhe tek afati i liridaljes. Të burgosurit , me daljen e tyre nga burgu, njëherë e mirë (po qe se nuk u riduhet riedukim), shpëtojnë nga kthetrat e gardianëve dhe të shtetit. Emigrantët, vetëm për pak kohë e kanë këtë mundësi. Dhe sërish kanë për t’u rikthyer në gjirin e ngrohtë të burokracisë. E cila, sikurse dihet, të vetmen gjë që nuk do të humbasë, është kujdesi për qytetarët. Nëse ndodh që qytetari të jetë dhe emigrant, aq më mirë për burokracinë.

@ Këto ditë ministria e brendshme e Greqisë, çoi për diskutim e më tej për miratim, projektligjin për emigracionin në Parlament (njërin nga moria e projektligjeve që kanë shkuar), ku midis të tjerash, parashikohen edhe përkujdesja për fëmijët e emigrantëve. Është me të vërtetë për t’u habitur, sa seriozisht e shohin në Greqi, integrimin e qytetarëve të ardhur nga shtetet e huaja, por më tepër duhet shënuar përkujdesja për gjeneratën e dytë. Dhe ligji(të cilën qysh nga lashtësia, përherë e bënte Maliqi), në rastin tonë parashikon si më poshtë: me plotësismin e moshës 18 vjeç, fëmijës së emigrantit që është lindur në Greqi ose ka ardhur i mitur, i jepet automatikisht e drejta për të marrë leje afatgjatë qëndrimi. Me një fjalë, do më thuash që u zgjidh edhe ky problem.

@ Pikërisht, këtu nis dhe ngatërresa. Asnjë problem nuk zgjidhet, përveç problemit të madh që ngelet pezull këtu e 18 vjet dhe ka të bëj me emigrantët dhe fëmijët e tyre. Sepse, ndërkohë që në çdo shtet tjetër me demokraci të vërtetë dhe me struktura serioze qeveritare, tema është krejt e zgjidhur me parashikim në Kushtetutë të kushteve dhe proçedurave që duhet të ndiqen, këtu, me çdo qeveri që vjen në pushtet, kushtetuta dhe proçedurat shëndërrohen në fletushka pa vlerë. Le të marrim si të bërë, bie fjala, se të gjithë emigrantët familjarë, janë të ligjëruar. Gjë që, natyrisht nuk ndodh në fakt. Dhe paskëtaj, të vijmë tek e drejta e fëmijëve për të marrë leje afatgjatë qëndrimi në Greqi. Po vallë, sa afatgjatë do të jetë kjo leje?

@ Dhe nëse nuk mund dot prindi të rinovoj lejen e qëndrimit e cila, me procedurat që ndiqen deri në momentin që shkruhen protagonistët, më tepër e vështirësojnë sesa e lehtësojnë atë,cila çfarë i pret fëmijët? Po vallë, ai nënvizimi që është vënë në projektligj dhe përcakton ndër të tjera se, shteti, do të marrë të gjitha masat për të integruar normalisht në shqoqëri fëmijët e emigrantëve, çfarë kuptimi ka?! Fëmijët e emigrantëve, të lindur në Greqi ose të ardhur foshnje nga atdheu, nuk janë as të “varur” nga lëndë narkotike, as të ardhur nga institucione riedukimi dhe as nga ato që kujdesen për fëmijë të keqtrajtuar. Pra, asnjë përkujdesje të veçantë nuk duan, përveç përkujdesjes së mirëfilltë të një demokracie të vërtetë, për të gjithë qytetarët e saj.

@ Doemos, duhet të mësojmë, nëse qytetarëjanë për qeverinë greke, edhe fëmijët e emigrantëve! Mirëpo kjo është nga ato pyetjet e lehta që nuk duan përgjigje. Njëherë tjetër, do flasim edhe për qeverinë shqiptare, dhe çfarë ka ndërmend të bëj ajo, për fëmijët e shqiptarëve që janë me prindërit jashtë atdheut. Me të drejtë, do më thuash që, ku ta gjej kohën qeveria jonë, të merret me probleme të dorës së dytë, kur akoma nuk ka zgjidhur ato jetiket dhe kryesisht për ata që jetojnë në atdhe. Meqë thashë atdhe, m’u kujtua dhe fushata serioze që kanë ndërmarrë ente universitare në zhvillim e sipër dhe forca politike të të majta dhe qendrore, për të promovuar librin e Barack Obamës. Askund tjetër në botë nuk ndodh, kaq lehtë, kaq shpejt, të ndryshojnë prioritetet politike të një vendi. Mbreti vdiq(Bush), rroftë mbreti!!!

Për gazetën TRIBUNA (28/11/2008)

Brekët e mëndafshëta të kandidates

2008-11-15T09:38:00.000-08:00

ProtAGONistët

@ 150.000 dollarë për këpucë, veshmbathje dhe kozmetikë ka harxhuar nga buxheti i partisë Sarah Palin, gjatë fushatës elektorale. Ndërkohë që kriza ekonomike ka kapur Amerikën në çdo segment të saj.Dhe jo vetëm Amerikën. Gojëmjalti popull në këto raste ka thënë: fshati digjet e kurva krihet. Banale po ama, popullore. Siç thotë dhe Deutche Welle “pyetja që shtrohet tani është: A do të kenë të gjitha fundet, fustanet, pantallonat, kostumet apo këpucët e bukura, pas 4 nëntorit, ditës së zgjedhjeve, më shumë ose më pak vlerë se sot?”. Asnjë problem. Sarah e ka gjetur përgjigjenen. Nëse humbet, tha Sarah (çoç di më shumë nga ne kalliri nga Alaska), ka për t’i dhuruar tek ata që kanë nevojë. U zgjidh problemi i varfërisë në SHBA. Brekë të mëndafshta!

@ Nga Amerika edhe protagonisti tjetër.Kësaj radhe presidenti (në ikje), i bën thirrje botës të mbajë tregjet hapur. Thua se deri më sot ishin mbyllur dhe, shpëtimtari po i vë gjoksin krizës. Ka thirrur edhe një konferencë me kryetarë shtetesh, përçuesi i demokracisë. Pishtari i pafikur i lirisë. Ndërmjetësuesi i paqes. Shpresa e ringjalljes së begatisë ndërkombëtare. Të kujton sërish popullin e mënçur. Që pa u menduar gjatë në këto raste thotë: ky të vret natën e të vajton ditën. Edhe pse Bushi i dashur i shqiptarëve qeveritarë, ka vrarë edhe natën edhe ditën. Për lotët nuk jam aspak i sigurtë. Askush nuk mund të besoj se lotët janë kaq të pashpirtë e të banojnë tek të pashpirtët. Preferojnë strehët e nxehta të qerpikëve që rrinë zgjuar në Irak e Afganistan.

@ Bashkim Gazidede, matematikani që i përkushtoi jetën shërbimeve informative sekrete postkomuniste, krahu i djathtë i presidentit të djeshëm dhe kryemistrit të sotëm shqiptar (ish i majtë por prej kohësh edhe ky i djathtë), u nda nga jeta. Ndjesë pastë. Askush në këtë botë nuk merr pasuri me vete. Akoma dhe miliarderët më të njohur të botës. Fordi i famshëm i makinave, në testamentin e vet, thuhet të ketë shkruar: përveç sa thashë më sipër, dëshira e fundit që kam, ka të bëj me duart.M’i lini jashtë arkivolit, të binden të gjithë se, asgjë nuk mora në botën tjetër. Kreu i SHIK-ut famëkeq shqiptar, me siguri nuk kishte pasurinë e miliarderit Ford. Gjithsesi, ato që mori me vete, ndoshta kushtojnë më shumë nga disa miliardë dollarë.

@ Askush nuk ka për t’a pyetur (në ferr a parajsë ku ka për të shkuar), as për naftën, as për embargon, as për Remzi Hoxhën, as për Arkanin, as për armët, as për Bullatoviçin, as për Millosheviçin, as për LDK-në, as për kryengritjen kosovare, as, as, as,! Nga ato vdekjet që disa i mbushin dhimbje, disa çlirim shpirtëror, disa dëshpërim, disa fyerje e disave u zbeh shpresën. Disa me ikjen e Gazidedes, humbën çdo shpresë të mësojnë destinacionin e parave të piramidave të famshme. Shumë të tjerë, kurrë nuk kanë për të mësuar, arsyen pse Nexhmija pagoi me burg kafet në varrimin e Enverit por nuk u akuzua kurrë për krimet e sistemit komunist ndaj disidentëve dhe të përgjëruarve për demokraci të vërtetë.

@ Asnjëherë në Shqipërinë me demokracinë më të brishtë Evropiane, një njeri i vetëm, nuk ka marrë kaq të vërteta në banesën e fundit. Atje ku ka shkuar, me disa që u përlotën mbi varrin e tij ka nënqeshur, dhe me disa të tjerë,që u përlotën sa ishte gjallë për ato që bëri dhe nuk bëri, le të shpresojmë se është penduar. Qoftë dhe tani, atje, i vetëm dhe larg shkëlqimit të dritave të pushtetit, mbase ndihet paksa fajtor. Thonë se zoti ndaj u formua në mendjen e njerëzimit. Për të falur mëkatarët. Por mëkatarë, nuk fal vetëm zoti. Në vendin e çudirave, falja është diçka e shenjtë. Të gjithë mëkatarët që pendohen, kanë zotin e tyre që i fal. Për ndonjërin shafqet në formën e fuqiplotit të padukshëm hyjnor.

@ Për ndonjë tjetër, ka imazhin e fuqiplotit tokësor dhe... kryeministror. I penduar thellë për qëndrimin larg rezidencës blu (aq i penduar sa edhe zyrat e ish-partisë së tij, mendon t’i bojatisë me ngjyrat e partisë mëmë, të paktën tani në ikje), ministri Pollo vendosi të kthehet në gjirin e mëmës parti. Le të nisin festimet. Të derdhet rakia lumë e sazet të mbushin me tinguj bulevardin qëndror të Tiranës. Të shpallet festë kombëtare kjo ditë e bekuar. Madje, meqënëse as sivjet parashikohet të festohet dita e çlirimit të vendit, le të zëvendësohet me këtë ditë fatlume. Ditën e rikthimit në parti të shtyllës kurrizore të idealit. Tashmë, me ndërgjegjje të pastër, mund të rehatohet ministri ynë në kolltukun e meshintë. Gëzohuni dhe lumturohuni.

@ Privatizimin e KESH-it e mësove, dua të besoj. 102 milionë euro do të hyjnë në xhepat e shtetit. Kur ka shteti ke dhe ti, kam dhe unë. Me xhepat plot e me KESH-in në duar të sigurta, ajo që u mungon shqiptarëve tani, është vetëm korenti. Problemi u zgjidh. Shteti u pasurua. Dritat pritet të mos priten. Kompania çeke e fitoi konkursin ku konkuroi ajo dhe ... asnjë tjetër. Konkurrencë e fortë, nuk ke ç’thua! Por gjithsesi, gjithçka shkon mbarë në atdhe. Brukseli dhe amerikanët (që meqë ra fjala, përveç shqetësimeve që kanë për demokracinë shqiptare, hedhin tek-tuk dhe ndonjë bombë në Siri për efekt demokracie), fort të shqetësuar janë për drejtësinë. Reformat ecin me hapin e breshkës na thonë. Nuk i kuptoj këta evropianët. Edhe tani që partia po forcohet, KESH-i po privatizohet, ku e gjen kurajon dhe shqetësohet?!

Për gazetën TRIBUNA

Kryeidioti dhe partia e injorantëve

2008-10-31T14:28:00.000-07:00

ProtAGONistët

Në fakt, kriza ekonomike botërore, nuk i ngjan aspak asaj që përfshiu Amerikën në vitin 1929.Është pak më e rëndë! Sot, zemra e kapitalizmit është e paralizuar nga të ashtuquajturit “Golden Boys”. Hera e parë që Evropa i vë ...gjyzlykët Amerikës. Shpëtimtari i njerëzimit dhe “pishtari i demokracisë” së vendeve arabe Xhorxh Bush, pas dushit në djersë të ftohta në Kongres, me sytë të zgurdulluar, ndoqi marrëveshjen e liderëve të këtej oqeanit për të përballuar stuhinë shkatërruese të krizës. Bush përmendëm dhe nuk ka sesi të mos përmendim Paul Krugman-in. Laureatin e Nobelit të Ekonomisë nga Akademia Mbretërore Suedeze e Shkencave. Vetëm për epitetin që u vendosi republikanëve, i takonte Nobeli.I quajti, edhe pse e tepëroi disi,parti e injorantëve. Me siguri e tepëroi disi.

Askund nuk përmendi, bie fjala, epitetin që do t’i vinte Presidentit të zgjedhur nga republikanët. Edhe pse, e la të kuptohet. Një plotësim të vogël, edhe mund t'a bëjmë. Tani, meqë jemi tek kriza, të flasim edhe për krizën ligjore që ka zënë vendet fqinje,Shqipërinë dhe Greqinë. Të gjitha i kishte Mariorija(thonë grekët) ferexheja i mungonte. Midis krizës botërore ekonomike, shtetet gjejnë rastin dhe i vërsulen drejtësisë. Sepse shteti, asnjë dallim nuk ka nga ujku. Mjegull do ...qafëthyeri, krizë do shteti. Në Shqipëri, vitin nuk ka mbushur në detyrë Kryeprokurorja, mazhoranca filloi t’i presë këmbët e karriges. Nuk u ka thënë njeri mesa duket se, e propozuan ata vetë. Ose edhe mund t’u ketë thënë po, Kryeprokurorja ka gjasa të jetë me probleme dëgjimi.

Se shteti, kryesisht ka dëshirë që drejtësinë ta drejtojnë njerëz që dëgjojnë. Që i mbajnë veshët hapur. Për sytë nuk kanë problem. I ka marrë vetë masat drejtësia dhe i ka të mbyllur me shami. Veshët janë problemi. Duhet t'i ketë të mprehtë. Të dëgjojë e të veprojë sipas direktivave. ProtAGOnistët nuk kanë mundësinë, edhe për shkak të largësisë nga i shohin ndodhitë në atdhe, të dinë nëse e drejta kësaj radhe është me drejtësinë apo me qeverinë. Mirëpo, vetë fakti që drejtësia kërkon të ndjekë penalisht një mik personal të kreut të ekzekutivit, të fut në mendime. Se, mirë që i bllokon llogaritë bankare(ato që janë publike) dhe e lë pa para. Këtë po e kalon miku serbo-boshnjak me kredi nga shtëpia e mikut.

Miku për një ditë të vështirë duhet. Po nuk pati miku, ka miku i mikut. Miku ka edhe para ka edhe mbështetje ligjore. Të jep vajzën e të bëhet avokatmbrojtëse. Po jo dhe dosje në prokurori mikut se, zemërohet qeveria pastaj. Dhe kur zemërohet qeveria, turbullohet dhe harron betimet e stërbetimet. I shkele në kallo pushtetit, të kafshon si gjarpri kur i shkel bishtin. Edhe në Greqi e njëjta gjë ndodh.Qeveria , ditën emëron prokurorë për të shqyrtuar dosjen e skandaleve ekonomike, që këtu e muaj ka kapur kishën dhe antarë të kabinetit, ndërsa natën, i shtyn ata të japin dorëheqjen kur konstaton se ujrat rrjedhin nga kahu i papëlqyeshëm. Kështu e ka pushteti. Kur i duken dhëmbët, jo gjithnjë buzëqesh. Në të shumtën e rasteve kafshon.

Një fjali i bashkon të dy qeveritë fqinje këto ditë. “Do të ngremë komision hetimor”-është parrulla ndërqeveritare. Për Kryeprokuroren qeveria jonë, për shpërdorimin e pasurisë shtetërore që u ishte lënë prokurorëve dhe tashmë, pas dorëheqjes së tyre, i ngeli asaj në dorë, ajo helene. Bën përshtypje se,nëse me parardhësin e saj , qeveria shqiptare u mundua gjatë derisa e lëvizi nga karrigia, me pasardhësen, as një vit nuk e la të qetë. Akoma më tepër të ngacmon kureshtjen arsyeja. Ish-kryeprokurorin e akuzonte mazhoranca qeveritare dhe vetë kreu i kezekutivit se e zinte gjumi mbi dosje. Natyrisht, jo nga lodhja, sipas qeverisë. Thuaj thuaj, arriti më në fund ta zëvendësonte me të pëlqyerën e saj. Tani, akuza ka tjetër këndvështrim. Prokurorja e Përgjithshme nuk akuzohet për gjumë.

Në të kundërt. Akuzohet se rri pa gjumë. I mban sytë hapur. Nxitohet të gjej allishverishe të qeverisë me miqtë. Mirëpo edhe kjo nuk është e pranueshme. As të flesh e as të rrish zgjuar, nuk mjafton për pushtetin. Si ajo gjëagjëza popullore, ku prindi i hiqte veshin fëmijës sa herë që shpinte gomarin për ujë. Kur i jepte të ftohtë i tërhiqte veshin se kishte ftohur gomarin. Kur i jepte ujë të ngrohtë, prapë i tërhiqte veshin se... kishte përvëluar gomarin! Këtu, gomari është miku i kreut të ekzekutivit. Dhe siç thoshte një sllogan i njohur i periudhës së realizmit socialist (nga ku kemi trashëguar pothuajse pjesën dërrmuese të liderëve të sotëm shqiptarë),në rrezik e në nevojë, miku mikun ta ndihmojë.

Edhe pse Komuniteti Evropian, i bën thirrje qeverisë të mos ushtrojë trysni mbi drejtësinë, qeveria i ka veshët me dyll. Po ç’punë ka vallë Bashkimi Evropian me drejtësinë shqiptare?! Shqipëria nuk është pjesë përbërëse e komunitetit. Me siguri, ndërhyrja vjen nga fotografitë. Në çdo deklaratë qeveritare, ministrore, zëvendësministrore apo akoma dhe funksionarëve të mesëm shqiptarë, flamuri shqiptar shoqërohet përherë me atë të NATO-s(edhe pse akoma nuk jemi anëtarë dhe askund në botë nuk ndodh që funsionarë politikë të mbajnë flamuj të alenacës ushtarake në zyrë), të BE-së (edhe pse nuk jemi anëtarë dhe do të na duhen akoma vite të anëtarësohemi) dhe sigurisht, flamurin e mamasë. Jo të mamasë së kreut të ekzekutivit. As të mamasë së ministrit. Kurrfarë të mamasë së kryebashkiakut. Mamaja një është për të gjithë titullmbajtësit shqiptarë. Mamaja që e ka flamurin me pesëdhjetë e dy yje dhe kësi kohe ka në krye të ekzekutivit, kryeidiotin! Sipas Paul Krugman-it, natyrisht!

Ëndërrat e vrara dhe jargavanët!

2008-10-11T09:13:00.000-07:00

ProtAGONistët

Çështja nuk është se, kriza ekonomike preku Amerikën. Fundja, nuk është hera e parë që kalon diçka të tillë,çerdhja e kapitalizmit. Problemi qëndron tek ëndërra.Tek lakmimi. Ngelet apo jo Amerika, toka e ëndërrave?! Vazhdon të jetë akoma edhe sot Amerika, vendi i lakmuar?! Të jepet hera-herës përshtypja se, asgjë nuk mund të heq nga mendja e njeriut idenë që ka krijuar për ëndërrën e lakmuar. Nuk e di nëse dhe ti e ke provuar ndjesinë e një ëndrre të tillë. Eshtë ai momenti që, edhe pse nuk të vjen gjumë, mbyll sytë përgjysëm dhe fillon të ëndërrosh. Ëndërron dollarë, makina të mëdha me ngjyrë të zezë, shtëpi me tjegulla të kuqe dhe me kopshte të rrethuar me jargavanë. Ndërkohë, ndodhesh akoma në ballkonin e shtëpisë tënde.

Shtëpia është me qera, kopësht me jargavanë nuk ka, makina ka ngjyrë të errët po, ngaqë nuk është larë këto gjashtë muajt e fundit dhe dollarët, janë ca para të zhubrosura e të vëna në xhep si lecka të tepërta. Vetëm ëndërra të shpëton.Endërra për tokën e lakmuar. Ose toka e lakmuar që të vjen në ëndërr. E megjithatë, kësi kohe, ëndërra është disi e frikshme.Jo për ty.Ti gjithnjë me ëndërra të frikshme bën shoqëri. E frikshme është ëndërra për atë që iku përpara teje.Ai që rrinte si puna jote në ballkon. Mbyllte sytë përgjysëm dhe ëndërronte kopështet e rrethuar me jargavanë. Përjetonte në ëndërr,sikurse e ke përjetuar edhe ti dhjetra herë, lumturinë e lakmuar të Amerikës. Dollarë me ngjyrë jeshilë. Mirëpo sot,ëndërrat hakmerren.

Dhe ti, ti që munde të prekësh qoftë dhe për kaq pak ëndërrën, e kap veten tek pendohesh.Pendohesh që mbylle sytë për kaq pak dhe e le ëndërrën të çorodiste qetësinë tënde dhe të turbullonte gjumin që vërtitej qerpikëve të rënduar. Vetëm Amerika është ëndërra jote.Ajo ka ngjyrë dhe ka fytyrë.Ka shpresën tënde që nuk po e gjen dot kaq kohë dhe të duket sikur vetëm po të gjesh një mënyrë të gjendesh qoftë dhe përmes ëndërrës atje, me siguri ke për t’a gjetur. Por, miku im, nuk dua aspak të të dëshpëroj. E sheh dhe ti që, kur hap sytë dhe zgjohesh, je sërish tek ballkoni yt i ngushtë i shtëpisë së marrë me qera.Jargavanët dhe parqet e blerta nuk ndodhen askund. Sikurse dhe ti.

Askund nuk ndodhesh! Të paktën nuk ndodhesh në tokën e lakmuar. Atje ku ka gjasa, edhe pse nuk dua të bëhem ndjellës i së keqes, të ketë nga ata që duan të ikin ashtu sikurse vajtën. Të ligjshmit me ligj e të paligjshmit klandestinë. Po dhe kështu të qe, aspak e sigurtë nuk është se, ka diku tjetër një tokë të lakmuar. Një ëndërr që të mbërthen në gjysëmgjumë e të shpie atje ku ti vetëm me sytë të mbyllur mund të shkosh. Me sytë të hapur, ëndërrat kanë të tjera ngjyra. Zakonisht janë gri. Të përziera me ankth që tepëron. Me fjalë që dëgjon në televizion nga politikanët dhe të rrënqethet mishtë. Janë ata që ti ke dorëzuar shpresën. Ata që u ke besuar të të shpien një ditë në tokën e lakmuar.Se në fakt, atë të premtuan.

Mirëpo , aq më keq për ty që u besove. Sepse ata, miku im, kur të premtuan, ato që të premtuan, vërtetë e kishin seriozisht. Seriozsht flitnin për ëndërra me tokë të lakmuar. Për ëndërra me punë. Për ëndërra me bollëk. Për ëndërra me prokopi. Po nuk e kishin fjalën për ty. As për mua, e as për ndokënd tjetër që u gënjye dhe shpejtoi të hidhte fletushkën me emrin e tyre në kutinë e votimit. Ata more byrazer, e kishin gjektë. E kishin fjalën për ëndërrat e tyre. Ato donin të realizonin. Për tokën që lakmonin ata bëhej fjalë. Bënin fjalë për makinat e tyre luksoze. Flitnin për pasurimin e tyre të papërmbajtur. Çirreshin për rehatin e sojit dhe të sorrollopit. Luteshin për librezat e kursimit në bankat evropiane. Premtonin për vilat me pishina. Betoheshin për shërbëtorët dhe ordinancat.

Të drejtën thonin. Për të gjitha këto përpiqeshin. Dhe të gjitha këto i fituan.ti akoma pret dhe ke akoma për të pritur.Se ata nuk e kanë tek ty mendjen. Asnjëherë nuk e kishin. Ty të duan vetëm për pak kohë. Thënë më mirë, asnjëherë nuk të duan. U je i nevojshëm vetëm një ditë. Atë ditë, duhet të vishesh me rrobat e tua më të mira. Të veshësh dhe buzëqeshjen tënde më të zgjedhur. Të bindesh se ato që të premtuan,nuk ka sesi të jene gënjeshtra. Gënjeshtra nuk janë. Në asnjë mënyrë. Janë krejt të vërteta. Të vërtetën të kanë thënë. Të vërtetën e tyre. Të vërtetën për vete. Të vërtetën private. E vërteta jote, është edhe ajo private. E vërteta që vetëm ti e di. Dhe e tillë mbetet. Vetëm e jotja. Sikurse edhe nevojat, ëndërrat, shpresat.

Ata kanë të tjera punë. Ata merren me dosje. Merren me biznes. Biznes për vete. Merren me kontakte e kontrata të fshehta. Ti, kurrë nuk ke për të mësuar se çfarë kanë në plan për ty. Kurrë nuk ke për t’a mësuar. Ti ke tjetër punë për të bërë. Duhet të presësh ditën kur do vishesh me rrobat e reja. Me kostumin e dhëndërrisë. Duhet të votosh. Është e drejta jote demokratike. Të votosh dhe të kontrollosh ata që voton. Edhe pse nuk ndodh kjo. Nuk ka ndodhur asnjëherë. Me siguri, sërish do mbyllësh sytë përgjysëm të shohësh ëndërrën që thamë. Tokën e lakmuar...

Trashëgimia e Enverit

2008-10-11T09:03:00.000-07:00

ProtAGONistët

Miku im, puna është të mos arrish t’i fshihesh shtetit. Po qe se erdhi dita kur shteti dhe ti luani kukafshehti, me keqardhje po t’a them po, punët nuk (të) venë hiç mirë. Se mirë të jesh djalë e të kesh gjunjë, sikurse thonë andej nga anët tona për ata që janë akoma në rini. Atëherë,problemi nuk është edhe kaq i mprehtë.Fundja, mpreh këmbët dhe u bie maleve përqark, ose merr udhët e kurbetit e kushedi se nga ia mban.Kushedi nga shteti se, ti që ke hallin, e di dhe ç’të ditur. Mirëpo, po kur të zë halli me shtetin në pleqëri, si i bëhet?! Atëherë, në vend të kurbetit, shtegëton rrëzave të Kurveleshit. Kur je nga Treblova e Vlorës kam fjalën se, mos merr ndonjë ide tani.

Mos të ngulitet ndonjë ide tani dhe,më ikën nga veriu e nisesh për në Kurvelesh. Sa të arrish në malet e zhveshura të Labërisë, të zuri qerrja pastaj.Qerrja e qeverisë e kam llafin.Se e di ti që, qeveria e zë lepurin me qerre. Edhe atëherë kur kishte qerre, edhe sot kur ka makina luksoze. Prapë me qerre e zë. Qerrja e qeverisë, kurrë nuk demodohet. Vetëm lepuj gjuan ajo. Posi posi. Kur sheh qeveria që i shpëton lepuri, mbreh qerren dhe niset për gjah. Në Treblovë, meqë e pata fjalën, 17 persona i fshihen ligjit. Domethënë ligji nuk i gjen dot. Se ligji nuk ka as kamera televizioni, as gazetarë për të intervistuar, as informatorë. Kështu, qeveria pret që, ata që ka dënuar, t’u vijë keq për qeverinë.

T’u dhimbset pushteti dhe gjykatat e të venë vetë me këmbët e tyre në derë të burgut. Të shkosh nga Vlora në Treblovë sot, të paktën do dy orë makina. Ku ta gjej kjo qeveri kaq kohë për të humbur? E ka gjetur megjithatë zgjidhjen ajo se, siç e thamë më lart, qerren ndaj e ka. Për të zënë lepuj.Do më thuash që, Treblova nuk ka lepuj.Pse, ka shteti qerre? I ka dënuar në mungesë pleqtë e fshatit me nga dy e nga dy vjet e gjysëm për kultivim canabis sativa. Fshatarët e shkretë, për hashash e patën blerë atë të uruar, ndaj dhe nuk e dinin se ndalohej mbjellja. Mirëpo, hajde dhe merru me këtë shkencën. I këput një Sativa atje dhe, sa t’a marrësh vesh ti se ç’është, të erdhi qerrja në derë.

Nejse , nejse po, sot më mirë është të mos merresh me qeverinë.Edhe të ta falin, ik thuaj të kam rixha se, nuk e dua.Dëgjo mua. Edhe ata që e kanë, çfarë po e bëjnë? Hiç asgjë! Qeveria jonë ngeli me gërshërë në dorë mbase pret ndonjë shirit. Punë dreqi. Kordele të kuqe gjithandej.Kaq shumë kordele sa, po të jesh pak i keq e i djallëzuar, mund të mendosh se e bën kastile kreu i ekzekutivit që të ndodhet sa më afër me ngjyrën e idealeve të veta të së kaluarës. Të atyre kohëve që, mbante në astarin e mëndafshtë të kostumit, teserën e shtrenjtë të PPSH-së.

Po ikën kohët tani e u harrua ajo punë.Tani, vetëm shiritat e kuq kanë ngelur për të mos lënë asnjë nostalgjik të vuaj prej melankolisë së largimit nga ideali. Për të mos thënë që, vetë ideali ka ikur që të mos shkëmbehet kërrkund me ata që e shkelën mizorisht. Po tek e fundit, nuk ka faj qeveria. As në përgjithësi ata që përbëjnë politikën tonë sot, nuk mund të thuash se kanë ndonjë faj. Vetëm një sy i shpejtë tek emrat që kanë partitë në krye të tyre, ose tek ata që i themeluan,të bind për lidhjet e ...gjakut me idealin e nëpërkëmbur. Të bëjmë një tentaivë “blic”, siç do të thoshte edhe policia jonë në prag të ndonjë aksioni të rrufeshëm? Po e bëjmë:

Partia në pushtet drejtohet nga një ish-anëtar i denjë dhe besnik i Partisë së Punës së Shqipërisë. Afërsisht 22 vjet me kuota të rregullta, meriton të paktën një dekoratë besnikërie dhe përkushtimi. Partia më e madhe e opozitës, u themelua mbi themelet e partisë mëmë. Partisë që i dha edhe opozitës atëherë dhe sot e përgjithnjë, liderin e saj shekullor. Edhe pse mjek në profesion! Kështu,i mbrujtur me mësimet e Marksizëm-Leninizmit, kush më tepër se ish-lideri i PS-së, mund të krijonte një parti socialiste? Askush! Ndaj dhe nuk humbi kohë aspak. Partia Socialdemokrate u themelua nga ish-ministri i arsimit i PPSH-së! LSI-ja, edhe pse nuk mori drejpërdrejt hua nga PPSH-ja liderin e saj, ka rreth vetes, dhjetra bij të denjë të saj. Akoma dhe e sapothemeluara Parti Socialiste rezervë, e gatuar me PPSH është në përgjithësi. Për shumëçka mund të akuzohet sistemi diktatorial i Enver Hoxhës.

Vetëm për mostrashëgimi politike në vend, nuk mund të akuzohet. Një bie qindra ngrihen, ishte njëri prej slloganeve të ditëve “heroike” socialiste dhe, asksuh nuk pati menduar për largpamësinë me të cilën mendonte i “madhi”. E la vendin në duar të sigurta. Por ,miku im, mos e quaj se vetëm qeveria jote është kësi kohe e turbulluar. Hidh një sy përreth dhe ke për t’u bindur rrufeshëm. Miku i afërt ideologjik ( i asaj së sotmes) të qeverisë tonë, kryeminsitri grek, përjashton nga radhët e grupit parlamentar të partisë së tij, një deputet, ngaqë i quan ministrat stallierë të pa aftë! Aspak nuk u hidhërua fqinji ynë jugor, për faktin se me këtë, i bie të jetë ai vetë kali. Çudi me këta që qeverisin. Edhe samari u duket kolltuk!

Partitë dhe perënditë!

2008-10-11T08:58:00.000-07:00

ProtAGONistët

Gurë-gurë, nuk bëhet kalaja? Bëhet dhe ç’ke me të.Fillo sot e vër një gur dhe patjetër do të të duhet një shekull të bësh një mur kalaje. Se ti nuk je qeveria , o lum miku. Qeveria , i vë gurët në grupe. E kam prej kohësh këtë kuriozietin e qeverisë. Çfarë fjale të urtë, vallë, do kishte pjellë mendja e të mënçurit popull, sikur t’a dinte se do vinte një ditë që do qeverisej. Se nuk kam asnjë dyshim se, kur nxirrte fjalë të mënçura, as qeveri nuk kishte e as ankth për ekonominë. As benzinë i hidhte parmendës e as karta krediti i duhej për të blerë bereqetin. Ndaj rrinte e mendohej populli e nxirrte xhevahire nga goja. Ishte qeverri më vete.

Ka kohë që populli nuk nxjerr më fjalë të urta.Nuk e ke vënë re edhe ti këtë? Se nuk është më qeveri më vete. Ka qeveri që e qeveris. Ndaj dhe ai tani nxjerr vetëm fjalë zevzeke. Fjalë të mërzitura. Fjalë të mbushura me irritim e me mallkime.Qeverisë tonë, pikë-pikë i rriten... pikët ama. Na, në 2005-ën mori 2.6 në korrupsion. Sivjet, shkallë shkallë arriti tek 3.4! More bravo qeveria! Atje ku nuk t’a mbush syrin, bën ç’bën dhe, e merr ndonjë notë nga ndërkombëtarët. Kemi hedhur hapat më të mëdha në Ballkan për t’u çliruar nga korrupsioni. Byrazer, ky korrupsioni qenka më i sertë nga okuptorët. Po të zuri, nuk të lëshoka sikur të kesh mik perëndinë.

Meqë ra fjala për perëndinë, në Greqinë fqinje, qeveria flet direkt me perëndinë. Direkt ,domethënë, edhe pa asnjë ndërmjetës. Se nuk e di nëse e di edhe ti po, perëndia, nuk është larg dhe e paprekshme. Assesi. Larg nga ty e nga unë mund të ndodhet, por as ti dhe as unë, nuk kemi portofol. Portofol ministri, jo portofol për të mbajtur të hollat. Nga ata portofolat që mbajnë edhe të hollat ,mbajnë po erdhi puna edhe të trashat. Janë ca portofola që, ata që e kanë, u rritet gusha. Po po! Me të marrë që e bëjnë portofolin, se ç’bekim i madh u vjen nga perëndia dhe fillon u trashet zverku, u rritet gusha, u lëmohet lëkura, u shtohen shtëpitë, u shumohen vilat,u bien makina nga qielli.

E çuditshme është perëndia. Zakonisht, bën shoqëri me njerëz me portofol. Ndaj të them miku im. Mos u lodh kot duke lutur. Harroje kishën e harroje xhaminë. Ose mos e harro fare( që mos të të marr në qafë edh ty ngaqë nuk besoj për vete) po, ki kujdes çfarë i kërkon. E di vetë ajo se çfarë të sjell. Lutu të marrësh ndonjë portofol. Atëherë, edhe perëndia të bëhet mike, jo njerëzia. Këtyre të qeverisë greke, u është bërë kaq mike perëndia sa, më zuri veshi se, po përgatiten ta shpallin ...anëtare nderi të qeverisë! Merre me mend, i dashuri im, të ketë qeveria , mike me dekret, vetë perëndinë. Këtu, në majë të qiellit është edhe, gjysma e ministrave, nuk dinë as vetë se hektarë tokë, sa miliona euro, sa vila e biznese kanë bërë.

Punë qeverie me bekim perëndie, s’ke ç’i bën. Po bekim perëndie i duhet edhe njërit prej liderëve të opozitës tonë, që të marrë 35 deputetë. Se po nuk mori 35 deputetë(domethënë jo t’i marrë me vete po të zgjidhen në parlament me flamurin e LSI-së), me zemër të shtrënguar e me hidhërim të pa treguar(më doli edhe me rimë kjo tani), ka për të rishikuar pozicionin e tij si lider i partisë! Çfarë je duke thënë, o shoku lider? Po ,durohet gjithë kjo gjëmë? Po, mbahet fshehur i gjithë ky grumbull resh që po mblidhet mbi sheshin “Skënderbej”? Po si është e mundur që nuk të vjen keq për gjithë këtë elektorat që, mezi po pret ditën kur do të të shohë sërish në kolltukun kryeministror?

Nejse! Popull që ka lindur për të vuajtur. Ka , natyrisht, edhe popull që nuk ka lindur ekzaktësisht për të vuajtur po, këtu bëjmë fjalë për pjesën që nuk ka lidhje gjaku as me perëndinë, as me qeverinë e as me... shufra të florinjta! Mos më shih me sytë të zgurdulluar. Nuk flas përçart. Po ndonjëherë, edhe lidhjet me qeverinë, nuk të shpëtojnë nga belatë. E kemi thënë edhe herë të tjera se, ne me grekët, ngjajmë si dy pika uji. Akoma më tepër , madje, ngjajmë tek politikanët. Sikur i ka pjellë një nënë. Edhe çfarë nëne?! Një nënë nga ato që, në vend të drejtohet për në materrnitet, hyn për të lindur në bankën e shtetit ose me ndonjë sallë gjyqi. Si ka thënë i mënçuri popull, për derrat dhe për turinjtë?! Tamam ashtu!

Këshilltari i kryeministrit grek, u dënua me një vit burg nga drejtësia. E cila, është drejtësi kur dënon ndonjë pa portofol dhe pa titull këshilltari. Kur hap sytë drejtësia dhe i bie në zverk ndonjërit prej këtyre me gushën e rritur, atëherë, pa një pa dy, ajo pushon së qëni drejtësi. A la carte drejtësi! A, se mos harroj. Si t’u duk pusulla që i dërguan ata të PBDNJ-së kreut të ekzekutivit? Shkarko, i thonë, ministrin tonë se, duam të vendosim një tjetër ne! Siç e kupton i dashur lexues, ministrat në Shqipëri nuk i zgjedh kryeministri. I zgjedh partia. Ose më saktë, vendos partia kë do huazojë tek kryeministri. Kur partia konstaton se i huazuari devijon, gati e ka pusullen. Edhe pastaj, pas pusulles, as perëndia nuk të shpëton, e jo më qeveria!

Kallinjtë me kravatë!

2008-09-23T11:36:00.000-07:00

ProtAGONistët

E zëmë se Shqipëria ka një qeveri normale dhe stabël.Po themi, madje, se, di të bëj edhe politikë të jashtme serioze. E zëmë se, me të vërtetë do që të mbështesë njohjen e pavarësisë së Kosovës nga sa më shumë shtete. Pasi kemi thënë të gjitha këto, bëjmë dhe një hamendësim: përderisa FYROM-i nuk e njeh akoma Kosovën si shtet më vete, duke i kthyer patjetër borxhin Serbisë ngaqë ishte ajo që shpejtoi ta njihte me emrin Maqedoni (flasim për të njëjtën Serbi, që është motër e Greqisë), Shqipëria të pushojë në marrëdhëniet dypalëshe t’i thërrasë fqinjët juglindorë me emrin Maqedonia, por FYROM, ashtu sikurse e njeh dhe OKB-ja.Sepse OKB-ja, nuk mund të jetë kompetente kur hesht për Kosovën dhe e parëndësishme kur na duhet të bëjmë lojë dypalëshe.

Çfarë arrin Shqipëria me këtë: nga njëri krah i shtrëngon pak fytin karagjozit nga Shkupi që sillet si një fashist i vockël edhe me shqiptarët atje, dhe nga ana tjetër, u shërben marrëdhënieve të mira me Greqinë, ku meqë ra fjala, jetojnë më tepër shqiptarë nga ata që jetojnë në FYROM. Natyrisht, të gjitha këto janë hamendësime. E para dhe më kryesorja që të ndodhë diçka e tillë, duhet të ketë një qeveri normale, sikurse thamë, stabël dhe me vullnet por dhe aftësi për të bërë politikë të jashtme frytëdhënëse për kombin. Ka të tillë Shqipëria? Nuk ma do mendja. Ashtu sikurse askujt tjetër, ma do mendja se ...ia do mendja! Qeveria e shqiptarëve, është e angazhuar me të tjera punë.

Njëra nga punët është të zbardhë humbjen “misterioze” të të vetmit dëshmitar serioz për Gërdecin. Me të drejtë ka për të pyetur këtu dikush se, nuk është punë e qeverisë të merret me çdo person kur ai ushtron hobin e vet në jetën private. Aspak larg së vërtetës nuk do të qe një argumnet i tillë. Mirëpo, kur bëhet fjalë për dikë që do t’i vinte në ndihmë drejtësisë, për të hedhur dritë mbi tragjedinë ushtarako-civile që ndodhi në Mars, gjërat ndryshojnë. Eshtë qeveria ajo që ka për detyrë t’i sigurojë drejtësisë të gjitha mundësitë për të zhbiruar dhe zbuluar të vërtetën. E ka vullnetin qeveria e shqiptarëve? Është e predispozuar të zbardhet misteri? I cili, midis nesh tani, nuk duhet të jetë dhe kaq mister!...

Siç tregojnë bathët (politike), janë larg pashkët (e drejtësisë)! Opozita nga ana e saj,mjaftohet me takime ...spontane mes liderëve. Takohen sërish për të parë nëse pëlqejnë të jenë bashkë. Ritakohen e ribashkohen, rindahen për t’u ribashkuar dhe bri tyre, qeveria vazhdon të mos tronditet aspak. Vendosni zotërinj opozitarë, cila është më e mira. Por merreni vendimin përpara zgjedhjeve. Madje, numërohuni dhe mirë me njëri-tjetrin kur futeni në sallat e takimeve. Përvoja e këtyre bashkimeve opozitare, nuk është dhe kaq pozitive për ju, është e vërteta. Ndonjeherë, madje, edhe pse ndonjëri vjen në takime me opozitën e majtë, e nesërmja e gjen në prehërin e së djathtës. Kjo ndodh lehtë, kur nuk refuzon dot postet ministrore. Fundja, në Shqipëri jetojmë! Tradita demokratike është e brishtë.

Aq e brishtë sa, ndodhin çudira, mu në zemër të tempullit që prodhon demokraci. Garda e Republikës, organi që urdhërohet nga shteti për të mbrojtur organet më të larta pushtetore, nëpërmjet disa pjesetarëve të vet, akuzon deputetët për ushtrim dhune ndaj saj! Pa prit një minutë se, këtu, nëse nuk ka humbur krejt filli i logjikës, me siguri është ngatërruar keq dhe është bërë një lëmsh i vërtetë. Le t’i marrim një nga një. Në cilën demokraci serioze perëndimore, ka të drejtën organi i rendit të kontrollojë deputetin, të vetmin njeri të zgjedhur me votën e lirë nga populli për ta përfqësuar atë atje ku prodhohen ligjet, pra në Tempullin e Demokracisë, sikurse është Parlamenti, përpara se ai të hyjë në seancë? Ka apo jo deputeti imunitet?

A nuk është organi i rendit apo garda ose ku di unë çfarë tjetër ka vendosur vetë parlamenti që ta ruaje, pikërisht ai që duhet të sigurojë paprekshmërinë e deputetit? A ka të drejtën deputeti të ushtrojë kontrollin e tij parlamentar dhe legjitim sipas kushtetutës mbi shumicën parlamentare, mbi qeverinë, mbi ligjvënësit, si ligjvënës që ështëedhe ai vetë? A ka të drejtën deputeti, të zgjedhë ai mënyrën që do ushtrojë funksionin e tij si përfaqësues legjitim i elektroatit? Tek e fundit, në cilën demokraci dhe shtet me të vërtetë serioz, që respekton veten dhe qytetarët, polici ka më tepër kompetenca nga i votuari prej popullit? A nuk është polici, thjesht një vegël e shtetit për të mbrojtur rendin publik? Rregullat i vendos policia për paralamentin, apo është paralamenti që nxjerr ligjet ku organet shtetërore kanë detyrën për t’i zbatuar?

Jo vetëm duket të ketë shpëtuar krejt filli, siç e përmendëm më lart, po kam frikë se duhet kohë që të gjendet. Ajo që të bën të qeshësh, edhe pse në të vërtetë është të qash, është shkaku i incidentit mes deputetëve dhe policisë që ruan ...deputetët. I ruan nga sulmet e qytetarëve të irrituar, ma do mendja. Po vallë, kallinjtë e misrit pa kokrra, përse duhet t’i shpinin në sallën e Parlamentit ata? Në këtë rast, unë jam me ... misrin. Çliroje për momentin fantazinë dhe bëhu edhe ti kalli misri. Papritur, atje ku mendon se kolegët e tu janë të gjithë me kokrra dhe presin të vijë dita për t’u korrur, ndodhesh në duart e dikujt që të shpie të takosh kallinj me ... kravatë! Dhe atje, befasohesh akoma më keq. Si ty, kalli pa kokrra, ka dhe të tjerë...

Vrimat e zeza të ...mbretërive!

2008-09-15T11:50:00.000-07:00

ProtAGONistët

Po qe se në këto momente, je duke lexuar gazetën, dhe pikërisht ProtAGOnistët, atëherë me siguri je akoma gjallë. Që do të thotë me fjalë të thjeshta se, nuk të ka përpirë ndonjë ...vrimë e zezë! Nga ato të hatashmet që qysh pardje, kanë filluar të llahtarisin botën të gjithë. Meqë ra fjala e vrimave, po të them miku im se, kam plot të njohur që, i luten perëndisë në gjunjë, t’i përpijë ndonjë vrimë e zezë! Mirëpo kjo është jashtë teme dhe nuk mund të them assesi se, bën pjesë tek eksperimenti i shekullit. Këto vrimat e zeza që u hapën nga eksperimenti i shkencëtarëve atje në Zvicër, përpijnë edhe me porosi apo, vetëm ata që janë përreth? Është diçka që duhet t’a dimë...

Përsa më përket, vrimave të zeza nuk u trembem. Më tepër u trembem ...mbretërve! Fundja, po të përpiu vrima, aty përfundojnë dhe kusuriet e tua si njeri. Po me mbretin, si i bëhet?! Mbreti,kur është me të vërtetë mbret dhe ka edhe mbretëri për të qenë, është më i tmerrshëm se vrima e zezë. Në Tailandë, një grek fatkeq që shkoi për turizëm, zuri edhe mbretin në gojë. Turfullimi i sejmenëve u dëgjua deri në Athinë! Edhe pse kanë kaluar shtatëmbëdhjetë ditë qysh atëherë, ndodhet akoma në bodrumet mbretërore, me një kuvertë të vetme! Akoma më afër me ne, në Marok, dëshira për kritikë e një bloggeri, i kushtoi 2 vjet burg! Larg zemërimit të mbretërve dhe të oborreve të tyre. Këtë mendova duke lexuar.

Duke lexuar atë që tha kryeparlamentarja jonë për ish-mbretin e vetëshpallur të shqiptarëve. E magjepsur , me siguri, nga bëmat mbretërore që shpërndahen nëpër botë me shpjetësinë e dritës, e krahasoi ish-monarkun me Ataturkun! Domosdo, në demokraci gjithkush ka të drejtn të thotë gjithçka, me të vetmin kufizim që të mos dëmtojë të tjerët. Ndonjë dëm serioz,nuk bën ky paralelizmi i Zogut me babain e Turqisë moderrne. Mirëpo, më bren një pyetje që nuk mundem të duroj pa e bërë publike. Nëse kishte taksë tatimi për “prrofkat” publike të politikanëve tanë, vallë, do të qe zgjidhur problemi buxhetor i këtij viti në atdhe?! Do më thuash që, në atdhe akoma nuk po zgjidhet çështje e Gërdecit. Nuk mund të mos bie dakort me tezën tënde.

Mirëpo , duke qenë se nga natyra ProtAGOnistët janë optimistë, as kësaj here nuk po e humbasin shpresën. Edhe pse ish-ministri i mbrojtjes qëndroi rreth shtatë orë në prokurori, sikurse pritej, nuk mësuam cilat qenë përgjigjet që dha kur e pyetën se ç’ngjau atë Mars të ftohtë, atje në periferi të Tiranës. Tjetër. Pyetje humane kjo se, mund të jetë tjetri ministër a rrogëtar, biznesmen ose zanatçi, ...kambist(profesion me fitime kolosale në Shqipëri) ose punëtor me mëditje, por nuk e shpëton kjo nga nevojat personale. Shtatë orë ish-ministri, me ndrëprerje depononte apo, me një frymë? Pushoi për të drekuar? Drekoi vetëm apo shoqërohej nga kortezhi i nevojshëm? Mbase dhe janë jashtë teme këto pyetje. Ndoshta! Rëndësi ka të marrim përgjigjet. Për Gërdecin natyrisht.

Madje, diç më thotë që, dikur kemi për të mësuar të vërtetën. Për drekën e ish-ministrit. Për Gërdecin, nuk jam dhe kaq optimist! Dhe ma do mendja se, nuk jam i vetmi. Optimistë nuk janë as 420 familje në Cërrik që, u hodhën në protestë. Nuk u jepet , thonë, këtu e dy muaj, ndihma ekonomike e premtuar nga qeveria. Më trishton naiviteti i disave. Por nuk më habit. Me një gur, dy zogj nuk vriten përditë. Nuk mund të kesh njëherësh, edhe qeveri të djathtë edhe shtet social. Është tamam si të thuash që, për çdo kordele inagurimi që pret kreu i ekzekutivit, me siguri, ka për të përfunduar një vepër. Qoftë ky edhe i vetëquajtur njeri i premtimeve të mbajtura. Kësisoj, edhe pse sheshi u gjend,protesta vlerësohet pa vend.

Për pak minuta, familjarët u bënë protagonistë të mediave por, kush na siguron ne të tjerëve dhe vetë ata se, u skuq ndonjëri atje bri bulevardit “Dëshmorët e Kombit”? Përjashtohen sigurisht semaforët! Thamë sheshet më lart dhe na erdhi ndër mend që një nga gazetarët e mirëfilltë të Shqipërisë, në kohën e protestave gjithëevropiane për ndërhyrjen Amerikane në Irak, pati shkruar me mënçuri për “zhdukjen e shesheve”. Diçka e till po u ndodh shesheve edhe këto ditë. Dhe kësaj here, miku im, jo vetëm në Tiranë. Askund sheshe. Askund protesta. Askund demonstrime. Heshtje gjigande përballë ...arushës së egërsuar të stepës së Kaukazit dhe Siberisë! Kot nuk thotë populli, heshtja është flori. Kësaj here, vetë populli shijon floririn e heshtjes ose dhe heshtjen e florinjtë.

Akoma dhe vetë Evropa, përpara gazit që importon nga Rusia,duket e pamundur t’i tërheq veshin Medvedevit. Vërtet, meqë erdhi fjala, di ndokush formulën që zgjedhin rusët presidentët? Skajorë tregohen, hera-herës. Nga shtatëlarti Stalin dhe sarhoshi Jelcin, zhytje e menjëherëshme. Sanksione dëgjojmë e sanksione nuk shohim, ndër të tjera. Nuk është e lehtë. Amerika nënë(e Evropës), këtyre kohëve,është e angazhuar me gjyzlyket e Sarës! Sarkozy, përveç të tjerave, duhet të shoqërojë edhe Karlën në koncertet private për promovimin e albumit të ri muzikor.Bushi që mund të ...trembte sadopak rusët, ka problemin e zhvendosjes së forcave paqeruajtëse nga Iraku në Afganistan.Mjaft e ruajtën Irakun. Tashmë u sigurua se nuk ikin më irakianët dhe po i çon paqeruajtësit për të ruajtur edhe afganët. Përherë më ka munduar pyetja: kush e ruan paqjen që ruajnë paqeruajtësit?! Mirëpo përherë, ia kam hedhur fajin vjeshtës, që më sjell mendime të tilla të çuditshme!

Varkat e shpresës apo shpresa për varkën?

2008-09-11T10:53:00.000-07:00

ProtAGONistët

Në vijën kufitare detare mes Greqisë dhe Turqisë, përditë e përnatë, me dhjetra njerëz , kryesisht nga vendet arabe, të stivosur në varka motorrike që nisen nga përtej Egjeut, dynden për të gjetur shpresën që në vendin e tyre, mbytet nga era e barutit të paqeruajtësve amerikano-evropianë, shtypet nga thundrat e pamëshira të diktatorive vendase ose përgjaket nga vëllavrasjet etnike. Në tokën greke, në shumicën e rasteve, i pret një kamp grumbullimi klandestinësh që, qeveria ka marrë masa të ndodhet pothuajse në të gjithë ishujt. Të rralla janë rastet kur ndokush i shpëton patrullave detare. Në emisionin e djeshëm radiofonik që drejtoj në radion 105,5 FM Athinë, kallëzimi që na bëri njëri prej dëgjuesve dhe që më vonë, me pohimet dhe mospohimet e bëra, e vërtetoi edhe Kryebashkiaku i ishullit Mitilini me të cilin komunikuam, me siguri tejkalon çdo imagjinatë. Po si qëndron e vërteta?! Në kepin “Korakas” të fshatit Mandamadhos të ishullit në fjalë, emigrantët që mbërrijnë atje nga bregdeti turk, nuk kanë përballë tyre vetëm rojet detare turke dhe greke, dallgët kërcënuese të Egjeut që shfryn e është i gatshëm t’i përpijë nga çasti në çast, urinë dhe të ftohtit në periudhën e dimrit. Në tokën e dëshiruar për ta, i pret një tjetër surprizë. Ndën hundën e rojeve bregdetare, që në qoftë se nuk janë bashkëpunëtorë, të paktën bëjnë “një sy qorr e një vesh shurdh”, vendasit, pa pikën e turpit mbi vete, presin si e si mbërritjen e tyre për të ...përvetësuar varkat! Dikush motorrin, dikush skeletin, dikush tjetër akoma dhe levat e vozitjes, kur ka të tilla. Sikurse na bëri me dijeni në emision qytetari që përmenda por edhe një dëshmitar okular i ndodhur atje si fotograf profesionist, ka nga ata fshatarë që zotërojnë akoma dhe 10 apo 15 varka të grumbulluara gjatë sezonit veror, kryesisht. Por ka edhe grimca komike, e gjithë historia. Nuk mungojnë edhe sherret mes përfituesve të varkave, me shkaqet banale të tipit: isha vetë i pari që e pashë varkën! Pas kësaj, varka shitet nga guximtarët, duke sjellë kështu tek i “zoti” fitime jo të pakëta. Dhe të gjitha këto, pa pikën e djersës. Forcat policore bregdetare, natyrisht që nuk mund të akuzohen për bashkëpunim pasi , asnjë fakt konkret nuk është në zotërimin tonë. E natyrshme vjen pyetja, nëse janë në dijeni të kësaj gjendje?! Këtu, me siguri mund të pohohet se, është e pamundur të mos jenë. Sikurse i çuditshëm është dhe qëndrimi i organeve të pushtetit lokal. I pyetur në emisionin tonë,Kryebashkiaku u mbrojt me justifikimin formal se, nuk është detyrim i organeve bashkiake ruajtja e brigjeve të të gjitha fshatrave që e përbëjnë atë. Sigurisht që nuk është po, a është logjike të mos ketë dijeni pushteti lokal për një akt kaq çnjerëzor, që ndodh pothuajse përditë, në oborrin e tij?! Nuk mjafton, në raste të tilla, heqja mënjanë dhe ngarkimi i të gjitha mëkateve tek forcat e rendit bregdetar, apo tek ndërgjegjia e fshatarëve. Është tragjike të mendosh që,mjerisht dhe të ndodhur në udhëkryq, dhjetra njerëz, mes tyre gra dhe fëmijë, udhëtojnë përditë duke rrezikuar jetën mbi varka , duke menduar se po kalojnë thjesht një ...lum të gjerë, sikurse i sigurojnë tutorët dhe sekserët që u shesin shpresën nga përtej detit.Në raste jo të pakëta janë të mbingarkuara me rrezikun e fundosjes . Shpesh bien pre e aksioneve “shpëtimtare” të forcave bregdetare turke dhe greke. Nëse mundin, dhe ata që mundin, të mbërrijnë përfundimisht në “tokën e shenjtë”, surprizat që i presin, nuk kanë të sosur. Të gatshëm, si skifterët mbi kafshën që lëngon, i presin vendasit t’u marrin varkën e shpresës. Me shpresën të pasurohen nga mjerimi i fatkeqëve. Paskëtaj, me muaj me radhë vendosen në kampe “mikpritijeje” ku sikurse na denoncoi në të njëjtin emision njëri prej rojeve, mbipopullimi dhe mungesa e personelit, e kanë shpurë gjendjen përtej asaj që mund të quhet “kushte mbijetese”. Në një ambient që është krijuar për 280 frymë, prania e 500 vetëve, me siguri e bën të padurueshëm qëndrimin atje. Fatkeqësisht, nuk është hera e parë dhe as e fundit që, të tilla denoncime vijnë për gjendjen që mbizotëron në ishujt e Egjeut. Duket se qeveria greke, ose nuk ka forcën të ndërhyjë për të përmirësuar gjendjen, ose , akoma më shqetësueseja, nuk i intereson. Si në rastin e parë ashtu dhe në të dytin, rezultati është tragjik për ata që bien në kthetrat e pamëshirshme të qylaxhinjve dhe të paaftëve!

Shteti, shtypi dhe pushteti

2008-09-03T10:05:00.000-07:00

Shumë të mira bashkë, po na ndodhin së fundi. Njëri, kryeministri rus Putin( që dikur qe president),shpëtoi ,thonë, një grup telekronistësh nga një tigër i egër! Mesa duket, këta e morën seriozisht kur u thanë që jeni katandisur për t’u ngrënë egërsirat dhe shkuan t’i takojnë personalisht! Po ç’njeri i mirë që është në fakt ai Putin-i, vëllezër, ë? Tjetra, kandidatia për nënpresidente e SHBA-së, është kundër marrëdhënieve jashtëmartesore. Përveç rastit, natyrisht, kur bëhet fjalë për të bijën e saj. Ajo mundet, jo vetëm të bëj seks sa të kënaqet jashtë martese, por të ngelet dhe shtatzënë! E treta, është dhe më e gëzueshmja. Aktoria e mirënjohur dhe e laureuar me Oscar ,Elen Miren, pranoi se, jo vetëm që në rini ka përdorur drogë (rast unik ky për këto ...firmat) por, pas drurit që i jepnin burra të ndryshëm, i bënin dhe seks. Madje madje, , vetëm sa nuk u tërhoqi veshin atyre femrave që bien pre e tutorëve. Po qe se nuk e shmang dot përdhunimin, thotë një fjalë e urtë greke, të paktën shijoje!

Ka gjasa, ndokush që është larg atdheut, ( lavdi zotit por edhe të dërguarve të tij në tokë, larg atdheut ndodhemi jo pak shqiptarë), duke ndjekur kanalet televizive shqiptare, t’i marrë mendja erë e të nisë të paketoj plaçkat për të shkuar me një frymë në Shqipëri. Mjafton të ndjekësh autoreklamat që kreu i ekzekutivit ka nisur të publikojë, dhe nuk të ngelet gjë tjetër ,veçse ngutja për rikthim. Me thënë të vërtetën, jam në mëdyshje nëse duhet të vazhdoj të shkruaj më për këtë temë se, nuk më ka asnjë faj drejtori. Nesër pasnesër, mund t’i vijë ndonjë pusulle nga organet rregullatore të etikës(dhe politikës) mediatike në vend, dhe për hatrin tim, të detyrohet të paguajë !

Gjoba për mediat që publikuan kundërpublicitet për të madhin,nga qeveria shqiptare, personalisht nuk më befasoi aspak. Për të qenë akoma më konkret, pres të gjobiten edhe segmente të tjera të mediave nga qeveria. Me segmente nënkuptoj persona të ndryshëm që shkruajnë majtas-djathtas dhe, pa pikën e ngazëllimit për arritjet e qeverisë në tre vitet e fundit, shkojnë deri aty sa, të kenë legjitimitetin moral dhe t’a kritikojnë atë.
Duke e parë krejt të natyrshëm reagimin qeveritar ndaj kundërpërgjigjes së G99-ës në propagandën që ekzekutivi serviri në media, më duhet të pranoj, por edhe të ftoj, këdo që nuk e ka parë akoma me sytë e vet përparimin galopant që ka arritur vendi gjatë qeverisjes së djathtë koalicionale (dhe aspak koloniale), t’i bashkohet edhe ai kësaj fushate mirëdashëse dhe informuese pushtetore, dhe të paktën, nëse nuk mundet të bëj më shumë, të mbyllë sytë i lumturuar e të shijojë demokracinë që ne të tjerët po shijojmë.

Edhe pse dua të besoj se, nuk duhet të ketë qoftë dhe një qytetar të vetëm në atdhe, i cili të ankohet se nuk ka shijuar demokracinë e vërtetë gjatë qeverisjes së djathtë. Aq më tepër mediat.Tek e fundit, cili është qëllimi final i një televizioni, gazete apo agjencie lajmesh, kur bri propagandës qeveritare, pa pikën e respektit për monopolizimin që dëshiron të ketë ajo, publikon edhe përgjigjen e një grupimi politiko-social, tejet të pa pjekur dhe kaq të ri në moshë?! Këtu, populli i mënçur shqiptar do thoshte “u bëmë të gjithë njëlloj, si këmbët e dhisë”.

G99 me gatishmërinë dhe reflekset e mprehta që tregoi, asgjë tjetër nuk bëri, përveçse i rikujtoi qeverisë se, propaganda e njëanshme , plot popmozitete dhe lustrime vetëkënaqësie, ndonjë gënjeshtër “të pafajshme”, taktika “thuaj, thuaj se diçka do të mbetet” e të tjera të tilla xhevahire tradicionale pushtetore, janë pjesë e pandarë e një pushteti që në të vërtetë, këmbët i ka prej porcelani dhe, e vetmja shpresë që i ka ngelur, është të mbahet prej "spoteve" televizive, sikurse i mbyturi prej flokëve në çastin që fundoset. Por këtë, nuk është e nevojshme që pushteti t'a mësojë nëpërmjet televizionit nga disa “çunakë”. Televizioni, në të vërtetë, duhet të jetë i pavarur nga pushteti ,por jo dhe pushteti nga televizioni. Nëse pushteti ,nuk kontrollon dot televizionin, kur akoma është në këmbë(qoftë dhe me ato prej porcelani) , do të thotë fare thjeshtë se, nuk është më pushtet. Mirëpo kjo, nuk është normale.

Edhe kështu të jetë, propozoj të mos i thuhet publikisht. Asnjëherë nuk i thuhet se po vdes, dikujt që është në çastet e fundit.Mediat e gjobitura nga qeveria, duhet patjetër t’i venë gishtin kokës. Nuk është e mundur, ripërsëris, të vendosësh në të njëjtën korrnizë, gjyshen time 97 vjeçare(që ka vdekur më 1966-ën) dhe Miss Albania 2008 (kërkoj ndjesë nga zonjusha për krahasimin) pasi, ka gjasa, nëse korrniza nuk thërrmohet, gjyshja të …revoltohet për krahasimin e tentuar. Lëreni gjyshen të besojë se, akoma është heroinë e punës socialiste! Heshtja nga mediat e tjera, për gjobën e vendosur tek ato që publikuan përgjigjien e G99-ës ndaj propagandës qeveritare, është edhe ajo, tejet e kuptueshme. Nga njëra anë ngjan me lajmin e vdekjes së një njeriu të njohur dhe ndjenja që na kap në ato momente. Edhe pse trishtohemi, shkencërisht është i "zbardhur{ njëfarë lumturimi që e kap të gjallin. Në subkoshiencë, lumturohemi që nuk jemi ne në vendin e meitit! Makabre , natyrisht, por shkenca këtë thotë.

Tani që Rusia njohu pavarësinë e Abhazisë dhe Osetisë Jugore, u zhdukën nga fjalori i shtypit grek fjalët “i vetëquajturi shtet”, "separatistë","republikëz”,”territore gjeorgjiane”, apo thjesht, unë nuk lexoj mirë?!
M'u kujtua periudha e pavarësisë së Kosovës dhe termat e rinj që "mësuam" asokohe...

Demokracia e importuar dhe pavarësia e dhuruar

2008-08-31T01:37:00.000-07:00

Pra, sërish në “llogore”! Shpejt kalojnë pushimet.Mirësetëgjeta miku im! Pas 3 javësh mungesash të justifikuara, nga t’ia nisë njeriu e të shtjellojë ndodhitë?! Po e kap fillin nga ambasadat. Po po. E kujt nga ne shqiptarët, nuk i ka rënë rasti të ndodhemi në ambientet e një ambasade?! Për katër dekada të tëra, fjala amabasadë qe e ndaluar dhe e vendosur në raftin e “rezervave”. Nëse kishte fjalë që duhej të ankohej për mospërdorim, me siguri, një nga vendet kryesorë duhej t’a zinte “ambasada”. Mirëpo, kohët ndryshojnë. Sot, jo vetëm fjala amabasadë përdoret e ...provohet vetë amabasada nga shumica jonë, por ka dhe raste kur brenda tyre, ndodhin të pandodhurat. Ose edhe të ndodhurat dhe të priturat. Njërës amabasadë shqiptare, asaj në Itali, njëri prej shoferave i kapet me drogë.

Aspak çudi, dhe nuk besoj se befasohesh edhe ti, o lum miku. Në tjetrën, atë shqiptare të Greqisë, atje ku përditë kalojnë për të “votuar” të paktën njëqind e pesëdhjetë me dyqindë persona, vërtiten jashtë saj, por hera-herës akoma dhe në ambientet e rrethuara të saj, disa persona disi të ...çuditshëm! Në fakt, personat aspak të çuditshëm nuk janë, që të përshkruajmë sa më qartë realitetin. Persona normalë janë. Me emra dhe me mbiemra. Me qëllime krejt të qarta dhe me plane po kaq efikase. Sigurisht, nuk mund të thotë ndokush se punonjësit e ambasadës janë në dijeni por, të habit fakti që, ndën hundën e tyre, “ndihmojnë” emigrantët që shkojnë atje për të ligjëruar dokumenta të ndryshme.

Do më thuash që kjo është praktikë e njohur për realitetin shqiptar dhe, nuk po zbuloj ...Amerikën! E pranoj! Sikurse të gjithë së bashku, jemi pajtuar me realitetin tonë. Po tani që thashë Amerikë, m’u kujtua dhe Konventa e Demokratëve. Nuk di se si ndihet një politikan shqiptar, me përvojë ose krejt i freskët në arenën politike, i cili udhëton mijra kilometra për t’u numëruar thjesht si pjesmarrës i një grupi prej 75.000 vetësh?! Më erdhi në mend fragmenti i një filmi të vjetër grek ku burri, gjithë krenari, i thotë së shoqes se “sot për mua ka folur” televizori”! Habisë së bashkëshortes të shoqëruar me pyetjen e saj, i përgjigjet krejt natyrshëm që ”sapo përmendi praninë e 12.000 vetëve në Olimpinë Antike.Atje isha qysh në mëngjes sot”!

Ndërkohë, Kosova jonë po bën hapa të sigurtë drejt demokracisë dhe shtrirjes në të gjithë botën të legjitimitet të saj. Kësi kohe, madje, ajo që proekupon krerët ekzekutivë të Prishtinës, është njohja e shtetit të sapolindur nga vendet arabe. Ose thënë më shkoqur, nga vendet islamike. Mirëpo këtu, edhe pse nuk dua t’i mërzis vëllezërit tanë të përtej kufirit gjeografik, le t’u kujtoj se,Shqipëria amë është pjestare e Bashkimit Islamik! Kësisoj,fare lehtë mund të shfrytëzojë Kosova prezencën tonë atje, për t’u anëtarësuar. Mbase kështu, është më e lehtë rruga për të arritur në tokën e shenjtë të demokracisë arabe. Kush tha që Kosova duhet fillimisht të njihet nga ,Maqedonia bie fjala apo Greqia, e pastaj të shtrihet kaq larg? Ai që e ka thënë, nuk njeh demokracinë që shijojnë vendet islamike.

Shembull më konkret se Shqipëria, për këtë, nuk mund të gjesh! Gjithandej, lulëzon demokracia e importuar, qysh në hapat e parë të postkomunizmit, nga vendet mike islamike. Ndokush, mund të thotë këtu se nuk ishte ëndërra jonë shekullore të bëheshim aleatë të ngushtë të demokracive arabe! Qartë po, kur nuk ha dot pulën, thotë i mënçuri popull, do hash sorrën! Mjafton të jetë tryeza jonë e mbushur ...demokraci dhe , cilësia e saj, është gjëja e fundit që na proekupon. Midis të tjerash, dhe për të qenë korrekt ndaj demokracisë së vërtetë, të tillë, ne shqiptarët, akoma nuk kemi provuar. Ndaj po them miku im që, qoftë dhe ajo islamike, kur na serviret si demokraci, si të tillë kemi për ta shijuar.

Pastaj, ankesa të shumta nuk duhet të kemi.Na, e zgjodhi dhe Barak Obama kandidatin për zëvendës president dhe na mbushi me ngazëllim. Sikurse mbushi dhe fqinjët tanë jugorë, grekët. Këto ditë, mediat e të të dy vendeve, janë vënë në garë të fortë për të vërtetuar se, mik më i madh i kujt është senatori Bajdën! Për ne,është miku ynë dhe nuk e luan as topi ... i Mato Grudës!!! Pro pavarësisë së Kosovës ka qenë dhe madje, edhe i biri, ka luftuar me armë në dorë për pavarësinë e saj. Duhen më prova për përkrahjen që na pret? Lumsi ne! Grekët, nga ana e tyre, e duan të tyren ngaqë qysh nga 1974 e këtej, ka votuar në Kongres pro kauzës greke. Protagonistët propozojnë të qetësohemi dhe të ...lumturohemi bashkarisht për të mirën që na erdhi në derë.

Por sa keq që na duhet të përfundojmë këtu. Dhe dëshironim kaq shumë të përmendnim sot ...”negociatat dashurore” që përgatit të nisë e djathta shqiptare(që ishte e majta e djeshme, që të mos harrojmë) me “rrebelët” e djeshëm dhe aleatët e sotëm. Mirëpo, këtu jemi dhe këtu janë dhe aleatët. Ah! Se për pak harruam të përmendnim pavarësinë që u dhuroi Rusia mëmë, bijave të vogla të Kaukazit. Ajo që më argëton në fakt është mënyra sesi shtypi evropian por sidomos ai grek, e pritën lajmin nga Kremlini. Kështu, u hoq nga fjalori “pseudoshteti”, “republikëzat” , dhe të tjera të tilla epitete që shoqëruan pavarësinë e Kosovës. Nuk ke ç’thua. Duhet të pranojmë se, shtypi dhe politika greke, kanë reflekse mjaft të mprehta kur bëhet fjalë për politikën e jashtme. Mirëpo, herën tjetër më shumë. Vjeshtë të mbarë!

Diplomacia stinore shqiptare!

2008-08-08T14:22:00.000-07:00

Një fundjavë si kjo e jona, që na duhet të përmbledhim brenda nëntëqind fjalëve ,ngjarjet e javës dhe protagonistët e saj, ka raste që është thikë me dy presa. Ose të kemi bollëk personazhesh për të zgjedhur ose në të kundërt, të ripërsëritemi. Dhe kjo është e rrezikshme. Mirëpo, kur fusha në të cilën lëvrojmë, përmbledh hapësira përtej kufijve gjeografikë të atdheut, patjetër që është në favorin e protagonistëve. Ose thënë ndryshe, protagonistët na vijnë në ndihmë. Hyrja në këtë rast u quajt e domosdoshme, pasi sot do të merremi më tepër me njerëz dhe ngjarje larg territorit tonë kombëtar. Pavarësisht se edhe në atdhe janë të shumta ato ngjarje dhe ata njerëz që mund të gjenin një vend në rubrikën tonë modeste.

Bie fjala, sikurse patjetër je në dijeni , ti mik i dashur që mban në dorë gazetën, gjithandej në Shqipëri, lexojmë, qindra mijra rrënjë ...CANABIS SATIVA janë shkulur këtyre ditëve. Tani, në demokraci, kështu i thonë hashashit. Se helbete, moderrnizimi kur të zë, të zë për t’a hequr, nuk të zë për shaka. Madje, tregëtarët vendas ( të Canabis Sativa pra), kanë gjetur, thonë, metoda të reja kultivimi. Kanë hapur parcela në vende ku toka ishte e papunuar dhe vështirë se shkon dot atje policia. More për qilizëm shqiptarit nuk ia ha qeni shkopin. Ka ardhur koha të rehabilitohen publikisht metodat e kooperativave bujqësore. Me moton : T’u qepemi kodrave dhe maleve, ti bëjmë ato pjellore si dhe fushat,hashashi , qoftë dhe me emër tjetër, prodhohet lehtë!

Nga ato që dëgjojmë, ata që e thithin këtë Canabis Sativa, vijnë në qejf e ndonjëherë flasin edhe përçart. Kështu, ndërsa vjet njerëzimi dëgjonte Silvio Berlusconin të bënte humor me Kryeministrin danez Rasmunsen duke i ofruar ...shkëmbimin e bashkëshorteve, nuk ishin të pakët ata që fajësuan ndonjë “esencë të përzier” që pinte Cavaliere Silvio! Është shpëtimtare ndonjëherë hamendja kur ndeshesh me përçartjen. Mirëpo, nuk paskej qenë aspak një shaka e padëmshme, nga ato që hera-herës lëshon miliardieri italian dhe që në të shumtën e rasteve, nuk bëjnë për të qeshur as vetë atë. Sepse, sikurse duhet ta kesh marrë vesh dhe ti, o lum miku, ata përtej detit kanë zbuluar metodë të re për të mbajtur gjallë martesën. Në orar të drekës, shkëmbejnë partnerët.

Kurse në darkë, nuk kanë asnjë dyshim për ndershmërinë e krevatit bashkëshortor. Madje, sikurse lehtë ndokush mund të konkludoj në kësi rastesh, e gjejnë njëri-tjetrin akoma më tërheqës. Tërheqës gjejnë sakaq edhe kinezët modën e re që sapo zbuluan. Mësojmë se, qindra mijra fëmijë kinezë, të lindur gjatë kësaj periudhe, pagëzohen me emra që kanë të bëjnë me Olimpiadën. Eshtë mbushur Kina me Ajun të them. Ajun quhet Olimpiada në gjuhën e kinezëve. Por jo vetëm me Ajun. Vendosin emra sportistësh nga e gjithë bota. Akoma dhe me slogane i pagëzojnë fëmijët. Do më thuash që, edhe këtu kinezët vijnë një hap pas ne shqiptarëve. Mund edhe ta thuash. Jemi ne të parët që zbuluam “fabrikën” e emrave që lidheshin me realizmin socialist dje dhe me “Botërorët” dhe “Evropianët” sot.

Kështu, mund të gjesh në të njëtën familje, babain ta quajnë Vullnetar e të birin Ronaldinjo. Kalimi nga socilaizmi në kapitalizëm, është bërë vetvetiu dhe pa ndihmën e asnjë sistemi pluralist apo institucioneve ndërkombëtare. Madje as atyre amerikane. Që kësi kohe janë të angazhuara me zgjedhjet. Thashë zgjedhjet dhe kujtova ...Paris Hilton. Ngaqë Mc Cain e krahasoi Barak Obamën me starleten miliardere. Por dhe ajo nuk e la të zemëruar plakun flokëzbardhur republikan. Madje e falenderoi edhe për rezistencën fizike, megjithëse vjen qysh nga koha kur “vallëzimi ishte mëkat dhe birra servirej me kovë”! Halle halle kjo dynja, siç do thoshte ndonjë i moshuar nga anët tona që, nuk ka ambicje për të udhëhequr planetin. Udhëheqjes së planetit, ka raste që i duhet të vendosë për gjëra mjaft serioze.

Sikurse vendosi përpara 63 vjetësh. Kur bomba atomike kryeplanetare në Hiroshima , “për të shpëtuar njerëzimin” siç u tha asokohe, mori jetën e mbi 145.000 vetëve dhe rrëzoi mbi 30.000 ndërtesa. Protagonist i kësaj jave ishte dhe Solzenicin. Në rastin e shkrimtarit të madh rus, ndokush edhe mund të këmbëngulë se, është e tepërt të thuash që vdekja e tij e bën të dalë nga arratia ku qe ngujuar e të bëhet i pranishëm në faqen e parë të shtypit botëror. Dhe me të drejtë. Plaku i mënçur i letërsisë botërore, filloi të linte gjurmët mbi njerëzimin qysh kur shumica jonë nuk kishte lindur. Kurajua qytetare dhe forca e penës së Solzenicin, në plot raste gjatë historisë së shekullit të kaluar, ishte prezente.

Nuk dua aspak të të lodh me ngjarje të politikës në atdhe , miku im, pasi e ndjej që, këto ditë të nxehta Gushti, gjëja e fundit që do të dëshiroje, është të të shtohet dhimbja e kokës. Përveç kësaj, kreu i ekzekutivit të shqiptarëve, që në të shumtën e rasteve, është dhe furnizuesi kryesor i rubrikave të lajmeve në gazeta në radio apo televizion, përgatitet të ngjitet në tribunën e Lojrave Olimpike. Ajo që më shqetëson në rastin konkret është mundësia të na kthehet nga Pekini me ndonjë marrëveshje për importim traktorësh ose margarine! Të mësuar ne shqiptarët ta bëjmë diplomacinë sipas stinëve, aspak e pamundur nuk më duket, të ndërmarrë ndonjë sulm Njeriu i Premtimeve të Mbajtura, ndaj kapitalistëve amerikanë! Të duket e vështirë ë? Kush të siguron ty dhe mua se, nuk do t’i kujtohet e kaluara e tij komuniste atje?

Të djeshmit e "mëdhenj", të sotmit e vegjël!

2008-08-01T11:45:00.000-07:00

Më shumë se asnjëherë tjetër, kjo është periudha kur Gjykata e Hagës për Krimet e Luftës në ish-Jugosllavi (ose Tribunali siç përdoret shpesh nga shtypi në atdhe, për të treguar, ndoshta, tjetërsimin perëndimor(?) që ka pësuar), justifikon ekzistencën e saj. Marrja në "dorëzim" e të akuzuarit për krimet çnjerëzore të ndodhura në territorin ish-jugosllav, Radovan Karaxhiç, përbën padyshim një lehtësim shpirtëror për të gjithë ata që u flijuan nga urrejtja etnike e trupave gjakdashëse të udhëhequra prej ...mjekut psiqiatër me mjekrrën e bardhë. Por njëherësh, përbën dhe një shuplakë në fytyrë për ata që edhe sot e kësaj dite në Ballkan, nuk u është "qetësuar shpirti" dhe vazhdojnë të ndjellin gjithëmënyrash destabilitetin. Këta "karafilë" mund ti gjesh gjithandej në trevën ballkanike. Ndaj them që, prezenca e Karaxhixhit në Hagë, ndoshta funksionon edhe si gisht pendues për ndokënd. Se këtu i thonë Ballkan, nuk bëhet shaka. Madje, aq Ballkan i thonë sa, herë-herë, edhe të duash ta harrosh, ta bëjnë të pamundur disa.

Njëri prej "disave" është dhe kreu i ekzekutivit të shqiptarëve! Ose thënë ndryshe, sikurse edhe atij vetë do t'i pëlqete të vetëquhej,NPM! Përpara se të mendosh se kreu i ekzekutivit është kthyer në ndërmarrje përpunimi mendimesh, po të qetësoj miku im dhe të kujtoj se, është vetëquajtur Njeriu i Premtimeve të Mbajtuara. Nuk jam në dijeni të të gjitha premtimeve që ka lëshuar (dhe këtu më duhet ndihma e kujtesës tënde) por nëse , njëri prej premtimeve ka qenë dhe ai i kthimit të Parlamentit në sheshin e lagjes ku shkëmbehen mes djelmoshave adoleshentë, sharje dhe grricje pa asnjë taksë morale, duhet të flejë krejt i qetë mbrëmjeve të nxehta të Gushtit. Qëllimi u arrit dhe premtimi u mbajt.

Tashmë, asnjëri nuk dyshon se kemi Parlamentin më banal të Ballkanit. Dhe kjo, falë fjalorit të zgjedhur të kreut të ekzekutivit. Ma do mendja se, në zgjedhjet e vitit që vjen, me siguri duhet ta vlerësojë elektorati edhe këtë parametër. Është e njohur teza filozofike se, çdo komb ka udhëheqjen që meriton! Pra, i dalë nga gjiri i popullit është dhe kreu i ekzekutivit. Sikurse nga populli është edhe rektori i Universitetit "Ismail Qemali" të Vlorës. Tani, do më pyesësh, si lidhet rektori me kreun e ekzekutivit?! Ke plot të drejtë! Po ja që, më erdhi në mend. E kujtova nga dashuria e madhe që tregon për Universitetin e tij( çdo titullar në Shqipëri, dikasterin që drejton e quan të tijin)!

Rektori ynë i dashur, me përkujdesje prindërore për Universitetin, sugjeron t'i hiqet emri i themeluesit të shtetit të parë shqiptar, ngaqë, sikurse na shpjegon, kështu do të bëhet Universiteti më i njohur. Dhe për këtë, ka edhe faktet bindëse. Bie fjala as Oxfordi as Sorbona dhe as Harvardi kanë emra ish-udhëheqësish, ka thënë rektori. Kështu, "bindshëm" mundet të mbrojë propozimin e ndryshimit të emrit. Problemi, gjithsesi, qëndron tjetërkund vëllezër. Qëndron tek prirja jonë kombëtare për të titulluar çdo godinë apo institucion shtetëror me emrin e një të ...madhi! Nuk e kemi ne fajin, dua të besoj. Për gjysmë shekulli e akoma më tepër, më parë pagëzohej ndërtesa e pastaj i hidheshin themelet. Asokohe me emra të gjallësh.

Sot, falë prezencës në pushtet të nxënësve të "të gjallit" të atëhershëm, sërish pagëzohen institucionet me emra të "mëdhenjsh". Më parë i del shpirti njeriut e pastaj huqi. Na, një huq që akoma nuk u ka dalë shqiptarëve, është edhe përdorimi i emrave të shteteve perëndimore. Po bëhen 20 vjet nga koha kur Gjermania e bashkuar, nuk ndahet më në atë Federale dhe atë Demokratike. Mirëpo, kjo vlen për Evropën. Për Shqipërinë, akrepat e orës kanë ngeluar atje ku i la "i madhi". Edhe sot e kësaj dite, në njoftimet e qeverisë, mund të lexosh qartë për raportet pozitive që ka formuluar ...Republika Federale Gjermane(!) për ekonominë e Shqipërisë! Le të mundohet ndonjëri ti zgjojë ata qëformulojnë lajmet.

Nuk do të habitej askush, me vrullin që i karakterizon, nëse një ditë dilnin me lajme për raportet negative të SHBA-së për ...BRSS-në! Mirëpo, lajmet "ngazëllyese" vijnë jo vetëm nga bota e largët. Akoma dhe Ballkani, tek-tuk, prodhon ndonjë prej këtyre. I fundit është ai që na bën me dijeni se partia në pushtet e Turqisë, tashmë edhe me ligj shtetëror, nuk është e jashtëligjëshme! Tragjikomedi ballkanike. Si (bashkë)anëtarë të Lidhjes Islamike , me siguri na intereson ekuilibri social dhe politik i ish-perandorisë osmane. Sikurse na intereson edhe vrulli letërdërgues i Gruefskit. Sot, qeveritë që nuk marrin pusullë nga kryeminstri i Shkupit, duhet të ndihen të vogla. Po aq sa dhe qeveria e Shkupit!

Që duke ndjekur proverbin tonë të hershëm , "nga inati i sime vjehrre, po shkoj të fle me millonanë", debatin me qeverinë greke mundohet ta kthejë në sherr që dëgjohet akoma dhe përtej oqeanit! Ngjan kaq shumë sjellja e kreut të ekzekutivit të Shkupit me atë të ekzekutivit tonë. Njëri mundohet, dhe hera-herës ia arrin qëëlimit, të sjellë sheshet e mëhallave në Parlament e tjetri, me të njëjtin ritëm mundohet të shpërndajë nëpër botë atmosferën klasike ballkanike. Më shumë sherre, xhelozi, vetëshkatërrim e inferioritet, sesa progres e civilizim. Përreth gjithçka ndryshon e rreth nesh në Ballkan gjithçka ngelet e njëjtë. Akoma dhe ata krerë ekzekutivi që ekzekutojnë qytetërimin!

Thanë

Nuk duhet ta thuash të vërtetën, përveçse tek ata që kanë të drejtën ta njohin, mirëpo çfarëdo që të thuash, duhet të jetë e vërtetë!

Tomas Man

Harbutëria zyrtare dhe vetëvrasja e turpit!

2008-07-25T11:55:00.000-07:00

Radovan Karaxhiç: Masakruesi më i famshëm i Evropës, pas Luftës së Dytë Botërore. I veshur me petkun e ...mjekut psiqiatër, jetonte i qetë në qendër të Beogradit. I shëndërruar në pamje të parë, në një figurë fetare të respektueshme; edhe vetë i plotfuqishmi zot, kam frikë se, hera- herës është ndjerë ngushtë për të dërguarit e tij në tokë. Kujt prifti t’i besosh e kujt t’i kërkosh të rruhet që ta njohësh. Kështu siç erdhën punët, dëmin më të madh, kasapi i mijra shpirtrave të Srebrenicës, ia ka shkaktuar kishës ortodokse. Por dhe psiqiatrisë. Këtej e tutje, miku im, kur shkon në kishë të falesh, bindu njëherë se prifti është prift e nuk është ...hoxhë. Për tek psiqiatri, nuk të këshilloj. Po arrite deri atje...

Sali Berisha: E vetmja ngjashmëri që mund ti gjesh me Karaxhiçin, nuk është ajo e diplomës. Mjek Kryeministri i shqiptarëve (të Shqipërisë), mjek dhe kasapi i myslimanëve të Bosnjës. Këtu ndokush do përfundonte dhe së kërkuari ngjashmëritë. Është dhe pamja fizike, ajo që i bën të afrojnë kaq shumë mes tyre. Mirëpo, miku im, tani që po mendohem disi më thellë, gjeta dhe diçka të përbashkët mes tyre. Psiqiatrinë! Njëri, i akuzuari për krime lufte, ushtronte psiqiatrinë për të jetuar dhe për të mbijetuar nga kërkimet (?) e gjithë këtyre viteve. Tjetri, edhe pse nuk e ushtron si profesion, me politikën që ndjek këtyre viteve që është në pushtet, me siguri ka bërë mijra shqiptarë t’i drejtohen mjekëve psiqiatër. Madje, pa iu dashur të fshihet nga askush.

Sabri Godo: Politikani veteran i Partisë Republikane, ka forcën, edhe pse në moshë mjaft të kaluar, të ndikojë mbi politikën e Shqipërisë. As më shumë e as më pak, i kërkoi kryeminsitrit, ose të rehabilitojë në qeveri kreun e partisë që ai themeloi, ose në të kundërt, edhe pse pensionist e tashmë, kryetar nderi i republikanëve, do të tërhiqej nga koalicioni shumëngjyrësh i së djathtës në pushtet. Dhelpër e vjetër në politikë Godo, hodhi grepin bosh, të shihte peshkun e madh të ... godiste. Dhe peshku, sikurse e priste plaku i mënçur i republikanëve, goditi. Dhe çfarë të godituri. Një peshk po, për kokë të peshkut. Pa hezituar, kreu i qeverisë, emëroi në post ministror, vetë të bijën e Godos. Me një gur, dy ... peshq, Sabriu!

Socialistët e Vlorës: a la carte socialistë. Nuk na i bën qejfin Edi?! Punë e madhe. Ka dhe tjetërkund bahçe me portokalle. Madje, portokalle nga Skrapari. Që nuk presin dimrin të piqen e të shkosh t’i vjelësh. Piqen në të gjitha stinët. Portokalle të kuqe, madje. As një e as dy por, të gjithë (?) socialistët e Vlorës, dolën me deklaratë në shtyp. Dhe jo vetëm dolën me deklaratë por, ia bënë edhe fora, siç e ka zakon Vlora heroike. Të gjithë, rreth flamurit të përbashkuar, me një dëshirë dhe me ... një qëllim, kaluan ylberin politik e shkuan në partinë e Metës! Por mos u frikëso ti miku im se, kush është burrë nuk frigohet! Thjesht, socialistët vlonjatë, i kthyen shpinën selisë rozë dhe ballin selisë së kuqe. Uniteti mbi të gjitha.

Parlamenti i Shqipërisë: As më shumë e as më pak, fjalori që pëdoret në të, do bënte të skuqej akoma dhe rrugaçi më ... profesionist i Laprakës (të më falin banorët e nderuar të Laprakës). Fjalët që nxori nga goja ndaj deputetit Balla, vetë kryeministri i Shqipërisë, përbëjnë pa asnjë dyshim, një goditje të madhe për fjalën turp! Vetë turpi, i trupëzuar në qenie njerëzore, nëse në orët e vona të mesnatës, ka kaluar pranë godinës parlamentare, është fare e sigurtë se, fill pas debatit dhe monologut të kryeministrit, ka shkuar dhe është mbytur në ujrat e zeza të Lanës. Edhe turpi vetë, do të turpërohej nga llumi që vërshoi nga goja e kreut të ekzekutivit. Përveç Kryeparlamentares shqiptare. Ajo ka fituar imunitet.

Opozita shqiptare: Në përgjithësi opozita. Edhe pse bëhet dëshmitare okulare e “zemërimit” të pa fre të kreut të qeverisë, ku me lehtësinë më të madhe, pa e bërë qejfin qeder se ato që nxjerr nga goja, ngjajnë më shumë me ujra të zeza se me fjalët e dikujt që është votuar të drejtojë shtetin, prapëseprapë, ul kokën dhe shkon sërish në Parlament. Edhe pse fyhen me fjalët më të ulëta të rrugaçërisë ordinere për motrat, nënat dhe gratë e tyre deputetët e saj prej ... kreut të ekzekutivit(!), nuk gjejnë kurajën qytetare dhe politike të mbrojnë etikën më elementare të një vendi të shenjtë, sikurse është Parlamenti për të gjitha vendet demokratike të rruzullit. Një opozitë e frikësuar dhe memece, që i nënështrohet në heshtje “kamzhikimit” të verbër të harbutërisë zyrtare.

Mediat shqiptare: Që mjaftohen vetëm në paraqitjen në formë thashethemesh të dialogëve të turpshëm që shkëmbehen në Parlament. Në vend të këmbënguljes për të sjellë tek lexuesi të gjithë atmosferën e turpshme që mbizotëron atje dhe vënien përpara përgjegjësisë publike gojët e ndotura që shëtisin pa të keq podiumeve ku merren vendimet më të rëndësishme për kombin. Akoma dhe në gërthitjet e drejtuesve të seancave për të thirrur policinë të nxjerrë jashtë prej ... zhelesh (!), deputetin e zgjedhur me votën e lirë të qytetarëve të Shqipërisë, qëndrimi i mediave është indiferent dhe krejt vëzhgues. Kur, të paktën duhet t’u bëjë me dije qytetarët shqiptarë se, atje ku supozohet se prodhohet politikë, ka bërë vend tashmë, prodhimi i terrorit politik të kundërshtarit, akoma dhe me kërcënim të jetës së tij.

Thanë:
Kombe që mund të quhen historike, janë ato që njohin vlerat e larta të ligjeve themelore.
Leon Tolstoi

Emigracioni, fat apo mallkim për Shqipërinë?

2008-07-17T12:30:00.000-07:00

Kohët e fundit, në shtypin e atdheut, në vijim të debateve politike, vend të veçantë zë tema që ka të bëj me të drejtën ose jo të emigrantëve për të votuar . Opinionet të ndryshme , sikurse në të vërtetë duhet të ndodhë në një shoqëri demokratike. Për këtë të fundit, ndokush ,edhe mund të shpreh rezerva, sesa jeta politike por dhe shtypi në Shqipëri, kanë arritur standarte të tilla. Mirëpo, nëse forcat politike shprehin pozicionin e tyre, në vartësi të interesit (të lakmuar) pushtetor e marrëdhënieve me elektoratin, ajo që bën përshtypje, është mënyra me përbuzje, për të mos thënë mllefi, që shprehet në shtyp nga gazetarë të ndryshëm, përsa i përket të drejtës që duhet të kenë emigrantët shqiptarë për të votuar në atdhe, si nënshtetas të Republikës së Shqipërisë. Qofshin këta të shtypit të djathtë qofshin atij të majtë. Del në pah, me një shikim të parë, një konservatorizëm i theksuar, një frikë e pajustifikueshme ndaj emigrantëve dhe diasporës shqiptare në përgjithësi, dhe ajo që është më shqetësuesja, paraqiten emigrantët si një rrezik që i kanoset ... mbarëvajtjes elektorale në vend! Është të paktën dekurajuese, kur gazetarë e opinionistë me përvojë , që gjithëmënyrash ndikojnë ose mundohen të arrijnë diçka të tillë, në jetën publike të atdheut, nëpërmjet organeve që kanë në zotërim apo bashkëpunojnë, lëshojnë ndaj emigrantëveshqiptarë në Perëndim, një mori epiteteshe e përkufizimesh, sikur të kemi të bëjmë me një pakicë barbare e grabitqare, kolerikë e tuberkularë, dhe jo si të jenë këta(emigrantët), gjakëdhënësit e ekonomisë shqiptare, këto 17-18 vitet e fundit.
Nënvleftësimi e përbuzja që mbillet, ndaj pothuajse 1 milionë bashkatdhetarëve të ndodhur jashtë trojeve shqiptare, por që kanë lënë pas prindërit, familjet, të afërmit dhe gjithçka tjetër që i bën ata të mos ndahen kurrë ndaj atdheut dhe që, bëjnë të gjitha përpjekjet për të qenë gjithnjë e më pranë ndodhive të atjeshme, nuk mund të shpjegohet lehtë. Lindin vetvetiu disa pyetje, nga kjo barrikadë që mundohen të ngrenë kolegët që banojnë në territorin e Republikës së Shqipërisë, përballë atyre bashkëkombësave që sot jetojnë jashtë saj. Pikësëpari, parë me syrin e dikujt që nuk ndodhet në atdhe por që natyrshëm dëshiron të marrë pjesë në zgjedhje, për të vendosur edhe ai për fatet e veta, sikurse ndodh kudo në botë, ajo që lehtë dallohet, është konservatorizmi i thellë i tifozëve që janë kundër pjesmarrjes në zgjedhje të emigrantëve. Është me vend këtu të kujtojmë për kolegët që frikësohen nga vota e emigrantëve se, në SHBA, sistemin politik (dhe jo vetëm atë) të së cilave e adhurojnë në kor në atdhe, vota e të ndodhurve jashtë territorit amerikan, jo vetëm është e siguruar por, përkujdesja e shtetit amerikan për të votuar nënshtetasit e kudondodhur nëpër rruzull, fiton një angazhim të veçantë nga Kongresi. Po kështu, ngaqë ndodh të jetomë në Greqi prej 17 vjetësh, dhe për dijeni të ndokujt që nuk është i njohur me këtë fakt, shteti grek, në periudha zgjedhjesh, akoma dhe ato për pushtetin lokal ose për Parlamentin Evropian, ku janë më liberale dëshirat e elektoratit për të shkuar në kutitë e votimeve, vë në dispozicion të grekëve të diasporës së afërt evropiane, dhjetra linja avionësh, për ti sjellë ata në atdhe e për të ushtruar të drejtën legjitime të zgjedhjes e të të zgjedhurit. Në këtë prizëm, është alarmant dhe dekurajues fakti që, akoma dhe për ne që jemi larguar nga vendi vetëm pas vitit 1990, dhe që shumica dërrmuese e jona ruajnë lidhje të patronditura me atdheun, duke investuar dalëngadalë edhe ato fitime që ndokush ka mundur të ketë nga emigracioni, shpejtojnë të na mohojnë të drejtën për të shprehur vullnetin e lirë nëpërmjet votës. Në mënyrë krejt të njëanëshme dhe jo reale, konkludohet madje se, shumica e emigrantëve nuk do që të ketë lidhje me atdheun(!). Absurde si logjikë por dhe dashakeqe si tezë.
Të përcaktosh , madje, diasporën si të pavlerë dhe mediokre, duke ravijëzuar mandej edhe kufijtë që ajo ka krijuar me atdheun, është fakt që të shqetëson. Thirrja për të bërë ... përzgjedhje(!) të atyre shqiptarëve që duhet të votojnë, sipas vullnetit për të kontribuar ose jo në jetën politike shqiptare, tingëllon makabre dhe për mendimin tonë, ose duhet parë me nënqeshje mirëkuptimi ose duhet anashkalur krejtësisht. Dhe për të qenë akoma më të qartë, as më shumë e as më pak, ngjan si dy pika uji me politikën famëkeqe të luftës së klasave! Mirëpo, nuk përfundon këtu denigrimi që mundohet ti bëhet emigracionit tonë nga “direktivadhënësit” e holleve të hoteleve të Tiranës. As më shumë e as më pak, të nisur vetëm nga përvoja personale apo e njerzëve që i rrethojnë, ndoshta, duhet pranuar këtu se e bëjnë pa ndonjë takt, grupëzohen shqiptarët e diasporës, dhe sidomos ata të Greqisë, duke i cilësuar madje me plot lehtësi si ... të pa kulturuar! Në tërësi! Është e drejta e kujtdo të shkruaj e të shesë gjithçka, përderisa trumbetojmë mbi lirinë që të jep demokracia. Por, a është logjike, a është vallë deontologjike dhe mbi të gjitha, a është në favor të ruajtjes së profilit kombëtar, hedhja baltë dhe shfryrja mllef ndaj një të tretës së kombit? Cili ,vallë, është emigracion i përgjegjshëm dhe cili i papërgjegjshëm? Kush dhe me çfarë mënyrash e përcakton atë? Ka për Shqipërinë, dy lloj emigracionesh dhe aq më tepër, njëra palë është e dëshiruar dhe tjetra jo? Tezën mbi përdorimin e emrave të ndryshëm nga emigrantët që lexojmë në shtypin e atdheut, e lexojmë kaq shpesh edhe në shtypin “periferik” nëGreqi nga qarqe të caktuara shoviniste. Mirëpo, kur kjo vjen prej forcash të caktuara regresive greke, është lehtë e kuptueshme nga ne të ndodhurit në Greqi, pasi, falë bashkëjetesës me vendasit për afro dy dekada, tashmë, jemi bërë të vetëdijshëm për mjerimin mendor në të cilin ndodhet kjo pakicë.Por, vështirësohemi ta shpjegojmë kur të njëjtin justifikim banal e fyes, helmëndjellës e poshtërues, e lexojmë edhe nga pena që duan të quhen të afirmuara, të atdheut.
Mirë do të qe këtu, të bëjmë me dijeni se, jo vetëm që mes diasporës më të re shqiptare, në Perëndim përgjithësisht dhe në Greqi veçanërisht, lëvrojnë figura të spikatura dhe intelektualë me potencial shkencor të lakmueshëm, si nga atdheu nga ikën por dhe nga ai ku janë vendosur. Dhe mbi të gjitha, një pjesë e mirë e këtyre intelektualëve dhe forcave progresiste të ndodhura në Perëndim, janë të gatshëm për të kontribuar për ngritjen e nivelit intelektual të atdheut. Assesi, nuk duam këtu të besojmë se, një sulm i tillë ndaj emigracionit, fsheh në vetvete xhelozinë e mirënjohur të mediokrit. Nuk ka asnjë dyshim që, duke qenë jashtë kufijve gjeografikë të Shqipërisë, një pjesë kaq e madhe e popullsisë, doemos që është reale mundësia të ketë në gjirin e saj elementë mediokër e të pa kulturuar. Sikurse, asnjë dyshim nuk ka se, midis asaj pjese intelektualësh që nuk mundën të emigronin pas ndryshimeve të mëdha të viteve ’90, ose ngaqë nuk mundi ose ngaqë menjëherë u rehabilitua ekonomikisht e politikisht , me mënyra dhe taktika që janë publikisht të njohura, ndeshim, si elementë mediokër por edhe nga ata mbi mesataren. Është e pavërtetuar deri më sot, të paktën, që në kohën e ikjes së madhe nga Shqipëria, të bëhej përzgjedhja e trurit. Askush nuk bindet se, me një mënyrë krejt magjike, jashtë mëmëdheut u larguan më mediokrit dhe atdheu ishte me fat, pasi mbajti mëndjendriturit. Për ata që kanë provuar emigrimin, është fare e qartë se, një tezë e tillë, jo vetëm që është fyese dhe denigruese, por edhe krejt e rrezikshme.
Një interesim në rrugë dhe me interes të sinqertë profesional ,nga gazetarët ose opinionistët e gazetave në atdhe, do ti bindëte ata për këtë. Në të gjitha shtetet ku janë vendosur shqiptarët, pas çrregullimit të përgjithshëm të 91-shit por edhe gjakëderdhjes vëllazërore të 97-ës, në të gjitha instancat e jetës publike dhe intelektuale të shteteve ku banojnë, ata kanë mundur të inkuadrohen e të integrohen tërësisht. Mund ti gjesh lehtë, si në auditorër e Universiteteve, po ashtu dhe në stacionet radiofonike e televizive më të mëdha vendase, si në shtypin qëndror, aq edhe në fushat e tjera shkencore, ku ushtrojnë me sukses të plotë e me profesionalizëm për tu lakmuar, shkencat e tyre dhe që nderojnë , jo vetëm emrin shqiptar por kontribuojnë në përmirësimin e imazhit të shqiptarëve e Shqipërisë nëpër botë. Ndër të tjera, për mendimin tonë, janë shqiptarët e diasporës ata që bëjnë të dëgjohet tek tuk për ndonjë gjë pozitive atdheu. Kolegët e që ndodhen pas, në të shumtën e rasteve, konsumohen në grindjet e pafund mes tyre e në luftën e përditshme me pushtetin e korrupsionin.Përgjithësimet dhe fajet kolektive, i përkasin një sistemi tjetër dhe një periudhe të zymtë, nga e cila njerëzimi, vetëm gjëra të errëta ka për të mbajtur mend. Pasi, të shprehesh kaq lehtë se ... duhet të votojnë ata që e meritojnë, përbën në vetvete një dallim të ulët dhe fort poshtërues.
Cili është vallë ai që do ti ndajë shqiptarët në ata që meritojnë (lëshimin?) për të votuar dhe në ata që nuk e meritojnë?!A nuk përbën kjo në vetvete, një përçarje shumë tërrezikshme? Domethënë , na thuhet me pak fjalë se, njëri prej vëllezërve që banon në Greqi, nuk është i denjë të votojë , kurse vëllai tjetër që ndodhet në Shqipëri, e ka këtë privilegj pasi, jo vetëm që ky i dyti e dashka më tepër atdheun(thua se atdheu është diçka abstrakte dhe nuk është tërësia e atyre që e përbëjnë atë), por mbi të gjitha, është dhe më i zgjuar pasi, kështu është vendosur nga dikush në atdhe. Mirëpo, nuk përfundojnë këtu absurditetet e fundit të hedhura në shtyp. Sikur diçka ti ketë pickuar disa nga kolegët, na përshkruajnë sikur të jemi njerëz të egër dhe të fshehur në strofka bishash të pazbutura. Ejani në vete vëllezër. Nuk është aspak në nderin tuaj, si atë personal por edhe atë profesional. Ç’lloj gazetarie është kjo, tek e fundit që, e nisur nga kushedi cila ndjenjë inferioriteti apo frike, mundohet si e si të poshtërojë një pjesë kaq të madhe të kombit? Ajo që është, madje, krejt shqetësuese për ne të ndodhurit në emigracion, ka të bëj me një lloj përjashtimi nga jeta publike, që na përgatitet. Të mos njohë gjendjen e emigrantëve në shtetet fqinjë ose edhe gjetiu nëpër botë një qytetar i thjeshtë,është krejt e justifikueshme. Por kur kjo ndodh me ata që janë të angazhuar (me dëshirën e tyre) për ta informuar qytetarin nëpërmjet gazetave që zotërojnë, tingëllon absurde dhe është e pafalshme. Po si vallë, mund ti mohohet e drejta një shqiptari që jeton në Greqi, për të votuar, me justifikimin krejt banal të gjoja “mospjesmarrjes në jetën politike të vendit” kur ky, edhe në shtetin ku jeton, nuk e ka të drejtën e votimit?!
Me të vërtetë, vota është instrument i qytetarit për të përcaktuar se kush do ta qeverisë por, kjo, nuk është ekskluzivitet i atij qytetari që ndodh të ketë vetëm një shtëpi banimi dhe të përjashtohet ai që, ka ikur nga vendi për të siguruar për veten dhe për familjen, të ardhura më të mira nga ato që nuk do ti gjente kurrë në atdhe. Ka gjasa, një logjikë e tillë, të përdoret në bashkësitë e ndonjë fisi primitiv të Afrikës Qendrore, por assesi në një vend që pretendon të bëhet pjesë e familjes europiane. Po kështu, një tjetër tezë që mbështetet tek ideja se , emigrantët të mirëpritur janë për të votuar por duhet të paguajnë taksat, nuk ka sesi të mos na sjellë në mendje vetvetiu pyetjen ndaj artikullshkruesve, nëse dhe ata janë taksapagues të rregullt. Ndoshta, një informacion nga Banka e Shqipërisë, do ti bënte me dijeni për të ardhurat që i vijnë shtetit shqiptar nga emigracioni. Nuk mund të marr me mend, nëse një ditë të gjithë emigrantët vendosnin të mos nisnin më në atdhe të holla dhe tërhiqej nga tregu menjëherë monedha e shumëkërkuar e EURO-së, çfarë kishte për të ndodhur me ekonominë vendase. Por edhe vetë këta gazetashkrues e ideatorë të kësaj fushate kundër emigrantëve, mundohen të përfitojnë nga ata. Një shikim vetëm tek çmimi i gazetës së tyre në atdhe në krahasim me çmimin që shitet në Greqi, të bind për këtë.
Përsa i përket justifikimit se, gjoja emigrantët nuk janë të informuar për ngjarjet në atdhe, kjo është krejt e pabazë dhe nuk meriton ndoshta dhe përgjigje. Vetëm duhet theksuar se, nuk jemi më në periudhën e viteve ’80, por as dhe në vitet ’90. Informacioni është i gjithanshëm dhe i larmishëm. Sigurisht që vihen në dijeni me të gjitha hollësitë për gjithçka ndodh në atdhe dhe sigurisht që u shtrëngohet zemra kur ndeshen me të tilla zëra që, as më shumë e as më pak, të vetmen gjë që kërkojnë të bëjnë, është tu ngulitin akoma më tepër idenë se, në atdhe, i shohin vetëm si një send me leverdi, dhe paralel, si një rrezik që i kanoset rehatit të fituar prej disave. Fatmirësisht, edhe pse forcat tradicionale politike janë të lëkundura në një hap të tillë, forca të reja progresiste, sikurse ndodh me G99, e kanë prioritet të tyre politik pjesmarrjen e emigrantëve, pra të të gjithë shqiptarëve në të vërtetë, në procesin e zgjedhjeve. Është makabre , të paktën, të pajtohesh me zëra që pa hezitim, bëjnë thirrje për mënjanimin nga zgjedhjet një pjese kaq të madhe të shqiptarëve.
Le të shpresojmë se këta përbëjnë një minorancë që, herët a vonë, kanë për të kuptuar shërbimin jo të mirë që i sjellin shqiptarizmit, duke hedhur e mbrojtur të tilla teza të cekëta dhe shqetësuese.

Gomarët në BE

2008-07-15T11:31:00.000-07:00

Cilit vallë, nuk i hipën xhelozia,kur ndeshet me lajme të kësaj natyre?! Komuniteti Evropian, bëhemi me dijeni, miratoi një dekret të fundit,ku i jepet një zgjidhje pëfundimtare, një problemi kyç, i cili, shumë e kishte munduar publikun komunitar. Në vazhdim, asnjë gomar nuk do të lëvizë në territorin e kontinentit plakë, pa sjellë me vete pasaportën përkatëse! Shoh që u çudite! Me të drejtë. Gomarët përfitues, të dish se si e pritën lajmin fatlum. Tek e fundit, ata janë gomarë dhe kanë edhe namin e të qenit paksa kokëtrashë por, askush nuk mund ti akuzojë për mungesë sentimentalizmi. Kësisoj, akoma dhe gomar të jesh, kur të bie në derë një fat i tillë, nuk mund të përmbahesh e të mos pëllasësh!

Dhe një pëllitje komunitare gëzimshprehëse, doemos kërkon dhe angazhim të plotë. Për këtë, gomarët nuk mund të akuzohen. Mirëpo, që janë të ndodhur në dilemë, as kjo nuk mund të vihet në dyshim. Po si vallë, mundën gomarët, të pajisen me leje qarkullimi në Komunitetin Evropian më shpejt nga ne shqiptarët?! Kjo është një problematikë realiste. Për të qenë, veçse,racionalë dhe të ndershëm përpara tyre, duhet t’u njohim ,doemos, durimin që ata tregojnë. Parë në këtë prizëm, me nxitimin që ne tregojmë për të mbërritur sa më parë në territorin shpresëdhënës të BE-së, parashikohet e largët dita e realizimit të ëndërrës. Sepse, ne, jo vetëm ngutemi të mbërrijmë atje, por jemi në gjendje të besojmë akoma dhe një deklaratë të një funksionari të rëndomtë. Dhe jo vetëm kaq.

Por një deklaratë nga goja e cilitdo nëpunësi të vendosur në Bruksel, shërben për qeverinë, si një lloj ushqyesi automaik që, sapo del nga goja e “ndërkombëtarit", mobilizon menjëherë forcat e fshehura evropiandashëse dhe nis sakaq, turneu i radhës i NPM-së. Për ty që për herë të parë lexon "ProtAGOnisët", përveç lajmit të mësipërm që po të jap, duke sqaruar cili është NPM-ja, të vë në dijeni se ke humbur disa seriale dhe mirë do të qe të ishe i vëmendshëm në vijim. NPM-ja është kreu i ekzekutivit shqiptar ( sipas mënyrës me të cilën shtypi në atdhe hera-herës e cilëson atë për t’i dhënë “peshën” e duhur dhe për ta ndarë nga e kaluara e tij e kuqe, ku fjalë të tilla, nuk përmendeshin askund e nga askush).

Ekzekutivi shqiptar, nga ana e vet, nuk humb kurrë rastin të ngazëllehet ( por dhe të mundohet të ngazëllejë) me deklaratat apo fjalimet qoftë dhe rastësore të kujtdo që paguhet nga selia blu e Brukselit. E cila, miku im, po përgatitet sakaq, të marrë masa të posaçme dhe mjaft inkurajuese për cilindo që nuk është gomar dhe nuk mund të pajiset automatikisht me pasaportë të BE-së. Kështu , në ndjekje të shembullit të “kavaliere” Berlusconit, refugjatëve të paligjshëm që do të zgjedhin për të jetuar territorin bujar Komunitar, po i përgaitet një pritje mjaft entuziaste. Uroj , o lum miku, as ti dhe askush tjetër, të mos ketë fatin të shijojë pritjen që po i rezervohet. Ndër të tjera, pritja parashikon dhe një burgim prej tetëmbëdhjetë muajsh.

Vërej se po habitesh e rrudh vetullat. Ke të drejë. Mirëpo, meqë nuk të besohet dhe as që ke në plan të shëndërrohesh në gomar e të paisesh me pasaportë komunitare automatikisht,vetvetiu lind pyetja: Mos vallë, Evropa zemërgjerë e demokratike, kërkon vetëm hajvanë në territorin e saj, e për këtë, refugjatë, që nuk janë të tillë, ka ndërmend ti mbajë për kaq kohë në “Qendra Mikpritjeje"(!) me qëllimin krejt human të kthimit të tyre në kafshët kaq simpatike veshëmëdha , punëtore e fjalëpak? Do më thuash, dhe me të drejtë se, si shqiptarë që jemi e miq të zgjedhur të SHBA-së, sigurisht që duhet të kemi tjetër status përsa u përket refugjatëve. Edhe unë e besoj. Madje, nuk do të më habiste aspak, ndonjë nismë e veçantë e Kyeplanetarit.

Me të cilën, ti kërkonte Bashkimit Evropian, miqve të tij shqiptarë, t'u jepej statusi i përjetshëm i emigantëve. Do të qe patjetër, një fitore kolosale për kombin tonë. Pikësëpari, do të mund të barazoheshim për Evropën, me gomarët që lëvizin në territorin e saj , tashmë, të lirshëm dhe të paisur me pasaportë. Dhe më e rëndësishmja, do të përbënte për qeverinë një fitore kolosale, e cila do të festohej po kaq madhërishëm, sa edhe ftesa në NATO. Mirëpo, tashmë që miku i madh është në ikje e sipër, nuk po tregon dhe kaq zell pë t’u marrë me ne shqiptarët. E vetmja punë e pambaruar pë të, është dhënia e ftesës së FYROM-it për në NATO. Këtu sharra i ngeli në gozhdë.

Mirëpo, nuk tutet një Kryeplanetar. Një ditë, edhe kjo ka për të ndodhur. Ajo që nuk ndodhi dhe , me thënë të drejtën, “ProtAGOnistët” janë të zhytur në melankoli, ishte ardhja e Carlës në Greqi. Nuk mund të hamendësojmë, përse Nikola nuk e solli me vete modelin-zonjë të parë të Francës por, vizitë më bajate e të zymtë nuk kam vënë re. Gojët e këqija thanë që, u ruajt nga infektimi. E informuan se, këshilltarë të afërm të Kryeminstrit grek, janë të prirur që, sekretaret e tyre , ndoherë, përveç detyrës zyrtare, ti ngarkojnë edhe me detyrime ...personale. Mirëpo, këtu qëndron dhe çudia. Ndokush, do të priste që Sarkozy të mos kishte tabu të tilla. Natyrisht, ne mund të bëjmë vetëm hamendësime dhe këto, të shtyra nga dëshira e pafshehur që kishim për të parë nga afër(qoftë dhe në distancë), mollën e sherrit.

ProtAGOnistët

2008-07-15T11:04:00.000-07:00

Ndoherë, sado që të mundohesh e të lodhesh, që nuk i dilet mbanë. Në rastin tonë,jo vetëm nuk i dilet mbanë, por nuk i gjendet as filli. Por çfarë ka ndodhur, me të drejtë do më pyesësh?! E çfarë nuk ka ndodhur, o lum miku. As më shumë e as më pak, sondazhe të botuara në shtypin grek, na bëjnë me dijeni se, nëntë ndër dhjetë grekë, janë të gatshëm të lenë atdheun. Kur themi të lenë atdheun, bëhe fjalë për ta braktisur krejtësisht atë. Mirëpo, për ata që do të nxitojnë e ngazëllehen me shpresën se u erdhi fati në derë dhe, pa u munduar hiç e gjetën një copë vatan në Greqi, duhet thënë këtu se, kërkohet durim.

Jo për ndonjë gjë tjetër por për faktin se, kandidatë për të braktisur atdheun, nuk janë vetëm miqtë e gjitonët grekë, por edhe të tjerë ...ndërkombëtarë, siç do thoshte me krenari , bie fjala, kreu i ekzekutivit të shqiptarëve. Fatkeqësisht, ata që duan të lenë adheun e tyre dhe të emigrojnë, përveç grekëve, sikurse përmendëm, ndodhen disi larg nesh dhe kësisoj, nuk do të mundemi të “gëzojmë” trojet e tyre, nëse bënin të mundur ëndërrën private e largoheshin për në tokën e shpresës. Kështu, të gatëshmit për të emigruar masivisht, me të njëjtën, pothuajse, përqindje me gjitonët tanë jugorë, janë ata të Filipineve të largëta, të Kolumbisë (nuk janë të paktë ata bashkatdhetarë që luten të kishin lindur në Bogota), të Perusë , të Meksikës etj.

Natyrisht, sikurse edhe herë të tjera e kemi theksuar, ndërkombëtarët, në sondazhet më me vlerë,lenë jashtë kërkimeve të tyre Shqipërinë dhe kjo, sigurisht që na shqetëson. Sepse, kush nuk e merr me mend, sa do të qe përqindja e atyre shqiptarëve që nuk do të donin sot, të mundnin e të braktisnin përgjithnjë vendin?! Ndonëse janë dëshmitarë të një periudhe ku qeverisen nga njeriu i premtimeve të mbajtura, ku kjo në vetvete përbën fat, prapëseprapë, jam fare i sigurtë se, fundi i sondazhit, do ta gjente Shqipërinë bosh. E pas kësaj, faji do të qe i të larguarve, por dhe fati i të mbijetuarëve. Ata, me siguri do të bëheshin dëshmitarë okularë të çudisë shqiptare. Çeku i bardhë dhe luga e florinjtë, do të gjenin të zotin.

Mirëpo, përherë, kur bëhen të tilla sondazhe, diç ndodh dhe ne ngelemi jashtë. Sikurse ngelën jashtë e me qejfin të ngelur miqtë grekë nga kënaqësia për të ndjerë nga afër aromën presidenciale të ...Carlës. Erdhi Sarkozy në Athinë dhe, për kapriçio të një kombi të tërë(meshkujsh), nuk shoqërohej nga zonja e parë e Francës! Doemos, hamendësimet janë të shumta për mungesën e top modeles. Disa thonë se ishte me dhimbje koke e disa të tjerë, këmbëngulin se vonohej në perukeri së tepërmi dhe nuk arriti aeroplanin. Një pjesë e tretë, nuk pranon versionet e mësipërme dhe sjell si argument të mungesës ,frikën e Sarkozy-së për këshillëtarët e Kryeminisrit grek. Mesa duket, përdoret edhe në Francë shprehja popullore shqiptare: më mirë të të dalë syri sesa nami!

Dhe kështu, këta të tretët, bëhen edhe më të besuarit, përderisa pak ditë më pas, Carla e shoqëroi Nikola-në në Izrael. Atje, presidenti që përdhunonte sekretaret, e ka humbur prej kohësh postin. Olmerti, deri më sot, të tilla shenja nuk ka dhënë. Tjetërkund i harxhon energjitë për të përdhunuar. Ndoshta, të përdhunosh kombe, është më e padëmshme nga përdhunimi i nëpunëseve. Kur bën të parën je hero e kur bën të dytën, vetëm rrezikon të humbësh karrigen. Ai që nuk rrezikon të humbasë karrigen, sidoqoftë, është seniore Berlusconi. E si vallë mund ta humbasë, kur as më shumë e as më pak, sa herë që merr drejtimin e qeverisë, ligjet e para që miraton qeveria, kanë të bëjnë me amnistimin e bëmave kryeministrore? Pushteti fitohet për t‘u ushtruar.

Dhe kur ushtrohet, gjen ,gjithsesi, mënyrat më të favorshme për ti ardhur në ndihmë atij që e zotëron. Sikurse gjen mënyrat më të çuditshme, një këshilltar kandidati për president në SHBA, për ti ardhur në ndihmë padronit të vet. Njëri prej tyre, në skuadrën ndihmëse të Xhon McCain-it, na bëri të ditur edhe dëshirën(dhe shpresën) që ushqen për padronin e vet. Një sulm terrorist ndaj Amerikës, me siguri do ti vinte në ndihmë kandidatit republikan,deklaroi mëkëmbësi i veteranit të Vietnamit. Disa njerëz, edhe pse mundohen gjihëmënyrash për të fshehur fytyrën e vërtetë,i ngjajnë kaq shumë asaj lavires që mundohe të fshihet po nuk e lë gëzimi që provon. E si pastaj, të mos besojnë tre të katërtat e amerikanëve se, pas vdekjes do të shkojnë në parajsë?

Do më thuash, ku e gjete këtë të dhënë?! Po ndërkombëtarët pra, ndërkombëtarët! Ata që, ne shqiptarët, na kujtojnë vetëm për të na dhënë ftesa. Kur kanë nga këto lajmet e mira, gjithnjë na harrojnë. Mirëpo, ne kemi me çfarë merremi e nuk e mbajmë mendjen tek ata. Kaq e kaq gjëra kemi pë t’u marrë. E fundit që na proekupon është shpërngulja e deputetëve. Kur themi shpërngulje, nuk themi se ikin përgjithnjë. Madje, mund të thuhej se, nuk largohen fare. Një kapërcim të vogël ylberi partiak realizojnë, për t'u gjendur në ëndërrën e tyre politike. E cila, si të gjitha ëndërrat erotike, është e mbështjellë herë në rozë e herë në të kuqe. Por gjithnjë, me të njëjtin përfundim. Në krevatin erotik, rolin e kavalierit e mbajnë përherë të njëjtit persona. Me ose pa kapërcyer ylberin.

Shurdhërim!

2008-06-22T01:24:00.000-07:00

E mban mend, miku im, edhe ti, deklaratën e numrit një të qeverisë shqiptare, pas shpërthimeve të Marsit në Gërdec. Qe shprehur publikisht se, për herë të parë, emrin e fshatit, e dëgjoi pikërisht atëherë. E pata adhuruar asokohe. Njerëzit që janë të çiltër, magjishëm dhe “demokratikisht”, të bindin për qëllimet e tyre të jodjallëzore. Në rastin tonë, djallëzi, askund nuk mund të ndeshësh. Aq më tepër kur, këto ditë, vërtetohet që numri Një (midis shumë numrave që e rrethojnë), paskësh patur plotësisht të drejtë e deklaronte krejt të vërtetën. Sigurisht që nuk e dinte ku binte Gërdeci. Dhe jo vetëm kaq. E dëgjoi. U informua për atë që ngjau. Premtoi. Harroi! Ashtu sikurse i ka hije çdo numri. Kujtesa është për njerëzit. Numrat harrojnë!

Natyrisht, nuk harrohen ata vetë. Të gjithë kemi lidhje me numrat. Mirëpo, nuk mund të kërkosh që të kenë numrat kujtesë. Kujtesa është për njerëzit. Dhe njerëzit kujtojnë që, afër Gërdecit ishte vendi ku ndodhi greva e parë e urisë pas rënies së diktaturës komuniste në Shqipëri. Asokohe, numri një i qeverisë së sotme shqiptare, nxirrte shkumë ndaj atyre që qeverisnin. Dhe me plot të drejtë. Sot, të futurit në grevë urie, për premtimet e pamabajtura të “Njeriut të Premtimeve të Mbajtura” , kanë përballë tyre shurdhimin “demokratik” e përbuzjen “dashamirëse” të atyre që çirreshin dje ndaj mashtruesve. Ma do mendja se, kanë për ta gjetur forcën ta bëjnë edhe njëherë tjetër numrin një që të (ri)mësojë vendndodhjen e Gërdecit. Ndoshta, vetëm kur i thonë numra të vdekurish i zgjohet kujtesa.

Dëgjohet makabre, ç’ është e vërteta. Por makabriteti, zakonisht, shkon paralel me përbuzësit e jetës. Dhe në rastin e Gërdecit dhe të numrit një të qeverisë së shqiptarëve të Shqipërisë, askush nuk dyshon për tendencën përbuzëse që kultivon ai për jetën. Ajo që nuk u ka shkuar në mendje grevistëve, dhe që është një rast i mirë t’i kujtojmë, ka të bëj me ... ndërkombëtarët! Përpara tyre, NPM-ja i shqiptarëve, është rigoroz e plot mirësjellje. Le të vihen në dijeni, kësisoj, ndërkombëtarët për bëmat e të përkëdhelurit e tyre. Ndoshta i tërheqin pakëz veshin e nga dhimbja, e kthen kokën andej nga e ktheu vetëm kur dëgjoi shpërthimet e bombave.

Ka raste që, fjala e të huajit, ka më tepër peshë nga britmat e atyre që protestojnë. Nuk thotë pa të drejtë i mënçuri popull se, kamabanat bien për ata që kanë veshë. Disa dëgjojnë me veshët e disa duhen tërhequr nga veshët. Mirëpo, të qe vetëm numri një që nuk dëgjon, helbete. Ka rënë sëmundje shurdhërimit në atdhe, nuk justifikohet ndryshe. Parlamenti vetë, nuk dëgjon Topin. Topin president. Kur parlamentarët shqiptarë, mesa duket, nuk duan të dëgjojnë, dhe kjo u ndodh shpesh, vishen me kostumin e shurdhët të indiferencës. Ose të bindjes. I binden shurdhërisht atij që ndjekin verbërisht. Kështu, akoma edhe vetë Topi, sado i zhurmshëm e ... presidencial në pamje të parë, kur parlamentarët vendosin të shurdhohen, kthehet i mundur në Rezidencë.

Tek e fundit, jo pa qëllim, numri një i qeverisë, mbështeti për president të përkëdhelurin e tij. Për një ditë të vështirë e bëri. E në këto ditë të vështira, kur NPM-ja është kaq i proekupuar, nuk mund të bierë dakord me kërkesat që vijnë nga Presidenca, për emërimin e anëtarëve të një institucioni kaq formal, sikurse është Gjykata e Lartë. Do më thuash që, nuk është formal institucioni i Gjykatës së Lartë. Ke të drejtë. Por të drejtë ka edhe numri një. Askush nuk i ka thënë se, përveç kreut të ekzekutivit (sipas termit mbizotërues), në Shqipëri mund të bëjë ligjin edhe ndokush tjetër. Sidomos kur ky nuk është i varur prej tij. Pushteti është për t’u ushtruar dhe ju për t’u dhuruar.

Dhurohet diçka kur është e jotja. E dhuruara nuk dhurohet. Besnik i dogmave e riteve të çmuara popullore, “Njeriu i Premtimeve të Mbajtura”, asnjë fije nuk luan nga ajo që ai quan ushtrim të pushtetit. Ka vendosur ta shijojë atë deri në gllënjkën e fundit. Dhe ka vendosur ta shijojë i vetëm e i vetëkënaqur. Askush nuk mund t’i thyejë heshtjen e fituar me kaq mundim. E mbi të gjitha, nuk pret ta zhgënjejnë. Madje heshtjen nuk pret t’ia thyejnë as çadrat e heshtura të grevistëve. Ndaj është kreu i ekzekutivit. Me levat që ka ekzekutivi, akoma dhe çadrat e hapura mund të detyrojë të heshtin...! Më mirë në heshtje e pa kokëçarje, sesa me rrëmuja grevistësh të zhgënjyer mes këmbëve.

Ndërkohë që askush nuk mund të akuzojë qeverinë e shqiptarëve se nuk po mendon për ta. Ka gjasa të mos dëgjojë ulërimat e gërdecarëve e të mos kujtohet se pati premtuar ndihmë për ta, por është kaq e predispozuar të zgjidhë njëherë e përgjithmonë problemet kyçe të vendit. Vite me radhë, ëndërra e vetme e kombit, ka qenë dhe vazhdon të jetë një vizë. Një leje kalimi përtej kufirit, për të gjetur diku tjetër shpresën. Ndoshta, akoma nuk kemi vlerësuar sa duhet kujdesin e qeverive, por qëllimi ka ngelur ky. Tashmë, këtë qëllim, nuk e kanë vetëm shqiptarët por edhe qeveria e shqiptarëve. Në vijim të inagurimeve të rrugëve, kësaj here u inaguruan sportelet. Kohë inagurimesh. Shirita të priten e kordele të valëviten. Dhjetra sportele emigracioni u vijnë në ndihmë banorëve të Shqipërisë ta braktisin atë. Një ditë, me siguri nuk do të ngelet njeri për t’u qeverisur. E kësisoj, askush nuk do të ankohet për keqëqeverisje. Ajo do të jetë dhe dita më e lumtur e qeverisë.

Intervistë e Andis Harasanit dhënë N.Agos

2008-06-13T11:02:00.000-07:00

Andis Harasani është Sekretar për Programin Politik të Partisë Socialiste të Shqipërisë si dhe Deputet i Parlamentit Shqiptar.

-Zoti Harasani, si mund të pëshkruhej sot, me pak fjalë, gjendja politike që mbizotëron në Shqipëri?

-Njëlloj siç mund të përshkruhej dhe dje, njëlloj siç do të përshkruhet dhe nesër. Vendi është marrë peng dhe po trajtohet si peng i një organizate të strukturuar sipas modelit të Ali Babait me shokë, që bëjnë plaçkë mbi njerëzinë ditën e natën, por dhe i flasin njerëzisë ditën dhe natën se do ta fusin në Shpellën e Thesarit, ku secili do të marrë një kompiuter në përdorim, do të marrë një lugë floriri në dorë dhe një vaskë po të florinjtë për t´u larë. Ku Aliu dhe ku Saliu, janë afër dhe larg, Saliu na tregon dhe përralla me centrale bërthamorë, projektin me siguri do t´ja bëjnë familjarët dhe po familjarët e tij do të punojnë aty. Vendi është në krizë politike të thellë. Kjo qeverisje nuk po qeveris dhe ka hyrë në konflikt të hapur me qytetarin dhe qytetarinë. Vendi është në krizë ekonomike. Luftëtari Sali i ka hipur kalit mbrapsht dhe nuk do të largohet pa i hequr atij të gjithë patkonjtë që t´i çojë në shtëpi. Varfëria është shtuar, çmimet janë rritur dhe ka qindra mijëra shqiptarë që jetojnë në kufirin e fundit të ekzistencës. Ka një tension të jashtëzakonshëm, që fatkeqësisht do të rritet edhe më tej me afrimin e fundit të ditëve të Alit me Shokë.

-Partia Socialiste dhe aleatët e saj, përveç ushtrimit të opozitës në të cilën elektorati i vendosi në zgjedhjet e fundit, përgatitet për të qeverisur?

-Natyrisht. Një parti politike synon gjithmonë pushtetin për të bërë realitet idetë dhe propozimet e saj për shoqërinë. Por ndryshe nga çdo herë tjetër në historinë e Shqipërisë, kësaj rradhe, PS ka nisur të strukturojë një program serioz jo një ditë përpara zgjedhjeve, jo një katalog me ngjyra premtimesh qesharake e futuriste; PS ka nisur prej muajsh një dialog të hapur me qytetarët, ka nisur një tur që thith idetë e tyre, që pasqyron deri interesat e segmentit të fundit të shoqërisë, një program që po konsultohet me partitë partnere tona në Evropë si në Gjermani, Francë, Itali e gjetkë, me ekspertë nga më të mirët ndërkombëtarë në fusha të ndryshme dhe me ekspertizën absolutisht më të mirë vendase. Që ditën e parë të qeverisjes sonë, më saktë, që ditën e parë të së drejtës që do të na japë qytetari për t´i shërbyer, çdo shqiptar do të ketë në dorë piketat e rrugës që do të ecë gjithë vendi. Do të kontrollojë shërbesën tonë me këtë dokument dhe me atë realitet që do të ndryshojë në mënyrë drastike brenda shtëpive të gjithësecilit.

-Përsa u përket emigrantëve shqiptarë në vendet fqinjë, PS-ja, ka një plan të vetin, për mënyrën që ata do të kontribuojnë në jetën publike të ardheut, në mënyrë të organizuar?

-Ka dhe do të ketë edhe më fort motive të pashtershme që ata të mos e shohin Kakavijën e Kapshticën si dyert prej nga largohen prej pasigurisë, papunësisë dhe mungesës së shpresës. Ndërtimi i një Shqipërie e cila do të jetë streha e shqiptarëve, të jetë toka që u jep bukë, paqe dhe dinjitet, çatia ku ata do të gjejnë shpresë. Tashmë shqiptarët i ngjajnë një lisi me degë të shpërndara në të gjithë botën, ne do të fillojmë të trajtojmë rrënjët e tij që politika në vite e sidomos qeverisja e PD-së i ka rrëmuar e dërmuar.

-PASOK-u, partia motër në Greqi, ka hapur dyert për emigrantët. Socialistët shqiptarë, a kanë menduar të bashkërendojnë lëvizjet me kolegët grekë, për të “përfituar” edhe ata nga kjo nismë?

-Marrëdhëniet tona me PASOK-un janë mjaft të mira dhe ne kemi kontakte permanente me ta. Me PASOK-un nuk na lidh vetëm ideologjia e të majtës evropiane, por ato janë dhe një projektim i dëshirës së dy popujve këtej dhe andej kufirit për fqinjësi të mirë dhe bashkëjetesë normale.

-Çfarë ka ndryshuar, zoti Harasani, nga momenti i kalimit të drejtimit tek Edi Rama,brenda saj PS-ja?

-Nuk dua të bëhem pjesë e tabelave të llojit dje dhe sot, të krahasimeve të tre të mirave dhe dy të këqijave, nuk dua të listoj ndryshime e gjëra të këtij lloji që i referohen të kaluarës. Ajo që është e rëndësishme është që PS sot ka gjetur trendin e saj të duhur. Ajo është një nga pak segmentet evropiane të shoqërisë shqiptare, pa dyshim partia më e emancipuar në vend e shenjuar me targetin historik që të bëjë një histori ndryshe në Shqipëri.

-Kohët e fundit, mjaft zëra janë dëgjuar, kryesisht nga e djathta,mbi qëndrimet e Kryebashkiakut të Himarës zotit Bollano dhe Prefektit Ksera. Vërtet, cili është qëndrimi i PS-së në këto çështje, dhe a mendoni se zhurma ka tejkaluar rëndësinë e ngjarjeve?

-Probleme të tilla janë delikate. Zakonisht për nacionalizmin flasin më shumë kozmopolitët, në kuptimin e keq të kësaj fjale. Zakonisht nacionalizmi është streha e fundit e maskarenjve të kësaj bote. Unë besoj fort përtej çdo retorike se ju emigrantët tanë në Greqi dhe minoriteti grek këtu në Shqipëri janë dy shtylla që kushtëzojnë deri dhe politikën për të qenë korrekte në të dy anët e kufirit. Jam i bindur se marrëdhëniet njerëzore mes nesh janë edhe më të larta, edhe më të forta sesa marrëdhëniet protokollare zyrtare. Kështu është sot, kështu do të jetë dhe nesër.

-Pas Samitit të Bukureshtit dhe ftesës së Shqipërisë në NATO, cili duhet të jetë objektivi më i afërt i politikës së jashtme shqiptare?

-Përcaktimi strategjik i vendit për orientimin e pandrushueshëm të tij euroatlantik është busulla jonë. Por ky përcaktim nuk realizohet thjesht duke bërë detyra shtëpie, duke zëvendësuar Kallashnikovin me M-16-n, ai bëhet duke pasur një Tiranë, evropiane, duke bërë evropiane Shkodrën, Pukën, Sarandën, Korçën e gjithë Shqipërinë një vend evropian, duke e bërë atë një shtet të së drejtës dhe të mbretërimit të ligjit, një shtet që lufton korrupsionin, krimin e organizuar dhe që ndërton një ekonomi që u jep më shumë se vetëm bukë qytetarëve të tij.

-Socialistët shqiptarë, si një forcë politike e madhe, kanë ndërmarrë nisma, veçmas nga qeveria, për afrimin e Shqipërisë me Institucionet Evropiane, patur këtu parasysh, vonesën e theksuar që vërehet në këtë drejtim?

-Nuk di nëse i referohemi lëvizjes sonë të fundit për afrimin me BE-në, por unë do të doja të përmendja, veç të tjerash dhe inisiativën tonë për reformën në drejtësi, sa për të dhënë një shembull. Emancipimin e saj politik PS po kërkon ta afrojë si një mjet për emancipimin e gjithë shoqërisë. Reformat e mëdha, si rregull inicohen nga qeveritë dhe mbështeten apo kundërshtohen, sipas rastit, edhe nga opozita. Në Shqipëri po ndodh e kundërta. Përballë një qeverisje të paaftë, opozita po propozon dhe po luan rolin e violinës së parë reforma të qenësishme për vendin. Mendoheni këtë si një parathënie për atë që do të bëjmë nesër kur të jemi në pushtet.

-Kryetari juaj, Edi Rama, është një figurë politke relativisht e njohur në Ballkan dhe Evropë, edhe pse nuk ka qeverisur deri më sot. Besoni se, ardhja në pushtet e socialistëve, do të mundësohet falë dhe figurës së tij?

-Nuk është e vërtetë që Rama nuk ka qeverisur. Ai ka qenë ministër kulture dhe ka mandatin e tretë të drejtimit të qëndrës më të madhe administrative në vend, të Tiranës. Se çfarë do të ndodhë nesër, ju ftoj të kujtoni Tiranën e vitit 2000, vend i kioskave, i barbarisë urbane, fshatin e madh ku vetëm pihej kafe e raki, shkollat pa dyer e dritare dhe sot të shndërruar në një metropol evropian. Në Tiranë kanë mbirë kumbullat e kuqe të cilat i japin hijeshi bulevardeve kryesorë të tij, dhëmbët e mpirë nga kumbullat janë ato që thartojnë portretin e qeverisjes. Ardhja në pushtet e PS-së nuk mund të jetë vepër e një individi dhe kjo është diferenca jonë e madhe me PD. PS është një ekip ku natyrisht kapiteni ka rolin e tij kryesor, një rol që krijon sërish një kontrast të madh me anën e kundërt të barrikadës: ne ndërtojmë dhe dimë e duam të ndërtojmë, ato na hedhin të gjithëve në erë.

-Cili është prioriteti i politikës së jashtme të PS-së, sikurse ai nënvizohet në statut?

-Besoj se u përgjigja, integrimi euroatlantik i vendit, rikthimi i tij në hapësirën e madhe të demokracisë evropiane.

-Greqia, përsa i përket renditjes teorike por edhe praktike të aleatëve të Shqipërisë, në cilion vend rezulton, zoti Harasni, për PS-në?

-Nuk dua të bëj renditje si në kampionat futbolli. Greqia është vend fqinjë, ka një komunitet mjaft të rëndësishëm emigrantësh ekonomikë shqiptarë, ka një marzh të caktuar të marrëdhënieve ekonomike e të gjithë llojeve të tjera, të cilat shpresoj se do të rriten edhe më tej, është aleati ynë i ri në NATO.

-Në Greqi, jetojnë afërsisht 800.000 shqiptarë. Mbi 100.000 janë fëmijët që shkojnë në shkollat greke. Për arsimimin e tyre dhe për të mos krijuar një brez të tërë shqiptarësh që nuk do të dinë të shkruajnë shqip, duhet të ketë një strategji kombëtare, apo kjo nuk është kaq e rëndësishme për qeverinë e sotme?

-Kjo është një pyetje e trishtueshme. Për këtë pyetje po ju jap vetëm një përgjigje: vetëm Top Channel ka bërë për këtë pikë më shumë se qeverisja e zotit Berisha, me gjithë Pollon e arsimit brenda. Besoj se u kuptuam.

-Zoti Harasani. Faleminderit për kënaqësinë që më dhatë të bashkëbisedonim dhe shpresoj, njëherë tjetër, të flasim edhe për tema të tjera, që nuk mund të përmblidhen në një intervistë të vetme.

-Faleminderit ju!

Inagurimet, trafiku njerëzor dhe NPM-ja (Protagonistët 30)

2008-06-07T06:45:00.000-07:00

Nuk kanë kaluar shumë ditë nga biseda me një miken time juriste në atdhe, rreth së ashtuquajturës siguri sociale, që mbizotëron ,tashmë, në Shqipëri. Është mëse e vërtetë se, askush nuk ka më oreks të dalë e të protestojë. Por më kryesorja, është humbja e objektivit. Në protestë, del ndokush me një qëllim të veçantë dhe drejtohet në një institucion të veçantë. Në Shqipëri, i veçantë është vetëm institucioni ku duhet të protestohet (por që assesi nuk bëhet) dhe i përgjithshëm qëllimi. Qeveria është konkrete. Objekti i të protestuarit është ktyher në abstrakt. Për çfarë , vallë, mund të protestoj ndokush në vendin e shqiptarëve?! Për gjithçka?! Problemi është se, ku fillon gjithçkaja, kur për të gjitha duhet të protestosh. Nisur nga kjo, dorëzimi ndaj indiferencës, është dhe zgjidhja më efikase

Parë në këtë prizëm, me të drejtë prozhektorët e mediave, janë kthyer drejt Parlamentit,Presidencës,Kryeministrisë dhe Ambasadës Amerikane! Atje ndodhin dhe ngjarjet më të spikatura të jetës politike shqiptare. Larg syve të masave. Atje ku Prokuroria kërkon heqjen e imunitetit të Medi Gërdecit (!) e Parlamenti i Jozefinës ndrydhet disi, aleati më i ngushtë i zëvendësueses së Sollakut, njofton praninë e tij. Amabasadori amerikan në Tiranë, i kërkoi(!) Parlamentit të veprojë shpejt e të mos hallakatet për heqjen e imunitetit të Medi Gërdecit! Me plot të drejtë. Tek e fundit, kush më tepër nga amerikanët e duan zbardhjen e Gërdecit? A nuk janë ata që kanë dhe përgjegjësinë e qeverisjes së ...globit?! Pjesë e këtij të flamosuri jemi dhe ne. Me të drejtë, shqetësohen miqtë amerikanë.

Madje, një mendim që hedhin “ProtAGOnistët” dhe që mund të rezultoj i dobishëm për ambasadorin e vendit mik por edhe për ligjëvënësit shqiptarë, është të mundësohet me ligj, kalimi i qeverisjes së shtetit tonë, direkt në Ambasadën amerikane në Tiranë, pa qenë nevoja të kalojnë direktivat edhe nëpër zyrat e Kryeministrisë. Ose akoma dhe më keq, të angazhohen me ligjet edhe ministritë. Humbje kohe, ka për të qenë. Të qenit ministër, në vetevete përmban angazhimin total. Ndaj eprorit dhe së ardhmes. Së ardhmes personale dhe të familjes, të elektoratit “të zgjedhur”. Kësisoj, nëse do të nevoitej, ministrat tanë të merreshin edhe me politikë, ç’kuptim pastaj, do të kishte e gjithë përpjekja për të marrë pushtetin, partia e tyre?! A nuk mjafton devotshmëria ndaj partisë mëmë?

Nga e cila, ministri pret shpërblim, dhe jo të harxhojë kohën me kotësira. Ftesa në NATO si dhe perspektiva se në vitin 2013 mund të ftohemi për të negociuar përfundimisht me BE-në, mjafton për të përmbushur rolin që duhet të ketë një vegël e pushtetit. A nuk është shërbëtor i popullit, një ministër apo deputet? Sigurisht! Atëherë, asnjë shërbëtor nuk mund të merret me qeverisje. Ajo i lihet padronit. Ndoshta, tani që presidenti amerikan do të ndryshojë, bëhet dhe rregullimi i duhur i ekzekutimit të pushtetit. I jepet roli që meriton dhe që ka ëndërruar prej kohësh, edhe Kryeminsitrit de jure. Një palë gërshërë, për të prerë shirita inagurimi, në rrugët që gjithandej kryqëzohen mbi kurrizin e Shqipërisë. Mijra kilometra rrugësh, që një ditë të krenohemi.

Dhe të krenohen edhe ato vetë se, shiritin e ka prerë “Njeriu i Premtimeve të Mbajtura”. Zelli me të cilin pret shiritat NPM-ja, u ka nguliturr në mendje të gjithë shqiptarëve, të lenë mënjanë ambicien për tu bërë një ditë emigrantë. A nuk do të qe më me vend, secili prej nesh, të kthehej në rrugë e të na priste shirtin vetë “Njeriu i Prmetimeve të Mbajtuara”?! Vetëm brenda një dite, nëntë rrugë, patën fatin t’u priste ai shirtin.Sa i vafër duket për ballë këtij realiteti, ai kopështi për fëmijë që Edi Rama pati guximin të inaguronte. Tek e fundit, fëmijët kopështarë nuk votojnë. Lodhje e kotë e kryeopozitarit. Veç të tjerave, këto janë dhe rrugët nga ku ne si komb, bëjmë dhe tregëtinë.

Ç’tregëti, do më pyesësh?! Të shumëllojshme. Tani së fundi, tregëtia ku dallohemi si komb, sipas raportit vjetor të Departamentit të Shtetit (shteti është një dhe pyetje nuk pranohen) është ai njerëzor. Gjashtë vitet e fundit, thotë, ishim në kategorinë e dytë. Këtu bëjnë pjesë shtetet që përparojnë por akoma kanë rrugë për të bërë. Sivjet, ramë një kategori në renditje dhe jemi tek vendet ndën vëzhgim. Mirëpo, edhe pse jemi nga ato vende që vëzhgohemi, prapëseprapë, mes rrugëve që përditë inagurohen nga NPM-ja, trafikohen për në Perëndim, vajza dhe gra shqiptare. Mikrob që nuk shqitet pre Shqipërisë. Dikur “furnizonim” Perëndimin me prodhimet tona bujqësore. Sot, sërish nga ne pret të furnizohet. Deri kur, vallë, do të na vjelin djersën, vëllezër, dembelët evropianë?! Duhet një zgjigjje.

Dhe zgjidhja mund të vij, vetëm prej shqiptarëve. Në pamundësi ta gjejnë zgjidhjen shqiptarët e ndodhur në atdhe, vëllezërit e kudondodhur në Ballkan, janë të gatshëm. Dhe gadishmëria e vëllezërve tanë Ballkanas, asnjëherë nuk mund të neglizhohet apo shpërfillet. Si askund nëpër Evropë, vetëm mes shqiptarësh ndodh që, zgjidhja të gjendet me grykën e pushkës. Komb trim e i paepur. Përditë dhe e tregojmë, përditë dhe e vërtetojmë. Zgjedhjet e fundit në FYROM, këtë na e bënë të qartë. Një i vrarë, (doemos shqiptar), disa të plagosur,(afër mendjes se ishin shqiptarë) dhe padyshim, vërtetimi i zgjidhjes së problemeve tona me mënyrën që vetëm ne dimë. Më kot, shkojmë dhe votojmë për ata që do të na qeverisin, kësisoj. Përfundimi është përherë i njëjtë: Vetëzgjidhja shqiptarçe!

Thanë:
Është mungesë edukate të detyrosh një idiot të hesht dhe krejt brutalitet ta lësh të vazhdojë.
Benjamin Franklin

Protagonistët (29)

2008-06-02T02:05:00.000-07:00

Dikur, telat me gjëmba, ushtarët dhe frika, i kishin bërë kufijtë tanë të pakapërcyeshëm. Nga taa që ishin brenda tyre, sigurisht. Ata që ishin nga krahu tjetër, nuk e paskëshin patur ndonjëherë qëllim, sikurse e mësuam më vonë. E megjithatë, kloni qëndroi atje i paprekëshëm. Sot, kur kufijtë tanë janë të kapërcyeshëm lehtë, e çfarë nuk kalon prej tyre?! Sërish na raportojnë ndërkombëtarët (është termi që përdor shtypi i atdheut për të treguar se jemi integruar në Evropë) se atje ku dikur qëndronte vigjilent kloni, sot është monopati i drogës, armëve, fëmijëve, femrave, automjetve të vjedhura etj, etj,! Edhe këta ndërkombëtarët, tjetër punë nuk paskan. Vetëm të bëjnë raporte për ne paguhen? Po na lini rehat o vëllezër (ndërkombëtarë) të bëjmë “punën” tonë.

Çfarë? – nuk është “puna” jonë të trafikojmë gjithçka që lëviz?! E kujt është, nëse nuk është e jona, atëherë? Ne kufijtë i kemi për të kapërcyer e shkelur. Ndoherë edhe i mbyllim. Por vetëm kur ata janë të helmuar.Se ne kemi dhe kufij të helmuar, miku im i mirë. E dëgjove lajmin e Morinit ku kufiri Shqiptaro-Kosovar ( domethënë, Kosova është shtet tjetër që ndahet me kufi nga Shqipëria , duhet theksuar) u mbyll për pak kohë! Sulfur e squfur, vaj edhe uthull. Hajde të ndash të thartën nga e thartuara, lëngun nga thelat e mjaltin nga ... hajde se nuk po e them.

“Në Shqipëri njerëzit keqtrajtohen, torturohen, trafikohen kurse ish Prokurori i Përgjithshëm Theodhori Sollaku, është shkarkuar në rrethana të dyshimta”. Ky është konkluzion i...ndërkombëtarëve. E kush të rreh e torturon në Shqipëri njëherë?! Po qe se këta ndrëkombëtarët bëjnë fjalë për shtetin, mirë bëjnë të mësojnë disa gjëra për ne. E më kryesorja, që duhet të mësojnë, është se ne, akoma nuk kemi shtet. Bie fjala, nuk kemi një shtet që nuk të rreh. Pa përmendur këtu që, kush të rreh edhe të do. Po patjetër. Pse nuk rreh shteti ynë edhe qytetrët grekë ose italianë? Sepse nuk i do pra! Nuk do e hedh dëm drurin për “armiqtë”. Rreh , torturon, trafikon vetë shqiptarët. Thodhori Sollakun e shkarkoi më kot? Ndërkombëtarët kajnë lajthitur!

Po si more byrazer, e shkarkoi kot, kur Thodhoriu qe vendosur atje nga socialistët?! Pastaj na thonë që shqiptarët trafikohen. Hej bela. E kush i blen këta shqiptarë të trafikuar? Këtu nga Shqipëria nuk është të blesh gështenja, e jo më të zotin. Të qe për të trafikuar, do na kishte trafikuar Enveri , në kohën që u jepte misër gjeorgjian fqinjëve, për të “mbajtur frymën gjallë”! Ne i besojmë dhe i nderojmë ndërkombëtarët, po këta të “Amnesty International”, nuk do jenë ndërkombëtarë. Nuk ka tjetër shpjegim. Sepse, që shteti e do qytetarin, vërtetohet edhe nga “kujdesi” i fundit i “Njeriut të Premtimeve të Mbajtura” ndaj gazetarëve. Padyshim që, ankthi për t'i patur nën kontroll, tregon vetëm përkujdesje. E kush për të kundërtën dyshon, le të ankohet tek ndërkombëtarët.

Të ribëjnë një raport vjetor ata, e ta bëjnë zap. E pastaj, t’u rrëshqasë çarçafi e të zgjohen. Mediat tona e shtypi ynë në atdhe, mund të kontrollohet vetëm nga pushteti. Nga askush tjetër. Pastaj, kush nuk e di proverbin e mënçur të popullit të vjetër shqiptar?! Ops! Ngatërresë e paqëllimtë. Proverbin e vjetër të popullit të mënçur shqiptar, desha të shkruaj. Se ne jemi popull shumë i mënçur. Tejet mesatares... popullore. Shih , bie fjala, reagimin e medias për aksidentin e biznesmenti mediatik. Me mënçuri, nuk përmendet se gjeti vdekjen bashkë me të, edhe një gazetare. I paharruar kujtimi i djaloshit. Por edhe kolegia, shpirt kishte. Besoj! Mbase nuk kishte para dhe pushtet. Kolegë ama, kishte, dua të besoj.

Por këto janë gjëra jo dhe kaq me rëndësi kur, reth nesh, ndodhin përmbysje të papara e dëgjohen deklarata të padëgjuara. Njëra prejt tyre u lëshua kësaj radhe nga Kryeparlamentaria e Shqipërisë. Brenda një viti , na bën me dituri Jozefina, ne do të jemi vend kandidat për të hyrë në BE. E po kjo është për t’u festuar. Ja një rast i artë për “Njeriun e Premtimeve të Mbajtuar”. Pas përfundimit të fushatës “Na ftuan në NATO ,më duartorkisni!”, të rifillojë menjëherë fushatën “Kandidat për në BE, më riduartokisni”. E kësaj here, le të shoqërohet edhe nga Kryeparlamentaria. Duartrokitjet do të jenë të shumta për ti përballuar i vetëm. Domatet e prishura, kur qarkullojnë në Shqipëri?

Se për pak harrova të them, ngaqë kisha fjalën tek domatet e prishura. Beogradin e pushtuam! Patjetër! Ka ardhur koha të bëhet një tubim në “OMONIA” nga shoqatat shqiptare me titull: Beogradi vajti, Beogradi ra, Olta të na rrojë, la e më la! Nuk është pak të këndosh në Beograd sot. Por ne, sypatrembur e vigjilentë, këndojmë në gojë të ujkut. Hedhim edhe valle, po qe nevoja. E mes të gjitha këtyre lajmeve e habereve që vijnë nga atdheu, mësojmë se në Korçë nuk vijnë më...lejlekët! E ç’të bëjnë lejlekët që të vijnë?! Lejlekët, as në NATO kanë nevojë të ftohen e as në BE të venë, janë kandidatë. Pale që, “kokën e DEA”-s e ka falur Zogu! Përpara apo pas “faljes së madhe”, kjo akoma nuk dihet! Sikurse dhe nuk dihet nga vjen, rritja e vetvrasjeve në Shqipëri. Kur kushtet ekonomike janë të siguruara. Për qeverinë e të sajtë!

Thanë :
Kush kritikon një shkrimtar se është i zymtë, fillimisht, duhet të shohë brenda vetes, nëse ka dritë të mjaftueshme. Në terr, akoma dhe shkrimi më i pastër, nuk mund të lexohet.
Gëtte

Intervistë ekskluzive e E.Venizelos, dhënë N.Agos

2008-05-30T12:29:00.000-07:00

Evangjelos Venizelos, është politikan grek, deputet i Selanikut. Zgjidhet qysh nga viti 1993. Pedagog i të Drejtës Kushtetuese në Universitetin e njohur “Aristotelios”. Gjithashtu, pedagog nderi i Universitetit La Trobe të Melburnit. Autor i një sërë librash e studimesh shkencore. Ka kaluar në një sërë postesh qeveritare si: Zv/ministër i Presidencës Qeveritare dhe Zëdhënës Shtypi i Qeverisë, Ministër i Shtypit dhe Mjeteve Informative Publike,Ministër i Telekomunikacioneve,Ministër i Drejtësisë, Ministër i Kulturës,Ministër i Zhvillimit, Industrisë,Turizmit,Energjitikës, dhe Teknologjisë. Të gjitha këto me Partinë Socialiste Greke (PASOK) . Sot konsiderohet politikani më i përshtatshëm për të drejtuar partinë dhe vendin. Në zgjedhjet partiake, humbi garën për drejtimin e partisë nga Jorgo Papandreu.

-Zoti ministër, 10% e popullsisë greke përbëhet nga emigrantët. Keni vënë re edhe ju, prezencën e varfër të tyre në media?

-Eshtë e vërteta se, kemi të bëjmë me një nënpërfaqësim të dukshëm të emigrantëve, në mediat vendase.Si ato elektronike edhe në ato tradicionale të shkruara. Gjithashtu, është një e vërtetë jo e këndshme, ekzistenca e sterotipeve. Stereotipeve negative për emigrantët, të cilat edhe riprodhohen. Natyrisht, në plot raste, është dhënë kujdesi të kapërcehen këto stereotipe, me qëllim që të mos kultivohet, në një pjesë të madhe të opinionit publik, imazhi i një emigranti-të huaji-kërcënuesi. Vënia e emigrantëve në të njëjtin anë, me krimin e organizuar ose ordiner, si dhe reagimi pasiv i opinionit publik grek, kur viktima të akteve kriminiale janë emigrantët, ose kur ka raste krimesh mes emigrantëve, janë dy shembuj karakteristikë. Ndoshta, disa, mbase dhe mendojnë se jeta e emigrantit kushton më pak ,nga ajo e qytetarit grek, mirëpo kjo, do të qe tragjike ,nëse pranohej. Është diçka e papranueshme, që duhet ta kapërcejmë përgjithmonë.

-Cili është mendimi juaj, për temën e mprehtë të fëmijëve të emigrantëve? Të lindur në Greqi, pjestarë të arsimit grek, e megjithatë, qëndrimi ndaj tyre është si të jenë emigrantë.

-Fëmijët që lindin në Greqi, e logjikshme do të qe, me lindjen e tyre, të marrin dhe nënshtetësinë greke. Eshtë, gjithsesi, paradoksale, fëmijë që kanë lindur në Greqi, flasin greqishten, në të vërtetë si gjuhë amtare, kanë studiuar në sistemin arsimor grek të të gjitha shkallëve, të mos quhen grekë. Janë fëmijë që kanë përjetuar si atdhe Greqinë, që janë rritur me kulturën greke.

-Iniciativat e fundit të PASOK-ut, përsa u përket emigrantëve, duken pozitive. Do të pasohen nga të tjera?

-PASOK-u ka marrë disa iniciativa, për integrimin e barabartë të emigrantëve. Si në shoqërinë greke, po ashtu edhe në tregun e punës dhe sistemin politik grek. Fakti që vetë PASOK-u, ka hapur dyert për të gjithë emigrantët, dhe sillet ndaj tyre si anëtarë dhe miq të barabartë, fakti që i fton të marrin pjesë në procedurat e brendshme partiake, është karakteristike e synimeve që ka. Paskëtaj, detyrim por dhe premtimi ynë është, qeveria e ardhshme e PASOK-ut, të përmbushë të gjitha boshllëqet përkatëse ligjore.Kushtetuta jonë, mundëson pjesmarrjen e emigrantëve në lëmin politik, në kuadrin e zgjedhjeve bashkiake, të prefekturave, dhe në të ardhmen atyre periferike. Dhe natyrisht, propozimi ynë është, të bëhet më racionale, më bashkëkohore ligja për nënshtetësinë, me qëllim që njerëz, të cilët kanë lidhur përfundimisht ,ekzistencën e tyre dhe të familjes me Greqinë, që punojnë e jetojnë në Greqi, që ingranohen në realitetin shoqëror dhe atë kulturor grek, të përfitojnë edhe nënshtetësinë greke, sikurse ndodh në shumicën e vendeve të BE-së.

-Kur do të arrijmë të shohim emigrantët, pjesmarrës në çështjet e pushtetit lokal? Eshtë, dua të besoj, në kuadrin e barazisë, kjo.

-Kushtetua jonë, na lejon të inkuadrohemi në atë që vendos Këshilli i Evropës.Domethënë, të sigurohet pjesmarrja e emigrantëve, në zgjedhjet lokale.

-Besoni , sakaq, se vetë shoqëria, është e gatshme të pranoj një proçedurë tejet "radikale" për të?

-Do përpiqemi të ndodhë, sa më shpejt që të jetë e mundur.Nuk e di nëse opinioni ka për të rezultuar i pjekur. Mund të ndeshim edhe rezistencë, por duhet të bindim qytetarët, se është tejet e rëndësishme, për ekzistencën e vetë shoqërisë, të mos ketë njerëz të kategorisë së dytë, që jetojnë në vendin tonë. Bashkëqytetarë tanët, teorikisht dhe praktikisht. Të cilët duhet të kenë të drejtën e të shprehurit, të drejtën e mbrojtjes së të drejtave të tyre dhe të drejtën e bashkëformimit të jetës së qytetit.

-Zoti Ministër! Pas 16 ose dhe 17 vjetësh qëndrimi të një emigranti në vend, është e nevojshme të vërtetoj ky njeri, se është i ligjshëm dhe i përhershëm, me qëllim që të mos torturohet kaq barbarisht në radhët e bashkive dhe të prefekturave?

-Ekzistojnë një sërë ankilozash burokratike në legjislacion, të cilat torturojnë ,fatkeqësisht, njerëzit. Dikush që jeton, me të vërtetë ,kaq vite, që punon, që ka ose duhet patjetër të ketë sigurime sociale, që paguan taksat,është e mundur të mos jetë i ligjshëm? Personalisht, më vjen keq sinqerisht për këtë, sepse ekzistojnë këto ankilozat burokratike,ngulmimet e kota, të cilat nuk përkojnë me një model modern evropian të funksionimit të shtetit.

-Nga ana tjetër, metoda e “qepjes dhe shqepjes” së legjislacionit grek, nuk duhet dikur të marrë fund?

-Nuk është vetëm fenomen grek ky.

-Natyrisht, por meqë flasim për Greqinë.

-Kjo temë është Komunitare. Inflacioni ligjor, e ka zanafillën shumë herë, nga Komuniteti Evropian dhe Konventat Ndërkombëtare.Ekziston një numër i madh udhëzimesh, rregullash e marrëveshjesh, që shkakton proporcionalisht dhe një numër të madh ligjesh.

-Deri aty sa, zoti Berlusconi, emëroi një ministër më vete, për “zbardhjen” e legjislacionit italian dhe atij Komunitar.

-Edhe këtu në Greqi, duhet të bëhet një kodifikim i madh kombëtar i legjislacionit, me qëllim që të jetë i kuptueshëm edhe për qytetarin. Është një vepër e madhe dhe me vlerë, të bëhet ky kodifikim. Një vepër e ngjashme me Kadastrën Kombëtare.

-Sot, në shkollat greke, në cikin e ulët vetëm, marrin pjesë afërsisht 130.000 fëmijë emigrantësh. Nëse, madje, marrim si shembull komunitetin shqiptar, që është dhe më i populluari, numri i fëmijëve pjestarë, është mjaft i madh. E quani të logjikshme, t’u jepet e drejta këtyre fëmijëve, me qëllim që të mos humbasin kontaktin me gjuhën amtare të prindërve, të munden ta mësojnë atë në mënyrë të organizuar?

-Jam krejt dakord me këtë që thoni! Sikurse ne , kemi pretendimin të mësohet greqishtja në Gjermani,Amerikë,Australi dhe gjektë, patjetër, edhe këta fëmijë, duhet të mësojnë gjuhën e prindërve! Është fare e qartë kjo. Nuk mundemi t'a kërkojmë për grekët e diasporës dhe ne të mos e lejojmë për fëmijët e emigrantëve shqiptarë(dhe jo vetëm për ata), që shkollohen në sistemin arsimor grek. E quaj të vetëkuptueshme! Dhe jo vetëm për hatër të dendësisë së komunitetit tuaj. Akoma dhe për komunitetet më të vogla. Dhe përgjithësisht, duhet të sillemi ndaj emigrantëve, ashti siç duam të sillen ndaj grekëve emigrantë, në shtetet e tjera. Është fare e thjeshtë, formula këtu.

-Zoti Venizelo, ju falemiderit me të vërtetë për bisedën tonë dhe për mirësinë që patët të më ftoni në zyrën tuaj.

-Kënaqësia ishte e imja. Dhe gëzohem të ndaj mendimet me një gazetar emigrant.Dhe nuk dua të “humbemi”, sepse dua edhe unë të jem në dijeni të ndodhive në komunitetin shqiptar.

Inervista u botua në gazetën "Tribuna" dhe në greqisht në blogun personal këtu!

Protagonistët (28)

2008-05-25T09:21:00.000-07:00

Qeveria e Kosovës, në miratimin e Festave Shtetërore, nuk përmend si të tillë, 28 Nëntorin. Dhe me plot të drejtë. Kanë kaluar 18 vjet, nga dita kur në Shqipëri lindi opozita dhe bashkë me të, lindi dhe debati mbi festat kombëtare. Qysh atëherë, sikurse edhe herë të tjera e kemi përmendur, ndodh çudia e pazakontë( gjetkë) por fort e kuptueshme(për realitetin shqiptar). Me të majtët në pushtet, festat kombëtare janë dy. Ndërsa me të djathtët, njëra ikën e mbetet vetëm tjetra. Argëtues si realitet, nuk ke çfarë thua. Paskëtaj, asnjë pretendim ndaj Kosovës të festojë pavarësinë tonë. Akoma nuk kemi vendosur ne, cilat janë festat tona kombëtare. Ngjajnë mësëshumti me Pashkët Ortodokse. Festa në lëvizje.

Në fakt, jam i bindur se edhe ti miku im, je argëtuar plot herë me tituj bombastikë të shtypit në atdhe. Thua, se pas një gjumi letargjik që zgjati 45 vjet, vërshuan nga thellësia e fantazisë gazetareske, metaforat më të çuditshme që mund të trillojë ndokush. Kështu, mund të ndeshësh diku titullin “Kryeministri me Parlamentin në xhep” dhe pyet veten; kaq parlament të vogël kemi në Shqipëri, apo kryeministri ynë ka xhepat më të mëdhenj në botë?! Edhe pse “Njeriu i Premtimeve të Mbajtura”, dyshoj për përmasat e xhepave. Tek e fundit, çfarë më parë do të nxenë ata xhepa të bekuar?! Kësisoj, shtypi duhet të kërkoj të tjerë tituj, për të qenë i besuar. Xhepat e Kryeministrit janë të mbushura, por nuk besoj me Parlament.Ndoshta me parlamentarë!

Diku, më zuri syri të shkruhej, për "fatin e keq" të një Kryekomunari që e diktuan, pasi pati falsifikuar dëftesën e shkollës së mesme. Problemi nuk është tek falsifikimi i dëftesës, ma do mendja, por tek tessera e partisë që ka patur në xhep. Se, patjetër që do të kishte patur tjetër fat, nëse ajo që mbante në xhep, ishte blu. Si qielli në Maj. Dhe jo me nuanca rozë, që të shpien në të tjera rrugica idesh. E madje, e bëjnë goxha të kujdesshëm kontrollin. Ndërsa, ajo bluja (sot) dhe ajo e kuqja (dje), kanë fituar imunitet nga falsifikimet. Sidomos, të ndodhura në xhepin e duhur. Me të duhurën në xhep, polici bëhet drejtor shkolle e brigadieri bëhet shef komisariati.

Do më thuash që, këto janë çështje të njohur në Shqipëri, dhe tashmë, askënd nuk befasojnë. Qartë! E përmenda për rifreskim dhe rikujtim të ndonjë militanti që, akoma nuk ka marrë shpërblimin për militantizmin. Ka kohë, që të bëhet qoftë dhe për pak muaj, ndonjë shef dogane apo drejtor spitali. Eshtë jashtë specialitetit the?! E pastaj? Ku është problemi këtu, kur si dje si sot, partia mbi të gjitha?! Nuk durohet ,vëllezër, të jenë në poste e me ofiqe, ata që nuk kanë djersitur për partinë. Ndaj, sa më shpejt të jetë e mundur, rikthim në atdhe dhe rehabilitim. Të rropatesh për ditën e punës, kur bashkëmilitanti yt, vjel frytet e fushatës elektorale në tribunat partiake, është e padurueshme. Fundja, kur je me partinë, diploma nuk kontrollohet.

Kontrollohet vaji në Greqi e del i përzier me vaj makinash. Ç’nuk dëgjojmë këtyre kohëve. Më shumë përmban gazolinë, sesa kikirik, shishja që shkon e merr në merkato jot shoqe. Ka ardhur koha, të mbash një raport të hollësishëm, për datat dhe sasinë e konsumimit të vajit. Duhet të dish, o lum miku, kur e ke datën për të bërë servisin e radhës. Është pas 3000 km, pas 5000 km apo është pas...dy kg vaj e pastaj të çojnë direkt në sanatorium? Mirëpo, edhe këto probleme janë në përfundim se, për pak ditë rikthehet në Evropë Xhorxh W.Bush. dhe ti, fort mirë e di se, atje ku ka probleme, ka dhe zgjidhje. Je me fat, byrazer, që problemet e tua me vajin do ti dëgjoj Kryeplanetari. Nga goja jote e në vesh të madhërisë së tij! Kaq shpesh udhëtime në Evropë, nuk po bën kreu i ekzekutivit tonë.

Mirëpo ai është i justifikuar. Ka marrë përsipër, të bindë shqiptarët kokë më kokë, për dobinë e ftesës së Shqipërisë në NATO. Më bën habi, është e vërteta, ankthi i kryeqeveritarit tonë, për të shkuar vetë e të bindë popullin, se ftesa është e dobishme. Nuk e kuptoj dot ankthin që e ka zënë. Ose nuk ka besim tek elektorati, dhe mendon se ka të bëj me një turmë me të meta mendore, që gjithçka shohin, lexojnë e dëgjojnë, nuk janë në gjendje ta kuptojnë, ose nuk është dhe kaq i sigurtë për dobinë e ftesës. Një tjetër version i mundshëm, është dhe ai që bën fjalë për rivalitet ndaj Edi Ramës. Ky i fundit, bën dialog për Shqipërinë e “Njeriu i Premtimeve të Mbajtura” monolog për NATO-n. Kësisoj, me këtë rast bëjnë dhe një vizitë "gju më gju me popullin".

Por ndërsa pushteti viziton popullin e kurrgjë nuk i ndodh, kur gazetari viziton pushtetin, ka raste që ndodh edhe e kundërta. Sot, të jesh gazetar në Shqipëri, është pothuajse e sigurtë se dikur ke për të ngrënë dru. Jo shumë ditë më parë, patëm thënë që vendin tonë nuk e kishin në listë në raportin vjetor të “Gazetarëve pa Kufij”. Dhe ishim të “ngazëllyer” se, me siguri do të kishim qenë në vendin e parë për dhunën ndaj tyre. Përditë e dikush dhunohet. Njëherë deputeti, herën tjetër gjyqtari, pak më tutje kryebashkiaku e kështu me radhë. Të gjithë nguten të "zbusin" gazetarët. Profesioni i gazetarit në Shqipëri, po bëhet mision i rrezikshm.

Protagonistët (27)

2008-05-17T04:13:00.000-07:00

Ç’javë qe dhe kjo që kaloi?! Nga të fillosh e ku t’i japësh fund. Bisedës bëhet fjalë se java, vetë fillon edhe po vetë ia del përtej. Le të fillojmë nga ato që na trishtojnë fillimisht. Sipas kërkimeve të Institutit Ndërkombëtar për Emigracionin, 1.093.000 shqiptarë e kemi braktisur atdheun e po kërkojmë fatin nëpër botë. 30% e popullsisë jemi jashtë saj. Κjo, ama, është edhe pozitive. Këtu nuk po e gjejnë hesapin ata që janë atje, merre me mend të ishim të të gjithë bashkë. Mirëpo, çdo e keqje, sjell një të mirë. Dhe e mira është se, nga gjiri ynë, domethënë nga gjiri i emigracionit, doli koreografi i Kalomirës, këngëtares që përfaqëson Greqinë në Eurovizion. Merre me mend të mos ishin hapur kufijtë. Edhe Kalomira nuk do të kishte koreograf shqiptar, por edhe Shqipëria do kishte 30% më shumë popullsi.

Ndaj ju them vëllezër se, çdo e keqje ka një të mirë. Ka raste që e mira, është vetë Kalomira, madje. Ndërkaq , janë kaq të shumta belatë që e kanë zënë Greqinë saqë, as morri vesh njeri se në Eurovizion po shkon me koreograf shqiptar. Më shkon në mendje një djallëzi po, po rezervohem. Hajde fundja po e ndaj me ju se, këtu jemi si një familje. Më thotë një mendje t’i dërgoj një haber Anthimos së Selanikut,Psomiadhit të Selanikut, Karaxhaferit të…për pak të Selanikut dhe Papathemeliut të Selanikut! Ups! Këta qenkan të gjithë të Selanikut. Me vend do të qe të njoftoja vetë Selanikun. Një referendum duhet në këto raste. Rrezikoj, nga ana tjetër, të akuzohem se nxjerr sekretet kombëtare, dhe i bëj keq imazhit të emigrantit. Ç’e vret mëndjen dhe ti?! Jemi kaq shumë në emigracion që, një ia prish mijra ia ndreqin.

Këtu nuk e vret mendjen Greqia, ty të zuri emocioni?! Ke kaq shkaqe të tjera të emocionohesh. Të përlotesh mund të të them. Here nga gëzimi e here nga trishtimi. Për trishtimin e thamë në fillim. Jemi shpërndarë si zogjtë e korbit. Gëzimin po ta sjell me marifet, kur thonë se, gëzimi i tepërt dëmton, po aq sa edhe trishtimi. Parlamenti shfryu dosjen e Ina Ramës për Mediun. Ta thashë troç tani se, nuk të mbaja dot më në pritje. Po si e shfryu do më pyesësh, dosjen e Inës, Parlamenti për Mediun?! E pra, këtu qëndron ajo që të thashë më lart, për gëzimin. Inës , ka gjasa ti qe fryrë një dosje për Mediun dhe , deputetët tanë, nga frika se mos i pëlciste ia shfrynë. Përherë kam qenë i sigurtë për kujdesin e deputetëve tanë për dosjet. Sidomos ato të fryrat.

Por jo vetëm deputetëve tanë, u fryhen dosjet e ata kujdesen t’i shfryjnë. Edhe vetë Kryeministrit, i janë ngritur nervat. Në atdhe, ose u fryhen (dosjet) dhe u a shfryjnë, ose u ngrihen (nervat) dhe u a ulin. Por ,ka të drejtë Kryeministri, të mos i hamë dhe hakun. Ka plot 56 ditë që nuk gjen dot një zv/kryeministër. Gjithë natën vret mendjen, e tërë ditën shkarravit letra, por më kot. Asgjëkund nuk gjendet një zv/kryeministër. Atdheu im, më dhimbsesh por edhe krenohem me ty. Nuk ke drita, nuk ke ujë, nuk ke rrugë, nuk ke drejtësi, nuk ke zv/kryeministër, por ama, ke Grëdecin, ke Mediun, ke NATO-n, ke tubimet e Metës, ke shëtitjet e Ramës, ke premtimet e dhëna të Salës.

Se shqiptari, po dha fjalën, ther djalën! Mjafton të mos jetë djali i tij. Bie fjala, dha fjalën qeveria se, Gërdeci do të ribëhet si më parë. Ndokujt i tingëlloi si ajo parrulla e realizmit socialist: t’u qepemi kodrave dhe maleve, t’i bëjmë ato pjellore si dhe fushat. Ka gjasa, ata që sot premtuan rindërtimin e Gërdecit, të kenë qenë dhe parrullahedhësit e djeshëm. Kaq shumë ngjajnë realizmi socialist dhe Gërdeci. Njëri u braktis pas 45 vjetësh e tjetri pas 45 ditësh. Kohë të tjera, moderne dhe të shpejta. E pastaj, dëgjon se do të hyjnë në grevë urie banorët. Jam i bindur se, nuk kanë dëgjuar ato që tha Kryeministri javën që shkoi në Bruksel. Përsëritja mëma e dijes: Më quani Njeriu i Premtimeve të Mbajtura! Ai e tha, nuk mban dhe përgjegjësinë nëse askush nuk e beson.

Këtu, nuk besojnë grekët Kryeministrin e tyre që, u thotë se, nuk janë në krizë ekonomike. Bankat konfiskojnë përditë qindra shtëpi dhe automjete, benzina është kthyer në send me vlerë, papunësia dhe inflacioni ecin me hapa galopante, e sërish, kreu i ekzekutivit të Greqisë( kusur që të gjen kur lexon kaq shumë shtypin e atdheut), krizën nuk e sheh askund. Është ngjitës virusi i verbimit të politikanëve. Edhe ka gjasa të jetë virus që kap ata që lëvizin në të djathtë. Shohin turbull në blu.

Po nuk lëvdove shtëpinë tënde, bie tavani e të zë në kokë. Mos u tremb, o lum miku, se ne që jemi në emigracion, shumica shtëpitë me qera i kemi. Koka është jona po, kalimtarë jemi mbi këtë botë. Dhe meqë thashë shtëpia, po të them për strehën. Për strehën e re të ProtAGOnistëve. Çdo të mërkurë, nga ora 13:00-14:00 me orën e Greqisë, tashmë dëgjohemi në frekuencat e radios 105,5 FM “Sto Kokkino”. Morëm zgjerim, një …aneks! Drejtor të paça!

Thanë:
Të gjithë të zemëruarit, merren në brendësi me çështjet e hakmarrjes. Kështu, fantazia e tyre, në kohën që zgjohet, u shkakton të njëjtën kënaqësi si ajo që na shfaqet nëpër ëndërra.
Aristoteli

Protagonistët (26)

2008-05-09T13:28:00.000-07:00

Tani ta besojmë, apo të bëjmë sërish të habiturit?! Gazetarët pa Kufij në raportin e tyre vjetor, na vënë në dijeni se rrezikojmë. Rrezikojmë natyrisht po, jo në Shqipëri dhe Kosovë! Dhe kjo, jo se kemi arritur kulmin e demokracisë. Akoma jemi aty nga fillimi. Nuk rrezikojmë se nuk na kanë në listë. Nuk na numërojnë e kemi fjalën. Midis 98 shteteve ku u vëzhgua liria e shtypit, nuk patëm fatin të ishim. Tani, kujt versioni ti besosh; atij të mospërfilljes apo atij të “perfeksionit” dhe “lirisë” së pakufizuar? Asnjërit. Gjithsesi, më shumë rrezikojnë kolegët në Spanjë dhe në Itali. Por edhe në Francën e Brunës.Botë e çuditshme dhe Evropë e habitshme! Na për diçka që mund të krenohemi tek evropianët. Ata edhe rrezikojnë!

Dikur nga goja e kryeministrit shqiptar, dilnin vetëm shfryrje mbi “kriptokomunsitët”, “enveristët”, “nanoistët” e të tjera fruta të jetës politike shqiptare(sic).Vetëm për...ProtAGOnistët nuk pati folur! Tashmë, që këto inate të së kaluarës (jo dhe kaq të largët) janë futur në sirtaret e rënda të Kryeministrisë, kreu i ekzekutivit, që të jemi dhe koherentë me shtypin e atdheut, është i angazhuar me të tjera kokëçarje. Të heq a të mos e heq imunitetin e Mediut? Ta shkarkoj apo jo Ndokën? Si i bëhet hallit me Sefgjinin, e të tjera të tilla vogëlsira qeveritare e parlamentare. Paralel, na ka dhënë fjalën se, në Evropë do të vemi, qoftë dhe duke kaluar nga mali. Këto që ngjanë me parrullat e realizmit socialist e planet e kooperativave të lavdishme bujqësore, nuk na trembin. Reformës agrare i tutemi disi se, mishi e leshi na janë mbaruar.

Këto vitet e fundit, jemi bërë dëshmitarë të ilariteteve festive të qeverive shqiptare. Shpjegohem, që të mos keqkuptohem: me të djathtën në pushtet Shqipëria është çliruar më 28 Nëntor të 1944-ës.Me në pushtet qendrorët e majtë (si të duket fjala e re që gjeta?), jemi çliruar më 29 Nëntor, po të vitit 1944. Për vitin bien dakort. Data i ngatërron disi. Ajo që nuk u ka shkuar akoma në mendje të djathtëve, është të ndryshojnë Ditën e Dëshmorëve. Çuditërisht, festohet (akoma) në 5 Maj. Madje, homazhe sivjet bëri edhe Ministri i Mbrojtjes. Për Kryemnistrin nuk bëhet fjalë se, sikurse e theksoi dhe ai vetë, duke qenë “Njeriu i Premtimeve të Mbajtura”, ishte për vizitë në Bruksel tek shoku Baroso.

Meqë jemi tek Brukseli e tek zoti Baroso( e përmendëm si “shoku” më lart për respekt të datës së takimit), as njëri e as tjetri nuk ishin të gatshëm të na thonë ndonjë datë për nisjen e bisedime për anëtarësim. Problemi, sigurisht, është tek Baroso pasi nuk dimë sa e mban fjalën. Asnjë dyshim nuk kemi për “NPM”-në pasi, sikurse ai vetë e ripërsëriti edhe nga Brukseli, është “Njeriu i Premtimeve të Mbajtura”. Akoma na gjëmojnë veshët nga çjerrjet festive e thirrjet për të përmbysur gjithçka komuniste e “ta bëjmë Shqipërinë si gjithë Evropa”. Gjithsesi, vonesa e vogël(!) 17 vjeçare që mund të vihet re, assesi nuk ka të bëj me politikën e kreut tonë të ekzekutivit, pasi, edhe njëherë e përsërisim, ai është “Njeriu i Premtimeve të Mbajtura”!

Sikurse i fjalës së mbajtur është edhe Putin. Jo vetëm që me madhështi e dorëzoi presidencën tek i besuari dhe i përkëdheluri i tij Medvedev, por për të qenë i sigurtë se nuk do devijojë nga direktivat që i ka dhënë sampisti bjond e ish agjenti i KGB-së, bëri një lëshim e merr postin e Kryeministrit. Sa njeri i dhimbsur është... tavarish Putin?! Sa njeri me sedër e sentimental.Nuk mund të braktis kaq ftohtë Kremlinin, ndërkohë që, fare lehtë, mund të zgjidhet nesër pasnesër edhe Car i ardhshëm i Rusisë.Mua , o lum miku, ky shkëmbimi i posteve në Rusi më sjell ndërmend paksa Shqipërinë. Thua të kemi akoma në subkoshiencë lidhje që bijetojnë akoma nga Hrushovi?!

Mirëpo, meqë po flasim për fjalët e mbajtura , le ti përmbahemi korrekt temës e ti referohemi edhe mikut të shqiptarëve e të të gjithë popujve të shtypur nëpër botë.Edhe atyre që i shtyp vetë Amerika, përfshirë këtu afganët e irakianët, duke u dhuruar atyre një demokraci shtypëse. Kështu, Bushin e madh e të vërtetë, javën që shkoi, e pamë duke vallëzuar e duke i rënë daulles.Shumëkush, ka menduar se e bënte nga gëzimi i ikjes së Putin-it nga presidenca ose i ardhjes në presidencë të Medvedev-it. Ose akoma akoma, nga gëzimi që u takua Saliu me Baroson në Bruksel e biseduan për të ardhmen tonë. Dështuam mund t’u them se, arsyeja e vallëzimit ishte përgatitjet për dasmën e së bijës.

Dukuri e pashpjegueshme kjo e vitit 2009, që ka zënë gjithandej kanceleritë evropiane e botërore. Dikush martohet, dikush ndahet e sërish martohet, dikush tjetër ndahet por nuk martohet, një tjetër martohet por për t’u ndarë, e ndonjë tjetër, edhe nëse nuk martohet, e sigurtë është se ndahet. E mes këtyre, tek-tuk dikush gëzohet për ndarjet dhe martesat e të tjerëve duke dëfryer me martesën që ndodh në familjen e tij. Gjithsesi , ky është një vit krejt i veçantë. Një vit i mbarsur katërcipërisht me ngjarje. Për të mos thënë, me mbarsje që ndodhin në sallonet presidenciale e ato kryeministrore. Meteorologët, ndërkohë, gjithandej parashikojnë mot me re të mbarsura!

Thanë:
Ashtu sikurse shpata e ndërtuar nga metal me vlerë është mjaft elastike, kështu dhe fisniku i vërtetë, është më tepër i kujdesshëm dhe i durueshëm, në sjelljen e tij ndaj vartësve.
Plutarku

Mund ta lexosh edhe tek Tribuna

Protagonistët (25)

2008-05-03T08:11:00.000-07:00

@ Le të shpresojmë, miku im, se me Pashkët je likuiduar! E trete kecin e rakia të doli. Dhallë ta bëjnë kokën këto festat. Meqë thashë festë, më erdhi ndërmend biseda me një koleg këto ditë.Ne shqiptarët- më thoshte,-duhet të jemi kombi më me fat në rruzull. Ky është xurxull mendova. Fatin tra e kemi, vazhdonte. Ka pirë i shkreti, pëshpërita. Kushedi ç’raki do ketë hedhur qysh në mëngjes?! Dhe jo vetëm e kemi sa një tra (fatin), vazhdoi ai, po nuk e kemi kuptuar. Kujt kombi tjetër i ka ndodhur të erret me një palë festash e të gdhihet me dy? Ore ne nuk kishim brekë dy palë, e u bëmë dhe me festa rezervë. Vetëm ne jemi që, fjetëm në 90-ën me 28-29 Nëntorin dhe u zgjuam në 91-shin me 15 Gushtin e me 25 Dhjetorin. Tashmë, edhe për të dhënë hua kemi festa.

@ Deri dje, nëse lajmin e mëposhtëm e lexoja pa emra dhe adresa, mëkat është miku im po, për në Shqipëri do më besohej se mund të ndodhte. Bie alarmi i një banke. Patrulla e policisë shkon në vendngjarje, sakaq alarmi ka pushuar(ka një afat kohor dhe ai dreq që zgjat), sheh derën e bankës që nuk është e dhunuar dhe...largohet! Nga brenda, “dy persona të mistershëm” siç i quan një gazetë, tërhiqnin nja 300.000 evro dhe zbraznin rreth 60 kuti me depozitime sendesh me vlerë. Mirëpo, ç’faj ka këtu policia kur ata hynë nga dritarja dhe jo nga dera?! Hajdutët vajti të kapte policia, jo dhe... mashtruesit! E gjitha kjo, ndodhi në lagjen e VIP-ave, Kifisia të Athinës! Që ngjajmë kaq shumë me grekët, na jepet mundësia ta vërtetojmë çdo ditë. Ka raste edhe natën. Ose fundja në errësirë.

@ Duhet të jemi të lumtur , të dashur kolegë. Të lumtur dhe mirënjohës ndaj drejtorit por dhe shtetit. Kujt shteti do më pyesësh?! Shtetit bazë dhe atij rezervë. Këto janë prioritetet e të qenit me dy shtete. Fakti i të qenit me një drejtor, vetëm si shenjë pozitive mund të vlerësohet. Të lumtur pasi këtu tek TRIBUNA, mund të martojmë, fejojmë e divorcojmë kë të duam dhe të mos rrezikojmë vendin e punës! Gjetkë, ka raste që rrezikohet jo vetëm vendi i punës, por dhe vetë drejtori. Një fjalë hodhi për presidentin Putin një gazetë Moskovite se gjoja po bëhej gati të martohej dhe të nesërmen u kyç! Gazeta kuptohet, jo martesa.

@ Ndaj them që, le të shijojmë lirinë e fjalës dhe mosçensurën që kemi fatin të përjetojmë. Megjithëse, me kryeminstra Berishën dhe Karamanliun, kurrë nuk rrezikon një gazetë të mbyllet. As ata të kenë lidhje jashtëmartesore. E shumta që mund të pësosh prej këtyre është të mos qeverisesh. Punë e madhe. Mos vallë ata që i kanë kryeministrat me të dashura, qeverisen më mirë?! Nuk e pe se çfarë i ndodhi Sarkozy-së?! Një vit kaloi nga fitorja në vota por sikurse pranoi, mendjen e kishte tek Carla. Një vit bëri të besonte se flinte në të njëjtin krevat me të. Edhe francezët, një vit për të kuptuar budallallikun që e votuan!

@ Sa më pëlqen demokracia shqiptare! Më pëlqen se, është si të thuash, një demokraci a la cart! Një lloj demokracie që shkon me gjithçka. Mund ta veshësh me trike leshi në Gusht e me mëngë zhapone në Shkurt! Kurrë nuk të shtrëngon e nuk të besdis. Bie fjala, do Prokuroria ti heqë imunitetin një deputeti për një lloj Gërdeci. U harrua si ngjarje Gërdeci po, vazhdon prokuroria të kërkojë gjilpërën në kashtë. Gjithsesi, të djathtët në pushtet nuk janë dhe...kondra, nuk janë po, jo dhe kaq pavarësi për prokurorinë, këmbëngulin. Kanë frikë se, ballaidiset nga pavarësia e tepërt. Hetoi deputetët thonë po, për ti arrestuar të na pyesësh. Zbavitës, nuk të duken?! Jo të ngrihen dhe këmbët ti bien kokës. Demokracia kalon nga Kuvendi , jo nga Drejtësia.

@ Lëmsh përpara porte, do trasmetonte me zërin i tij legjendar Ismet Bellova. Nga e majta Edi Rama(bashkë me “Dialogun me Shqipërinë), krah tij Ilir Meta, krah Metës afër qendrës Ceka dhe Gjinushi e përballë tyre Sali Berisha me Ndokën, Lesin,Mediun dhe...Gërdecin! Topi mungon! Përcaktojmë se bëhet fjalë për rrumbullakun me ajër dhe jo atë me karrigen në Presidencë! Në portë të gjithë ne. Edhe pse barrikada, duket e pa përshkueshme në pamje të parë, golat nuk numërohen. Sa të thuash “shyqyr Perëndi”, menjëherë të vjen të bërtasësh “ruajna Zot”! Ata që dikur rrokeshin e pëqafoheshin, tani i hedhin letra nën derë njëri-tjetrit si...Jovan Bregu shokut drejtor!

@ Berlusconi i ka fitoret në xhep.Të dielën zgjidhet Kryeministër e një javë më vonë, ndalohet publikimi i fotove me femrat që e argëtojnë. Tashmë, argëtohet publikisht me të gjithë italianët.
Ashtu, krejt spotanisht më vjen të pyes: si do të reagonte vallë kryeministri ynë, nëse Gërdeci pati ndodhur në qeverisjen socialiste? As ta mendosh nuk mundesh! Ajo prrofka që tha se, Blush ka vjedhur romanin e gjyshit, nuk zihet. Ka imunitet për prrofkat!
Lidhjet e forta miqësore mes Moskës dhe Athinës nuk më çudisin. Ajo që më frikëson është koha. Në Moskë bie shi. Jemi mësuar keq këtu në Athinë. Vetëm pluhur kemi. Dhe në mbyllje një lajm nga përtej oqeani: shtypi në Shqipëri ndën presioin e polikës dhe ekonomisë. Nuk më besohet.Amerika na do të keqen. Përveç Bushit.

Thanë:
Është mangësi e njohur e njeriut, të mos shqetësohet për furtunën që vjen, kur akoma është bunacë!
Makiaveli

Protagonistët (24)

2008-05-03T08:09:00.000-07:00

@ Akoma nuk mundem të kuptoj, pse kaq "mosmirënjohës" ata të Shkupit. Të na thonë ore byrazer, sa duan? Greqia u taks 75.000.000 evro (në intervistë, jo në të vërtetë që të bien dakort të ndryshojnë emrin, dhe ata përgjigjen se nuk “jemi tregëtarë”. Shkupianë( siç themi kristianë), thoni po ore, të shohim nëse ka para korrnaci Alogoskufi(Ministër i Ekonomisë). Ndaj e thotë Dora, mos u frikësoni se mund ti japë në të vërtetë! Nuk është kaq dorëlëshuar sa ç’duket në ekrane e mikrofone. Në të vërtetë, unë prisja ndonjë kundërofertë.Bie fjala, të deklaronte Cervenkovsi që, i japim Greqisë dhuratë 76.000.000 evro dhe të heqë dorë nga pretendimet emërore. Do më thuash ku do ti gjente?! Teorikisht mund edhe ti gjente, ashtu siç qe dhe oferta e Dorës!

@ E vetmja zgjidhje është të shkoj ushtar në Irak. Pas 16 vjetësh në Greqi dhe përderisa nuk parashikohet të marr nënshtetësinë greke. Nga andej, duke luftuar për demokracinë dhe mirëqenien e irakianëve( dhe le të mos e dinë këtë e le të mos e vlerësojnë “mosmirënjohësit” irakianë), do futem në radhë për të marrë nënshtetësinë amerikane. Përse, çfarë kanë më shumë ata të njëzet e dy që e morën javën që shkoi?! Natyrisht, do më thuash, që ka njëfarë rreziku kjo se, mund të më ridërgojnë në Irak dhe prej andej, ka gjasa të kthehem thjesht si një, ushtar i vdekur me nënshtetësi amerikane. Atëherë, do të jem flijuar për "atdheun", veçse. Sa gëzueshëm dhe heroike dëgjohet ë?! Shpejtoni të deklaroni pjesmarrje. Pasaportat ju presin.

@ Është më se imediate , të gjithë shqiptarët që janë jashtë qeverisë, të fillojnë të bëjnë kursime. Do më thuash, sa shqiptarë nxë qeveria jonë?! Nuk e di, varet nga gjerësia që ka! Kursimet na duhen për tu ardhur në ndihmë atyre që na drejtojnë. Ata e kanë mendjen tek drejtimi, jo tek fitimi. Sikur ta kishin tek fitimi, do na hidhnin me ndonjë greminë. Tani që e kanë tek drejtimi, në greminë hidhemi vetë. Ata hidhen andej këndej nëpër banka për të derdhur ato pak të holla që fitojnë. Por edhe ato që u bëjnë dhurata. Në kohën e lirë, kalojnë dhe nga hipoteka. Rregjistrojnë ndonjë truall a apartament. Gjynah ti lenë pa rregjistrime.Pastaj, sa kohë do jenë në qeveri?! Kush shpejtoi, bloi!

@ I feksi Familjes Xhani! Do më pyesësh cila është familja Xhani e çfarë i feksi?! Familja Xhani , pikësëpari, është një familje italiane që qeveria shqiptare i shkeli truallin. Deri këtu asgjë për tu habitur. As e para dhe as e fundit. Ka familje shqiptare që u ka shkelur fytin. Mirëpo familja Xhani, nuk ngjan me këto të tjerat.Ose thënë më mirë, drejtësia që ajo iu drejtua , nuk qe dhe kaq e verbër. Kësisoj, e detyron shtetin shqiptar ta kompesojë atë, për shkeljen e truallit e ndërtimin e ambasadës tonë në Romë(këty hyn dhe drejtësia me sy) me 750.000 evro! Përnjëherë shteti ynë, konform ligjeve, miratoi buxhetin. Nuk kam dyshim se kemi shtet të disiplinuar. Mjafton të kesh drejtësinë e duhur. Jashtë Shqipërisë, kuptohet!

@ Opozita në atdhe e përçarë! Eja të bëjmë të gjithë sëbashku tani të habiturit. Në fakt, opozita me qeverinë, nuk del dhe kaq e përçarë. Absurditete Shqipërie. Mirëpo, opozita nuk është vetëm. Ka dhe ajo opozitën e saj. Vetëm qeveria rezulton të jetë më vete. Vetëqeverisje pa qeveri. Ndërsa opozita, edhe pse në opozitë, e ka një opozitë. Lëmsh me opozita e me qeveri. Problemi i opozitës është se kush do të marrë postin e kryeministrit kur të vijë dita të qeverisë. Shqetësime logjike e të mbështetura. Ai është dhe synimi kryesor. Kush do të bëhet kryeministër. Në djall të vejë opozita e qeveria. Grumbullime, ç’rregullime, akuza, mallkime, lavdërime, pagëzime e votime, të gjitha në altarin e shenjtë të Kryeministrisë! Punë e vështirë kariera kryeministrore.

@ U përjashtua Greqia nga protokolli i Kiotos. E pastaj? Fundja, në protokollin e Kiotos janë të mbledhur 174 shtetet që ndotin ambientin në rang botëror. Midis tyre, nuk bën pjesë Amerika. Asnjë arsye nuk ka të jetë.Ajo prodhon vetëm 20% të mikroorganizmave që fluturojnë në atmosferë. Greqia nga ana e saj, ka arsye të forta të mos shqetësohet për përjashtimin. Ç’punë ka një shtet kaq i pastër me...ndyracakët? Këtu ambienti nuk ndotet.Ka fakt më të besueshëm nga rasti i vetë ministrit të ambientit? Për të mos ndotur kryeqytetin, jo vetëm po e ndërton vilën në fshat, por edhe jashtë vijës së verdhë. Pluhuri gri në të verdhë, nuk është?! Pas kësaj, askush nuk duhet të ketë iluzion për përjashtimin nga protokolli! Vetëikje për ajrim ishte.

@ Yni është prioriteti të gjejmë armikun edhe në strofkën më të errët ku është futur. Ndoherë, ai paraqitet fillimisht si mik e shpëtimtar e më vonë, qoftë dhe momentalisht të bjerë ndesh me atë që ne kemi idealizuar, fiton me...djersën e ballit, titullin e armikut. Prokurorja Del Ponte, ndjekësja e pathyer e kriminielëve të luftës në ish-Jugosllavi Mlladiç e Karaxhiç, kësikohe ka fituar kundërshtimin, për të mos thënë urrejtjen e shqiptarëve. Shkakun e gjeti vetë ajo, duke akuzuar kosovarët për tregëti organesh të serbëve gjatë konfliktit etnik! Nytyrisht, një pretendim kaq pompoz, duhet të mbështetet në fakte. Por gjithsesi, mësimin e mban në vetvete. Larg idealizimeve duhet qëndruar. Dhe ne si komb, e kemi në gjak idealizimin.Përherë ekspertë të na rrëzohet qielli në kokë!

Thanë:
Pak njerëz e kanë në natyrën e tyre, të nderojnë shokun e tyre të lumtur, pa asnjë lloj xhelozie!
Eskili

Protagonistët (23)

2008-05-03T08:07:00.000-07:00

@ A je i gatshëm të japësh një përgjigje në një pyetje të thjeshtë dhe paqartësi të protAGOnistëve? Në atdheun e çudirave, Ministria e Ekonomisë( ka dhe të tillë, mos nënqesh) , kërkon nga gazetat që, në stafin e tyre, të kenë një numër të caktuar gazetarësh, sipas faqeve dhe rubrikave! Këtë e kërkon Ministria e Ekonomisë! Vetvetiu lind pyetja: mos vallë ministri ynë i nderuar, ka ngelur ende tek sistemi i mëparshëm socialist? Zoti drejtor, më duhet këtu të bëj një sugjerim të vogël. Sipas direktivës më të re të ministrisë, ju duhet të bëni një inventar të stafit. Si shumë jemi grumbulluar kohët e fundit. Pa shihni njëherë, mos ndoshta duhet të bëni disa rrallime këtu. Të jemi konfrom direktivave, jo për tjetër arsye.

@ Edhe njëherë që shumica parlamentare greke, u përpoq të shpikte, nuk paskej qenë e thënë ta arrinte. Gjykata për të Drejtat e Njeriut në Strasburg, nuk pranoi versionin demokratiko-pluralisto-neo demokrat që, në rezultatin përfundimtar të votave që merr partia në pushtet, të numëroheshin edhe fletëvotimet e bardha. Jo në ngjyrë, në përbërje. Në votë, si me thënë. Kjo, aspak nuk bëhej që të merret një vend në Paralament xhaxhai i Kryeministrit. Ishte thjesht një rastësi. Jam gati të besoj se, atje në Strasburg, ka keqdashës të shkencës. Por edhe të zbulimeve që Greqia është e gatshme ti falë njerëzimit. Si munden, vallë, ti kthejnë shpinën këtyre hapave gjigande që bën demokracia në vendin që u lind?! Rekuizita ishte goxha tërheqëse, pavarësisht mosbesueshmërisë evropiane. Dështim kolektiv!

@ Është tashmë fakt i padiskutueshëm. Kemi p(r)apë Berluskonin! Kur them e kemi, e kanë dua të them. I sapo ngjyer e sapo zgjatur, sërish në karrigen perandorake të të shkurtërve! Madje, ajo që trumbetoi me rizgjedhjen Silvio, ishte shpërngulja e rezidencës qeveritare. Dhe për pak e kisha besuar se ishte metodë e partive socilaiste kjo.Rama në Vorë e Papandreu në Larisa. Njëri tek bujqit e tjetri tek të bombarduarit. Por nuk mund të ngelej pas Silvio, assesi. Merr kortezhin qeveritar seniore Berlusconi dhe në Napoli. Atje ku digjen rrugëve mbeturinat këtu e muaj. Nuk mundet të qëndrojë larg nga një shfaqje e tillë miliarderi italian. Këta të pasurit, kanë ca kapriçio të pakuptueshme nga ne qytetarët e thjeshtë. Duan ndonjëherë të ndjehen edhe ata mbeturina.

@ Ishin me mend pleqtë e moçëm që kishin nxjerrë shprehjen për “kadiun” dhe për davanë! E kujtuam këtë duke lexuar një lajm që vjen nga Irani i largët. Shefi i Policisë së Teheranit, dora e çeliktë e ligjit islamik në shtetin e Ahmadinexhadit, ndodhet në arrest e përgatitet për gjyq. Konkretisht tani, përse e kanë futur shefin në të freskët?! Ky që thua, miku im, qe edhe ndjekësi më i betuar i të rinjve dhe të rejave që kryenin marrëdhënie seksuale jashtëmartesore. Një ngjashmëri e vogël me Mitropolitin Anthimos të Selanikut, është rastësi. Dënohet me ligj e quhet prostitucion akti seksual jashtë martese. Me organin (e ligjit) në dorë, shefi u kap me gjashtë prostiuta tek i “dënonte” konkretisht. Qe zhveshur dhe vetë, madje. Konkretisht!

@ Oshtëtin e gjithë Evropa, oshëtin Rusia mbanë! Kur flitnim për të shkurërit e kësaj bote që qeverisin gjithandej, nuk kishim përllogaritur se, kemi të bëjmë me një komplot të vërtetë! Për Sarkozy të kam thënë kaq herë dhe, me siguri tani, nuk do që ta dëgjosh më. Qartë! Po shejtani flë e ti shkon e zgjuan ama. More sa xhelozë janë këta burrat e shkurtër?! Carla Bruni ti, Alina Kabaeva unë! Aspak mos u trëmb se, as ti nuk ke Brunin e as unë Kabaevën. Putin e ka Kabaevën. Zyrtarisht jo akoma po, po afron. E ndau dhe ai Ludmillën. Mikrobi presidencial. Hall që i gjeti gratë e politikanëve. Asgjë nuk i shqetëson më shumë se zgjedhjet. Parashikoj sabotazh këtej e tutje nga vetë gratë.

@ U gjend dhe mënyra për të harruar Gërdecin! Madje u gjend kaq lehtë. Xha Sabriu i Republikanes dhe avokat Ngjela( ky është edhe deputet përveçse Spartak dhe avokat), i kërkuan kryeministrit , presidentit, kryeprokurores dhe parlamentit, të shkarkojë nga puna Bollanon e Himarës. E dëgjoi një polic, që ka përvojë në dëgjime qysh nga koha kur ruante bagëtitë e i mbante veshët ngrehur natën, tek kërkonte policë grekë për të rrahur himariotët se, ata që kanë dërguar atje i rrahin shqiptarçe! Ku të ha e ku të gris o xha Idris! Sidoqoftë, po qe se të rreh polici grek, të rreh me takt. Megjithatë, nuk e kuptova unë këtë: kur të zgjedh elektorati, të shkarkon ...inati? Ejani në vete se po qesh qyteti e fshati!

@ Yni nuk qe po, gjëmën e bëri e na vjen keq. “Titaniku” u fundos nga bullonat e dobët. Diç më thotë se do kenë qenë bullona Kavaje! Presidentit të ardhshëm Medvedev, i pëlqen “Joga”. Patjetër e ka filluar për të patur qëndrim konstant ndaj Putin! Mënyrë tjetër të menduari, i duhet Turqisë! E tha Babaxhani de, Ministri i Jashtëm i Erdoganit. Babaxhan burrë, pasardhësi i Osmanllinjve! Në Shqipëri, po mendohen të heqin Skënderbeun. Nga sheshi jo nga detyra. Habitem, si nuk ka zbritur akoma e tu hyjë me atë shpatën e gjatë. Ka ardhur koha të hipë atje ...Sabri Godo. Si pensionist e historian. Ma do mendja më i dobishëm do jetë atje sesa poshtë e duke folur. Qoftë edhe në vithe të kalit. Çlirimtar!

Thanë:
Ligësia, nuk ka nevojë për kultivim. Mbin pa asnjë përgatitje, sikurse farat e egra të hedhura mënjanë!
Henri Lakorder

Protagonistët (22)

2008-05-03T08:04:00.000-07:00

@ Ashtu është dhe dyshim mbi këtë, nuk mund të ketë. Festat i patën munguar Shqipërisë. Të mblidhej paria e të dëgjoheshin bandat muzikore. Të viheshin në rreshtin e parë udhëheqësit e të parakalonte toga e nderit. Të vishnin zonjat kostumet e shtrenjta e të bënin parukeritë krehjet speciale. Të lustronin zotërinjtë këpucët dhe shoferat të bënin servisin më të kujdesshëm për makinat luksoze. Të merrnin ftesat familjet e larta e të hidhnin sytë zonjushat majtas-djathtas për dhëndurrët e ardhshëm. Të mblidheshin edhe njëherë si dikur në koktejet e hotelit “Dajti” apo “Tirana”. Të krekoseshin krah ambasadorëve të huaj që tashmë nuk dyshohen për agjentë të imperializmit. Të festojmë njëherë, byrazer, për një ftesë. Një ftesë që fsheh poshtë mbështjelles së saj ,ndoshta, edhe ndonjë mëkat.

@ Edhe pas veto-s së miqve grekë për mosthirrjen e FYROM-it në NATO, Ballkani ngelet i njëjti. Trevë me zemërime e konflikte të vogla. Zënka e kokëfortësi. Kapriçio liderësh e shtrirje dore ndaj të fuqishmit. Nga njëra anë Amerika, që bën mikun e të vegjëlve, nga ana tjetër Rusia që bën armikun e Amerikës. Kur grinden elefantët në ujë, zakonisht e pësojnë bretkosat. Shqipëria nuk ka arsye të jetë e trishtuar. Ftesën e mori. Pavarësisht se, edhe pa ftesë, besnikërinë ndaj të madhit e kishte treguar. Tashmë, na duhet të rendim. Atje ku ka vatra të nxehta. Të dërgojmë ushtarët tanë. Jemi të gatshëm të sakrifikohemi për Afganistanin e Irakun? Duhet, patjetër. Brenda kufijve, sakrifikohemi edhe pa NATO-n. Me armët që NATO-ja nuk i pranon.Vetëvritemi. Mjerueshëm!

@ Është në natyrën e njeriut të urrej. Sikurse dashuron. Por edhe të dashurojë për të urryer. Ndërlikime të thjeshtësisë njerëzore. Bota ,urren këto ditë flakën. Urren në të vërtetë atë që do. Ndaj dhe e urren. Nuk do ta shohë të ndizet atje ku urrehet njeriu. Liria, mbijetesa. Kina është shurdhuar. Të mëdhenjtë e botës janë bërë memecë. Një kor i madh shurdhmemecësh. Që rend pas flakës olimpike. Të cilën herë e fik e herë e ndez. Herë e fsheh për të mos e fikur ata që duan të ndizet por jo mbi fikjen e shpresës. Botë e shurdhët. Disa bëjnë zhurmë për të drejtat e tibetianëve. Tu jepet pavarësia, dëgjohen të belbëzojnë. Janë të njëjtit që për Kosovën thonë ndryshe. Tibeti është larg.Kosova aspak!

@ Ishte ndoshta e pritshme. Berluskoni shrehet publikisht dhe këmbëngul për gjatësinë. E ka , thotë, më të gjatë, shtatin, nga Putin dhe Sarkozy. Bën vaki. Madje kam bindjen se e ka dhe më të zi. Flokun. E ngjyen me këna njëherë në pesëmbëdhjetë ditë, na bëjnë me dijeni miqtë tanë në Itali. Nuk e di nëse e ka dhe më të re. Bashkëshorten. Për Sarkozy-në nuk ka asnjë dyshim. Jo vetëm e ka më të re(nga Berluskoni e Putin) por edhe italiane. I ngelet Berluskonit të ndajë të sotmen e të rimartohet me një franceze. Të marrë hakun e kombit. Habitem si i shpëtoi Karla Silvios. Me siguri, nuk ka kaluar nga kanalet që zotëron. Me ruse, nuk bëhet fjalë. Nuk flasin italisht. Janë dhe bionde.

@ Ora për udhëtim. Udhëtim në atdhe. Me të njëjtën mënyrë, këtu e vite, shteti grek i dërgon emigrantët me leje. Çdo pranverë ( doemos kur afrojnë Pashkët e ortodoksëve), çdo Gusht e çdo fundvit, nga blloku i liridaljeve grisen tre fletë. Për secilin nga ne. Nuk është keq. Ushtria i ka dhe këto vështirësi. Nuk jemi ushtarë? E pastaj? Të bëjmë dhe disa parashikime: në ditët e kthimit, me siguri kanë për tu prishur kompiuterat e Kakavijës nga ana e Greqisë. Nga ana e Shqipërisë, në vajtje, doganierët do lenë mbi tavolinën e punës të holla evro. Akoma dhe polici që ul trarin e fundit për në atdhe, ka për të bërë kompetentin, mbase i ngelet ndonjë e...hollë edhe atij. Atdheu i çudirave na pret!

@ Ushtria shqiptare, pjesë e NATO-s. Të paktën kështu, justifikojmë dhe gatishmërinë për të dërguar trupa në Afganistan dhe Irak. Janë detyrime të Alenacës. Ata që kishim dërguar kur akoma nuk ishim të ftuar të Aleancës, ishin pararoja. Tashmë do të shkojnë forcat mësymëse. Kur të anëtarësohemi plotësisht, është radha e prapavijës. Me vrullin dhe entusiazmin që kemi ne nga ftesa, nuk do shumë të shrehim vullnetin për të çuar ushtarë edhe në hënë. Çdo bëjnë në hënë? Të mbrojnë flamurin amerikan që ngriti atje astronauti Armstrong. Nuk është e drejtë të mos tregojmë solidaritet. Kaq shumë po na përkrah Amerika. Le që, akoma nuk kemi plotësuar “borxhin” e Vietnamit. Vërtetë nuk ishim atëherë aleatë po, miku i mirë, kurrë nuk harron.Më mirë vonë se kurrë!

@ Ylli me pesë cepa i pret! Duan s’duan, uniformën do ta veshin. Le të jenë akoma dhe antikapatë. Në Fier, bie fjala, të gjithë ata të rinj që qarkullojnë në rrugë, janë a priori të dyshimtë për moskryerje të ushtrisë. Asgjë nuk i shpëton. As sakatllëku. Ushtarë do ti shpien, jo ...shkencëtarë. Mblidh e përcill. Ndoshta këto janë dhe reformat e reja që duhen kryer për anëtarësimin. Rekrutim masiv. Pa dallim feje, krahine, sëmundje dhe mangësie mendore. Mjafton të jenë meshkuj. Dhe të rinj. Ushtria mbi të gjitha. Rrezik, nuk ka të dukshëm.Përveç atij të boshatisjes së reparteve ushtarake. Ka gjasa, kur të vijë anëtarësimi i plotë, ushtria të festojë me pacientët e spitaleve të të çmendurve. Në sup armë! Të heshturit janë të dobishëm.

Thanë:
Të hakmerret ndokush, qoftë dhe ndaj armikut të tij, është gjë e keqe. Të mos hakmerret ndaj askujt, është shpirtlartësi!
Volter

Protagonistët (21)

2008-05-03T08:03:00.000-07:00

@ Zoti( që nuk besoj) të më nxjerr gënjeshtar po, jam i bindur që presidentit të Amerikës (dhe miqëve të saj kudo në botë), i japin “kinino” të skaduara! Po po! Nuk ka tjetër shpjegim. Lart më lart o shokë, flamurin e...gafës, po e çon komandanti i planetit. Dëgjo se çfarë lëshoi...zëbilbili e sypetriti njëherësh: jam i bindur që Ukraina një ditë do ti bashkohet Aleancës Atlantike, në të mirë të sigurisë së vetë qytetarëve të saj por edhe atyre demokratë në të gjithë botën. Dua të besoj se Rusia, nuk do të përdorë veton për një hap të tillë! Driiiiiiiiing! Akoma nuk i kanë thënë që Rusia nuk është anëtare e NATO-s, edhe pse karriera presidenciale po përfundon. Fli o komandant me fletë, fli!

@ Ne specialistë futbolli nuk jemi. Topin e dimë vetëm që, brenda është i mbushur me ajër. Madje, vetë i kemi rënë edhe kur ishte me lecka ose edhe me ...kashtë. Mirëpo, siç na thoshin asokohe “specialistët” e partisë se fasulja është mishi i fukarait, mund të parafrazojmë thënien dhe ta paralelizojmë me futbollin. Bukë, bie fjala, mund të mos ketë për darkë shqiptari po, topin do ta ndjekë. Dhe këtët topin tonë, e morën mësysh. Diç më thotë se, qyshkur u nakatos Topi me rrumbullakun, mori tatëpjetë. FIFA dhe UEFA kanë përjashtuar futbollin tonë nga radhët e tyre. Kjo ka rindodhur në Shqipëri në 1997-ën. Atëherë, madje, përfaqësuesja luante nëpër Evropë që të mos rrezikonin të ardhurit nga plumbat. Tani, rrezikon topi nga politikanët.

@ Tashmë, jam i sigurtë se Enver Hoxha ka vdekur! Domethënë, ka vdekur përfundimisht, dua të them. Madje ka vdekur dhe e kanë futur shtatë pashë thellë, saqë, asnjë kontakt të mos ketë me ato ç’ka ndodhin mbi tokë. Se, miku im, ndodhin të pa ndodhura ndonjëherë. Dëgjohen të pa dëgjuara. Nexhmije Hoxha, as më shumë e as më pak, është kthyer, tashmë, në përkrahësen më të zjarrtë të anëtarësimit të Shqipërisë në NATO. Përfshi edhe Bashkimin Evropian. Ajo që më shqetëson, është tmerri që do ndiejnë banorët e kodrinave të Tiranës kur të shohin fantazmën e Enverit tek rend në mesnatë për të gjetur anëtarët e Byrosë, ti thërrasë në mbledhje urgjente. Armiku i brendshëm po kërcënon themelet e diktaturës së proletariatit. Rroftë Partia!

@ Lajme që vijnë nga toka e çudirave. Nga vendi ku çudia, tashmë, nuk të çudit më e absurditeti është natyralizëm. Shipëria drejt NATO-s si ushtar i palgosur! Me zvarritje e ka fjalën. Qeveria fsheh koston finanaciare të tragjedisë së Gërdecit. Pse, e di qeveria koston që ta fshehë? Flirti femëror, humbje kohe. Prit gomar të mbijë bar, me një fjalë. Berisha në krye të delegacionit të Lojrave Olimpike në Kinë. Kjo është dhe rezumeja e lajmeve. Perëndimorët kritikojnë ashpër Pekinin për dhunën e ushtruan në Tibet. Gëzohem shumë, mirë se na erdhët , thotë e djathta qeverisëse shqiptare! Me kësi vogëlsirash, le të merren progresistët. Ne jemi pro të fortit. Ku bën bam e ku ka tym, Shqipëria shkon me vrap të japë ndihmë.

@ Eshtë e njohur debulesa e “ProtAGOnistëve” për politikën dhe politikanët amerikanë. Preferencat nuk fshihen. Dhe nuk kanë dhe arsye, mund të plotësoja. Ajo që më ka vënë në mendime këtyre ditëve, ku dua dhe ndihmën tënde miku im, është çfarë do të ndodhë në “Shtëpinë e Bardhë”. Nëse Hillary( gjë nuk duket se do të ndodhë por le të jemi të përgatitur) fiton maratonën elektorale dhe së fundi bëhet presidente, çfarë ka më shumë gjasa të realizohet ; të rikthehet Monica e ti bëj shoqëri Billit apo të zbulojë Hillary ndonjë punonjës të shkallës së ulët dhe të “hakmerret” për fustanin e njollosur të mandatit të ish-presidentit saksofonist? Diç më thotë se, “veglat frymore” janë më të preferuarat e familjes Clinton. Botë e mbrapsht!

@ Pas vizitës së disa funksionarëve të shtetit të(disa) shqiptarëve në Greqi, një miku im student, shprehu shqetësimin dhe kureshtjen, nëse dinë atje në Tiranë, numrin e atyre që studiojnë universiteteve helene. Natyrisht, përgjigjia është e thjeshtë. Edhe për ata por edhe për ne. Për ata, ngaqë është kaq e ndërlikuar një proçedurë e tillë saqë, do të qe luks t’u kërkohej të angazhoheshin me kësilloj “kokëçarjesh” studentore. Fundja, studentët as tregëti armësh bëjnë, as kontrata rrugësh lidhin, as imunitet parlamentar zotërojnë e as “reformues të shtetit” mund të quhen. Për ne, akoma më lehtë. Nuk bën ti shqetësojmë, si ta themi?! Sill në mend ti pyeste ndokush, për nxënësit shqiptarë që shkojnë në shkollat greke në të gjitha shkallët e arsimit. Ekuacion i pazgjithsëm!

@ Nuk besoj se zbulon ndokush...rrotën nëse thotë se, në Shqipëri, je ai që deklaron. Me një fjalë, deklaro se je dentist, bie fjala, dhe të nesërmen, radha jashtë banesës për të ndrequr dhëmbët, i ngjan radhës së qumështit në vitet e ndërtimit të socializmit me forcat tona. Mirëpo, kjo nuk është dhe kaq e çuditshme. Vetë shteti bën të pamundurën të deklaroj se është diçka tjetër nga ajo që duket. Ish polici emërohet mësues, ish- zetoristi drejtor i seksionit të investimeve, ish-mësuesi shef komisariati në polici, e kështu me radhë. Rëndësi ka rehabilitimi i “tanëve”. Me çdo kusht e me çdo mënyrë. Cili është detyrimi, i thua doganierit, dhe ai të përgjigjet serbes: për shtetin asgjë, për mua shikoje vetë! Jo po, do skuqet!

Thanë :
Nëse nuk mbjellin pemën e diturisë kur jemi të rinj, nuk do të na japë hijen kur të jemi plakur!
Lordi Cesterfield

Protagonistët (20)

2008-05-03T08:01:00.000-07:00

@ Unë, Sali Berisha, deklaroj se për herë të parë në jetën time, kam dëgjuar fjalën Gërdec, më 15 mars të këtij viti!
Kjo është deklarata e fundit e kryeministrit shqiptar. Disa në atdhe, u kapën pas kësaj deklarate kaq të thjeshtë dhe flasin për “skandal” e për mosnjohje nga ana e kreut të qeverisë të territorit të vendit të cilin ai drejton. Nuk janë në vete, mund tu them me plot gojën. Si mund të dijë kryeministri ynë të gjithë territorin e vendit? Pse, gjeolog është ai apo gjeograf? Selia kryeministrore , pastaj, as në Vorë është e as në Gërdec. Armët dhe municionet, as në “Parkun Rinia” janë e as tek “Liqeni Artificial”. Madje as në Farkë. Atje të mbysin vetë varkat, nuk duan ndihmë!

@ Plumbi del me plumb, ka thënë një heroinë që nuk më vjen ndërmend. Çfarë të kujtojë më parë njeriu, kur rrethohet kaq shtrëngueshëm nga heronj të përditshëm?! E megjithatë, mund të kishte thënë që, gëzimi del me gëzim, vaji me vaj ( të vajtueshëm, doemos) por edhe dasma me dasëm! Sido që të formulohej tekstualisht thënia, diku, dikur, zbatim do të gjente. Le të marrim martesën si shembull. Martohet , bie fjala, preidenti i Francës dhe bëhet goxha bujë?! Me të drejtë. Mori nuse, jo shaka. Por edhe ish-gruaja, nuk qëndroi duarkryq. Mori për krahu të dashurin e saj( të radhës) dhe vendosi kurorën( e radhës) në New York. Proekupime serioze që të bëjnë të solidarizohesh me ta. Fshati digjet, kurva krihet, thotë gojëmjalti popull.

@ Vilson Blloshmi e Genc Leka. Në muajin Mars të viti 1977, dy poetët u pushkatuan në Shqipëri për “krime politike dhe ekonomike”. Sigurisht, ata që i “hetuan” dhe më në fund edhe i pushkatuan, të vetmin justifikim që kishin ishte...ekspertiza shkencore! “Asgjësimi i armiqve” dhe jo gjetja e fakteve, ishte qëllimi. Disa thonë Maji e të tjerë bëjnë fjalë për Marsin. Por të gjithë, megjithatë, janë të mendimit se i detyrohemi ti bëjmë një festë të përvitshme. Për poezinë bëhet fjalë dhe, kur duhet t’i festojmë?! Homazhe për Gencin e Vilsonin kur do bëjmë? I çuditshëm atdheu. Të vret kur i këndon të vret dhe kur hesht! Ka raste kur të vret dhe kur krijon. Vrasës i poetit, vetëm një atdhe i pashpirt mund të jetë.

@ Kujt shqiptari nuk i ka ndodhur ti ketë mbajtur inat një tjetër shqiptar?! Ndoshta, duhet të jemi kombi me inatçinjtë më të shumtë në Europë. Për planetin, nuk po e vë dorën në zjarr. Inati mban më shumë tek injoranti. Sa më shumë inatoset, aq më tepër bëhet qesharak. Zakonisht, inatçiu, është edhe keqbërës. Aq shumë jemi të infektuar si komb nga mikrobi i inatit saqë, edhe shteti i mban inat vetevetes. Nuk shpjegohet ndryshe. Në Mars të 2007-ës, ish-presidenti i vendit alarmohej për gjendjen e armatimeve në Shqipëri. Kërkonte të takonte kompetentët e ministrisë përkatëse dhe ata...i mbanin inat. Nuk shkonin ta takonin me justifikime idiote. Shtet qesharak me funksionarë të papërgjegjshëm apo shtet i papërgjegjshëm me funksionarë qesharakë është ky shteti shqiptar? Ndoshta të dyja!...

@ Miqtë e mëdhenj të Shqipërisë së vogël, festuan këto ditë. Festuan për luftën. Festuan 5-vjetorin nga dita kur kaq bujarisht u falën demokracinë irakianëve. Më parë i kishin falur demokracinë afganëve. Akoma më herët e patën bërë edhe me vietnamezët. Gjatë festës u përmendën edhe disa shifra. Shifra të vdekurish. Katërmijë ushtarë amerikanë dhe aleatë të tyre janë flijuar deri tani në “bulevardet e demokracisë” irakiano-amerikane. Krejt mosmirënjohës në fakt po tregohen edhe ata. Është e mundur të të vij okupatori dhe ti të mos e presësh me buqeta lulesh?! Kështu pati thënë ministri i mbrojtjes i Bushit. Me lule do të na presin. Do më thuash që, nuk pritet pushtuesi me lule. Një fjalë goje është. Kur të pushton Amerika, është pushtim tërheqës! Pushtim demokratik.

@ Erdhi koha e biondeve! Poshtë brunet! Përpara se të nxitohesh e të më akuzosh për thirrje anti-zeshkanesh, më duhet të sqarohem. Në Kremlin, u themelua partia e parë në botë, me qëllim mbrojtjen e biondeve. Do më pyesësh nga do ti mbrojë partia?! Me të drejtë shqetësoshesh. Unë feminist nuk jam dhe, as ndonjë problem nuk kam me biondet. Në të kundërt madje. Kam disa miq të mitë që, më lutin të ndërhyj e të pranohen në radhët e partisë së sapokrijuar. Edhe këta burrat, mos dëgjofshin grumbullim biondesh se, të vetmen gjë që mendojnë, anëtarësimi në radhët e tyre është. Në fakt, programi ...biondor, përmban edhe anëtarësimin burrëror. Nuk përjashton, madje, as zeshkanet. Demokracia dhe pluralizmi ideor, zënë vendin kryesor në partinë e sapokrijuar.

@ Greqia fqinje ndodhet në një dilemë të fuqishme kësi kohe. I duhet të vendosë se si i pëlqen të emërtohet fqinji i saj verilindor. Nuk është asapk e thjeshtë. E kemi rithënë që, pagëzime të tilla sjellin ...kokëçarje dhe dhimbjemëndsh! E megjithatë, ka gjasa as kësaj here të mos bien në ujdi për emrin. Kohë të vështira për pagëzime. Sakaq, uji me bollëk në Shqipëri. Jo për pagëzime, për ndriçime. Drita elektrike që solli partia( me rastin e rrreshjeve të pallogarituar), thuhet se këtë vit, nuk do t’u mungojë shqiptarëve. Me të parë e me të bërë. I besohet qeverisë? Qeveria e ka në dorë edhe gurin edhe arrën. Sot të vret e nesër të qan. Të qan komunalja në fakt se, janë boshatisur shtëpitë. Punë qeverie!

Thanë:
Mirësjellje është të përballosh me qetësi dhe pa zemërim, banalitetin e të tjerëve.
Stendal

Protagonistët (19)

2008-05-03T08:00:00.000-07:00

@ Gërdeci! Fshat në afërsi të Tiranës. Aty, qeveritë shqiptare patën grumbulluar për asgjësim, një sasi të madhe municionesh luftarake. Në ndihmë u patën ardhur edhe kolegët amerikanë. Të punësuar, përveç të tjerëve, qenë dhe fëmijë të mitur. Në datën 15 Mars, nga një pakujdesi njerëzore(?), njëra prej depove u hodh në erë duke mbjellë vdekjen dhe shkatërrimin kudo. Pas kësaj, pritet që qeveria të ngarkoj me faj televizionet, radiot, gazetat, faktorët atmosferikë, ish-komunistët(që janë jashtë qeverisë), njerëzit që vdesin kaq shpejtë, lumenjtë që rrjedhin poshtë, ujin e kripur të detit, “tradhëtarët socialistë”, rritjen e çmimeve të naftës, fëmijët që punonin atje dhe nuk shkonin në shkollë, shtëpitë e ndërtuara me material të dobët, barutin që kur e vë me zjarrin bashkë shpërthen, xhamat e dritareve që thyhen lehtë.

@ Pushteti! Teorikisht ,është vullneti i popullit, që shprehet nëpërmjet zgjedhjeve të lira dhe demokratike, i cili ka për detyrë administrimin e të gjitha segmenteve që përbëjnë një territor të organizuar. Të ekonomisë, drejtësisë, infrastrukturës, mbrojtjes kombëtare, arsimit, shëndetësisë, ruajtjes së rendit, sigurimin e kushteve minimale të sigurisë në vend, mbrojtjen e çdo qytetari nga rreziqe që mund ti kanosen atij, të brendshme ose të jashtme. Në raste urgjente, gjendet pranë qytetarëve me përkujdesjen e duhur dhe me ndihmën që vetëm ai është në gjendje të ofrojë, si organi më i lartë dhe më kompetent. Nuk neglizhon në detyrimet ndaj popullsisë dhe nuk është indiferent ndaj asgjëje që do të vinte në rezik sigurinë kolektive. Të gjitha këto, (duhet të) ndodhin, jashtë territorit të Republikës së Shqipërisë!

@ Kryeministri! Personi që kryeson Këshillin e Ministrave. Zakonisht, dikush që njeh mirë shkencat politike. Pas votimeve të lira dhe demokratike, ku secili shpreh vullnetin e tij për atë forcë politike që ai beson se do ta qeverisë më me efikasitet, drejtuesi i partisë që merr shumicën e votave, ngarkohet nga Presidenti me detyrimin e formimit të qeverisë. Emëron në qeveri personat më të kualifikuar që mund të ketë në dispozicion, me qëllim që ti vijnë në ndihmë qytetarëve, duke drejtuar produktivisht institucionet që u besohen nga kreu i qeverisë. Mban në mbikqyrje të gjitha ministritë dhe është në gatishmëri për të zgjidhur çdo problem që lind në vend. Bashkërendon veprimet me ministrin që ai vetë ka emëruar në ministrinë përkatëse. Përjashtohet rasti kur ushtrohet detyra në Shqipëri!

@Armët! Qysh nga epoka e shfaqjes së tij mbi tokë, njeriu, shpejt konstatoi se ishte i dobët ndaj kafshëve të tjera, dhe duke përdorur logjikën, mundi t’u shtonte armëve natyrale(thonjtë, dhëmbët), armët e ndryshme primitive, që me kalimin e kohës, bashkë me evolimin njerëzor, evoluan dhe ato. Revolucioni më i madh në fushën e armëve, përjashto këtu shpikjen e armëve atomike që friksësojnë edhe vetë poseduesit, erdhi me shpikjen e barutit. Qysh atëherë, duke marrë parasysh forcën e pallogaritshme që fiton ai pas ndezjes dhe shpërthimit, kanë ndodhur miliona vdekje prej armëve. Ka raste që, kur shpiken armë të reja, asgjësohen modelet e vjetra. Personeli që merret me këtë proces, është posaçërisht i kualifikuar. Nuk lidhet detyrimi i mësipërm me Shqipërinë. Atje, mund ta bëjnë edhe fëmijët!

@ Drejtësia! Njëri nga faktorët bazë të demokracisë. Qysh në lashtësinë e largët, kur personi shkel ligjin, ndërhyn drejtësia dhe e ndëshkon atë. Pa drejtësi, vetëm në xhungël funksionojnë. Atje, drejtësia është aftësia e më të fortit. Luani shqyen e copëton sorkadhen, tigri, pa u ndrojtur nga askush, në mes të ditës mund të vrasë një zebër. Në ambjentet ku jetojnë njerëzit, kur dikush sulmon dikë, ndeshet me ligjin. Atje ku drejtësia funksionon normalisht, sistemi quhet demokratik. Dhe në demokraci, shteti dhe personi, janë të barabartë përpara ligjit. Kur shteti shkel të drejtën e personit, ndëshkohet. Kjo ndodh atje ku ka drejtësi të mirëfilltë. Ato ç’ka thamë më lart, kurrsesi nuk mund të gjenjë zbatim në Shqipëri. Në atdheun tonë, drejtësi është e drejta e shtetit. Shteti s’gabon!

@ Gënjeshtra! Është një fjali ose fjalë që përdor dikush me qëllim që të bind publikun se është e vërteta. Sakaq, ai vetë, e di se kjo është gënjeshtër. Ka gënjeshtra “të bardha”, ose thënë ndryshe të padëmshme, por ka dhe gënjeshtra “të zeza”, që hyjnë në kategorinë e shpifjes. Tek e para bëjnë pjesë ato që nuk dëmtojnë askënd. Tek e dyta, hyjnë ato gënjeshtra, që kanë për synim, jo vetëm të dëmtojnë dikë, duke shpifur diçka që assesi nuk qëndron si e vërtetë, por në thelb, fshehin dhe qëllime të këqija që ndërthuren me përfitime personale. Gënjeshtari, nuk është gjë tjetër, veçse një spekulant i rrezikshëm dhe njeri me probleme patologjike në ndërgjegje. Kur është shteti gënjeshtar, ka drejtësi, kur është personi, e përbuz dhe shpërfill!

@ Demokracia! Kuptimi i vërtetë i saj, do na thoshte Platoni, gjendet në qiell. Por fatkeqësisht, nuk na është bërë e njohur. Sipas Platonit, demokracia është mbizotërimi i lavdisë ndaj filozofisë, me një fjalë i mendimit ndaj diturisë. Ndaj dhe ai e urrente demokracinë. Për Aristotelin, edhe pse demokracia ishte element i domosdoshëm për qeverisjen, qëndronte larg të qënit një zgjidhje e mjaftueshme. Beatrice Webb, nuk kundërshtonte demokracinë kur thoshte“ demokracia nuk është shumëfishimi i mendimit të naivëve” edhe pse në të vërtetë, kërkonte nga demokracia kulturim të vërtetë dhe të gjerë të popullsisë. Poeti thotë: demokracia të ngroh gjakun si vera. Në atdheun tonë, ka (jo pak) raste kur ajo që quhet demokraci,disave(të paktë në numër) u ngroh xhepin, me gjakun e disa të tjerëve pa xhepa.

Thanë:
Mallkimi i së keqes është se, vazhdon e pjell të keqen!
Fridrih Shiler

Protagonistët (18)

2008-05-03T07:58:00.000-07:00

@ Edhe pse ne si komb, ç’nuk kemi bërë për këta miqtë e mëdhenj të përtejoqeanit, ata prapëseprapë, thua se na kanë ndonjë inat të vjetër, nuk rreshtin së nxjerruri probleme dhe duke gjetur ndonjë “hollësi” që na prish imazhin në botën e jashtme. Se mirë që konstatojnë ndonjë mangësi të vogël tek-tuk, ndonjë shkelje ose abuzim mospërfillës, ndonjë kleçkë që nuk prish punë po, është e nevojshme këto ti bëjnë raporte e stërraporte?! Mirë keni ecur na thonë po, keni ca shkelje të të drejtave të njeriut, ca gjakmarrje, ca keqtrajtime në burgje, ca korrupsion në polici, ca censurime në shtyp, ca mungesa kushtesh sanitare në burgje, ca shitje grash e fëmijësh e ku di unë të tjera “hollësira”. Për të reja na i thoni këto tani?!

@ E lexove shpresoj, miku im, lajmin që erdhi nga Nju Yorku! Po e bëj një rifreskim, për të mirë apo për të keq. Në deponim publik u detyrua të ekspozohet aleati politik i Hillari Clinton-it zoti Eliot Spizer, Kryeqeveritar. Ç’deponim, do më pyesësh, o lum miku?! Këtu qëndron problemi. Deponoi se, edhe pse i martuar dhe me tre fëmijë(ti rrojnë meqë erdhi fjala),vetëm një ditë përpara datës së të dashuruarve, u takua me një prostitutë në një hotel luksoz në Uashington. E pranoi këtë edhe vetë “dëmbërësi”. Shuma që pagoi, madje, afronte të katërmijë dollarët. Kjo familja Clinton, si rrufepritës i tërheq këto ...jashtëmartesoret! Nga dora në dorë stafeta, nga presidenti tek kandidatja. Këto shohin amerikanët dhe, me kalë të bardhë do ta shpien Obamën në Washington.

@ Deputetët e partisë në pushtet në Shqipëri, kanë zënë radhë në zyrën e ankesave. Të Kryeministrit, natyrisht. Janë me të vërtetë në siklet. Ankohen për mospërfillje nga ana e ministrave. Të cilët, ministrat, disa prej tyre janë edhe deputetë por, është karrige më e rehatshme ajo e ekzekutivit(më pëlqen që kam futur në fjalor edhe terma modernë të gjuhës politke të atdheut)! Deputetët, meqë vjen fjala, nuk ankohen për hallet e tyre. Më së shumti për elektoratin e kanë merakun. Sigurisht! Askund në botë nuk ka deputetë që ankohen për hallet e tyre. Vetëm për zgjedhësit. Të tyret i zgjidhin qysh nga dita që shkelin këmbën në Parlament. Ndokush edhe më parë. Ndonjëri edhe pas mandatit. I ndjej parlamentarët e merakosur! Fundja , për elektoratin e bëjnë.

@ Shejtani është duke fjetur, ti vete dhe e zgjon, thonë andej nga anët tona. E pastaj, e kam unë fajin që merrem me Nicola Sarkozy-në dhe me të shumëlakmuarën e tij Carla Bruni. Besoj se të ka rënë edhe ty në vesh lajmi. Është pak si...shtatzënë Carla. Qenka “shpirto” presidenti. Pa dale tani se, llogaria nuk po më del mua. Domethënë , ka gjasa pasardhësi të jetë ngjizur pa arritur akoma në shkallët e Bashkisë çifti presidencial? Këto janë shembuj të keq, zoti president. Pavarësisht nëse në programin tuaj elektoral, bëhej fjalë për ardhjen sa më afër me shtresat e ulëta dhe me njohjen e të drejtave të grave për të qenë të pavaruara dhe sovrane(!), fakti i shtatëzanisë së Brunit, është në favor të së majtës!

@ Në Greqinë fqinje, kohët e fundit janë të zhytur në mendime të thella. Nga ta nisësh e ku ta përfundosh?! Por ajo që i proekupon më shumë është gjetja e një emri për FYROM-in. Të mësuar fqinjët tanë jugorë me ritet fetare të dhënies së emrave, tashmë, që duhet një emër jo i lidhur me fenë, vështirësohen tejmase. Sepse, do të qe krejt e lehtë nëse i duhej dhënë Shkupit një emër nga një dhespot ose një peshkop. I vinte një... Sotir atje prifti dhe, mbaronte ahengu. Mirëpo këtu, duhen shkelur ritet, byrazer. Eja tani dhe pagëzo sllavomakedonët. Të qe në dorën tonë, të shqiptarëve, e kishim gjetur emrin pa u lodhur hiç. Nga lista e gjendjes civile, zgjidhnim më të volitshmin. Ose më të ...lejueshmin!

@ Babaxhan burrë na qenkej ky Kryeministri i Turqisë! Ditën e festës së gruas( të tijës dhe të të gjitha grave të botës) u bëri thirrjeve turkeshave të bëjnë secila nga tre fëmijë! Perëndimi ,tha, ka në plan ta zhdukë kombin turk, ndaj e vetmja rezistencë është të shtojmë popullsinë! Dreq o punë! Edhe kërkon të “zhdukë turqit” Perëndimi, edhe i lutet Perëndimit Erdogani të bëhet pjesë e Perëndimit Turqia! Na ke ngatërruar aga bej efendi! Si e justifikon këtë , çfarë xhevapi i jep zotrote? Këta perëndimorët, derbederë burra e batakçinj mund të jenë po, ti që ua di mirë këto qëllimet e zymta, si të ka marrë koka erë dhe do të bëhesh si ata? Edhe me perçe edhe me minifunde, nuk para shkon, Tajip aga!

@ Po gazin( e të qeshurit) si mund ta mbash kur dëgjon lajme të tilla?! Dje u prit në Tiranë nga drejtuesit më të lartë të shtetit shqiptar... tek kush të shkon mendja? Mikele Placido, zotëri. Nuk e njeh? Dhe pastaj, ngaqë nuk e njeh ti, e ka fajin qeveria për këtë?! Ku e kishe mendjen ti kur ne bridhnim zyrave të këshillit popullor të lagjes dhe të fshatit për të ndjekur “Katanin”?! Pse nuk thua ti që, paske shpëtuar në fill pa u akuzuar asikohe për devijim nga mësimet e partisë?! Film me seri or mik, Katani! Dhe ne shqiptarët, mund edhe të vonojmë në disa gjëra por, për të harruar, nuk harrojmë. Argëtuesit e publikut gjatë realizmit socialist, meritojnë nderin e udhëheqësve tanë sot.

Thanë:
Dashuria dhe logjika, ngjajnë me diellin dhe hënën. Kur lind njëri perëndon tjetra!
Ciceroni

Protagonistët (17)

2008-05-03T07:56:00.000-07:00

@ I përulem fantazisë shqiptare! Vetëm brenda një dite, ranë në një mendje 250 persona dhe kaluan... rubikonin politik. Nga selia rozë e Edi Ramës, gjetën strehë në selinë e kuqe me gërma të bardha të Ilir Metës. Nga selia në seli, me një firmë ranë në ujdi. Sikur përherë bashkëkombasit të merreshim vesh kaq lehtë dhe masivisht, me siguri, do të ishim për studim shkencor si komb. Si e tha Ben Blushi atë barcaletën mo, si e tha? Partia Socialiste është si autobus i viteve ‘80 ku shkruhet mos i fol shoferit?! Beni ecën vetë po, pa autobus mesa duket se, akoma shkruhet kjo. Ata që mungojnë në Shqipëri, janë autobusat. Vështirësohen të gjejnë vend parkimi nga Mercedes-at e djelmoshave që interesohen për të mirën e shumicës!

@ Rruga Durrës – Kukës, po ndërtohet me ritme të shpejta, mësojmë. Madje, jo vetëm po ecën shpejt po, në vazhdën e saj ka filluar dhe mbjelljet. Ka filluar mbjelljen e kasolleve. Në zonën e Oroshit historik në luginën e Fanit, banorët i kanë lënë kullat historike të shumëkënduara dhe mitizuara pothuajse nga Kadareja i madh, për t’u strehuar në kasollet moderne të kohëve demokratike. Askush nuk mund të akuzojë këtu qeverinë se, sillet shtazërisht me banorët e zonës. Atyre u është dhënë koha e mjaftuehme për të gjetur strehim. Ndaj dhe janë ndërtuar fortifikimet dhe tunelet e famshme. Mbase nuk na sulmoi dot sërbi, sovjetiku dhe...kinezi po, në punë na hyjnë. 5 ditë, natyrisht që janë të bollshme për të gjetur dikush strehim. Qoftë dhe nga përkujdesja demokratike!...

@ Për çdo gjë mund të akuzohet pushteti lokal në Shqipëri por, për mungesë frymëzimi, assesi! Ndoshta në këtë kuadër, këto ditë u pagëzua një shesh në Shqipëri dhe mori emrin e një albanologu hungarez. Këtej e në vazhdim, xhiroja kryeqytetase, nuk përfundon tek stacioni i trenit por tek... Franz Nopcsa! Të prirur ndaj të resë dhe sidomos asaj të reje që vjen nga jashtë, me vrullin që kemi marrë, aspak çudi nuk do të më duket nëse një ditë emërtojmë ish-qytetin Stalin që e ripagëzuam Kuçovë, me emrin e mikut të ngushtë të shqiptarëve anembanë botës, të shumëlavdishmit Xhorxh W. Bush! Në shkëmbim të Nopcs-ës, hungarezëve do t’ju huazojmë, vetë Skënderbeun! Me kalin e me lulishten bashkë. Po e pret bashkëluftëtari Janosh Huniadi, i shqetësuar për vonesën!

@ Postin dhe rolin e presidentit të republikës, kushdo e respekton dhe të gjithë e nderojmë. Aq më tepër që, presidenti ynë, është nga ata politikanë të cilët, nuk kanë të kaluar të rënduar politike. Vjen kjo ngaqë, nuk pati mbajtur ndonjëherë post qeveritar. Mjafton tesera e partisë të bëhesh akoma dhe president, në atdheun e çudirave. Mirëpo, me futbollin, lidhjet presidenti i ka të forta. Mjaft të forta, madje. Të cilat, nuk burojnë vetëm nga mbiemri. Por edhe nga dashuria për të. Fakti më konkret për këtë, është ndërhyrja për shkarkimin nga detyra e ...trajnerit të “Tiranës”! Dëshira e të madhit, detyrim për klubin! Rast argëtues, nuk je dakord?! Kur të gjitha problemet e atdheut janë të zgjidhura, përse të mos angazhohet dhe me skuadrën e zemrës?

@ E di që, sa herë i referohem mikut tonë të madh Xhorxh Bush, ndonjëri edhe më mërzitet. I ngelet qejfi se, kur tjetri të shan mikun, është sikur të ka sharë dhe ty. Po unë, o lum miku, nuk kam asgjë me këtë kodosh. Goxha burrë është dhe, e pastë me nder e me lezet Amerika që e ka. Po kur mbin atje ku nuk e mbjellin, është si barishtet në foragjere, siç do thoshte dhe një miku im ish-agronom! Duhet spërkatur. Vajti Kondoliza, krahu i djathtë i (kara)Bushit, në Lindjen e Mesme dhe Izralei me një të shtirë, 100 të vdekur la në Rripin e Gazës. Mere me mend të dilnin për vizitë të dy krahët e të madhit?! Do kishin arritur saçmet deri në...Fushë Krujë!

@ Dhe meqë jemi tek kufiruajtësi i planetit( kësaj here, asgjë nuk më shpëton nga inkuizicioni), si tu duk vizita e Ahmanedinexhadit në Irak? Thua ti ketë marrë lejen Shtëpisë së Bardhë për të fluturuar mbi territorin ajror të Irakut demokratik? Ç’lidhje ka Shtëpia e Bardhë me hapësirën ajrore irakiane the?! Ka pak, i dashuri im. Këtu, para pak ditëshësh Bushi, i bëri thirrje Turqisë të... shejtojë në ndërhyrjen e saj në Irakun verior! Jo të mos sulmojë një shtet “sovran” e të “pavarur” por të nxitojë se, ka dhe vetë ushtria e “të madhit”, municione që duhen harxhuar. Planet luftarake, nuk janë si planet pesëvjeçare që kishim ne njëherë e një kohë. Janë plane afatshkurtra dhe kërkojnë disiplinë në zbatim. Hera-herës, kërkojnë edhe realizim! Qoftë dhe me gjak...

@ Jemi gjitonë dhe si të tillë, kemi edhe kusure të njëjta. Ose të ngjashme. Këto ditë, KESH-i është për të dalë rrugëve me pankarte dhe tabela entuziasmi. Nuk është vetëm ai që, e lë konsumatorin pa dritë elektrike(që solli partia, siç thoshte dhe kënga)por edhe kolegët e tyre jugorë. Terr vënd-vënde kemi edhe në Athinë. Këtu korenti nuk mungon, mungojnë elektricistët që do ngrenë levat e gjeneratorëve. Por janë dhe egoistë fqinjët tanë se, një shpallje formale të bëhej nëpërmjet shtypit dhe mund t’u huazonim ne, dhjetra të tillë që merren tashmë me punë , jashtë specialitetit të tyre. Mosmarrëveshje me Shkupin për emrin dhe mungesë energjie janë proekupimet kryesore të qeversië greke. Përkundrazi, qeveria jonë, problemin e Shkupit e ka zgjidhur. Edhe të errësirës!

Thanë:
Ruhu nga njeriu që papritur fitoi forcë të pamerituar!
Edgar Li Masters

Protagonistët (16)

2008-05-03T07:55:00.000-07:00

@ Ndoshta qe e pritshme, me thënë të vërtetën, por jo kaq shpejt. E majta shqiptare, mësëfundi, u përça edhe zyrtarisht. Për hir të traditës, duhet përmendur shprehja popullore që, më mirë se cilado tjetër, pasqyron atë ç’ka ndodhi në kryeqytetin e ...koalicioneve të prishura: bukën bashkë, as qentë nuk e hanë, ka thënë gojëmjalti popull dhe, mund të thotë ndokush që, kishte pasur parasysh majtistët shqiptarë! Nuk e di nëse e keni marrë vesh po, në Shqipëri, nuk ka një të majtë! Ncuq! Ka disa të majta që, herë mblidhen e bëhen bashkë e herë ikin e ndahen veç. Të mbledhura ose të shpërbëra, qëllimin për të mbajtur të djathën në pushtet, e realizojnë me sukses. Paradokset, kanë kohë që nuk të befasojnë në Tiranë.

@ Mirëpo, të majtat kur janë fqinje, shohin njëra-tjetrën dhe...flasin përçart. Ndryshe nuk mund të shpjegohet. E majta në Greqi, bie fjala, kur vjen llafi për pavarësinë e Kosovës, të djathtën e lë në baltë. Qeveria e djathtë greke, akoma nuk ka vendosur nëse do ta njohë Kosovën e pavarur( që me siguri ka për ta njohur), mirëpo kjo, aspak nuk e pengon të majtën (e copëtuar dhe këtu) të shpreht publikisht kundër saj. Midis tyre, i pari që nxitoi të shprehë kundërshtinë e tijë, ishte Jorgo Papandreu. Të bën çudi që, një parti progresiste, ku të dielën që sapo shkoi, bëri zgjedhjet për në kongresin e saj, pas së cilës rendin dhe shqiptarë ( që mesa duket nuk e kanë mësuar qëndrimin e prijësit të tyre), është kundër vetëvendosjes!

@ E madhe qoftë ose e vogël, unaza të përcakton. Me unazë je i martuar, pa unazë je beqar. Deri këtu, çdo gjë në rregull. Me një përjashtim, veçse. Kur unaza është e vogël dhe ndodhet në Tiranë, fsheh në gjirin e saj gjurmë arkeologjike! Por edhe kala, mund të fshehë. Gurë gurë bëhet kalaja, fjalë fjalë bëhet hataja. Vallë, sa fjalë akoma, ka për të mbajtur në gjirin e saj kjo unaza e vogël e Tiranës?! Me siguri, jo aq sa mbajti zogu i zi. Mes zogjsh dhe unazash po rimëkëmbet mëmëdheu. Gjithsesi,keq nuk është kjo. Shkasi për frymëzim për mjeshtrat e fjalës, u gjet. Mes borive marramendëse të Benz-ave që zvarriten rrugëve të tymosura të Tiranës, lartohen rrënojat e kalasë së vjetër të kryeqytetit! Kryevepër!

@ Mirëmëngjes Amerikë! Aty ku demokracia jote nuk vihet në dyshim (nga ne shqiptarët) një ish i burgosur politik shqiptar, ndjehu në lëkurë demokracinë tënde. Përpara syve të fëmijëve të mitur, policia në Nevada, i ekzekutoi bashkëshorten me një plumb. Zhurma nga papagallët dhe lavdithurësit e demokracisë përtejoqeanse, kësaj here nuk u dëgjua. Doemos, ka tjetër vlerë një vdekje nga dora e policit amerikan, dhe tjetër ajo që vjen nga polici grek, bie fjala. Fundja, Amerika na shpëtoi. Kësisoj, edhe mund të na... rrallojë. Në fshatin tim, kemi një shprehje popullore për këto raste: kur të q... katiu, themi, kush ta bën davanë?! Tani, kush qe dhe cili është katiu, mos e kërko miku im. Ai që të mbron, edhe mund të vrasë! Të vret më mirë miku...

@ Rusia , mike e vjetër e Serbisë, nxitoi dhe kësaj here ti gjendet pranë motrës së saj Ballkanike. Herë me pritje në Kremlin të krerëve të irrituar të Beogradit, e herë me vizita në Beograd, të krerëve të shqetësuar të Kremlinit. Kohët ndryshuan dhe bota, pothuajse, ka marrë tjetër pamje nga ajo që la trashëgimi Stalini dhe Titua, por asgjë nuk ka ndyshuar në përkrahjen që jep Rusia nënë për Serbinë bijë. Herë-herë, më mbërthen një frikë. Më zë temrri, mund të them. Në gjumë përpëlitem e shoh ëndërra me kinezë. Rroftë shoku Mao! Poshtë shovinistët jugosllavë dhe revizionistët sovjetikë. Nuk jam mirë, nuk jam mirë! Barë do hamë dhe armikut, dorën nuk ja shtrijmë! Kam ethe! Po flas përçart! Ndërtojmë socializmin me forcat tona!

@ Historia përsëritet ose si farsë ose si komedi. Kështu thonë, të paktën, ata që e kanë përjetuar. Askujt nuk i pëlqen, ma do mendja, të bëhet pjesë e një historie si ajo që çoi në rrënimin dhe pothuajse në greminën e luftës vëllavrasëse , Shqipërinë në vitin 2007! Askush dhe asnjëherë. Mirëpo, për të mos u ripërsëritur farsa e asaj kohe të mallkuar, nuk mjafton vetëm dëshira. Më me rëndësi duhet të jetë, nxjerrja e mësimeve. Mesa duket, disa i lexojnë mbrapsht mësimet e asaj periudhe. Nuk ka se si të ndodhë ndryshe. Dhe këtu, as humori hyn e as komedia të bën të qeshësh. Në shtypin shqiptar, diku me gërma të vogla, u bë fjalë për një ringjallje piramidash! Le ti kemi sytë hapur, kësaj radhe...

@ Kohët e fundit, moda mbizotëruese e komunitetit shqiptar në Greqi, është përpjekja për ...grupim. Gjithandej e përditë, mësojmë për grupime, bashkime, vëllazërime e përqafime. Me çdo mënyrë, tregojmë në praktikë, sa të ndjeshëm jemi të gjithë ndaj asaj që ndryshe quhet , përfaqësimi në jetën e përditshme të shtetit ku nevoja ekonimike fillimisht dhe rrjedha logjike e jetës m’andej na sollën. Mirëpo, na vjen dhe paksa ligësht. Na vjen ligësht se, ku ti lemë dhe këto shoqatat? Hajde se, po i lemë dhe shoqatat, po kryetarët e tyre të nderuar? Një ëndërr ka patur çdo shqptar që respekton vetveten: një ditë të bëhet kryetar. Mund të quhemi, ndryshe,komb kryetarësh! Shembujt i kemi përreth...

Thanë:
Që ta shkruash mirë historinë, duhet të jetosh brenda një vendi të lirë!
Volter

Protagonistët (15)

2008-05-03T07:53:00.000-07:00

@ Ndoshta këto ditë, tema mbizotëruese është mëvetësia e Kosovës. Nuk është pak, pas afro njëqind vjetësh predominimi nga vullneti serb, të vetëvendos për fatet e veta, populli kosovar. 17 shkurti, ka për të ngelur i gdhendur me gërma të arta në historinë e re të Kosovës. Tashmë, kanë edhe vëllezërit kosovarë shtetin e tyre. Të ndrydhur kosovarët kaq vjet nga zgjedha serbe, shteti do të ketë periudhën e nevojshme të “neglizhencës” qytetare. Mjafton të mos i ngjaj në neglizhencë shtetit fqinjë të Shqipërisë mëmë. Si e pati thënë poeti:
Prej teje dua, dreq o punë,
t’i ngjash në pamje nënës shumë,
kurse prej meje merr pak brumë(!)
nga hovi plot shkujdesje,
por nga mëkatet që kam unë
mos merr dhe asnjë presje!...

@ Në Qipro u kthyen përmbys parashikimet e ekspertëve. Presidenti Papadhopulos, ngeli nga...gomat dhe e parakaluan rivalët, si nga e djathta ashtu dhe nga e majta. Si qendror që është, Papadhopulos, strikt i qëndroi dhe qendrës së humbjes. E megjithatë, Kosovën nuk ka për ta njohur askush nga fituesit e së djelës. Ka arsye politike një vendim i tillë, por ka dhe disa ekonomike. Mbaj mend që, Sllobodani i famshëm i Serbisë, disa milionë dollarë të “fituar” nga bankat e shtetit që drejtonte, i pati vendosur për ti “mbrojtur” në bankat qipriote. Nuk lidhet ngjarja me ndonjë marrëveshje të dyshimtë mes të dy vendeve,assesi, po ku gjetkë, sesa në një vend të pavarur dhe të zhvilluar ekonomikisht, sikurse është Qiproja, ruhen dollarët më mirë?!

@ Pas festimeve të radhës dhe haresë së justifikueshme, në atdhe, po mendojnë seriozisht edhe për shtetin. Për shtetin që sjell pushtetin. Në thelb të interesimit për shtetin, përherë të interesuarit, synimin e kanë tek pushteti për të patur shtetin. Nga selia rozë, lëshohen herëpasëhere deklarata mbi zgjedhjen e kryeministrit nga ana e tyre, dhe jo nga ndonjë seli me ngjyrë tjetër. Është me rëndësi, për ta,të zgjidhet kryeministri që mendojnë ata, por të ketë edhe ngjyrën e duhur. Se, bie fjala, fitojnë ata në zgjedhje dhe kryeministri është ngjyrë e kuqe. Është kjo një ngjyrë që përfaqëson socialistët shqiptarë? Kurrsesi! Të kuq kanë qenë dhe ata që sot janë blu. Të kuq dhe ata shumëngjyrëshit. Pra, fort bindshëm kërkojnë kryeministrin roz, socialistët. Është dhe në modë si ngjyrë!

@ Të betohem miku im, lexova një titull të një artikulli në shtyp dhe mu rrënqeth mishi. Morrnica u mbusha tejendanë. Berisha, thotë, “thith” 140 të rinj!!! Po kjo është çudi e kaluar çudisë. Thith Berisha, me një të thithur, 140 të rinj? Bëj mirë unë që i rri larg bulevardit “Dëshmorët e Kombit”. Atje të ...thithin për së gjalli. Dhe të thith jo dokushdo, po vetë kreu i shtetit. Dhe kur të thith shteti, kush ta bën davanë? Mirëpo, më tej në artikull, lexoj se, thithja u bë në PD. Të paktën tani u qetësova, me thënë të drejtën. Fillimisht pata besuar se qenë thithur në...gushë!E merr me mend, 140 të rinj me të njëjtën shenjë thithjeje në të njëjtin vend?! Ndryshe është kur të thith partia...

@ E ç’nuk mëson njeriu, kur jeton në Greqi?! Në debatin e ndezur në blogun personal që mirëmbaj në internet (www.agonek.blogspot.com), mbi pavarësinë e Kosovës, të bien qimet e kokës dhe kaçurrelat i lenë vendin tullës sipmatike. Jo se kam ndonjë problem me qerosët, që të mos keqkuptohem. Po kaçurrelat janë më tërheqëse. Edhe pse nuk posedoj të tilla. “Mëson” ,bie fjala, se Gjergj Kastriot-Skënderbeu ishte grekoserb! Bëhesh me dijeni se, në Luftën e Dytë botërore, Shipëria bashkëpunoi me pushtuesin italianogjerman dhe, nuk hodhi asnjë pushkë ndaj tyre. Mëson se, Hasim Thaçi, si ish-komandant i UÇK-së, jo vetëm që nuk duhet të ishtë në krye të qeverisë së Kosovës por, mirë do të qe të vetëinternohej ose të bënte të paktën harakiri. Mundësisht në sheshin Omonia!

@ Nuk ma mbush dot mendjen njeri se, ky vit, nuk është viti i lajmeve të mëdha. Nuk bëhet ndryshe. Nga ta nis ndokush?! Dha dorëheqjen nga posti i Presidentit të Kubës, komunisti më jetëgjatë i rruzullit tokësor. U lodh Fideli dhe pasoi tek Rauli. Atë që Amerikanët nuk e bënë dot për afro 5 dekada, e bëri pleqëria në më pak se dy vjet. Embargoja, veç, vazhdon...! Në Pakistan, partia e Benazir Bhutos që u flijua në emër të konflikteve për pushtet, fitoi zgjedhjet e së djelës. Në Greqi, ditët ku vendi u zhyt në kallkan, zjarrfikësit ndesheshin me flakët. 93 zjarre (ri)dogjën pyjet e mbetura të Peloponezit! Shipëria, nuk e njohu e para pavarësinë e Kosovës. I duruari i fituari, menduan të ...nxituarit tanë.

@ Në Shqipëri, politika të shtyp. Thënë më qartë, makinat e politikanëve, të vënë ndënë rrota dhe, i lan hesapet në çast. Të jesh deputet në atdheun e shqiptarëve, ke dhe të drejtën të shtypësh tek-tuk ndonjë qytetar. Ç’djallin deputet do ishe pastaj?!Dhe sidomos kur je deputet i partisë në pushtet. As qime nga koka nuk të prekin. Le të kesh hequr kokën e një njeriu. Ai, fundi i fundit mund të mos ketë qenë edhe simpatizant i partisë. Mirë ti bëhet, guximtarit! Pastaj, kur të shtyp makina e qeverisësit, ka lezetin e vet. Në pllakën e varrit mund të shkruhet: i rënë nga gomat e deputetit filan fisteku. Sidoqoftë, ka meritat e veta një vdekje e tillë. E zë mikun në ditën e fundit të jetës.Amin!

Thanë:

Idetë ngjajnë me gozhdët. Sa më shumë ti godasësh, aq më thellë hyjnë!
Pol Zane

Protagonistët (14)

2008-05-03T07:51:00.000-07:00

@ Fillon blerja masive e miellit dhe pjekja në shtëpi. Në Sarandë, nis magazinimi i ushqimeve nga frika e shtrenjtimit të mëtejshëm!!! Në Frakull të Fierit, çmimi i bukës arriti 1500 lekë të vjetra. Mirëpo, edhe këtu ka një zgjidhje. Piqen bukë të vogla. Fillimisht, qetësohu miku im. Nuk na ka hapur luftë ndonjë superfuqi dhe as embargo na ka shpallur …FYROM-i(akoma). Këto ditë, nis pastrimi i bunkerëve dhe fortifikimeve. Vijnë ditë të vështira. Anëtarësimi në NATO, përveç prestigjit që i jep vendit, sjell me vete dhe ...brekëzbathjen e fukarait. Gjithsesi, fajtori është gjetur dhe të ftoj të flesh i qetë. Një gazetë shqiptare, na bën të njohur se, opozita e ka fajin për rritjen e çmimeve(!). Rasti i vetëm në botë, ku qeveris opozita dhe qeveria bën opozitë!

@ Dhe meqë e filluam me miellin, le ta shpiem tek sheqeri. Qamilja, gruaja e kryetarit të këshillit të fshatit në vitet e socializmit, kur tek-tuk përhapej ndonjë lajm se ...mund të na sulmoj Bashkimi Sovjetik ose forcat imperialiste amerikane po përgatiten për sulm me Flotën e Gjashtë, të vetmen gjë që magazinonte ishte sheqeri! Edhe kur forcat vullnetare vigjilente e sypatrembura, gdhiheshin natën në pritje të diversantëve dhe bandave të tyre, prapë Qamilja e mbushte qypin me sheqer. Tani që ikën diversantët dhe askush nuk na sulmon, tani që NATO-ja nuk është më gogol por “shpëtimtar”, tani që jemi në demokraci dhe sheqer ka me bollëk, ndoshta, nënë Qamilja magazinon miell. Keq me “diversantë” e keq me “demokratë”. Lëmsh puna!

@ Aleancat në Shqipëri mbajnë pak. Nuk jemi hiç,një vend aleancash. Të paktën të fshehtash. Presidenti, mësojmë, propozon për anëtare të Kushtetueses(kështu thuhet, në gjuhën që përdor gazetaria jonë e rinovuar ,Gjykata Kushtetuese), zonjë Vitore Tusha. Asgjë nuk kam me Vitoren dhe me asnjë Vitore, mund të them. Kush nuk i do vitoret?! Problemi qëndron tek aleancat e thyera që përmendëm. Një e tillë, sipas ngjarjeve, po merr fund. Ajo mes... Nanos dhe Topit. Sepse, nëse akoma nuk e di, miku im i mirë, tani mësojmë dhe ne, sesi qenë ndërtuar këto aleancat. Posi posi. Vitorja, paskej qenë zemërgure, dhe nuk donte të dilte nga burgu, udhëheqësi i socialistëve shqiptarë. Dhe ata nuk e bënë...Kushtetuese. Eja, veç, që rrotullohet bota dhe vjen në pushtet partia e Vitores!...

@ Njëra nga vetitë që disa shqiptarë fituan në emigracion , është ajo e të vetëquajturit hero. Të ngrihet një mëngjes, të shihet në pasqyrë, të veshë pardesynë, shallin e leshtë, të ngjeshë dosjen në sqetull dhe të marrë rrugën drejt bustit! Atje e pret vetvetja, i gatshëm për kurorën. Qëndron përballë saj, mbledh duart grusht në lartësinë e xhepave të pantallonave, qëndron gatitu, sytë të ngulitur drejt e në sy të statujës së ftohtë dhe fillon nga homazhet. Për vetveten. Ai është sindikalisti më i mirë! Ai është shqiptari më patriot! Ai është gazetari më objektiv! Ai është biznesmeni më i arrirë! Ai është grevisti më i zjarrtë! Ai është diplomati më i sprovuar! Ai është mendjendrituri i kombit! Ai është pllakatdhënësi më rezultativ! E kush tjetër si ai?!

@ Patjetër, edhe ti miku im, i ndjek lajmet që vijnë nga vendi. Dhe përderisa i ndjek, nuk ka sesi të mos shohësh ato që shohim të gjithë. Është e vërtetë që, liberalizimi dhe heqja e censurës nga shtypi, e bëri atë më të kujdesshëm dhe më të vëmendshëm ndaj problemeve. Gjithçka që ndodh e pasqyron në faqet e tij. Me emër e mbiemër. Mjafton të informohet dhe të nesërmen e ke fotografinë të freskët e të sapo...montazhuar! Për seks dhe për informacion, na la të uritur ai dreq sistem. Seksin, e morëm vetë përsipër, për ta gjetur dhe shijuar. Kush zyrtarisht e kush kontrabandë. Ndërsa informacionin e jep shtypi. Parakalon në të, pa ndrojtje për ndonjë shkelje të së drejtës së njeriut, varfanjaku, i pasuri, hajduti, prostituta, batakçiu, politikani, shpërdoruesi!

@ Udhëtimet e qeveritarëve shqiptarë në perëndim, ende nuk kanë rezultatet e shumëpritura në lidhje me pranimin tonë në aleanca të ndryshme evropiane. Ajo që duhet theksuar, sakaq, është efikasiteti i udhëtimeve të bëra në Lindjen e Largët. Në njërin prej këtyre, ...u (ri)thithën investime për zbardhjen e ujërave të zeza! Në vijim, ujërat e Lanës në Tiranë, do të rrjedhin të bardha. Vend “zbardhjesh” rezulton ky atdheu ynë. Secili mundohet të “zbardhë” atë që mundet. Madje Kryeparlamentarja, si militante e devotshme e partisë, i bën thirrje opozitës të vlerësojë sa duhet thithjen e fondeve për zbardhjen e ujërave të zeza që vijnë nga Japonia. Se në vendin tënd dhe timin, kryeparlamentarja nuk është e të gjithëve. Është në krye të Parlamentit (të të gjithëve) por zbaton vijën e partisë saj.

@ Mësohet se, asnjë nga të dënuarit për krime të rënda në Shqipëri dhe të ndaluar në vende të huaja, nuk dëshiron kthimin për të vuajtur dënimin në atdhe. Alibia e të gjithëve se, politika(nët) do të ndikojnë në likuidimin e tyre, tingëllon jo bindëse. Në Shqipëri, nuk ka të tilla rreziqe. Unë e besoj. Besoj,edhe ti, i dashur lexues. Dhe për të vërtetuar mirëkuptimin politik, marr për shembull protestën e partive të vogla për “flirtin” e sapo ndezur mes Ramës dhe Berishës. Ditët e fundit, është parë nga një grup njerëzish, ky i fundit, tek këpuste degë mimozash tek ish-Blloku dhe i përgatit për ti çuar në buqetë kryeopozitarit! Nuk di qëllimin por, fakti që dje, ishte dita e të dashuruarve, të çon në konkluzione të qarta...

Protagonistët (13)

2008-05-03T07:22:00.000-07:00

@ Të na trashëgohen dhe të kenë jetën e lumtur! Sarkozy dhe Bruni. Në dasmë të të pamartuarve(politikanë). Pasi u zgjidh dhe kjo çështje kaq serioze për njerëzimin, le të kalojmë tek ato më pak të rëndësishmet. Bie fjala tek... pavarësia e Kosovës. Edhe pse ne(tek TRIBUNA), e shpallëm qysh javën që shkoi, akoma nuk po ndodh në të vërtetë. Siç duken bathët, me zor po na vijnë pashkët! Mjafton të na vijnë. Sjell ndërmend ato deklaratat e Bushit, Qershorin e kaluar, mes entuziazmit që i shkaktoi turma e papërmbajtur e duartrokitësve dhe e brohoritësve bashkëkombës. Thuajse, patëm besuar atëherë se, pavarësia qe thjesht një procedurë formale. Larg premtimi nga mundësia. Apo edhe dëshira, ku i dihet?! Sidoqoftë, mes dasmës dhe pavarësisë, zgjidhja është...të dyja!

@ Në mes të ditës dhe pa asnjë paralajmërim, ndodhin çudirat në Shqipëri. Madje ndodhin atje ku , nuk të bën asnjë ...çudi! Në parlamentin shqiptar. Ndërgjegjësohet mjeku-deputet Sabit Brokaj dhe lë mandatin. Këto mandata kaq të befasishme, edhe pse dëgjohen kaq rrallë, nuk ka se si të mos shkaktojnë zhurmë. Nuk është e njohur kjo praktikë në atdheun tonë. Nuk pranohet nga “pazari”, ndërgjegjësimi i politikanit dhe dorëheqja nga mandati. Po çfarë ndodh vallë?! E kuptoi, thotë, që nuk ishte i dobishëm në parlament dhe po i kthehet profesionit të mjekut! I nderuar deputet, thuaja dhe kolegut blu këtë ...(pa)dobishmërinë, mbase e lë dhe ai mandatin. Të shpëtojmë dhe ne nga mandatet (e atij) që nuk kanë të sosur. Ëndrra në diell(me mandate) janë këto, megjithatë!

@ Abuzime, lexojmë, zbuloi kontrolli i Ministrisë së Drejtësisë në Agjencinë e Kthimit dhe Kompensimit të Pronave! Ç’thua byrazer? Na ke befasuar krejt! Si mundesh dhe e thua kaq lehtë se, mund të abuzohet në Shqipëri?! Dhe me fonde, aq më tepër. Diku bëhet gabim. Nuk bindem. Për 5 milionë dollarë, askush nuk do rrezikonte. (Mos)abuzimin! Cilat prona kthehen, fundja? Akoma të përcaktojmë të kujt janë pronat. Ç’prona qenkan këto që nuk kanë pronarë? Jetime kanë ngelur pronat dhe, është fat që ndodhen disa ...“ekspertë” të agjencive të tilla e që preokupohen për tu gjetur atyre pronarët e vërtetë. Nuk është e thjeshtë, mos qesh. Në Greqi mund të jesh ai që deklaron po në Shqipëri, fare mirë mund të rrëmbesh atë (pronë) që nuk të takon.

@ Të ngatërrohen e përzihen njerëzit sa janë gjallë, ndodh kudo në botë. Dhe kujt nuk i ka ndodhur?! Mirëpo, çudia ndodh kur të përzierit kanë vdekur. Të vdekur këtu e 100 vjet, jo dje. Nuk të besohet ë? Pse, mua më besohej thua?! Po kur je dëshmitar i këtyre ngjarjeve, falënderon natyrën që të bëri shqiptar! Ku tjetër, do dëgjosh që, u përzien të vdekurit, vallë?! Ndërsa në tokën e shqiptarëve, gjithçka mund të ndodhë dhe asgjë të mos jetë e panatyrshme. U përzien, thonë, eshtrat e Bajo e Çerçiz Topullit, të Andon Zako Çajupit e të Muço Qullit!!! Ne që jemi të aftë të “prodhojmë” çdo ditë heronj, e kemi të vështirë, mesa duket, të mbajmë të pacenuar eshtrat e atyre që na...shpëtuan pa i shpallur në demokraci.

@ Me partitë politike, asnjëherë nuk e kam pasur “të gjetur” çështjen. Por as dhe të humbur. Me partitë, më mirë është të jesh përballë. Përballë por pa u ndeshur. Sepse partia nuk ka nevojë për njerëz. Partia ka nevojë për militantë. Për njerëz-militantë. Për ata që kur thotë shefi bie shi, ti të kesh hapur çadrën. Kur shefi ankohet për vapë, të mbjellësh pemën e ti bësh freski. Sikurse thotë dhe proverbi i njohur:sipas kokës dhe qylafin! Topalli thotë se, vetëm Saliu bën për kryetar partie. Mustafaj, mban barkun me dorë dhe na shpjegon ...batutën e Jozefinës. Nuk i gjendet fundi partisë. Pus i paanë është partia. Si shpirti i njeriut. Dhe sikurse shpirti i takon një kufome, edhe partia i takon një personi. Të vetëm!!!

@ Çmimi i bukës në Shqipëri, u ka rritur në gjashtë muaj 70%! Thënë më thjeshtë, një bukë vlen po aq sa dhe pensioni ditor i një fshatari pensionist. Bukuri më duket. Nuk shoh se ku qëndron këtu absurditeti apo shkaku për ankesa?! Çfarë tjetër mund të kërkoj ndokush sot, për të jetuar në demokracinë e dhënë me kaq zemërgjerësi nga shteti ynë bujar dhe i dhimbsur ?! Duhet të jetë i pa...parti dhe ish-komunist ndokush, që të ankohet apo irritohet për këtë. Fundja, nuk është detyrë e shtetit të mbroj qytetarët nga ngritja e çmimeve apo dhënia e pensioneve. Shteti, ka plot detyra të tjera për të zbatuar. Ka rrugë “patriotike” për të bërë, ka “reformë” në drejtësi për të përfunduar, ka politikë të jashtme për të “aplikuar”.

@ Tashmë, që ne shqiptarëve na lejohet të kalojmë në territorin e FYROM-it pa viza, mund të ndodhë çudia dhe... të zvogëlohet numri i vizitorëve në shtetin fqinj! Aspak e çuditshme. Sa për të shkuar drejt së kundërtës. Sepse, drejt lirisë së vërtetë evropiane, nuk parashikohet së afërmi. Meqë ra fjala për të shkuar drejt së kundërtës, po sjell ndërmend atë çka ngjau javën që shkoi. Në një auditor me të huaj që jetojnë në Greqi dhe politikanë të partive politike, të vetmit zhurmëbërës dhe ngatërrestarë, vinin nga identiteti ynë. Akoma nuk mund të lemë mënjanë “inatin publik” dhe “zbulimin” e armiqve! Askush tjetër si ne shqiptarët, nuk është kaq i gatshëm të fyej apo denigroj bashkëkombësin e vet në prezencë të tjerëve. Mjafton të gjejmë ...mikrofonin e duhur!

Protagonistët (12)

2008-05-03T07:19:00.000-07:00

@ Nëse, miku im, kishe edhe ti ankth, sikurse dhe unë, për rolin e shoqatave që përfaqësojnë punëtorët-emigrantë shqiptarë në Greqi, tashmë mund të flesh i qetë. E gjetën rrugën e tyre të vërtetë. U desh të hallakateshin gjithandej e të mundoheshin, të vrisnin mendjen e problematizoheshin, mirëpo, i duruari i fituari. Rezultati i durimit, qe fitimi i titullit të lartë “Anëtare Nderi”. Dhe jo një anëtareje dosido. Pas presidentit të republikës, emigrantët shqiptarë nderuan me medalje ari dhe titull aristokracie, vejushën kombëtare greke. Kontributi i saj për emigrantët shqiptarë, nuk mund të vihet në dyshim. Kush tjetër si ajo, i bëri reklamë dashurisë dhe përdhosjes bashkëshortore? Kush tjetër si vejusha kombëtare greke, mbajti gjallë kaq emisione thashethemesh televizive? Kush tjetër mbajti lart emrin e nuses shqiptare në emigracion?! E pra, pas këtyre, e meritonte medaljen dhe titullin! Sindikatat tona, dinë dhe nderojnë ata që i shërbejnë atdheut.

@ Në atdhe, mund të mos ketë rrymë elektrike, mund të mos ketë ujë të pijshëm, mund të mos ketë arsim të mirëfilltë, mund të ketë mbeturina më shumë se në çdo shtet tjetër të Evropës por ama, ligje ka me bollëk. Ligjet janë i vetmi produkt që Shqipëria nuk importon. Ligjet dhe korrupsioni. Sipas një bilanci të fundit, presidentit tonë i takon të ketë miratuar, qysh nga dita e marrjes së detyrës, (nga partia e tij) 90 ligje. Një ligj në çdo dy ditë. Ligje , ligje, ligje kudo. Ah! sikur të zbatoheshin këto ligjet e miratuara?! Mund të kishim me të vërtetë edhe shtet ligjor. Deri tanimë, kemi shtet me tepricë ligjesh.

@ Viti që shkoi, u karakterizua nga shifra që tregonin masën e korrupsionit në vend. I lexuam e rilexuam përfundimet. U habitëm, por më shumë “u befasuam” ngaqë ishim bindur për pastërtinë morale të qeverisë dhe të ngarkuarve nga ajo për të na qeverisur. Ç’ti bësh, kudo ka përjashtime. Ndodh edhe tek ne, të ketë tek-tuk funksionarë që (nuk) korruptohen. Viti që sapo ka futur këmbët, na sjellë ndesh me të tjera shifra. Pa lidhje me korrupsionin. Për korrupsionin flasim vetëm në fundvit. Gjatë vitit vetëm japim ryshfetet e duhura. Shifrat thonë, vëllezër, se 83% e shqiptarëve, nuk kanë pikë haberi nga sëmundjet seksuale. Nuk i njohin, si i thonë muhabetit. E zë tjetrin sëmundja, i rripet lëkura (e organit) dhe meazallah se shkon në spital. Jepi seks me bollëk atij populli të vuajtur(për seks) dhe lëre të torturohet. Të shkretat gra!

@ Vetëm gjatë vitit që shkoi, në tentim të kalojnë kufijtë evropianë, nëntëmijë refugjatë ilegalë humbën jetën. Numri është më i madh nga ai i ushtarëve amerikanë (dhe përkrahësve të tyre) të rënë në luftën për vendosjen e “demokracisë” në Irak. Për këta të fundit, u zhvilluan ceremoni të veçanta dhe u vendosën kurora me lule shumëngjyrëshe. Midis atij që bie për “demokracinë” dhe atij që “demokracia” e shtyn në vdekje, ka me siguri një dallim thelbësor.

@ Fqinjët tanë Juglindorë, pas shumë e shumë përpjekjesh e takimesh shumëpalëshe (mes të dy palëve!), vendosën “zbutjen” e statusit të vizave për shqiptarët. Atë që nuk pranojnë, me çfarëdolloj mënyre dialogu apo bisedimesh, është të na japin Nënë Terezën. Kanë bërë vetëm një lëshim të vogël dhe na lejojnë ti... japim emrin e saj aerodromit. Fundja, kur aeroplanët kalojnë në territorin e tyre ajror, e marrin me vete bamirësen tonë të madhe. Kështu, ndjehen dhe miqtë tanë të Shkupit, se i viziton Nënë Tereza. Me grekët kanë tjetër konflikt. Emëruan aerodromin e tyre “Aleksandri i Madh”.
Propozoj, ndërkohë, të denoncojmë qeverinë irakiane për kopjim. Ashtu sikurse vepruam ne me ardhjen e demokracisë, vepruan dhe ata dhe hoqën yjet nga flamuri i tyre.

@ Ministri shumëngjyrësh, shumëpalësh e shumëpartish i Shqipërisë, i cili mban karrigen e Ministrisë së Mjedisit, deklaroi hapur se, jo vetëm që është i vetmi që ka titullin e profesor-doktorit në kabinetin Berisha, por është dhe më i miri! I të gjithëve më i miri. Dhe si të mos jetë, bëj pyetjen unë naivi. Qeveritë bien e ndërrohen, ministra venë e vijnë, i vetmi që i ka zënë kallo prapanica nga karrigia ministrore, është mjedisori ynë. Madje, sikurse dëgjojmë ndoherë për ministra pa portofol , ky yni është Ministër i Mjedisit... pa mjedis. Ose mbikëqyrës i ndotjes së mjedisit.

@ Lexojmë 1) : Vau i Dejës kthehet me fuqi të plotë! Gjëma që e gjeti, them unë. Veprat që ndërtoi Partia e Punës, ose u shembën nga demokracia ose ndërruan parti. Ky Vau i Dejës që...po kthehet, ka vënë mend apo pret ti çahet diga me buldozierët e demokracisë? Pa dritë rrimë dhe vepra ish-komuniste nuk pranojmë. Na mjaftojnë udhëheqësit!

@ Lexojmë 2) : Nga 9700 policët që përbëjnë forcat e rendit në Shqipëri, 19 prej tyre u gjendën të implikuar në veprime antiligjore(sic). Vendosi , mesa duket qeveria, të kërkoj të kaluarën e uniformave blu. Le të supozojmë për një moment, se fillon qeveria dhe kërkon të kaluarën profesionale të tyre. Nuk di çfarë ka për të zbuluar kontrolli i brendshëm. Parashikoj ,veç, të rritet në përmasa galoponte efektivi i barinjve në atdhe! Nuk po përmend këtu lulëzimin që do të provoj bujqësia dhe prodhimi i zarzavateve. Mjaft qëndruan djerrë tokat dhe stanet pa blegërima...

Thanë:

Asnjëherë nuk do të qe zgjuarsi, ti besoj ndokush një gruaje që thotë pa vështirësi moshën e saj. Një grua që thotë moshën e vërtetë tek dikush, është e zonja ti thotë gjithçka!
Oscar Wilde

Protagonistët (11)

2008-05-03T07:14:00.000-07:00

@ 94% e shqiptarëve, mbështesin anëtarësimin e vendit në NATO! Përqindja e mbështetësve, afron me votat që “fitonin” deputetët e Kuvendit Popullor, kur akoma qe kryetar i tij Haxhi Lleshi. Mirëpo, siç thotë populli ynë gojëmjaltë (për popujt e tjerë nuk e vë dorën në zjarr), të mirë pa të keqe, nuk ka. E mira e anëtarësimit (?) në NATO, sjell me vete, heqjen nga përdorimi të armëve legjendare, me emrin akoma më intrigues... kallashnikov! Nuk di se si e presin këtë lajm në atdhe por, diç më thotë se, 6% e atyre që janë kundër anëtarësimit, janë dhe posedues të automatikëve!!!

@ Rezistencë ndaj kapitalistëve në përkrahje dhe forcimit të miqësisë ruso-shqiptare! Edhe pse delegacioni ynë në Bruksel, u paraqit solid dhe i zgjeruar, sakaq, asnjë shenjë nuk ka për anëtarësimin. Akoma shpejt është, dhe sugjeroj të mos dëshpërohemi, nëse nuk na ftojnë kësaj here. Mësohet se Sadam Huseini, në bisedë me një agjent të CIA-s, nuk pati vlerësuar sa duhet rrezikun që i kërcënohej Irakut nga SHBA-ja. Nuk priste, mesa duket, të bënte ndonjë...budallallëk Bushi, dhe të sulmonte vendin arab. Fatkeqësi për veten dhe për kombin. Ne nga anët tona themi, të dehurit, të çmendurit dhe budallait (sidomos kur drejton superfuqinë), i hapet rruga.Vetëm fallxhoret, mund të japin një shpjegim të besueshëm për ato ç’ka ndodhin përreth. Për shtrirjen gjeometrike të skandaleve politiko-ekonomiko-seksuale, në fillim të 2008-s.

@ Eja pastaj e mos beso, ata që bëjnë fjalë për tersllëk kur vitet janë çifte. Në Shqipëri, rruga Durrës-Kukës-Morinë, përpiu deri tashmë, 52 milionë euro. Mirëpo, si rrugë “patriotike” që është konsideruar, mëkatet janë të lara. Atdheu mbi të gjitha (skandalet)! Në Greqi, ndërkohë, janë të shumëllojshme: politike, ekonomike, seksuale, gazetareske, parlamentare! Hendeku i natyrshëm mes Lindjes (së skandaleve) dhe Perëndimit (të tyre). Në Francë, një “çunak” 31-vjeçar, mundi të marr nga xhepi i drejtorit (sic), rreth 5 miliardë euro. Heroi im dhe i miliona të tjerëve është ky! Ministri i Punësimit në Britaninë e Madhe, dha dorëheqjen pas zbulimit se, u financua me 137.000 euro, por që... harroi t’i deklaronte! Meqë ra fjala: të gjithë politikanët që financohen, deklarojnë burimin? E çuditshme dëgjohet. Deklarimi, jo financimi!

@ Ndoshta, tashmë, të mësuar me absurditete shqiptare, nuk të bën më efekt dhe një tjetër që i shtohet zinxhirit të tyre. Njëzet studentë të Universitetit të Sarandës në degën Turizëm, ndjekin mësimet në...Universitetin e Tiranës! Natyrisht, nuk shkojnë përditë me autobusin e linjës, pasi një tentativë e tillë, me siguri që nuk do t’u hiqte privilegjin e të quajturit studentë. Në aplikimin e tyre për shkollën e lartë, “kompetentët” patën neglizhuar të shënonin se, zgjedhësit e degës në fjalë, do t’u duhej të shkonin për studime në Jug të vendit. Gjithsesi, këtu asgjë nuk ka për t’u habitur, për vetë faktin se, koha e harxhuar për të furnizuar me formularë përkatës kandidatët për studentë, justifikon çdo harresë të mëtejshme. Kur flasim për Shqipërinë, fjala organizim dhe disiplinë, rrallë gjen vend në fjalor.

@ Në kuadrin e samitit për varfërinë në Davos, mësojmë se kreu i qeverisë shqiptare, pati takime mjaft konstruktive, të cilat me siguri që do ti shërbejnë rritjes së mirëqenies ekonomike kombëtare. Njëri prej takimeve me rëndësi, ishte edhe ai që u realizua me këngëtarin e njohur britanik Bono. Këshillat që këngëtari i dha kreut të ekzekutivit, do t’u përcillen talenteve kombëtare të pentagramit. Nga ngjarja u publikuan dhe fotografi, ç’ka do të thotë se, fakti nuk mund të mohohet. Në kornizë (të fotografisë), vend të spikatur zinte dhe ministri i vetëm pa imunitet i kabinetit qeveritar. Gjithë të tjerët, janë të imunizuar (ndaj varfërisë). Mënyra është e thjeshtë dhe e njohur: secili për vete dhe... Davosi për të gjithë! Çudirat ndodhin atje ku nuk i pret. Asnjë çudi deri më sot, nuk ka ndodhur pasi të jetë paralajmëruar. Personalisht nuk jam në dijeni.

@ Zonja Amanda Morgan në Angli, pasi shkoi tek mjeku dhe u sigurua edhe shkencërisht se, jo vetëm që nuk rrezikon të ngelet shtatzënë por, është futur (përpara kohe) në periudhën përfundimtare të ndërprerjes së periodave, shkoi në shtëpi dhe...lindi një vajzë të shëndetshme, edhe pse shtatanike! Tani, dilema është e fuqishme dhe e justifikueshme. Nëse mjeku gjinekolog, nuk dallon dot shtatzëninë, si t’i besosh një tjetri që duhet të verifikojë miopinë? Syri për dreq, as nuk fryhet dhe as ka perioda!

@ Në fjalimin e tij të fundit, si banor i “Shtëpisë së Bardhë”, presidenti amerikan sheh nga e... ardhmja! E kaluara dhe e tashmja, pak e preokupon. Ndër të tjera, duhet dhe forcë e madhe shpirtërore, të mundet ndokush të shohë në sy bëmat e tij, aq më shumë kur ato janë të përziera me ngjyrë të kuqe prej... gjaku. E kaluara e shpëtimtarit nga Teksasi, është e ndërtuar mbi trupat e mijëra ushtarëve të vrarë në Irak e Afganistan, mijëra irakianëve e afganëve të pafajshëm të vrarë e të masakruar, të shpërngulur e të uritur, qindra “të dyshuarve për terrorizëm” në Guadanamo, dhjetëra-qindra të torturuarve në burgjet e Bagdatit e po kaq të rrëmbyerve me metoda “demokratike” të CIA-s nëpër botë. Kësisoj, është më e thjeshtë të flasësh për të ardhmen. Fundja, kur ajo nuk të takon, më lehtë i referohesh.

Thanë:
Kur dikush duket në moshë si të ishte babai i gruas së tij, ka rrezik të mos jetë babai i fëmijëve të tij!

Volter

Protagonistët (10)

2008-05-03T07:09:00.001-07:00

@ Iku njëri vit e hyri viti tjetër. Domethënë ky nuk është lajm(ekskluziv) por, përpiqem të kujtoj çfarë dua të harroj e çfarë të kujtoj nga ai që iku. Kemi president të ri në atdhe, pas stërmundimesh e ...braktisjesh të frontit partiak! Akoma nuk kemi drita por, kemi me bollëk mbeturina rrugëve. Përjetuam grevën e parë ku shqiptarët, çuditërisht, demonstruan për punë, ujë, dritë, arsim dhe drejtësi! Pothuajse patëm besuar se, të tilla hollësira, nuk prekin një komb kaq indiferent siç është ky yni. Për ne mjafton demokracia. Qoftë dhe si fjalë. Demokraci të thotë tjetri dhe, aty përmblidhen të gjitha. Teprojnë detyrimet e shtetit. Mjafton që kemi shtet. Nëse kemi. Kemi ministër pa imunitet( i cili siç mësojmë, prej datës 6 Janar e deri në datën 9, është pa nam e nishan në Vendet e Ulëta) por, populli ka fituar imunitet nga korrupsioni. Askujt nuk i vritet më ndërgjegjja për këtë. 71% e jona, kemi futur dorën në xhep. Natyrisht, jo vetëm nga të ftohtit. Parashikohet rendiment më i mirë vitin në vazhdim. Filluan dhe shirat më shpejtë sivjet!...

@ Nicola Sarkozy! Presidenti i adhuruar , bashkëshorti i lakmuar, prindi i përkushtuar, njerku i kërkuar!
Në supet vigane presidenciale, nuk mbështetet vetëm një popull me famë dhe me kulturë të lakmuar sikurse është ai francez, por dhe djali i Carla Brunit. Dhe cili vallë, nuk do të deshte të ishte në rolin e tij?! Natyrisht, jo të djalit të Carlës. Në rolin e shoqëruesit të Carlës! Njoh dy-tre miq të mitë që, edhe vetë Carlën do mbanin në supe, po të lindte nevoja! Ndryshimi midis së majtës franceze dhe konservatorëve, është vetëm djali mbi supe. Miterrani, asnjëherë nuk parakaloi me vajzën e së dashurës mbi shpinë. Ndër të tjera, atje ndodh gjithçka që ndodh dhe gjetkë. Vetëm se gjetkë, djalin e të dashurës mbi supe nuk (guxojnë) ta mbajnë presidentët. Këtu në Greqi, madje, edhe kur i bëjnë djemtë vetë me të dashurën e tyre, vetëm kur e thotë shkenca e pranojnë. Më mirë vonë se kurrë!

@ Për 2008-ën, njërën nga dhuratat që qeveria vendosi ti bëj Shqipërisë, është dhe vendosja e një polici në çdo kilometër katrorë! 28 748 policë, kanë për të vigjiluar këtij moti, për tu ndjerë populli i qetë. Mos vallë, ka ndërmend qeveria të zëvendësoj dëshmorët me ruajtës rendi? Një shije për devocionin e policisë ndaj qytetarëve, morën këto ditë protestuesit në Vlorë. Disa prej tyre u gjendën me gjymtyrë të thyer. Po , helbete, edhe gjymtohesh nga demokracia. Nuk është e tëra fushë me lule. Të qe ashtu, bëheshin të gjithë demokratë. Ata që janë, janë të zgjedhur. Ka dhe sakrifica demokracia, si e quajte ti?!

@ Gramoz Ruçi u premtoi socialistëve shqiptarë se, në rastin kur PS-ja ka për të fituar zgjedhjet (themi tani, mos e merrni dhe kaq seriozisht), Edi Rama do të bëhet kryeministër! Kemi ndërruar-tha Ruçi- në 6 vjet pushtet, 6 kryeministra. Ka të drejtë partia në pushtet që nuk ndryshon kryeministrin. Më lehtë më duket të ndërrohen shqiptarët me të tjerë banorë, sesa kryeministri i tyre. Do më thuash që, të gjithë ata që fitojnë zgjedhjet dhe janë në krye të partisë triumfuese, kryeministra bëhen. Drejt drejt po, tek ne nuk ndodh si kudo. Madje, që të tregojmë se nuk jemi si të tjerët, dhe ti bëjmë ata të tjerët të bëjnë... paf nga xhelozia, kemi në parlament 13 parti politike. Hajde pastaj e merru vesh, ke për të më thënë. Qartë! Por vallë, merren ndonjëherë vesh në parlamentin tonë?! Pastaj, ne kemi qenë të uritur për politikë vëllezër. Por edhe për poste, prapë të uritur kemi qenë. Tani, e di që do pyesësh nëse posti dhe partia të shuan urinë?! Jo, urinë nuk ta shuan po, oreksin ama, ta hap! Ëhë! Mulli guri ta bën stomakun posti dhe partia.

@ Mund të gëzoheni, mund të lumturoheni, mund të krenoheni! Çezari dhe Popmpeu u ndeshën tek shkëmbi Kavajës! Patjetër! Dhe jo vetëm u ndeshën po, Çezari e bëri dhe me hile se, për të mos e zënë shigjetat e Pompeut, fshihej prapa shkëmbit. Kësisoj, nuk qe aspak e rastësishme zgjedhja e vendit. Të dashuruar me Teutën ishin miqtë romakë. Ajo kalonte aty përditë e shkonte në plazh. Ç’të bën dashuria ë?! Kështu u mund Pompeu se ndryshe, akoma dhe sot do kishim gladiatorët me çadrat e tyre nga Shkëmbi i Kavajës në plepa. Kushedi se sa turistë do na vizitonin?! Historia na i ka borxh një duel.

@ Presidenti Amerikan dhe mik pas miku i shqiptarëve, Xhorxh Bush Junior, ka filluar vizitën në Izrael dhe në Palestinë. Kush dyshon pas kësaj se, problemi i Lindjes së Mesme nuk do të zgjidhet, le të hedhë një sy nga Kosova! Miku i madh amerikan, kur jep fjalën për zgjidhjet diplomatike të vatrave të nxehta, është si të ketë nënshkruar kontratë! Për të kundërtën, doemos.

@ Politika është art apo arti është politikë? Dilemë e pazgjidhshme kësi kohe në Greqi, që lidhet më së shumti me familjen, bashkëjetesën, artin e politikës dhe politikën artistike! Atje ku politikanët “zbulohen” të kenë marrëdhënie jashtë martesore dhe tentojnë kërcime tarracash, artistët aplikojnë artin e politikës dhe të diplomacisë së marrëdhënieve seksuale. Asnjëherë më shumë se tani, lindja e një fëmije nuk ka qenë një gabim momental! Sepse, këngëtari di dhe bën politikë me seksin jo bashkëshortor. Politikani, na bind që nuk di të bëj aspak art!

Protagonistët (9)

2008-05-03T07:07:00.000-07:00

Kësaj jave, protagonistët i janë përveshur punës për të parashikuar ndodhitë e 2008-ës! Le të shohim se çfarë “zbuluan”:

Janar : Kryeministri i Shqipërisë jep dorëheqjen dhe pranon propozimin që i vjen nga SHBA-ja, për të marrë postin e të dërguarit të posaçëm në Irak. Misioni ka kohëzgjatje njëvjeçare me premtimin se, në përfundim të tij, do të rikthehet në Shqipëri me detyrën e Ministrit të Jashtëm! Ka marrë zotim të provojë të gjitha postet qeveritare, përpara se të dalë në pension.Për të qenë madje i padallueshëm nga irakianët, ka lënë mjekër që e bën të ngjaj me Fatos Nanon. Atje ka dhënë urdhër ti gjejnë dhe një ilaç që do ta bëj qeros për sa kohë të jetë me shërbim. Në mision, shoqërohet nga një grup simpatizantësh të PD-së, që themelojnë në Bagdad degën e partisë.

Shkurt: Ish Presidenti i Republikës Alfred Moisiu, atje ku luan domino tek Parku Rinia, propozohet për zgjedhjet e ardhshme të kreut të shtetit. Pritet me entuziazëm të papërmbajtur lajmi dhe të gjithë pensionistët, ushtarakë dhe ish-kooperativistë, i premtojnë të demonstrojnë në sheshin “Skënderbej” , me parulla, pankarte dhe portrete nga koha kur ishte oficer i ri, në përkrahje të kandidaturës. Ai shpreson se do të ketë edhe përkrahjen e “Debatikasve” dhe të “Pionerëve të Enverit”. Qeveria e mirëpret lajmin, madje mendon që bashku me të, të nxisë dhe Rita Markon të konkurrojë. Gjithashtu, me dekret presidencial, çdo pensionisti i jepet një qengj dhe një arëz për të kaluar kohën.

Mars : Qeveria, nën drejtimin e Agron Llakajt (pas transferimit të Sali Berishës në Bagdad) , merr vendime të rëndësishme. Rruga kombëtare ndryshon itinerar dhe kalon në segmentin Kakavijë-Salari-Berat-Seman-Librazhd dhe përfundon në Morinë. Atje takohet me autostradën që vjen nga Durrësi dhe krah për krah nisen për në Kosovë. Kryeprokurorja Rama, kërkon nga Parlamenti ti kthehet imuniteti ministrit Basha, por ai nuk pranon dhe këmbëngul që, në vend të imunitetit parlamentar, ti jepet një imunitet ndaj gripit të shpendëve. Socialistët nisin referendumin për ardhjen në krye të selisë rozë të Hysni Milloshit.

Prill: Shqetësimi ka mbuluar vendin. Qytetarët shohin që përgatitjet për festimin e vdekjes së Enver Hoxhës, nuk ecin dhe kaq mbarë. Kryesia e PKSH-së, sakaq, ka marrë të gjitha masat për homazhet e duhura. Janë ftuar për të vendosur kurora krerët e organizatave pluraliste dhe sekretarët e tyre. Midis tyre dallohen shokët Fatos Nano, Sali Berisha, Skënder Gjinushi, Sabri Godo, Gramoz Ruçi, Kiço Mustaqi dhe Lenka Çuko. Del në qarkullim romani i ri i Ismail Kadaresë “Dimri i butë” i cili mbjell entuziazëm në qeveri. Doemos ka besuar se është libër me parashikimin e motit për vitin që vjen.

Maj : Qeveria demokratike, është në konflikt të hapur me Bashkinë e Tiranës, për faktin se qeveria këmbëngul të ndërtohet kryqëzimi tek “Zogu i Zi”. Bashkia nga ana e saj, nuk ka kundërshtim për vendin por për emrin. Këmbëngul të titullohet “Zogu Blu” dhe nuk luan nga vendimi. Qeveria fton qytetarët në grevë urie. Sabotohet ,veçse, greva nga socialistët, të cilët ndajnë fshehurazi panine për grevistët. Këta të fundit, në vend të rrinë të ulur në bythë, rrinë gjithë ditën shtrirë nga urgusja. Fillon elektrifikimi i vendit me punë vullnetare. Rinia shkon në aksion me këngë në gojë. Bojkotohet seanca parlamentare për miratimin e hekurudhës kur Ilir Meta, i heq kabullin mikrofonit të presidiumit.

Qershor : Bëhet një zallamahi e paparë në media. Nusja e djalit të Enver Hoxhës, publikon ditarin personal të Nexhmijes. Atje dallohet qartë qëllimi i saj armiqësor ndaj PD-së. Në faqen 85 paragrafi i tretë, ka shënuar me bojë mellani planet e saj djallëzore. Me hollësi përshkruan kafenë që ka shpenzuar në kremtimin e 20 vjetorit të vdekjes së Enverit. Secilit vizitor i bie të ketë pirë tre filxhanë. Merret masa e arrestit shtëpiak, por vejusha është e papërmbajtur. E thyen atë dhe kapet për tentim arratisje bashkë me Ramiz Alinë. I priste në të dalë të Bllokut makina e Sulo Gradecit. Shkon për vizitë në Amerikë Presidenti ynë,dhe u premton Amerikanëve ditë më të mira, mjafton të na përkrahin në luftën kundër terrorizmit. Nga turma e papërmbajtur, dikush i heq orën. Punë e madhe. Pesëdhjetë mijë lekë bënte dhe e kishte blerë tek pazari i gabelëve tek Shallvaret.

Korrik: Ambasadat e huaja kanë rrethuar Tiranën me tela me gjemba dhe përpiqen të izolojnë në territorin e tyre, të gjithë qytetarët e kryeqytetit. Qeveria, duke e ndjerë rrezikun nga larg, merr masat e duhura. Fton nga veriu i Shqipërisë të gjithë banorët e bjeshkëve, bashkë me lahutat dhe me zanat e malit, për të populluar vendin. Tek-tuk ka ngelur ndonjë zanatçi vendas, furrtar ose punëtor me mëditje, për tu treguar rrugët të porsaardhurve. Tirana mbushet me kioska dhe me dyqane që shesin çifteli. Këngë gazmore dhe hare dëgjohen gjithandej. Të izoluarit dëgjohen tek këndojnë: Eja mblidhuni këtu-këtu!

Gusht : Edi Rama i bën propozim martese Jozefina Topallit. Ajo për momentin heziton dhe i kërkon të presë pak kohë, sa të marrë lejen e babës që ndodhet në Bagdad, në një mision paqësor. Mue, thotë baba, cucën teme, nuk mund ta marrë për grue një enverist, nanoist, ish komunist. Dëshpërohet Jozefina dhe vendos të rrëmbehet me Edin. Të dy bashkë i luten Fatos Nanos ti strehojë për disa netë, sa të ftohen gjakrat. Nuk ka problem Tosi dhe të vetmen gjë që kërkon, është ta sigurojnë se do të zgjidhet president. Ka filluar të mërzitet nga udhëtimet dhe rutina e institutit të studimeve Marksiste-Leniniste. Xhoana bëhet bishë dhe e kërcënon me ndarje. Nuk pranon grua tjetër në shtëpi, nga frika se mos i ngacmojë burrin.

Shtator : Kthehet para kohe në atdhe Sali Berisha. Kaq qe misioni. Në aerodrom e pret vetëm Lulëzim Basha dhe i dorëzon postin në dorë. Premton menjëherë pavarësinë e Kosovës. Kur shkon në Kryeministri, nuk u beson syve me pamjen. Fërkon sytë se mos sheh hije, mbi timon një cucë malësie. Edi me Jozefinën bëjnë muajin e mjaltit në Velipojë. Fatosi me Xhoanën janë hedhur një xhiro në Sarandë ku Fatosi, gjithë ditën bën plazh dhe në darkë pi vetëm pije freskuese me fiq deti. Arançatat ja ka ndaluar mjeku. Bëjnë dëm në spermë i ka thënë. Sabri Godo ka një takim pune me disa miq nga Janina. Po ripunon biografinë e Ali Pashë Tepelenës.

Tetor : Në Shqipëri kemi zgjedhje presidenciale. Konkurrentët janë të vendosur të shesin shtrenjtë lëkurën për të fituar. Në raundin e pestë të votimeve, duket se po merr kryesimin në klasifikim Bamir Topi. Pa pritur e pa pandehur, Sali Berisha që është gjyqtari kryesor, fërshëllen në momentin e fundit dhe anulohet goli që bëri me një “gërshërë” të paparë Neritan Ceka. Luftar Paja, i fyer nga vendimi vendos të hyjë edhe ai në lojë, qoftë dhe pa bërë nxehjen. Këto janë gjëra me dëm. Një raport i OKB-së, rendit vendin tonë në vendin e parë për transparencën shtetërore. Avash lajmin.

Nëntor : Kemi president! Të mbledhur në sheshin “Skënderbej”, me ankth dhe agoni, ish-fshatarët e bjeshkëve, me lahuta e çifteli, që tashmë janë bërë qytetarë të Tiranës , dallojnë së largu tymin e bardhë që del nga oxhaku i Parlamentit. Shpërthejnë në duartrokitje. Pas seancash të mundimshme e të stërzgjatura, 6 deputetë të PD-së, u larguan nga vija e partisë dhe votuan për Topin. Rrezikohen me largim nga radhët e saj. Alfred Moisiu nuk përmban dot gëzimin dhe rend me vrap drejt parkut “Rinia”. Buka në bark nuk i ka rënë këto gjashtë muajt e fundit. Asnjë lojë domino nuk ka fituar nga ankthi.

Dhjetor: Nisin të dëgjohen tek-tuk në shtyp, versionet e para mbi daljen e Shqipërisë nga Traktati i Varshavës. Elektrifikimi i vendit ka mbaruar. Shkenca sjell lajmin fatlum të zbulimit të kompjuterit që funksionon me qiri dhe të internetit me gjeneratorë. Kosova shpallet Republikë dhe Shqipëria Mbretëri. Nipi i Ahmet Zogut, nga këshilltar i thjeshtë, emërohet këshilltar i ndërlikuar. Autostrada Durrës-Kukës jepet në dorëzim. Shpërndahet për të gjitha familjet shqiptare, nga një kuvertë leshi dhe një thes qymyr. Qeveria demonstron për ardhjen në pushtet të opozitës. Amerika na lut të futet në NATO por ne akoma rezistojmë. Marrim titullin e vendit me cilësinë më të mirë të hashashit në Bashkësinë Islamike.

Protagonistët (8)

2008-05-03T07:03:00.000-07:00

@ Dikur, njëri prej gazetarëve më të njohur të vendit tonë, pati shkruar me shumë me plot të drejtë se, Shqipëria është i vetmi vend ku kanë humbur sheshet. Dhe kjo, kishte të bënte me “modën” që mbizotëroi në atdhe, në periudhën kur e gjithë bota u ngrit në revoltë ndaj ndërhyrjes amerikane në Afganistan dhe në Irak. Atëherë, i vetmi vend evropian(?) që nuk pati fatin të përmbytej nga zërat revoltues e demonstrativë të qytetarëve që do të kërkonin tërheqjen e pushtuesve amerikanë në shtetet arabe, ishte Shqipëria.
Ndokush atëherë, mendoi se, shqiptarët nuk e prishin gjakun për kësi hollësish dhe, mos ardhtë dita kur pushteti do të shkeli në kallon e tyre, dhe atëherë, ka për të provuar në kurriz irritimin publik.
Kujdes gjakrat, do plotësoja unë. Pas kaq e kaq përpjekjesh e stërmundimesh, mundi opozita të mbledhë disa mijëra qytetarë në “Sheshin Skënderbe”, për ti kërkuar qeverisë atë çka në botën e përparuar është më elementarja, dritën, dhe qeveria, e gjeti shkaktarin. Një fotografi e Enver Hoxhës që dallohej( nëpërmjet fotoshopit ?) në turmën demonstruese, mjaftoi për ta injoruar revoltën e për ta bërë këdo që mori pjesë në të, të kthehej në shtëpi... me ndërgjegje të vrarë. Ndaj them vëllezër. Lërini revoltat për ndonjë tjetër që qeveria e tij, nuk e quan armik e tradhtar atë që kërkon dritë për të parë e bukë për të ngrënë.

@ Në pamundësi për të marrë pjesë në mitingun e qytetarëve të Tiranës, le të njihemi me parullat që u hodhën prej tyre. Ndoshta, askush nga ata që ishte në shesh, nuk priste reagim nga qeveria. Mirëpo, të drejtën për të demonstruar e fiton qytetari kur ai që është zgjedhur ti shërbejë(!), struket pas votës dhe, me errësirën që mbizotëron, mendon se është i padallueshëm. Deri kur?
-Qeveria e kafshatës, qeveria e varfërisë
-Qeveria, kundër biznesit
- Qeveria e korruptuar, drejt fundit
-Jo, mashtrimit të ushtarakëve!
-Korrupsioni, në majat e pushtetit
-Berisha, ku janë premtimet tuaja?
-Duam punë!
-Qeveria e uzurpimit të institucioneve
-Shqipëria, vendi me i varfër në Evropë
-Duam drita!
-Nuk lejojmë që djersa jonë = me korrupsion!
-Ndal, paaftësisë dhe korrupsionit!
-Ndal, errësirës dhe mungesës së ujit!
-Ndal, diktaturës së korrupsionit!
-Z. Berisha , interneti dhe dija nuk vijnë nga drita e qiririt
-Poshtë qeveria e errësirës!
-Stop varfërisë!
-Stop rritjes së çmimeve dhe korrupsionit
-Kur do i lani duart z. Berisha
-Jo mashtrimit të pensionistëve
-Duam ujë, drita, punë
-Qeveri kundër vlerave intelektuale
-Qeveria më e korruptuar në botë
-Na pranon Evropa pa ujë?
-Z. Berisha, ktheni shpresën evropiane të fëmijëve
-Çmimet e sotme, mollë e ndalueme
-Qeveria e mashtrimit
-Qeveria tepër e paaftë-
Ku po na çoni, pa punë, me këto çmime?
-Duam shkollimin e fëmijëve tanë
-Qeveria e mjerimit

@ Ka lezet të jesh mbret! Po edhe mbret po nuk ishe, dhe ishe thjesht djalë mbreti, qoftë dhe i pa stemë (i vetëshpallur domethënë), praseprapë, ka lezetin e vet. Se ti dhe unë, miku im, dhuratat që bëjmë nuk mund të jenë , bie fjala…elefantë! Elefantë pra, pse habitesh?! Djali i mbretit të vetëshpallur të shqiptarëve( kjo ndodhi sikurse ndodh në disa vende afrikane), mësuam këto ditë se, dhuratën që i bëri Reganit në 1967-ën, qe një elefant që peshonte 317 kg! Nuk përcaktohet nëse qe i ngrënë ose esëll!

@ Dhe çfarë nuk u dëgjua, pas saltos që bëri ish-Sekretari i Ministrisë së Kulturës së Greqisë, nga kati i katërt i pallatit. U dëgjuan thashetheme për rozë skandale, por edhe për skandale ekonomike(këtyre nuk ua përmendën ngjyrën). Madje,një miku im, e shtron çështjen në hapësirën e duhur, kur bën fjalë për mundësinë, të ketë vendosur të hidhet, ngaqë nuk mundi të sillte nga Londra, mermerët e rrëmbyer të Akropolit!!! Të gjitha këto, janë supozime dhe natyrisht, janë dhe thashetheme. Ajo që uroj unë të mos vërtetohet, është mundësia të ketë kërcyer kur konstatoi vrasjen e ndërgjegjes, për shpërdorim fondesh ekonomike! Dhe kjo, për faktin se, po u hap kjo “fabrikë” dhe të gjithë politikanët, fillojnë e hidhen nga tarraca kur i bren ndërgjegjja, parashikoj të fillohet ...importi i politikanëve! Merre me mend për një moment( mos e pruftë perëndia), të arrijë kjo moda e rënieve(!)edhe në Shqipëri. Të fillojnë të hidhen nga ballkonet edhe atje politikanë,t për arsye të ndërgjegjes. Zoti na ruajt! Asgjë nuk na shpëton pastaj. Atje, nuk ka për të ngelur nishan. Përsa i përket tani, temës me skandalin rozë, habitem dhe unë, si ka mundësi kjo të lidhet me politikanët! Dëgjuat ju ndonjëherë politikan që të plekset me gra të huaja? (Ah që nuk e them dot në shqip, siç e shkrova dhe në greqisht!) . Dhe pastaj të hidhet dhe nga tarraca?!

@ Ikën njëherë e përgjithmonë kohët, kur Shqipëria ishte e izoluar dhe e kërcënuar nga armiqtë e jashtëm! Tani armiqtë e djeshëm janë miqtë e sotëm dhe miqtë e djeshëm, armiqtë e miqve tanë të sotëm! U ngatërrove ë?! Presidenti i bëri Krishtlindjet në një vend mysliman, ku forcat tona ushtarake(!), janë dislokuar në luftën kundër armikut të brendshëm të Irakut. Si vend me arsenal të zhvilluar ushtarak dhe gjendje ekonomike të lakmueshme, përherë jemi ndodhur pranë atyre që kanë pasur nevojë. Sidoqoftë, me Irakun na bashkon edhe diçka tjetër. Përveç faktit që bëjmë pjesë në Bashkimin Islamik, vetëm me të mund të krahasohemi përsa i përket mirëqenies, korrupsionit, dritës elektrike, ujit të pijshëm, zhvillimit përgjithësisht dhe infrastrukturës në veçanti!

Protagonistët (7)

2008-05-03T07:01:00.000-07:00

@ Tani në fundvit, të gjithë presim dhe shkëmbejmë dhurata me njëri-tjetrin, gjest ky që, na bën të ndihemi më njerëzorë e më bujarë. Doemos, edhe shtetet, nuk dallojnë nga njerëzit, përderisa shteti është tërësia e njerëzve që e përbëjnë. Eja veç, o lum miku, në pozicionin e shtetit që banohet nga shqiptarët. Fundviti tani dhe, të presësh dhuratat. Erdhën dhe dhuratat, gjithsesi. Nuk ka më ndonjë organizëm ndërkombëtar, shoqatë, fondacion, kongres, simpozium, mbledhje apo raport, që të mos i ketë sjellë si dhuratë vendit tonë, mandatet e shumënjohura që e rendisin në krye të listës me vendet më të prapambetura. Njëra nga këto institucionet, me emrin djegës ACIT, thotë se, kemi rënë deficit rreth 1.5 miliardë(!) euro, 25% më tepër nga viti i kaluar. Dhe nuk përfundon këtu e tatëpjeta jonë. Në të gjithë treguesit e Forumit Ekonomik Botëror, krahasuar me vitin 2006, “rrëshqitja” në renditje, është për tu habitur. Por megjithëkëtë, duhet nënvizuar këtu me kujdes, përparimi në disa nga fushat tona të prodhimit. Konstatohet se në eksportin e njerëzve, jemi në rrugë të shkëlqyer. 25% e popullsisë, jemi në emigracion. Shifër kjo që, me siguri, marrë këtu parasysh dhe ritmet e pandalshme të zhvillimit tonë ekonomik, ka për të arritur në përmasa të pakapshme nga konkurrentët. Rreziku na kanoset vetëm nga vende ku ka luftëra në zhvillim. Me pak përpjekje, besoj se mund të triumfojmë edhe mbi ta!

@ Prokuroria e Krimeve të Rënda ka zbardhur rrjetin e trafikut të fishekëve të marrë në depot e një reparti ushtarak në Berat. Katër ushtarakë dhe një civil do të përballen me akuzat e "shpërdorimit, shkatërrimit ose dëmtimit të pronës ushtarake", si dhe "trafikim të municioneve luftarake" dhe akuzën e "mbajtjes pa leje të municioneve luftarake" !
Zbulime të freskëta në jetën e përditshme shqiptare, që nuk të bëjnë më dhe ndonjë përshtypje. Të ikën dhe dëshira për tu befasuar. Sepse, miku im, më thuaj ti, që me kësi gjërash je i rrahur me vaj e me uthull, të bën zemra të habitesh, kur dëgjon se ka nga ata shqiptarë, qofshin këta dhe në nomenklaturën ushtarake, të cilët vjedhin për tu pasuruar? Kjo është nga të padëgjuarat. Sepse më vjen të pyes me zë të lartë: Ka në nomenklaturën shqiptare, civile apo ushtarake, ndonjë person që, nuk i ka ngjyer gishtat në mjaltë? Këtu, morëm vesh përpara pak ditësh se, 71% e shqiptarëve, kanë paguar ryshfet për të zgjidhur problemet me pushtetin. Dikush i ka marrë këto dreq para. Ose 29% -shi që nuk ka paguar, ose është bërë shkëmbim ryshfetesh. Ka gjasa, kjo e dyta të ketë ndodhur.
Meqë ra fjala, ndonjë të re për këta 29% që nuk kanë paguar, kemi? Jo ë? Eh, paksa e vështirë të gjenden...

@ Socialistët kanë ftuar publikisht të gjithë qytetarët të protestojnë për korrupsionin dhe varfërinë!!!
Zot na ndihmo! Na ndihmo të vij në qeverisje kjo forca socialiste në Shqipëri se, për ty o i madhi zot, ne kemi për të shpëtuar. Njëherë e përgjithmonë. Se këta, që thua ti atje sipër, nuk e njohin korrupsionin. As terrin. As etjen. As të ftohtin. Këta njohin vetëm luksin. Po po. Dhe si shërbëtorë të denjë dhe të bindur të jetës luksoze, pothuaj më kanë bindur se, me ardhjen në pushtet, nuk është e largët dita kur edhe drita do kemi në atdhe 24 orë(!), por edhe uji nuk do vij më me hope dhe tek-tuk. Do shpërthejë se, aty ku ka rrjedhur do pikojë! Po dhe nxehja e shkollave ka për të filluar se, tjetër të jesh socialist e tjetër të jesh thjesht ish-komunist! Po dhe varfëria do përfundojë se, kur këtë ta thotë partia, është sikur ta ka thënë perëndia. Pastaj, perëndia, nuk ngjan me partinë? Aq sa sheh perëndinë me sy, po aq sheh dhe partinë kur hipën në pushtet! Zoti qoftë me ju, nuk thoshte përpara se të vinte në pushtet ky kryepartiaku që kemi? E thoshte! Pastaj, pse më ankoheni për ujë për drita, për rrugë, për punë, për korrupsion, për shëndet, për arsim? Zoti qoftë me ju, na tha. Na paralajmëroi i biri i botës. Tjetër se ne nuk e dëgjuam. Tani, ejani ti bëjmë një peticion zotit e ti kërkojmë llogari!

@ Bela nuk kishim, me hall u gjendëm, vëllezër. Nuk na mjaftojnë këto që kishim, vjen edhe Xhorxhi dhe na shkel mbi kallo. Ai që ishte në krye të CIA-s de. Është grek apo është shqiptar? Ai thotë se, është grek po, ç’rëndësi ka kur ne themi që është shqiptar?! E di ai nga është dhe, nuk e dimë ne?! Eja baba që të tregoj arat, quhet kjo tani. Je shqiptar dhe, mos e diskuto hiç, Xhorxh! Të mos ishe shqiptar, të mbante miku ynë i madh, Xhorxh Bushi, në krye të detyrës. Shqiptar je dhe, të rrish dhe me një këmbë.

@ Presidenti Francez Nikola Sarkozi, pas periudhës së domosdoshme të “heshtjes erotike”, e gjeti ngushëllimin në krahët e një ish-modeleje italiane. Sëmundja ngjitëse e Miteranit, vazhdon të infektojë të gjithë pasardhësit e pallatit presidencial. Edhe pse, të them të drejtën, e prisja një rezultat të tillë. E prisja, qysh nga dita kur doli në dritë fakti që, gjyshja e presidentit, është me origjinë hebraike por e lindur në Greqi! E heq dera, thonë të parët tanë.

@ Lexojmë: Berisha e mbyti Kavajën me ujë!
Po ky qe mirë, ç’pati befas me kavajasit? Hapni digat!!!

Protagonistët (6)

2008-05-03T06:59:00.000-07:00

@ Lexojmë në shtyp: Shqipëria e treta në botë për korrupsion. Dhe më poshtë: 71% e shqiptarëve, u është dashur të japin ryshfet, në këmbim të një shërbimi publik.
Propozoj tani, të gjithë sëbashku të bëjmë...të befasuarit! Dhe pastaj, po të gjithë, të kërkojmë e të dekorojmë 29% të popullatës që i ka shpëtuar “pushtimit”. Gjithashtu, duhet të jemi dhe krenarë për vendin e nderit që zëmë. Për një çast, të mbyllim sytë dhe të imagjinojmë klasifikimin e vendeve të kthyer përmbys. Mund të mbytemi nga ngazëllimi. Papritur do të ndodhemi në vendin e tretë. Dhe pastaj...u zgjuam. Mirëpo, edhe Greqia fqinje (që të mos na krenohet, jo për gjë), nuk shkon dhe shumë pas. Në grupin e dytë të vendeve, mban vendin nderi në korrupsion. 27% e qytetarëve, kanë...lyer qerren! Sidoqoftë, që të arrijë “qerren” tonë, i duhet të përpiqet. Ndërsa ne, pa u përpjekur fort, i thyejmë rekordet tona.

@ "Mirënjohja jonë e madhe padyshim shkon së pari te Presidenti, shoku Ramiz Alia, i cili po me atë mençuri dhe guxim që udhëhoqi njësitë e mëdha të ushtrisë në betejat çlirimtare, udhëhoqi vendin tonë në betejat e reja të demokratizimit të Shqipërisë..."
"Në ndonjë moment dëshpërimi, në një moment dëshpërimi, gëzimi ynë është i dyfishtë sot, sepse, sepse, i pari është për të gjithë ju, po i dyti, se, në një moment dëshpërimi që mund të kem pasë, shpresa ime e vetme dhe kryesore ka qenë rinia"(!!!)
"Dua gjithashtu dhe ju ftoj gjithashtu të brohorasim edhe njëherë për Presidentin Ramiz Alia , duke shpresuar se, duke besue se do të krijojë të gjitha kushtet e mundësitë për arritjen e plotë të demokracisë në vendin tonë"!
Këtu më duhet ndihma jote, i dashur lexues. Por të siguroj se, nuk do të shkoj dëm mundi dhe përpjekja. Nëse më thua se kush është autori i këtyre fjalëve, e kam gati propozimin për ty. Ke për tu shpallur pishtar i demokracisë. Ose, zgjidhe ti titullin që të shkon më mirë. Në demokraci(shqiptare), secili e zgjedh vetë mënyrën për tu bërë hero!

@ Akoma nuk po u besoj syve dhe veshëve(edhe pse janë të mitë këtu e 38 vjet)! Funksionari më i lartë i diplomacisë shqiptare, shkoi me këmbët e veta(!) në prokurori, sapo u ndërrua banuesi i saj i vjetër. Prokurori i mëparshëm, e pati ftuar disa herë por, ajo dallohej nga larg që, ishin krejt të kota ftesat. Asnjë shans nuk kishte, me gjithë këmbënguljen, të shihej sy më sy me klientin. Kështu, qeveria e kuptoi, se ku qëndronte sekreti i kësaj vizite të shumë përfolur dhe, si përherë, mori masat e duhura. Domosdo, më e lehtë është në Shqipëri të ndryshohet vetë prokurori, sesa të shkoj atje shteti e të merret në pyetje. Sepse, i dashur miku im, edhe ti do biesh dakord me mua, me mendimin e mëposhtëm. Merre me mend të jesh në rolin e të thirrurit të organit më të lartë hetimor dhe të duhet(por kryesisht të mundesh) të zgjedhësh personin që do të të hetojë!!! Çdokush, do të zgjidhte atë që “zgjodhi” dhe funksionari ynë i lartë i diplomacisë. Afër mendjes, nuk është kjo? Pavarësisht faktit, që tashmë prokurori, nuk është më tullac dhe barkalec, por bionde dhe me finesë, rezultati nuk ndryshoi. Parlamentarëve do tu duhet të votojnë për të shpurë kolegun në “gojë të ujkut”. Vë bast se, nuk do ta bëjnë. Nuk më duken kaq naivë “baballarët e kombit”. Sepse, mund të dëgjojnë ndonjë zë të brendshëm që t’u thotë: Atje ku je isha dhe këtu ku jam do vish!

@ Gërmimet për ngritjen e një palestre për shkollën, kanë zbuluar eshtrat e 100 dhespotëve dhe kanë vënë në alarm Kishën Ortodokse në Korçë. Të gjendur përpara një fakti të tillë, kryetari i bashkisë ka kërkuar dhe pezullimin e punimeve si dhe zhvendosjen e palestrës për në një vend tjetër. Alarmi është vënë kur nga gërmimet e ekskavatorëve kanë dalë në sipërfaqe disa eshtra. Ndërsa punëtorët e firmës nuk kanë treguar asgjë, nëse kanë konstatuar diçka të dyshimtë gjatë punës, apo të kenë parë eshtra në gropat ku po punojnë në thellësi.(SHQIP)
Tani, si i bëhet kësaj meseleje?! Po dhe ata të uruar dhespotë, atje vajtën të prehen? Tani, zhvendoset nuk zhvendoset, dhespotët u zgjuan. Dhe jo vetëm u zgjuan, por ma do mendja, e kanë marrë vesh që ka ardhur demokracia në vend. E shoh unë, problemi më i mprehtë që pret pushtetin lokal në këtë pragdimri, nuk është ngritja e palestrës por, përballja me dhespotët e vdekur, për të drejtat e truallit. Sa për heshtjen e ekskavatoristëve, në momentin e zbulimit të eshtrave, është qesharake tu vihet faj. Këtu, të del i gjallë dhespoti përpara e të ikën fryma. Po njëqind të vdekur?!

@ Mbi të gjitha, duhet lavdëruar veçantia e shqiptarëve. Tre djem nga qyteti i Elbasanit, i morën peng kalin qytetarit Filan Fisteku(ka dhe emër të vërtetë), me qëllim përfitimin e parave!!! Lajmi është i saktë dhe i publikuar në faqen kryesore të njërës prej gazetave më të mëdha të vendit. Kali, erdhi me të zotin në kontakt, nëpërmjet celularit të pengmarrësve(besoj), dhe e vuri në dijeni atë për kërkesat e pronarëve të rinj! U mobilizua menjëherë policia dhe, u kapën me...kalë në dorë të tre djelmoshat. Modë e keqe kjo e kuajve. Im at’, një copë gomar që ka, sikur e shoh me sy që, nuk është larg dita kur do komunikoj me të nëpërmjet ...sms-it!

Protagonistët (5)

2008-05-03T06:57:00.000-07:00

@ Kur je larg atdheut, nostalgjia për të është më e madhe. Natyrisht, nuk po them dhe ndonjë gjë të re, dhe as për tu habitur. Kështu, gjithsekush mundohet ta shuaj me mënyra të ndryshme. Herë me telefona tek të afërmit e herë duke vajtur vetë. Një rrugë e shkurtër është të informohesh për gjithçka ndodh atje, mes shtypit. Duke e qëmtuar përditë nëpërmjet internetit, herë për kureshtje e herë për informim të mirëfilltë, jo në pak raste kam pyetur veten: një gazetë del në Shqipëri dhe, të tjerat kopjojnë? Titujt me të cilët ndeshesh, ose të kallin tmerrin ose të bëjnë të qash nga të...qeshurat! Afron të besosh se, ose ndodhemi në luftë të pashpallur, ose jemi komb i veshur me rroba rozë...! Dufin e 45 vjetëve, po e nxjerrim edhe nga veshët. Lexojmë: Gjeni hajdutët e pronave!( Kush është hajdut, të ngrejë dorën), vrasja me porosi, 10 mijë euro( vrasjet pa porosi, me çmime të arsyeshme), ushtria shqiptare, tregon muskujt para NATO-s( lakuriq me duar në xhepa), 9 muaj burg, shefit të kadastrës( me siguri, do dalë fëmija në kohë), kapen vjedhësit e thesarit( Zogu, u dorëzua vetë), qeveria ndryshon ligjin, për të rrëzuar Mejdanin( si nuk u vjen turp e merren me njeri plak), banorët e Spitallës, shuajnë etjen me një çezmë kolektive( kooperativat e tipit të lartë, japin shembullin revolucionar)!

@ Si ndryshojnë kohët kaq shpejt. Në Amerikën tonë( vetëm ne e dimë këtë, Amerika akoma nuk e ka mësuar), presidentin kanë filluar të mos e marrin më vesh. Nuk e dëgjojnë, as brenda qeverisë, e as brenda kongresit. Këtu theksoj se, më pëlqen pa masë të përdor fjalën kongres. Lart flamujt e kongreseve! Në Iran i thanë(Bushit), nuk ka armë bërthamore. Janë të gjitha pa bërthamë, si portokallet e Lukovës. Po ç’deshën që i thanë?! Ku dinë ekspertët nga politika?! Pse, mos kishte gjë në Irak dhe, të ketë në Iran? Problemi, nuk është nëse ka armë atomike(bërthamore apo shqeto) Irani, por nëse ka municione që janë afër afatit për skadim Amerika. Nëse ka të tillë arsenal, le të përgatitemi për të shkruar një faqe tjetër të lavdishme në historinë e Amerikës mëmë. Për të gjithë ne e kam fjalën. Mirëpo, kësaj here, nuk ma do mendja të niset ofensiva. Bën ftohtë dhe, nafta e Irakut, ka gjasa të mjaftoj...!

@ Meta, Topalli, Topi, Nano (tashmë politikanët në Shqipëri i thërrasim sipas modës perëndimore, me mbiemrat) shtyhen në radhë për të zënë një vend nderi në podiumin që u ruhet nga votuesit për politikanin e vitit. Mirë Topi(presidenti) që, meriton një vend në krye të listës se, helbete. Kaq djersë e mund u shpërdorua për të ardhur në krye të vendit. Hajde se dhe Nanon( mbiemri ka të vogël në fakt se, nuk është dhe kaq liliput) po e vendosim ngaqë, edhe ai, nuk u lodh pak për tu zgjedhur president(Topi). Topallin, nuk e di pse e votojnë. Ndoshta me kriter paraqitjen, ngaqë, me siguri është kryeparlamentarja më simpatike e Ballkanit. Nuk ke ç’na thua ne shqiptarëve. Dimë e vlerësojmë të bukurën. Meta tani, ma do mendja se më shumë ai po habitet për kryesimin e garës. Shqetësimi im i vetëm është që, nuk figuron askund “pinjolli mbretëror”.

@ Dëgjohet, tashmë me zë, se ndeshjet e fundit për eliminatoret e kampionatit evropian, u shitën nga lojtarë ose nga funksionarë të kombëtares tonë. Nuk më bind lajmi. Është e mundur, të ketë futbollist shqiptar ose drejtues federate që mund të ketë nevojë për para? Sikurse e dimë, kushtet u janë plotësuar të gjitha dhe, të tilla fenomene janë revizioniste dhe jashtë kulturës së rinisë sonë. Armiqtë që i duan të keqen partisë dhe vendit, mbjellin të tilla shpifje të rreme. Të mos biem në kurthin e tyre dhe të jemi vigjilentë. Të shtrëngojmë radhët rreth komitet qendror e të mprehim luftën e klasave. Të mos i bëjmë qejfin armikut. Internacionalja e re, vendimtare mbi dhe! Të mos ndjekim shembullin e revizionistëve sovjetikë që, me 68% të votave, zgjodhën partinë e re në pushtet. Pjesa tjetër, pse nuk mori pjesë në zgjedhje. Votat tona, plumb për armikun. Kush nuk voton, ti hiqet triska e frontit. Rroftë bashkimi i gruas.

@ Vizita e Romano Prodit në Tiranë, vetëm disa ditë pas vizitës së Bamir Topit në Athinë, tregon më së miri se, pula e gjitonit është më e majme. Xheloz nuk jam, deklaroi shoku Prodi, po sytë mbajini nga Italia. Sigurisht, senior Romano. Mësohet se, keni shqetësime të shumta për ngritjen e një stacioni bërthamor në Vlorë, dëgjoj. Thua, ndonjë ditë të akuzohemi për prodhim lëndësh bërthamore?! Frikë kam se, kjo dreq dynja, rrotullohet dhe, nuk i dihet se ku të nxjerr. I mbushet mendja një ditë ndonjë të përtej oqeani dhe, të shënon tek ai blloku i vogël e të heq një vizë të kuqe mbi gërma. Hajde pastaj e bëji derman.

@ Sipas ligjit të fundit për Akademinë e Shkencave, rezulton të jenë jashtë saj Ismail Kadare e Dritëro Agolli. Ku qëndron habia, njëherë?! A kanë qenë ndonjëherë, këta dy zotërinj, në mitingjet mbështetëse të PD-së? A kanë marrë pjesë me militantizëm, zotërinjtë në fjalë, në ngritjen e pushtetit demokratik dhe rrëzimin nga themelet të monizmit? Sa herë janë parë të tubojnë me flamurin amerikan në “Sheshin Skënderbej”? Cila ishte vepra e fundit që kanë shkruar, mbi arritjet madhështore të qeverive shqiptare? Përse akoma, nuk kanë gjetur mënyrën të zëvendësojnë gjeneratorët, dhe bëhen dritë elektrike?

Protagonistët (4)

2008-05-03T06:55:00.000-07:00

@ Ka çaste që, më hipën një dëshirë e çuditshme. Thuajse mbinjerëzore. Dua të pyes një datë. Jo çfarëdolloj date, natyrisht. Dua të jem përballë 29 Nëntorit( e bëra dje, me thënë të drejtën) dhe ta pyes se, si ndihet që, sa herë ndërrohet qeveria në Shqipëri, kalon në stolin e rezervave, në pritje të rindërrimit, për të ndjerë dhe ajo se, ka rëndësi festive?! Nuk arrin të ndjehet e rëndësishme, të ndjehet e përkujtuar, të quhet ditë kombëtare dhe, i vjen “tavani në kokë”. Është njëkohësisht çudi dhe rutinë. Nuk duhet të ketë në globin tokësor, rast të ngjashëm me këtë tonin. Akoma nuk kemi vendosur kur jemi çliruar, nëse jemi çliruar dhe nga kush jemi çliruar?! Ndërkohë, nuk duhet të ketë ngjarë, në të pesë kontinentet, të festohet çlirimi i atdheut, vetëm kur në pushtet është një forcë e caktuar politike. Aspak e çuditshme nuk do të më dëgjohet, një ditë të mësoj se, bulevardi “Dëshmorët e Kombit” , monumenti “Nënë Shqipëri” dhe “Varrezat e Dëshmorëve”, janë tokë private, të cilës, i zoti i gjeti tapitë në sepeten që i la gjyshja në një fshat malor të rrethit të Lushnjës, dhe për pasojë, të na falin të rënët po, duhen ngritur qendra moderne tregtare. Qoftë dhe pa energji elektrike. Lavdi gjeneratorëve, dëgjohet më këndshëm nga e demoduara “Lavdi dëshmorëve”!

@ Shkenca duhet ndjekur me vëmendje, pavarësisht nëse konkluzionet që nxjerr, janë në favorin tone ose jo. Sipas një sondazhi të fundit të organizuar në 18.000 familje greke, rezulton si më poshtë:
Në 2 vitet e para të martesës, 3% e grave dhe 15% e burrave, kanë marrëdhënie jashtë martese. Vitin e 5-të të martesës, përqindja e burrave që ndjehen të “velur” nga prania e bashkëshortes, kap shifrën 30% dhe e grave 10%, për të arritur në vitin e shtatë ku, 65.5% e burrave e marrin vendim se, bashkëjetesa me të njëjtën grua i kalon kufijtë e durimit ,të ndjekur sakaq nga 64.5% e grave, të cilat, e shohin, tashmë, bashkëshortin e tyre, si një barrë të padurueshme që duhet lehtësuar, me gjetjen e një miku “shpirtëror”. Sikurse thotë dhe një miku im gazetar, mbas një shtatëvjeçari martesor, ndjesia e të përkëdhelurit të pulpave,asnjë ndryshim nuk ka! Qoftë jotja, qoftë e gruas(pulpa), dallimi është i papërfillshëm!!!

@ Pas “përgjërimit” të Departamentit të Shtetit, në prehërin e diplomatëve amerikanë, me qëllim shprehjen prej tyre të gadishmërisë të shërbejnë në Irak, jemi me fat dhe përjetojmë të njëjtën gjendje në shtetin Helen. Instancat qëndrore të policisë, janë duke lutur,me qarkore pas qarkoresh, për shprehje vullnetarizmi të rendruajtësve, me qëllim ngritjen dhe funksionimin e stacionit të policies në zonën e shumëpërfolur të Zonianasë në Prefekturën e Rethimnos në ishullin e Kretës. Dëshira në shërbim të detyrës. Ligji i lutet Maliqit.

@ Kolegët gazetarë grekë, për njëzet e katër orë, mbyllën në sirtare fletoret dhe lapsat dhe kyçën në zyrë mikrofonat, në shenjë proteste për qëllimin e qeverisë të njësojë moshën e daljes në pension, me atë të inxhinierëve. Veprime të tilla, doemos nuk mund të ndodhin me kolegët e mediave shqiptare. Jo për ndonjë tjetër arsye, sesa për faktin që, të tilla kërkesa, mund të konsiderohen sa absurde, aq dhe të keqkuptueshme. Fjala pension të ngjall tmerr dhe fjala demonstratë, të bën menjëherë, armik të shfaqur të qeverive tona.

@ Jam i painformuar mirë, dhe dua për këtë të bëj autokritikë, mbi gjendjen e sotme të sistemit shëndetësor(?) në atdhe. Nga përvoja që kam personalisht, mund të deponoj publikisht se, është kaq e sigurt që sistemi shëndetësor në Shqipëri vazhdon të jetë “falas”, po aq sa është e sigurt se, mjekët nuk marrin zarf !!! Mjekët dhe postierët janë të vetmit persona në Shqipëri që, marrin zarfe në duar. Me dallimin thelbësor se , postieri e çon tek letërmarrësi(kur mundet dhe kur nuk dyshon se mund të ketë brenda ndonjë kartëmonedhë) dhe mjeku e fut në xhepin e vet. Zarfi i mjekut, me siguri nuk ka brenda letra dashurie, dua të besoj...

@ Më pëlqen mjaft ngjashmëria e disa profesioneve.Fillimisht, sipas ligjit të fundit që miratoi Parlamenti grek, deputetët që zgjidhen për dy legjislatura, fitojnë automatikisht të drejtën e daljes në pension. Deri këtu, asgjë për tu shënuar. Kur je afër mjaltit, mund të lëpish dhe gishtat. Të njëjtin afat kohor, duhet të përmbushin edhe minakërkuesit dhe bomba asgjësuesit, për të dalë në pension. Gjithashtu, me plotësimin e dy katërvjeçarëve, kanë të drejtën e pensionit edhe punonjësit e ujërave të zeza! Koincidencë duhet të jetë patjetër kjo e fundit. Ç’lidhje mund të kenë vallë, “baballarët e kombit” me punëtorët e nderuar të ...komunales?!

@ Dhjetë fëmijë nga Kalivaçi i Tepelenës, patën fatin të këndonin për 95 vjetorin e pavarësisë, këtu në Athinë. Padyshim, edhe për ta edhe për ne që i dëgjuam, i veçantë momenti. Nuk ishim dhe shumë, është e vërteta. Duhet të kalojnë kohë, të mundemi të dëgjojmë si këndojnë fëmijët. Në kësi rastesh, me vlerë është të ndodhesh në drejtimin nga kalon vargani që ndjek presidentin. Një shtrëngim dore, një buzëqeshje, një shkelje syri, një fotografi më shumë, janë relike me vlerë të paçmueshme. Lëre tjetrën që, mund të ndodhesh më afër tavolinave me bollëk që, të shkon goja lëng tek i sheh të...shullëhen e të presin ti prekësh nga afër, e të penetrosh në brendësi të tyre, për ti bërë të ndjehen me të vërtetë...pjata. Një herë tjetër, mbase edhe i dëgjojmë!

Protagonistët (3)

2008-05-03T06:50:00.000-07:00

@Lavdi 17 Nëntorit! Lavdi 17 Nëntorit! dëgjohej gjithandej në fundjavën që shkoi në Athinë. Për ndokënd, që nuk ka dëgjuar, përse përkujtohet nga grekët data e mësipërme, është enigmë e pazgjidhur: Duhet të kenë ndjekur, patjetër, skuadrën e famshme të Tiranës kur quhej e tillë( përpara se të na vinte demokracia,sigurisht, pasi sikurse njohim, e ndryshoi dhe ajo emrin, ngaqë vajti në emigracion)dhe demonstrojnë për rivënien e tij, ndoshta mendon. Pas largimit nga arka e pagimit,asnjë gabim në llogari nuk njihet! Minga, Kola, Omuri, Josa,Muça etj, i vijnë papritmas ndërmend dhe me zor përmbahet të mos brohoras dhe ai Di-na-mo!Di-na-mo!Di-na-mo! Tani që mu kujtua: përse Dinamon e lamë Dinamo dhe nuk e pagëzuam,bie fjala, “Zogu blu”? Ja dhe diçka që na dallon nga fqinjët. 17 Nëntorin e famshëm, edhe pse ne e kishim dikur skuadër futbolli(rahmet pastë), kurrë nuk brohoritëm për të me kaq forcë, sa e bëjnë gjitonët. Doemos,tjetër tanket e Juntës Ushtarake të shtypin lëvizjen studentore,sikurse ndodhi në Greqi më 1974-ën, dhe krejt tjetër... një gol i shënuar ndaj Traktorit të Lushnjës.

@Çifti mbretëror i Britanisë së Madhe, mbushi 60 vjet martesë dhe, e festoi me madhështinë që i takon një evenimenti të tillë. Hero burri i mbretëreshës! Të durosh me të njëjtën grua, gjashtë dhjetëvjeçare, është me siguri, akt heroik. Dhe siç tregojnë bathët, janë larg Pashkët. E ëma e mbretëreshës, u nda nga jeta në moshën 101 vjeçe. Të rrëqeth vetëm numërimi! Tjetër heroizëm ky. Vjehrra në shtëpi dhe 101 një vjeçe!!! Larg e tutje, kur...bie fjala( dhe mos rëntë gazeta në dorë të gruas). Më mirë dënim me 101, se sa një mallkim i tillë torturues.

@Dorëheqjen në grup dha këto ditë, Autoriteti i Mbrojtjes së të Drejtave të të Dhënave Personale në Greqi, si rrjedhojë e funksionimit të kamerave përgjuese,dhe regjistrimit të pjesëmarrësve në tubimet masive, në përkujtim të ditës së 17 Nëntorit. Sentimentalizëm i theksuar, apo shenjë mosfunksionimi i instancave demokratike? Të ndodhur përpara faktit të kryer, ndërkohë që një veprim i tillë nuk qe miratuar prej kompetentëve të pavarur (duhet të ketë dhe kompetentë të varur, kësisoj), sikurse do shpreheshin nga anët tona në të tilla raste: u ngelën hapset e kashtës në dorë!
Qeveria, që interesohet për mbarëvajtjen e qetësisë publike, ka vendosur kamerat përgjuese,thonë, për të regjistruar personat e maskuar, që penetrojnë në të tilla demonstrime. Nëse akoma nuk e kuptuat, vetëm qeveria greke ka zbuluar kamera... që “shohin” poshtë maskave!!!
Kam një ide: le të kërkojë ndihmën e qeverisë mike greke, qeveria jonë, për të parë poshtë maskave dhe të maskuarve tanë bashkëpatriotë. Kemi plotë të tillë, sikurse e dimë. Ndoshta nuk tubojnë të organizuar por, edhe në grupe të vogla, punën e bëjnë.

@Fierza dhe Komani ,dëgjojmë, kanë mbledhur ujë dhe rrezikojnë të përmbyten fshatra përreth!
Alarm! Alarm!
Të supozojmë tani se, drita(që solli Partia) nuk ka për të munguar dhe gjeneratorët do zënë vendet e tyre në bodrumet e errëta të bizneseve të Shqipërisë, në pritje të ditës kur, qielli, do të hakmerret me ...kriptokomunistët dhe do të vendosë embargo ujore!

@Berluskoni ,lexojmë, xheloz nga të majtët , shpall mbylljen e “Forza Italia”-s dhe organizimin e së djathtës italiane, në një koalicion të gjerë që mban emrin “Partia Popullore për Liri”! Restaurim nga themelet, me të njëjtat lëndë ndërtimi. Sëmundje ngjitëse, ky organizim-çorganizimi i forcave politike, me qëllim orientim-çorientimin e elektoratit. Gjithçka përreth ndryshon dhe gjithçka ngelet si më parë.

@Mbështesim Pakistanin dhe jo Musharafin, deklaroi zëdhënësi i Shtëpisë së Bardhë. Oh! Oh! Harraq më duket administratori i planetit. Domethënë, ka të ngjarë, një ditë të dëgjojmë të tilla deklarata për ndonjë vend që presidenti-kauboj, vizitoi Qershorin e kaluar, ta zëmë? Kur amerikanët fillojnë dhe harrojnë emrat e bashkëbiseduesve të dikurshëm, zakonisht vijon “pagëzimi” i tyre.

@Kemi humbur metrin,kam idenë. Metrin që matet e vërteta dhe demokracia. Nuk jam dhe kaq i mirë si moralizues. Asnjëherë nuk isha dëgjues i vëmendshëm në orën e edukatës morale. Më irriton keqas momenti kur ndodhem përballë moralit. Amorali nuk e ka të drejtën të të bëj moral. As ty dhe as mua. Aq më tepër, kur morali ka shijen e athët të gazetarisë tendencioze. Miq të mi, gazetarë të shtypit të shkruar këtu ku lindi demokracia: lëreni mënjanë...shqetësimin për evropianët, të cilët sikurse shpejtoni ti paralajmëroni, kanë për të kryer akt të rrezikshëm, në çastin që do të njohin pavarësinë e Kosovës. Lërini të gabohen se, po të qe të prisnin tekat tuaja, ndoshta asnjëherë nuk do të fitonte një pavarësi të vërtetë. E di e di! Ndokush, i gatshëm për të “pagëzuar” sipas qejfit, do të shpejtojë të na radhisë në hordhitë e pafund të neonacionalistëve që, si sipërëmarrës besnik të mbrojtjes së moralit të atdheut, shtyhen për të zënë një vend të dukshëm në radhë. Me ndryshimin se,protagonistët në radhë nuk futen.

@Rast i artë për... flamujgrisës dhe flamujdjegës u humb të mërkurën në ndeshjen e të rinjve të Greqisë me ata të Shqipërisë. Të pafat fidanët futbollistë. Pak spektatorë, pak zhurmëbërës dhe krejt indiferentë shtypi ndaj ngjarjes. Durim dhe këmbëngulje sugjeroj. Vetëm pak vite dhe, keni për të shijuar dhe ju, përkujdesjen e duhur ekstremiste. Patjetër patjetër. Është çështje kohe.

Protagonistët (2)

2008-05-03T06:46:00.000-07:00

@Po filloj kësaj jave, duke bërë autokritikë. Autokritikë që, ftoj të gjithë demokratët e vërtetë, ta marrin parasysh , për vetë faktin se, është e sinqertë dhe pa asnjë tendencë. Bëj autokritikë pasi, edhe pse javën që shkoi, kisha rastin e artë të uroj partitë politike shqiptare, me rastin e 66 vjetorit të themelimit të partisë së tyre mëmë, nuk e bëra. Dua këtu ti siguroj se, gjithçka ishte një rastësi dhe, asnjë qëllim denigrues nuk fshihte harresa. Kështu, besnik i dogmës “ më mirë vonë se kurrë”, uroj sot partitë tona politike : Rroftë Partia (Juaj)Komuniste dhe udhëheqësit e degëve të saj.

@Me sigurinë se të gjithë janë dakord me urimin dhe me shpresën se ndokush nuk e di vazhdimësinë e PPSH-së dhe lidhjen me partitë e sotme shqiptare, po bëj një “rifreskim” të kujtesës për realitetin.
Partia Demokratike Shqiptare ka në krye të saj një ish bir të denjë të PPSH-së dhe anëtar aktiv prej 22 vjetësh. Nga ana tjetër, Partia Socialiste është vazhduese e denjë e nënës së saj. Vetëm organi i shtypit që përdor, e mirënjohura “Zëri i Popullit”, të bind për të vërtetën dhe lidhjet “farefisnore”.

@Sistemi grek i drejtësisë, gjithnjë dhe më qartë, tregon si verbërinë e duhur ashtu dhe paanshmërinë që nevojitet. Një shembull i qartë dhe i pamohueshëm : Ish i dënuar me 25 vjet heqje lirie, për përdhunim të të paktën 14 fëmijëve, ishte i lirë me leje dhe, në kohën e lirë , shfrehu instinktet e tij shtazarake, mbi një fëmijë nëntëvjeçar me prindër shqiptarë. Kombësia e fëmijës,sigurisht e rastësishme , ngaqë kanibalit, nuk i prish punë origjina e “gjahut”, mjafton të ketë të ushqehet. Natyrisht, sërish ka për tu burgosur dhe sërish, ka për të dalë. Bëhet fjalë për drejtësi krejt të verbër,sikurse edhe vetë ajo e pranon.

@Në shtetin e organizuar dhe demokratik të Greqisë, askush nuk bën sipas oreksit. Ligji këtu funksionon dhe, ata që e shkelin, përballen me ruajtësit e tij. Ka raste kur, përplasja është kaq e bujshme saqë, forcat e rendit ikin nga vendngjarja me ...dy tre të plagosur. Mirëpo kjo ndodh rrallë dhe, nuk karakterizon në tërësi rendruajtsit. Por shteti funksionon. Vetëm nëse bëhet fjalë për kudo gjetkë, përveç zonës së njohur të Kretës me emrin Zoniana. Është atje ku, disa nga fshatarët e nderuar e të urtë, mbjellin hashash për të mbajtur fëmijët me bukë. Diku, u dëgjua ,madje ,që hashashi i importuar nga Shqipëria, është i cilësisë së ulët, ndaj dhe kanë filluar të mbjellin hibride të zgjedhura nga specie të rralla. Shkenca në shërbim të kualitetit. Këtu, duhet të ngrenë zërin hashashprodhuesit shqiptarë, për të mbrojtur nderin dhe emrin e rrallë që, me kaq mund e djersë, vitet e fundit ka fituar hashashi ynë.

@Nëse dikur, propagandonim misrin gjeorgjian , me të cilin mbanin shpirtin gjallë grekët dhe na e kishin për nder , sot, ka ardhur koha, vetë ne, të mbrojmë e propagandojmë cilësinë e lartë të hashashit që prodhojmë. Nuk është e paktë, për një shtet kaq të vogël dhe të dobët ekonomikisht siç jemi ne, të kemi një vend të zgjedhur dhe kaq lart në piramidën e vendeve me prodhimin dhe shpërndarjen të hashashit. More, kot tha qeveria që, do konfiskojë tokën e atyre fshatarëve që e lenë djerrë. Le të shpërndajë farë të zgjedhur hashashi dhe, të shohim pastaj nëse do të ngelet dynym toke pa punuar. Seç më ngjan ky fshati me një fshat në jug të Shqipërisë po, nuk më vjen ndërmend tani...! Me siguri se, ti që po lexon, të ka shkuar mendja patjetër se, për kë bëhet fjalë.

@Futbollist amator shqiptar, u kap nga policia në Athinë, si pjesëtar i një grupi të vogël hajdutësh, i cili kishte si mision “lehtësimin” e familjeve me... mbingarkesë të theksuar mjetesh elektroshtëpiake dhe elektronike! Këto janë dhe pasojat e kurbetit. Njeriu bën çfarëdolloj pune, pa u sprapsur nga fakti që, nuk ngjan me profesionin e tij. Të paktën, le të na vlerësohet edhe kjo sakrificë. Ditën futbollist dhe natën fut boll xhepist!
Sukses i emigrantëve shqiptarë në Greqi. Me forcë dhe me bindje, mbështetën rizgjedhjen në krye të Lëvizjes Socialiste Panhelenike (PA.SO.K) të zotit Papandreu, dhe tashmë të lumtur, presin të shijojnë frytet e përpjekjes së tyre. Natyrisht, dikush ka për të thënë se, veprimi i parë i Kryetarit, kur të rivijë në krye të qeverisë (një fjalë goje është kjo), ka për të qenë miratimi i një ligji (i cili ka vite që “piqet”)që do të jetë në favor të emigrantëve.

@Pas kësaj,parashikohet jetëgjatësi shekullore e emigrantëve në Greqi!...
Sa shumë ngjajmë me njëri-tjetrin ne popujt gjitonë. Sidomos shqiptarët dhe grekët. Nëse në Shqipëri drejtor shkolle mund të emërohet një ish polic por që, është krejt i denjë për partinë dhe simpatizant i devotshëm i saj, në Greqinë fqinje , nuk janë të ndryshme dhe larg këtij realiteti demokratik ndodhitë. Shefi i Sektorit të Kardiologjisë në spitalin shtetëror “IPOKRATIOS”, ka paraqitur, thuhet ,diplomë të falsifikuar!
Këto dredhi, miku im, i bëjmë dhe ne në Shqipëri. Tani u ngatërruam, kush ka mësuar cilin?! Ne u kopjojmë, apo ju vilni nga ne teknikën e të gënjyerit?

Protagonistët (1)

2008-05-03T06:39:00.000-07:00

@Kësaj jave, askush nuk duhet të ankohet nga ata që shkruajnë se, u mungonin temat. Për të qenë, madje, të sinqertë, duhet pranuar se, na tepronin. Rroftë Jubileu Kombëtar...i Greqisë! Jo jo! Nuk ngre dolli në shëndetin e “JO”-së që Metaksai i tha Çianos. E kisha fjalën që, të na rrojë “Jubileu”, që na dha dhe neve tema. Kësaj here, nuk kishin role protagonistësh, në fakt, nxënësit shqiptarë në parakalimet shkollore. Parakalimi i sivjetshëm, qe një parakalim i pa parë ndonjëherë. Megjithëse nuk protestoi askush për ... “paturpësinë” e kryer nga mësimdhënësit që, pa pikën e patriotizmit u japin flamurin ta ngrenë e ta valëvisin fëmijë të huaj, sërish, parakalimi qe me interes. Sivjet , disa protestuan ndaj parakalimeve.

@Me të vërtetë, më vjen të pyes tani , ndokënd që di pak më tepër nga ne të ardhurit këtu në tokën Helene. Ta pyes se, si urojnë njëri-tjetrin vendasit ditën e “Jubileut Kombëtar”? Gëzuar e për shumë vjet apo, nga mot më mirë? E veçantë në fakt, të festosh po, të mos urosh. Vetëm të parakalosh. Hajde se, po e kuptoj këtë festimin se, kush u martua e nuk u gëzua. Domethënë, kush nuk festoi e nuk gëzoi po, akoma nuk kam marrë vesh, përse vënë fëmijët e parakalojnë?! Fundja, për ne shqiptarët mirë bëjnë se, po të mos qenë dhe këto parakalimet e bujshme e pompoze të Festave Kombëtare, mund edhe të harronim 1 Majin dhe paradat tona të paharruara. Lart më lart o shokë, flamujt e kongresit!

@Ç’mëson njeriu, po të jetoj në fakt në vende demokratike dhe Evropiane. Mëson, të pamësuarat mëson. Nëpër shkolla të ndryshme të Greqisë, për ti bërë nxënësit që, të parakalojnë e të nderojnë Jubileun, meqë nuk e kishin dhe kaq për qejf, e ndiheshin paksa zaif me demek, pati nga ata arsimtarë e drejtorë që, i morën me të mirë. Hajde xhan, u thanë, në parakalim dhe, mungesat që ke bërë, kur...të dhembte barku e kishe kollë, ndaj nuk kishe ardhur në shkollë, po ti shkëmbejmë me një hap rreshtor( kjo më doli si dhe me rimë, më duket). Patriotizëm me shkëmbim e ideale me ryshfete. E pastaj, kur u huazuan ...parakaluesit e nevojshëm, dolën të “gjithandej të pranishmit”, e sërish na “bindën” për frymën revolucionare të rinisë që, edhe pse ndoshta, nuk e di pse parakalon( midis nesh po, ka dhe mjaft të rritur që nuk e dinë mirë se çfarë festohet e përse festohet më 28 Tetor në Greqi) , për inat të atyre që, inatin i kanë Greqisë dhe, duan ta lenë pa parakalime, arriti të parakaloj ngrefosur, me gjoksin përpara e hapin shtrirë, fustanin të prerë e takat 12 cm, gjithnjë vigjilente dhe e gatshme , për të bërë edhe të tjera mungesa. Rrofshin parakalimet pa, mungesat e kanë zgjidhjen. Erdhi Marsi, fundi i fundit. Prapë nga e para, për të kërkuar parakalues vullnetarë.

@Protagonistë të përditshëm janë dhe ata të PASOK-ut që, nuk po e gjejnë dot hesapin, cili u bën për kryetar apo cili humbet më mirë. Ka nga ata që thonë se, Papandreu është i zoti të ...triumfoj mbi Venizelosin. Doemos që është i zoti dhe, kush thotë të kundërtën, nuk i do të mirën partisë. Sipas disa të tjerëve, Venizellosi është i zoti ta shtypë Karamanlisin( jo në mundje, ma do mendja) dhe, për këtë, nuk pranojnë asnjë diskutim. Ne jemi jashtë valles dhe, sikurse të gjithë e dimë, ata që janë jashtë, e hedhin më mirë atë të uruar. Kështu, kemi dhe ne propozimin tonë: PASOK-u, si parti krejt demokratike që është , le të zgjedhë për kryetar Papandreun dhe me Karamanlisin të ndeshet Venizelosi. Njëri të jetë kryetar për opozitën , që sikurse e ka treguar, askush më mirë nga ai nuk e luan dot këtë rol, me kaq sukses, dhe tjetri të përpiqet të marrë pushtetin. Zgjidhje demokratike, apo jo?!

@Sakaq, ndërkohë që ndodhin këto ...ndeshjet miqësore tek partia më e madhe opozitare, qeveria e zë lepurin me qerre. Qerre i thënçin në fakt se, qerre as për be nuk ka ngelur. Merak kam në fakt, të di se, ç’janë bërë ato qerret heroike që , disa prej tyre kishin marrë edhe titullin e Heroinës së Punës Socialiste? Njëherë ,madje,dikush kishte thënë se, qe propozuar për anëtare partia një qerre, që kishte bërë grumbullimin më të madh të silazhit në një kooperativë të tipit të lartë! Ah, kjo nostalgjia do më brej mua.

@Qeveria ,që e kisha fjalën, sa zë një pëllëmbë, një pash i hapet. Atje tek fle PASOK-u, dalin dy tre deputetë dhe e zgjojnë. Fjala vjen e zgjojnë pa, gjumi letargjik del kur vjen pranvera. Sa të vij pranvera, kemi kohë deri atëherë. A, se desh harrova më të mirën. Si u duken pëllumbat e LAOS-it në Parlament? Nuk janë ti...pështysh se mos i marrin mësysh? Haj demokraci, haj!
E lashë për në fund prezantimin në fakt po, desha ta mbyllja kështu, me një urim dhe unë, ngaqë qysh në fillim isha i interesuar të mësoja si urohet më 28 Tetor në Greqi. Nga sot e çdo javë, protagonistët do ...parakalojnë nga TRIBUNA e do vijnë të flasin me ty. Sikurse e dimë, protagonistëve, u pëlqejnë tribunat. Po të mos u pëlqenin, ç’soj protagonistësh do të ishin pastaj? Le të urojmë, sa më shumë protagonistë, të parakalojnë nga TRIBUNA!